Ólafs saga hins helga (Flateyjarbók) - Revisjonshistorikk

Jesper: /* Her hefr vpp þaatt Eymundar af Skỏrum */

2023-12-08T16:54:22Z

Her hefr vpp þaatt Eymundar af Skỏrum

Jesper: /* Her heft upp hinn niunda (þaatt) Olafs soghu Haralldzsunar */

2023-11-26T14:47:36Z

Her heft upp hinn niunda (þaatt) Olafs soghu Haralldzsunar

August på 4. mai 2021 kl. 10:37

2021-05-04T10:37:32Z

August på 4. mai 2021 kl. 10:31

2021-05-04T10:31:54Z

August på 3. mai 2021 kl. 16:26

2021-05-03T16:26:36Z

August på 3. mai 2021 kl. 16:17

2021-05-03T16:17:02Z

August på 3. mai 2021 kl. 16:15

2021-05-03T16:15:58Z

August på 3. mai 2021 kl. 16:14

2021-05-03T16:14:45Z

August på 3. mai 2021 kl. 16:13

2021-05-03T16:13:34Z

August på 3. mai 2021 kl. 16:12

2021-05-03T16:12:01Z

@@ Linje 1 822: / Linje 1 822: @@
 '''Fra sueinum tue(i)mr eyuentyrr'''
-'''128.''' Þat er sagt æinn tima þa er Knutr konungr sat j Einglande at .ij. pilltar fatækir foru þa yfir land einnahuerra eyrenda sinna annarr danskr en annar norrænn. Þeir koma þar fram sem Knutr konungr var a ueizslu. þeir uoru hea odrum stafkollum. þeim uard mart talat. þar kom at þeir foru j manniafnnat huerr fremri uæri Olafr konungr Haralldzson edr Knutr konungr. fylgde hinn norr&#281;ni |<ref>400</ref> sueinn þui at Olafr Haralldzson væri fremri konungr ok at ollu agætari. en hinn danski sueinn fylgde fram Knuti konungi. ok uard her af sem vida annars stadar ef j mannjofnnut er farit þræta mikil ok þar til at þessi romr kom firir Knut konung sealfan. var honum ok sagt huat þeir hofdu at tala. Lætr hann þa kalla pilltana bada firir sig. gek sa gladliga sem Knuti konungi hafde fylgt j sinum ordum ok hugdi ser til nockurs bata peninga edr metnnadar en hinn norræni pilltr uar nockut ottande ok gek þo diarfliga. en er þeir komu firir konung spurde konungr huorr sa veri at honom hefdi fram halldit. en hinn danski sagde til sin. Konungr mællti. huat finnr þu til þess at ek se fremri. Sueinninn suarar. mer þikir þer bade rikare ok ornare ok flestum konungum agætari. Konungr mællti. en huat finnr þu til hinn norræni sueinn at Olafr konungr se fremri en ek. Sueinninn suarar. ek get æigi þat suo greiniliga sagt þuiat ek hefi huorki til fræde ne ordgnogt eftir þui um at tala sem mer þikir vera utan þat hellzst at mer bydr þetta j skap at huern tima þa er hans er getit at hann se olikr ollum konungum &#7887;drum sakir allrar atferdar. ok þat er ok min ætlan at suo beri raun a þo at þat birtizst enn sidarmæirr. Konungr bad þa j burtu ganga. fann ok æingi madr a honum nockura stygd vid norræna pillt ne nockura blidskapi vid hinn danska suæin. Sidan voru tekin upp dryckiubord ok kuomu inn sendingar. konungr let gefa sinn hana steiktann huorum sueinanna. fannzst hinum danska um helldr fátt þuiat hann hugde til meire giafa. En er ofan voru dryckiubord geymdu pilltarnir hanana ok hofdu sig sidan af stad ok foru ferda sinna ok þar til er uegir þeirra skilduzst þuiat hinn norræni uillde aftr til Noregs. Þa talade hinn danski sueinn. til litils kom mer þat at hallda fram Knuti konungi þuiat mer syndizst sa haninn synu fæitari er hann gaf þer helldr en sa er hann gaf mer edr uilltu skipta vit mik um hanana. Þat spare ek æigi sagde hinn norræni þuiat ek hefir &#7887;nga elsku a þessari giof Knuts konungs ok haf þu huornn er þu uill. Þa kiore hinn danski þann sem hinn norræni atti adr ok skildu sidan. For hinn danski leidar sinnar þar til er hann hungrade. tok hann þa hana sinn ok át hann ok reyndizst hann &#7887;ngu betr en hann ætlade. ok er hinn danski sueinn ór s&#7887;gunne. Hinn norræni sueinn gek ok sinn ueg þar til er hann gerdizst matlystr. tekr hann þa upp hana sinn ok er hann bregdr a knifinum brestr vid en bitr ecki. undrazst hann þetta. skar þa frekara ok finnr nu at haninn er fullr af gullpeningum. tekr hann þa ok geymir peningana. þikir nu hardla uænt um. skilr nu at þetta hefir uerdit af guds forsio ok uilia. for hann sidan j kaupstade ok sellde peningana ok tok firir ser þarfliga hluti. ok tokz honum þat allt likendum framarr. skorti hann ok sidan alldri peninga um sina daga. Mega þat nu ok aller uist uita at þetta allt saman hefir hann hlotit af hæilaglæik Olafs konungs sem nu skinn j stortaknum med allzualldanda gude.
+'''128.''' Þat er sagt æinn tima þa er Knutr konungr sat j Einglande at .ij. pilltar fatækir foru þa yfir land einnahuerra eyrenda sinna annarr danskr en annar norrænn. Þeir koma þar fram sem Knutr konungr var a ueizslu. þeir uoru hea odrum stafkollum. þeim uard mart talat. þar kom at þeir foru j manniafnnat huerr fremri uæri Olafr konungr Haralldzson edr Knutr konungr. fylgde hinn norr&#281;ni |<ref>400</ref> sueinn þui at Olafr Haralldzson væri fremri konungr ok at ollu agætari. en hinn danski sueinn fylgde fram Knuti konungi. ok uard her af sem vida annars stadar ef j mannjofnnut er farit þræta mikil ok þar til at þessi romr kom firir Knut konung sealfan. var honum ok sagt huat þeir hofdu at tala. Lætr hann þa kalla pilltana bada firir sig. gek sa gladliga sem Knuti konungi hafde fylgt j sinum ordum ok hugdi ser til nockurs bata peninga edr metnnadar en hinn norræni pilltr uar nockut ottande ok gek þo diarfliga. en er þeir komu firir konung spurde konungr huorr sa veri at honom hefdi fram halldit. en hinn danski sagde til sin. Konungr mællti. huat finnr þu til þess at ek se fremri. Sueinninn suarar. mer þikir þer bade rikare ok oruare ok flestum konungum agætari. Konungr mællti. en huat finnr þu til hinn norræni sueinn at Olafr konungr se fremri en ek. Sueinninn suarar. ek get æigi þat suo greiniliga sagt þuiat ek hefi huorki til fræde ne ordgnogt eftir þui um at tala sem mer þikir vera utan þat hellzst at mer bydr þetta j skap at huern tima þa er hans er getit at hann se olikr ollum konungum &#7887;drum sakir allrar atferdar. ok þat er ok min ætlan at suo beri raun a þo at þat birtizst enn sidarmæirr. Konungr bad þa j burtu ganga. fann ok æingi madr a honum nockura stygd vid norræna pillt ne nockura blidskapi vid hinn danska suæin. Sidan voru tekin upp dryckiubord ok kuomu inn sendingar. konungr let gefa sinn hana steiktann huorum sueinanna. fannzst hinum danska um helldr fátt þuiat hann hugde til meire giafa. En er ofan voru dryckiubord geymdu pilltarnir hanana ok hofdu sig sidan af stad ok foru ferda sinna ok þar til er uegir þeirra skilduzst þuiat hinn norræni uillde aftr til Noregs. Þa talade hinn danski sueinn. til litils kom mer þat at hallda fram Knuti konungi þuiat mer syndizst sa haninn synu fæitari er hann gaf þer helldr en sa er hann gaf mer edr uilltu skipta vit mik um hanana. Þat spare ek æigi sagde hinn norræni þuiat ek hefir &#7887;nga elsku a þessari giof Knuts konungs ok haf þu huornn er þu uill. Þa kiore hinn danski þann sem hinn norræni atti adr ok skildu sidan. For hinn danski leidar sinnar þar til er hann hungrade. tok hann þa hana sinn ok át hann ok reyndizst hann &#7887;ngu betr en hann ætlade. ok er hinn danski sueinn ór s&#7887;gunne. Hinn norræni sueinn gek ok sinn ueg þar til er hann gerdizst matlystr. tekr hann þa upp hana sinn ok er hann bregdr a knifinum brestr vid en bitr ecki. undrazst hann þetta. skar þa frekara ok finnr nu at haninn er fullr af gullpeningum. tekr hann þa ok geymir peningana. þikir nu hardla uænt um. skilr nu at þetta hefir uerdit af guds forsio ok uilia. for hann sidan j kaupstade ok sellde peningana ok tok firir ser þarfliga hluti. ok tokz honum þat allt likendum framarr. skorti hann ok sidan alldri peninga um sina daga. Mega þat nu ok aller uist uita at þetta allt saman hefir hann hlotit af hæilaglæik Olafs konungs sem nu skinn j stortaknum med allzualldanda gude.
 ===Þaattr þeirra Orkneyingha===

@@ Linje 1 662: / Linje 1 662: @@
 '''Olafr konungr hætti vandku&#281;di Sigurdar'''
-'''109.''' Fra þui er sagt at æinhueriu sinne sagde Alfifa konungi fra Sigurdi at hann hafde unnit mikinn sigr a flagde nockuru ok sagde hon þenna atburd ok þat med at þo lægi a miog mikit um suo hraustan menn ok uaskann ef hann skyllde alldri blod sea mega. þessi hlutr hafde leyniliga farit ok æigi þottuzst menn vita hui hon hafde þessa uor ordit. konungr suarar henni ok quat þetta æigi mundu satt vera. þa mæltti hon at hann skillde raun til gera. ok muntu þa vita segir hon huort satt er edr æigi. Hann uekr ser nu blod ok berr j augsyn Sigurdi. ok med þui at hann var uitr madr þa fær hann ser þess rads læitat at hann verdr æigi greidliga berr um þetta mal ok vard tuimæli a. nu grunar þo konung at satt muni vera ok leggr hann a Sigurd ouirding mykla ok fæd. Ok æitt sinn er konungr ferr or lande j herf&#7887;r ok skyllde Sigurdr fara med honum þuiat konungr uillde firir huern mun at hann færi med honum. en Þorarinn het fostri Sigurdar ok gera þeir nu þat rad med ser at Þorarinn skal vinna a Sigurdi firir þui at hann uill æigi fara j herforina. ok uæit hann huat til uannkuæda er ordit vm hag hans. Þeir stilla nu suo til at Þorarinn gerir sig druckinn af vine ok adr hafua þeir suo latit sem þeir væri missattir ok hleypr Þorarian er hann er druckinn eftir Sigurdi ok leggr spioti (til) hans. ok telst Sigurdr æigi færr nu j herfor þessa sakir sárs þess er hann fek af spiotinu. Konungr verdr vid þetta akafliga ræidr ok uillde at Sigurdr hefde farit þuiat honum þotti þess uon at þa munde bert verda huort hann mætti sia blodit ok uillde konungr lata drepa Þorarin. en Sigurdr bad honum fridar ok lætr konungr þat gangazst ok er nu suo buit. Alfifa tiar nu firir konungi ok kallar æigi suikalaust vera mundu þetta brugdit ok segir nu huersu farit hefir um auerkann ok kuetzst spurt hafa allth rad þeirra. en æigi vissu þeir hui hon hafde fregit þetta þuiat þeir þottuzst þetta bragd leyniliga gert hafa med ser. ok nu af fortolum hennar reiddizst konungr Sigurdi ok rak hann fra ser ok bidr hann ecki uerda þar j landi ok quat honum æigi hlyda mundu nema hann gerde suo. Ok eftir þetta ferr Sigurdr ór lande. hann ferr til Noregs unnz hann kemr a fund Olafs konungs hins digra. hann kemr þangat a hinne efzstu uiku langafostu en æigi kemr hann fyrr til mals vid konung en a paskadaginn ok gengr firir konung ok kuedr hann. Konungr spurde huerr hann uæri. en hann nefnir sig ok letzst vera danskr madr. æinn vissa ek Sigurd j Danmork segir konungr þann er mikils uar virdr ok er mer minne uon nu þess her. Þat kann þo vera segir Sigurdr at sa hinn sami se nu her kominn. Ok sidan hefr hann upp s&#7887;guna ok segir konungi allan atburd þangatkuomu sinnar ok suo firir hueriu mæine hann uar ordinn ok sidan skilnat þeirra Knutz konungs. Olafr konungr harmade þat miog er suo dyrligr hofdinge uar suo þungt leikinn ok letzst kynligt þikia er Knutr konungr uillde suiuirda hann firir þessa sok sligt vinfæingi sem adr hafde verit þeirra a mille. ok nu tekr Olafr konungr ok ristr kross j lofa ser suo at blod kemr vt ok mællti sidan. lit hingat nu Sigurdr. Hann gerir suo ok fær nu seth hlodit suo at honum bregdr ecki vit ok alldri sidan uard honum at þessu mein. ok uar hann oft þadan j fra j storum mannhættum ok uar ofallt hinn uaskazsti madr. Sigurdr er nu med Olafi konungi ok er j mikille sæmd ok godri uirdingu af honum ok ferr nu þui fram um hrid. Nu kemr þar at Knutr konungr spyrr þetta at Sigurdr er med Olafi konungi ok uel virdr af honum ok hann er nu slikr madr firir ser sem adr. ok sendir hann menn sina eftir honum ok bydr honum til sin ok hæitr honum nu sinne uingan sem fyrr hafde verit. nu finna þeir Sigurd ok segia honum ordsending Knutz konungs. en hann færr þui suo suarat at hann letzst æigi mundu skiliazst uit Olaf konung suo mikit gott sem hann ætti honum |<ref>381</ref> at launa. ok þat þickiumzst ek vita segir hann huorum þeirra Olafs konungs edr Knutz konungs er mæire sæmd at þiona ma ek þar um taka merki a sealfum mer. Fara nu sendimenn aftr til Knutz konungs ok segia honum suo buit. en Sigurdr er med Olafi konungi j godri virdingu.
+'''109.''' Fra þui er sagt at æinhueriu sinne sagde Alfifa konungi fra Sigurdi at hann hafde unnit mikinn sigr a flagde nockuru ok sagde hon þenna atburd ok þat med at þo lægi a miog mikit um suo hraustan menn ok uaskann ef hann skyllde alldri blod sea mega. þessi hlutr hafde leyniliga farit ok æigi þottuzst menn vita hui hon hafde þessa uor ordit. konungr suarar henni ok quat þetta æigi mundu satt vera. þa mæltti hon at hann skillde raun til gera. ok muntu þa vita segir hon huort satt er edr æigi. Hann uekr ser nu blod ok berr j augsyn Sigurdi. ok med þui at hann var uitr madr þa fær hann ser þess rads læitat at hann verdr æigi greidliga berr um þetta mal ok vard tuimæli a. nu grunar þo konung at satt muni vera ok leggr hann a Sigurd ouirding mykla ok fæd. Ok æitt sinn er konungr ferr or lande j herf&#7887;r ok skyllde Sigurdr fara med honum þuiat konungr uillde firir huern mun at hann færi med honum. en Þorarinn het fostri Sigurdar ok gera þeir nu þat rad med ser at Þorarinn skal vinna a Sigurdi firir þui at hann uill æigi fara j herforina. ok uæit hann huat til uannkuæda er ordit vm hag hans. Þeir stilla nu suo til at Þorarinn gerir sig druckinn af vine ok adr hafua þeir suo latit sem þeir væri missattir ok hleypr Þorarian er hann er druckinn eftir Sigurdi ok leggr spioti (til) hans. ok telst Sigurdr æigi færr nu j herfor þessa sakir sárs þess er hann fek af spiotinu. Konungr verdr vid þetta akafliga ræidr ok uillde at Sigurdr hefde farit þuiat honum þotti þess uon at þa munde bert verda huort hann mætti sia blodit ok uillde konungr lata drepa Þorarin. en Sigurdr bad honum fridar ok lætr konungr þat gangazst ok er nu suo buit. Alfifa tiar nu firir konungi ok kallar æigi suikalaust vera mundu þetta brugdit ok segir nu huersu farit hefir um auerkann ok kuetzst spurt hafa allth rad þeirra. en æigi vissu þeir hui hon hafde fregit þetta þuiat þeir þottuzst þetta bragd leyniliga gert hafa med ser. ok nu af fortolum hennar reiddizst konungr Sigurdi ok rak hann fra ser ok bidr hann ecki uerda þar j landi ok quat honum æigi hlyda mundu nema hann gerde suo. Ok eftir þetta ferr Sigurdr ór lande. hann ferr til Noregs unnz hann kemr a fund Olafs konungs hins digra. hann kemr þangat a hinne efzstu uiku langafostu en æigi kemr hann fyrr til mals vid konung en a paskadaginn ok gengr firir konung ok kuedr hann. Konungr spurde huerr hann uæri. en hann nefnir sig ok letzst vera danskr madr. æinn vissa ek Sigurd j Danmork segir konungr þann er mikils uar virdr ok er mer minne uon nu þess her. Þat kann þo vera segir Sigurdr at sa hinn sami se nu her kominn. Ok sidan hefr hann upp s&#7887;guna ok segir konungi allan atburd þangatkuomu sinnar ok suo firir hueriu mæine hann uar ordinn ok sidan skilnat þeirra Knutz konungs. Olafr konungr harmade þat miog er suo dyrligr hofdinge uar suo þungt leikinn ok letzst kynligt þikia er Knutr konungr uillde suiuirda hann firir þessa sok sligt vinfæingi sem adr hafde verit þeirra a mille. ok nu tekr Olafr konungr ok ristr kross j lofa ser suo at blod kemr vt ok mællti sidan. lit hingat nu Sigurdr. Hann gerir suo ok fær nu seth blodit suo at honum bregdr ecki vit ok alldri sidan uard honum at þessu mein. ok uar hann oft þadan j fra j storum mannhættum ok uar ofallt hinn uaskazsti madr. Sigurdr er nu med Olafi konungi ok er j mikille sæmd ok godri uirdingu af honum ok ferr nu þui fram um hrid. Nu kemr þar at Knutr konungr spyrr þetta at Sigurdr er med Olafi konungi ok uel virdr af honum ok hann er nu slikr madr firir ser sem adr. ok sendir hann menn sina eftir honum ok bydr honum til sin ok hæitr honum nu sinne uingan sem fyrr hafde verit. nu finna þeir Sigurd ok segia honum ordsending Knutz konungs. en hann færr þui suo suarat at hann letzst æigi mundu skiliazst uit Olaf konung suo mikit gott sem hann ætti honum |<ref>381</ref> at launa. ok þat þickiumzst ek vita segir hann huorum þeirra Olafs konungs edr Knutz konungs er mæire sæmd at þiona ma ek þar um taka merki a sealfum mer. Fara nu sendimenn aftr til Knutz konungs ok segia honum suo buit. en Sigurdr er med Olafi konungi j godri virdingu.
 ===Jsleifr feck D&#7887;llu er siþan var byskup===

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 4. mai 2021 kl. 10:37
Linje 2 363:		Linje 2 363:


−	Rettliga hafa frodir menn suo ritat ok sannliga sagt at Olafr konungr hafui skattgilld ỏll þau lond er nu liggia undir Noreg vtan Jsland. fyst Orknneyiar Hiatland Færeyiar ok Grænland sem fyrr var ritat um Orknneyiar. ok er suo sagt at a .ix. ari hans konungdoms komu af Færeyium til Noregs at ordsendingu Olafs konungs Gille logmadr Læifr Ozsorarson Þoralfr ór Dimon ok margir adrir bondasynir. Þrandr ór Gotu biozst til ferdar en er hann uar buinn þa tok hann fellisott sua hann matti huergi fara ok d(u)aldiast hann eptir. En er þeir Færæ(y)ingar kuomu aa fund Olafs konungs þa kallar hann þa a tal ok atti uid þa stefnu. lauk hann þa upp erende sin uit þa erendi þau er unndir biuggu ordsenndingunni ok lagde þeim suo at hann uill hafua skatt af Færæyum ok þat med at Færæyingar skilldu hafua þau laug sem Olafr konungr setti þeim. en j þessi stefnu fanzt þat a ordum konungs at hann mundi taka festu til þessa mals af þeim Færeyingunum er þa voru þar komner ef þeir villdi þat mal suardaugum binnda. baud þeim monnum sem þar voro komnir ef þeir uilldu þenna kost at þeir er gofgazstir væri af þeim skylldi gerazst handgengnir ok þiggia af honum metord ok vinattu. Hinum færeyskum monnum virduzst suo ord konungs sem grunir mundu a uera huernn ueg þetta mal mundi snuazst ef þeir villde æigi undir þat ganga er konungr bæiddi. en þo at til þess mals væri flæire stefnur lagdar þa vard þat allt framgæingt er konungr bæiddizst. gæingu þeir til handa konungi ok gerduzst hans hirdmenn Læifr ~~gille~~ ok Þoralfr en allir þeir Færeyingar uæittu suardaga Olafi konungi til þess at hallda þau lỏg j Færeyium ok þann rett er hann setti þeim ok skattgillde þat er hann quat a. Sidan biugguzst hinir færeysku menn til heimferdar. en at skilnade uæitti konungr þeim uingiafir er honum hofdu handgeingnir gerst. fara þeir ferdar sinnar þa er þeir eru bunir. en konungr let bua skip ok fek menn a ok sendi þa menn til Færeyia at taka þar vid skatti þeim er þeir Færeyiagar skilldu giallda honum. þeir urdu snembunir ok er þat fra þeirra ferd at segia at þeir koma æigi aftr ok æinge skattr a þui sumre er næst var eftir. segia (menn) at þeir hafa ecki komit til Færeyia hafde þar ok æinge madr skatt hæimtan.	+	Rettliga hafa frodir menn suo ritat ok sannliga sagt at Olafr konungr hafui skattgilld ỏll þau lond er nu liggia undir Noreg vtan Jsland. fyst Orknneyiar Hiatland Færeyiar ok Grænland sem fyrr var ritat um Orknneyiar. ok er suo sagt at a .ix. ari hans konungdoms komu af Færeyium til Noregs at ordsendingu Olafs konungs Gille logmadr Læifr Ozsorarson Þoralfr ór Dimon ok margir adrir bondasynir. Þrandr ór Gotu biozst til ferdar en er hann uar buinn þa tok hann fellisott sua hann matti huergi fara ok d(u)aldiast hann eptir. En er þeir Færæ(y)ingar kuomu aa fund Olafs konungs þa kallar hann þa a tal ok atti uid þa stefnu. lauk hann þa upp erende sin uit þa erendi þau er unndir biuggu ordsenndingunni ok lagde þeim suo at hann uill hafua skatt af Færæyum ok þat med at Færæyingar skilldu hafua þau laug sem Olafr konungr setti þeim. en j þessi stefnu fanzt þat a ordum konungs at hann mundi taka festu til þessa mals af þeim Færeyingunum er þa voru þar komner ef þeir villdi þat mal suardaugum binnda. baud þeim monnum sem þar voro komnir ef þeir uilldu þenna kost at þeir er gofgazstir væri af þeim skylldi gerazst handgengnir ok þiggia af honum metord ok vinattu. Hinum færeyskum monnum virduzst suo ord konungs sem grunir mundu a uera huernn ueg þetta mal mundi snuazst ef þeir villde æigi undir þat ganga er konungr bæiddi. en þo at til þess mals væri flæire stefnur lagdar þa vard þat allt framgæingt er konungr bæiddizst. gæingu þeir til handa konungi ok gerduzst hans hirdmenn Læifr Gilli ok Þoralfr en allir þeir Færeyingar uæittu suardaga Olafi konungi til þess at hallda þau lỏg j Færeyium ok þann rett er hann setti þeim ok skattgillde þat er hann quat a. Sidan biugguzst hinir færeysku menn til heimferdar. en at skilnade uæitti konungr þeim uingiafir er honum hofdu handgeingnir gerst. fara þeir ferdar sinnar þa er þeir eru bunir. en konungr let bua skip ok fek menn a ok sendi þa menn til Færeyia at taka þar vid skatti þeim er þeir Færeyiagar skilldu giallda honum. þeir urdu snembunir ok er þat fra þeirra ferd at segia at þeir koma æigi aftr ok æinge skattr a þui sumre er næst var eftir. segia (menn) at þeir hafa ecki komit til Færeyia hafde þar ok æinge madr skatt hæimtan.

@@ Linje 1 901: / Linje 1 901: @@
 '''Olafr bodadi tru'''
-'''139.''' Þa hafde Olafr konungr verit .vij. uetr j Noregi. Þat sama sumar komu til hans jarllar ór Orkneyium Þorfinnr ok Brusi. æignnadizst Olafr konungr lond oll þau er fyrr uar sagt. þat sumar fór Olafr konungr nordr um Mæri huoratueggiu ok inn um Raumsdal um haustit. þar gek hann af skipum sinum ok for þa til Upplanda ok kom fram a Lesium. hann let þar taka hinu bezsta menn ok bæde a Lesium ok a Dofrum. ok urdu þeir at taka vid kristni edr dauda þola edr undan at flyia þeir sem þui kuomu vid. en þeir er vid kristninne toku fengu konungi sonu sina j gisling til trunadar. Olafr konungr uar þar um natt er Borar<ref>''r.'' B&#7887;ar</ref> hæita a Lesium ok setti þar firir presta. En a su er rennr eftir dalnum ok Otta hæitir þar var bygd f&#7887;gr tueim megin arinnar ok er kollut Loar ok matti konungr sea eftir endilangri bygdinne. hann mællti þa. skadi mikill er þat at brenna skal bygd suo f&#7887;gr ok god. Stefnnde þa ofan j Dale med lide sinu ok voru a bæ þeim um nottina er Nes hæitir ok tok konungr ser herbergi j lofti æinu. þar suaf hann j sealfr ok þat<ref>þar ''Cd.''</ref> stendr enn j dag ok ecki at gert sidan. ok var þar fim nætr ok skar upp þingbod ok stefnde til sin bændum bæde af Uanga Lom<ref>loni ''Cd.''</ref> ok Hædal. ok let þat bode fylgia at þeir skulu annattueggia hallda upp bardaga vid hann ok þola bruna af honum edr taka vid kristni ok fa honum sonu sina j gisling. Sidan komu þeir a fund konungs ok gengu til handa honum en sumir flydu sudr til Dala.
+'''139.''' Þa hafde Olafr konungr verit .vij. uetr j Noregi. Þat sama sumar komu til hans jarllar ór Orkneyium Þorfinnr ok Brusi. æignnadizst Olafr konungr lond oll þau er fyrr uar sagt. þat sumar fór Olafr konungr nordr um Mæri huoratueggiu ok inn um Raumsdal um haustit. þar gek hann af skipum sinum ok for þa til Upplanda ok kom fram a Lesium. hann let þar taka hinu bezsta menn ok bæde a Lesium ok a Dofrum. ok urdu þeir at taka vid kristni edr dauda þola edr undan at flyia þeir sem þui kuomu vid. en þeir er vid kristninne toku fengu konungi sonu sina j gisling til trunadar. Olafr konungr uar þar um natt er Borar<ref>''r.'' B&#7887;ar</ref> hæita a Lesium ok setti þar firir presta. En a su er rennr eftir dalnum ok Otta hæitir þar var bygd f&#7887;gr tueim megin arinnar ok er kollut Loar ok matti konungr sea eftir endilangri bygdinne. hann mællti þa. skadi mikill er þat at brenna skal bygd suo f&#7887;gr ok god. Stefnnde þa ofan j Dale med lide sinu ok voru a bæ þeim um nottina er Nes hæitir ok tok konungr ser herbergi j lofti æinu. þar suaf hann j sealfr ok þat<ref>þar ''Cd.''</ref> stendr enn j dag ok ecki at gert sidan. ok var þar fim nætr ok skar upp þingbod ok stefnde til sin bændum bæde af Uaga Lom<ref>loni ''Cd.''</ref> ok Hædal. ok let þat bode fylgia at þeir skulu annattueggia hallda upp bardaga vid hann ok þola bruna af honum edr taka vid kristni ok fa honum sonu sina j gisling. Sidan komu þeir a fund konungs ok gengu til handa honum en sumir flydu sudr til Dala.
@@ Linje 1 917: / Linje 1 917: @@
 ::lygr hinn at sig l&#281;gir
 ::leggsetrs edr telst betri.
 ===Þaattr Gudbrandz kulu(!) ok Olafs konungs===

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 3. mai 2021 kl. 16:26
Linje 3 983:		Linje 3 983:


−	[[Bilde:Kong Olavs fald.jpg\|thumb\|center\|700px\|<center>Halvdan Egedius:<br>'''Þa ~~hio Kalfr~~ til konungs kom ~~þat hỏgg hinum vinstra megin a halsinn~~.'''</center>]]	+	[[Bilde:Kong Olavs fald.jpg\|thumb\|center\|700px\|<center>Halvdan Egedius:<br>'''Þa lagde Þorir hundr spioti til konungs kom lagit nedan undir bryniuna ok rendi upp j kuidinn.'''</center>]]

@@ Linje 3 981: / Linje 3 981: @@
 J þessu kom Dagr at.
@@ Linje 4 285: / Linje 4 288: @@
 Nu er sagdr nockurr hlutr s&#7887;gu Olafs konungs fra þeim tidendum er gerduzst medan hann red Noregi ok suo fra falle hans. en nu skal þat æigi nidr leggia er honum er þo mest uegsemd j at segia fra þui er helgi hans var upptekin ok fra jartæignagerd hans.
 ===Nidranarord Alfifu til heilags Olafs konungs===

@@ Linje 3 382: / Linje 3 382: @@
 '''262.''' Menn eru nefnndir þeir er annar het Gaukaþorir en annarr Hafrafasti þeir voru stigamenn myklir ok hinir mestu ránsmenn þeir hofdu med ser .xxx. sinna lika. þeir brædr voru mæire ok sterkari en adrir menn æigi skorti þa hug ok aræde. þeir spurdu til þessa hers er þar for yfir land ok mælltu j mille sin at þat munde vera sniallrædi at fara til konungs ok fylgia honum til landz sins ok ganga j folkorrostu med honum ok reyna sig suo þuiat þeir hofdu æigi fyrr j bardaga uerit þeim er lide uar fylgt þeim uar forvitne a at sea konungs fylking. þetta rad likade uel forunautum þeirra gerdu þeir ferd sina til fundar vid Olaf konung. en er þeir komu þar þa gengu þeir med suæit sina firir Olaf konung ok hofdu þeir aluæpnat sitt. þeir kuoddu konung. hann spurde huat manna þeir væri. þeir nefndu sig ok sogduzst vera þarlandzmenn. þeir baru þar upp eyrende sin ok badu konungi fylgd sina. Konungr suarar. suo litzst mer sem j ydr mvni vera god fylgd ok erum ver fusir vid ydr at taka edr huort eru þer skirdir menn edr æigi. Gaukaþorir suarar at hann uar huorki kristinn ne heidinn. hofum ver felagar &#7887;ngann atrunat annan en træystum afli voru ok sigrsæli ok uinnzst oss þat at gnogu. Konungr suarar. þat er skade mikill er menn suo lidsamligir skulu æigi a Krist trua skapara sinn. Gaukaþorir suarar. er nockurr sa j þinu lide konungr at mæira hafui a degi uaxit en vit brædr. Konungr bat þa skirazst lata ok taka tru retta þar med. ok fylgit þa oss sidan skulu uer þa gera ydr uirdingamenn mykla. en ef þit vilit þat æigi þa farit aftr til idnar yckarrar. Þa suarar Hafrafasti. sagdi at hann uill æigi uit skirnn taka. snua þeir sidan j brott. Þa mællti Gaukaþorir. þetta er sk&#7887;m mikil at konungr þessi gerir oss lidræka þar kom alldri fyrr at ek uera æigi hlutgeingr vit adra menn skal ek alldri aftr huerfa at suo bunu. Sidan skutuzst þeir j suæit med &#7887;drum markamonnum ok fylgdu flockunum. sækir Olafr konungr þa uestr til landz sins.
@@ Linje 3 397: / Linje 3 400: @@
 '''265.''' Sidan er Olafr konungr sotti ofan af fiallinu þa var bærr sa firir þeim er a Sulu hæitir j ofanuerdri bygd j Uerdelafylki. en er þeir konungr sottu ofan at bænum þa lagu akrar vid ueginn. Konungr bat menn fara spakliga ok spilla æigi okrum firir bonda. gerdu menn þat uel medan konungr uar uit en þeir Suiar er sidar foru þa gafu þeir ecki gaum at þui ok hleyptu menn suo um akrinn at hann uar allr nidr lagdr at iordu. sa bonde er þar bio er nefndr Þorgeir ok uar kalladr fleckr hann atti .ij. sonu frumuaxsta. Þorgeirr fagnnade uel konungi ok hans monnum ok baud honum allan þann forbæina er hann hafde f&#7887;ng a. Konungr tok þui uel ok spurde Þorgeir at tidendum ok huat tijt veri þar j lande edr huort safnnadr nockurr væri gerr j moti honum. Þorgeirr segir at lid mikit var saman dregit þar j Þrandhæimi ok þar voru komnir lendir menn nordan ór lande ok sunnan. en æigi uæit ek segir hann huort þeir ætla þui lide at stefnna ydr a hendr edr annarsstadar. Sidan kærde Þorgeirr firir konungi skada sinn ok ospekt konungsmanna er þeir hofdu nidr brotit akra hans. Konungr sagde at þat uar illa ordit er honum var mæin gert. sidan ræid konungr þar til er akrinn hafdi stadit ok sa hann at allr uar at iordu lagdr. hann ræid umhuerfis ok mællti suo. þess uænti ek segir konungr at gud muni læidretta skada þinn bonde ok mun akr þinn bættri a uiku fresti (en) adr en hann spilltizst. vard þat hinn bezsti akr sem konungr sagde. Konungr dualdizst þar vm nott en um morguninn bio hann ferd sina. hann sagde at Þorgeirr bonde skyllde fara med honum en hann baud til ferdar sonu sina. Konungr sagde at hann skyllde fara med honum. en suæinarnir villdu æigi eftir vera. Konungr bat þa æigi fara en þeir uilldu æigi letiazst lata. þa villdu konungsmenn binda þa. Konungr mællti er hann sa þat. fari þeir aftr munu þeir koma. Suo for sem konungr sagde vm suæinana.
 ===(Völsa þáttr)===

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 3. mai 2021 kl. 16:14
Linje 3 053:		Linje 3 053:
	'''Drꜳp Erlings Skialgssunar. capitulum.'''		'''Drꜳp Erlings Skialgssunar. capitulum.'''

−	'''241.''' Þorlæifr kuæikr ok Þorlæifr huiti voru j fỏr med konungi. Þorlæifr huiti var frænde hans en hinn kertisuæinn ok redu oft firir skipe. hefir konungr af þeim iafnan tidendafrett ok niosnn. opt þottuzst þeir sia þat sem til tidende bar. þeir sogdu konungi at þeir sa skipaher Erlings Skialgssonar ok hann stefnndi eftir þeim ok mundi uilia þeirra fund hafa. Konungr suarar. Erlingr mun mik finna uilea. Sa Olafr konungr þa at Erlingr siglde eftir honom þuiat skip hans voru sett miog ok sollin er þau hofdu flotit a sia allt sumarit haustit ok uetrinn þar til. konungr sa at lidsmunr mundi vera mikill ef þeir mætti lide Erlings ollu senn. þa let hann kalla skip fra skipe at siga skyllde lata seglin ok helldr sæint en suipta af handrif. ok uar suo gerth. Þeir Erlingr fundu þat. þa kallade Erlingr a lid sitt ok bat þa sigla meira. sia þer æigi at nu lægir segl þeirra ok draga þeir undan oss. Let hann þa hleypa ór homlu segl a skæid sinne. gek hon þa bratt fram fra odrum skipunum. Olafr konungr stefnnde innan Boknn. fal þa syn j medal skipanna. \|<ref>472</ref> sidan bat konungr lægia seglin ok roa fram j sundit. logdu þeir þa saman skipin ok gek kleppunes firir utan sundit. þa voru menn aller herklæddir. Erlingr siglde þa at sundinu ok fundu þeir æigi fyrr en herr Olafs konungs la firir þeim ok þeir sa at Olafs konunga menn reru ollum skipum senn at þeim. þeir Erlingr hleyptu ofan seglinu ok gripu til uopnna en konungsherrinn lagde ollum megum at þeim. tokzst þar orrosta ok uar hin snarpazsta. þa sneri bratt mannfallinu j lid Erlings. Erlingr stod j lyptingu a skipi sinu. hann hafde healm a hofde skiolld firir ser suerd j hendi. Sighuatr skalld hafde uerit eftir j Uikinne ok spurde þar þessi tidendi. hann var hinn mesti vin Erlings ok hafde þegit giafir af honum ok suo verit med honum. Sighuatr orti flok um fall Erlings ok er þessi visa þar j.	+	[[Bilde:Kong Olav stikker øxespidsen i Erlings kind.jpg\|thumb\|right\|400px\|<center>Erik Werenskiold:<br>'''Konungr stak uit honum oxarhyrnunni j kinnina ok mællti merkia skal drottins suikann.'''</center>]]'''241.''' Þorlæifr kuæikr ok Þorlæifr huiti voru j fỏr med konungi. Þorlæifr huiti var frænde hans en hinn kertisuæinn ok redu oft firir skipe. hefir konungr af þeim iafnan tidendafrett ok niosnn. opt þottuzst þeir sia þat sem til tidende bar. þeir sogdu konungi at þeir sa skipaher Erlings Skialgssonar ok hann stefnndi eftir þeim ok mundi uilia þeirra fund hafa. Konungr suarar. Erlingr mun mik finna uilea. Sa Olafr konungr þa at Erlingr siglde eftir honom þuiat skip hans voru sett miog ok sollin er þau hofdu flotit a sia allt sumarit haustit ok uetrinn þar til. konungr sa at lidsmunr mundi vera mikill ef þeir mætti lide Erlings ollu senn. þa let hann kalla skip fra skipe at siga skyllde lata seglin ok helldr sæint en suipta af handrif. ok uar suo gerth. Þeir Erlingr fundu þat. þa kallade Erlingr a lid sitt ok bat þa sigla meira. sia þer æigi at nu lægir segl þeirra ok draga þeir undan oss. Let hann þa hleypa ór homlu segl a skæid sinne. gek hon þa bratt fram fra odrum skipunum. Olafr konungr stefnnde innan Boknn. fal þa syn j medal skipanna. \|<ref>472</ref> sidan bat konungr lægia seglin ok roa fram j sundit. logdu þeir þa saman skipin ok gek kleppunes firir utan sundit. þa voru menn aller herklæddir. Erlingr siglde þa at sundinu ok fundu þeir æigi fyrr en herr Olafs konungs la firir þeim ok þeir sa at Olafs konunga menn reru ollum skipum senn at þeim. þeir Erlingr hleyptu ofan seglinu ok gripu til uopnna en konungsherrinn lagde ollum megum at þeim. tokzst þar orrosta ok uar hin snarpazsta. þa sneri bratt mannfallinu j lid Erlings. Erlingr stod j lyptingu a skipi sinu. hann hafde healm a hofde skiolld firir ser suerd j hendi. Sighuatr skalld hafde uerit eftir j Uikinne ok spurde þar þessi tidendi. hann var hinn mesti vin Erlings ok hafde þegit giafir af honum ok suo verit med honum. Sighuatr orti flok um fall Erlings ok er þessi visa þar j.

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 3. mai 2021 kl. 16:13
Linje 2 319:		Linje 2 319:

	'''175.''' Nv er þar til at takia er fyrr uar fra horfuit er þeir Erlingr ok Skialgr gerdu rad sin um þetta uandkuædi ok stadfestu þeir þat med aeggian Skialgr ok annarra sona Erlings at þeir safnna lide ok skera upp herỏr. ok kom þa bratt saman lid mikit ok redu til ferdar ok til skipa ok uar skorat nærr .xv. hundrat manna. Foru þeir med siau lide ok komu sunnndaginn vid Kormt a Ỏgualldznese ok geingu upp til bæiar med ollu lide sinu ok komu j þann tima er lokit uar gudspialli. gengu upp at kirkiunne ok toku þegar Asbiorn ok brutu af honum fiotrana. En vit gny þenna ok uopnnabrak þa hlupu aller j kirkiuna þeir er adr (voru) vti. en þeir er j kirkiunne voru þa litu þeir aller vt nema Olafr konungr hann sat ok sazst ecki um. Þeir Erlingr skipodu lide sinu tueim megin strætis er la fra kirkiu til stofu. stod Erlingr ok synir hans næst stofunne. ok er allar tidir voru sungnar þa gek konungr þegar ór kirkiu. gek hann fystr fram j kuina en sidan huerr eftir ỏdrum hans manna. Ok þegar er hann kom heim at dyrunum þa gek Erlingr firir dyrnnar ok laut konungi ok kuaddi hann. konungr bad gud geyma hans. Þa tok Erlingr til mals. suo er mer sagt herra at Asbiornn frænda vorn hafui hent glopska mikil ok er þat illa ef suo er ordit at ydr mislikar. em ek þui her kominn at bioda firir hann sætt ok yfirbætr slikar sem þer vilit sealfir gert hafua en þiggia þar j mot lif hans ok limar ok landzvist. Konungr suarar. suo litz mer Erlingr sem þu munir nu þikiazat hafua ualld a malum ockrum Asbiarnar. uæit ek æigi hui at þu lætr sem þu skulir bioda bætr firir hann. ætla ek þig þui hafda samandregit her mannz at nu ættir þu at rada vór a mille. Erlingr suarar. herra þu skallt rada ok rada suo at ver skilium sattir. Konungr suarar. ætlar þu at hræda mig Erlingr. hefir þu firir (þui) lid mikit. Næi segir Erlingr. En ef annat byrr nu undir segir konungr þa mun ek nu huergi flyia. Erlingr segir. ecki þarftu at minna mig a þat at þeir hafua fundir vorir verit flestir her til at ek hefui ecki lidkost haft vid ydr. en nu skal ecki leyna ydr þui sem mer byrr j skapi at ek vil at vit skilim sattir ella mun ek ecki hætta til flæire funda ockarra. Erlingr uar þa raudr sem blod j andlite. Þa gek fram Sigurdr byskup firir konung ok mællti. herra ek byd ydr undir hlydni firir guds sakir at þer sættizst vid Erling eftir þui sem hann bydr at madr þessi hafui lifs grid ok lima en þer radit ollu sattmali. Konungr mællti. þer skulut rada. Þa mællti byskup. fai þer konungi festina þa er honum like. Sidann gek Asbiornn til grida ok a konungs ualld. Erlingr fek festi. konungr tok vid en Asbiorn minntizst a hond konungi. Þa sneri Erlingr a brott med lide sinu. uard þa ecki at kuedium med þeim konungi. gek konungr þa j stofu ok Asbiorn med honum. sidan lauk konungr vpp sattargerdinne ok mællti suo. þat skal vpphaf \|<ref>433</ref> sattargerdar ockarrar Asbiorn at þu skallt ganga undir landzlỏg þau at sa madr er drepr þionustumann konungs þa skal hann ganga undir þa þionustu ef konungr uill. nu uil ek at þu takir upp armenning þessa er Selþorir hefir haft ok rad her firir bui a Ỏgualldznese. Asbiornn segir at suo skal vera sem konungr uillde. verd ek þo fyst at fara heim (til) buss mins ok skipa þar til. Konungr let ser þat uel lika. for konungr þadan til annarar ueitzslu er geor uar j moti honum. en Asbiorn redzst þa til ferdar vid forunæyti sitt. þeir hofdu lagit j leyniuogum þa stund alla er Asbiorn var j brottu hofdu þeir niosnn af ferdum hans. Sidan snerizst Asbiorn til ferdar ok letti æigi fyrr um uorit en hann kom nordr til bus sins. hann var sidan kalladr selsbani. En er Asbiorn hafde æigi lenge hæima verit þa hittazst (þeir) Þorir hundr frændrnir ok talazst vid. spurde Þorir uandliga at ferdum hans ok alla atburde þa er þa hofdu til tidende ordit. en Asbiorn segir þa sem gengit hefir. Þorir suarar. þa muntu þikiazst hafua rekit suiuirdingar þinnar þeirrar er þu uart ræntr a hausti. Suo er segir Asbiorn edr huersu þiki þer frænde. Þorir suarar. þat skal skiott segia at fỏr þin hin fyrre er þu fort sudr j land uar hin osæmiligsta ok stod þo til nockurrar vmbotar. en þessi fỏr er bade þin skỏm ok allra frænda þinna ef þat skal framgæingt verda at þu gerizst konungs þræll ok iafnnadarmadr hins uesta mannz Selþoris. nu gerdu suo uel ok mannliga at þu sit helldr heima at æigum þinum ok skulu ver frændr þinir uæita þer styrk til þess at þu komir alldri j slikt uandrædi sidan. Asbirni þotti þetta uænlikt. ok adr þeir skildizst uar þetta rad stadfest at Asbiornn skyllde sitia at bui sinu ok fara ecki a fund konungs edr j hans þionustu. ok sat hann hæima at buum sinum.		'''175.''' Nv er þar til at takia er fyrr uar fra horfuit er þeir Erlingr ok Skialgr gerdu rad sin um þetta uandkuædi ok stadfestu þeir þat med aeggian Skialgr ok annarra sona Erlings at þeir safnna lide ok skera upp herỏr. ok kom þa bratt saman lid mikit ok redu til ferdar ok til skipa ok uar skorat nærr .xv. hundrat manna. Foru þeir med siau lide ok komu sunnndaginn vid Kormt a Ỏgualldznese ok geingu upp til bæiar med ollu lide sinu ok komu j þann tima er lokit uar gudspialli. gengu upp at kirkiunne ok toku þegar Asbiorn ok brutu af honum fiotrana. En vit gny þenna ok uopnnabrak þa hlupu aller j kirkiuna þeir er adr (voru) vti. en þeir er j kirkiunne voru þa litu þeir aller vt nema Olafr konungr hann sat ok sazst ecki um. Þeir Erlingr skipodu lide sinu tueim megin strætis er la fra kirkiu til stofu. stod Erlingr ok synir hans næst stofunne. ok er allar tidir voru sungnar þa gek konungr þegar ór kirkiu. gek hann fystr fram j kuina en sidan huerr eftir ỏdrum hans manna. Ok þegar er hann kom heim at dyrunum þa gek Erlingr firir dyrnnar ok laut konungi ok kuaddi hann. konungr bad gud geyma hans. Þa tok Erlingr til mals. suo er mer sagt herra at Asbiornn frænda vorn hafui hent glopska mikil ok er þat illa ef suo er ordit at ydr mislikar. em ek þui her kominn at bioda firir hann sætt ok yfirbætr slikar sem þer vilit sealfir gert hafua en þiggia þar j mot lif hans ok limar ok landzvist. Konungr suarar. suo litz mer Erlingr sem þu munir nu þikiazat hafua ualld a malum ockrum Asbiarnar. uæit ek æigi hui at þu lætr sem þu skulir bioda bætr firir hann. ætla ek þig þui hafda samandregit her mannz at nu ættir þu at rada vór a mille. Erlingr suarar. herra þu skallt rada ok rada suo at ver skilium sattir. Konungr suarar. ætlar þu at hræda mig Erlingr. hefir þu firir (þui) lid mikit. Næi segir Erlingr. En ef annat byrr nu undir segir konungr þa mun ek nu huergi flyia. Erlingr segir. ecki þarftu at minna mig a þat at þeir hafua fundir vorir verit flestir her til at ek hefui ecki lidkost haft vid ydr. en nu skal ecki leyna ydr þui sem mer byrr j skapi at ek vil at vit skilim sattir ella mun ek ecki hætta til flæire funda ockarra. Erlingr uar þa raudr sem blod j andlite. Þa gek fram Sigurdr byskup firir konung ok mællti. herra ek byd ydr undir hlydni firir guds sakir at þer sættizst vid Erling eftir þui sem hann bydr at madr þessi hafui lifs grid ok lima en þer radit ollu sattmali. Konungr mællti. þer skulut rada. Þa mællti byskup. fai þer konungi festina þa er honum like. Sidann gek Asbiornn til grida ok a konungs ualld. Erlingr fek festi. konungr tok vid en Asbiorn minntizst a hond konungi. Þa sneri Erlingr a brott med lide sinu. uard þa ecki at kuedium med þeim konungi. gek konungr þa j stofu ok Asbiorn med honum. sidan lauk konungr vpp sattargerdinne ok mællti suo. þat skal vpphaf \|<ref>433</ref> sattargerdar ockarrar Asbiorn at þu skallt ganga undir landzlỏg þau at sa madr er drepr þionustumann konungs þa skal hann ganga undir þa þionustu ef konungr uill. nu uil ek at þu takir upp armenning þessa er Selþorir hefir haft ok rad her firir bui a Ỏgualldznese. Asbiornn segir at suo skal vera sem konungr uillde. verd ek þo fyst at fara heim (til) buss mins ok skipa þar til. Konungr let ser þat uel lika. for konungr þadan til annarar ueitzslu er geor uar j moti honum. en Asbiorn redzst þa til ferdar vid forunæyti sitt. þeir hofdu lagit j leyniuogum þa stund alla er Asbiorn var j brottu hofdu þeir niosnn af ferdum hans. Sidan snerizst Asbiorn til ferdar ok letti æigi fyrr um uorit en hann kom nordr til bus sins. hann var sidan kalladr selsbani. En er Asbiorn hafde æigi lenge hæima verit þa hittazst (þeir) Þorir hundr frændrnir ok talazst vid. spurde Þorir uandliga at ferdum hans ok alla atburde þa er þa hofdu til tidende ordit. en Asbiorn segir þa sem gengit hefir. Þorir suarar. þa muntu þikiazst hafua rekit suiuirdingar þinnar þeirrar er þu uart ræntr a hausti. Suo er segir Asbiorn edr huersu þiki þer frænde. Þorir suarar. þat skal skiott segia at fỏr þin hin fyrre er þu fort sudr j land uar hin osæmiligsta ok stod þo til nockurrar vmbotar. en þessi fỏr er bade þin skỏm ok allra frænda þinna ef þat skal framgæingt verda at þu gerizst konungs þræll ok iafnnadarmadr hins uesta mannz Selþoris. nu gerdu suo uel ok mannliga at þu sit helldr heima at æigum þinum ok skulu ver frændr þinir uæita þer styrk til þess at þu komir alldri j slikt uandrædi sidan. Asbirni þotti þetta uænlikt. ok adr þeir skildizst uar þetta rad stadfest at Asbiornn skyllde sitia at bui sinu ok fara ecki a fund konungs edr j hans þionustu. ok sat hann hæima at buum sinum.
		+
		+
		+	[[Bilde: Kong Olav gaar gennem mandgaren frem mod Erling Skjalgsøn.jpg\|center\|thumb\|700px\|<center>Erik Werenskiold:<br>'''Þeir Erlingr skipodu lide sinu tueim megin strætis er la fra kirkiu til stofu. stod Erlingr ok synir hans næst stofunne. ok er allar tidir voru sungnar þa gek konungr þegar ór kirkiu. gek hann fystr fram j kuina en sidan huerr eftir ỏdrum hans manna.'''</center>]]

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 3. mai 2021 kl. 16:12
Linje 1 928:		Linje 1 928:

	'''142.''' Kolbæinn sterki het madr er uar med Olafi konungi hann var kyniadr af Fiordum. hann hafde þann bunat at hann uar gyrdr suerde ok hafde j hende ruddu mykla er menn kalla kylfu edr klumbu. Konungr mællti vid Kolbæin at hann skyllde uera nærr honum um morguninn. sidan mællti hann vit sina menn. gangi þer þangat til j natt sem skip bonda eru ok borit raufar a ỏllum en ridit j brott eykium þeirra af bæium þar sem eru. Ok suo var gert. en konungr uar a bænum þa nott alla ok bad (gud) at hann leysti þat uandræde med sinne millde ok miskunn. En er konungr hafde lokit tidum þa for hann til þings. ok er hann kom þar þa voru sumir bændr komnir. þa sa konungr ok þeir mikinn fiolda bonda fara til þingsins ok baru medal sin mannlikan mikit glæst allt med gulli ok silfri. en þa er þat sa bændr þeir er a þinginu voru þa hlupu þeir aller upp ok lutu þui skrimsli. sidan var þat sett a midian þinguoll. satu bændr ỏdrum megin en ỏdrum megum konungs lid. Sidan stod upp Gudbrandr ór Dolum ok mællti. huar er nu gud þinn konungr. þa ætla ek at nu beri hann lagt hỏkuskeggit ok suo þiki mer sem nu se minne karp þitt ok þess hyrnings er þer kallit byskup er þar sitr hia þer. þuiat gud uorr er nu kominn er ollu rædr ok serr ydr med huossum augum. ok se ek at þer erut felmsfullir ok þorit ualla augum vpp at sia. nu fellit nidr hindruitne ydra ok truit a gud vỏrnn er allt hefir rad yduart j hende. Ok lauk suo sinne rædu. Konungr mællti uit Kolbæin sterka suo at bęndr uissu ecki til. ef suo berr til j eyrende minu at þeir seai fra gode sinu þa sla þu þat hogg sem þu matt mest med ruddunne. Sidan stod konungr upp ok mællti. mart hefir þu Gudbrandr mællt j morgininn til uor. lætr þu kynliga yfir þui at þu matt æigi sea gud uornn. en uær uæntum at hann muni koma bratt til uór. þu ognar oss gude ydrum er bæde er blindr ok daufr ok ma huorki biarga ser ne ỏdrum ok kemzst ongan ueg or stad nema borinn se ok uænti ek at nu se honum skamt til illz. ok liti þer nu j austr ok siait at þar ferr nu gud minn med liose. Þa rann upp solin ok litu allir bændr til solarinnar. en j þui bile laust Kolbæinn god þeirra suo at þat brottnade allt j sundr ok hlupu þar vt myss suo storar sem kettir ungir uæri ok edlur ok ormer. en bændr urdu suo hræddir at þeir flydu til skipa. En er þeir hrundu vt skipum sinum þa hliop þar inn uatnn ok fylldi upp ok mattu menn æigi a koma. en þeir er til eykianna hlupu þa fundu þeir æigi. Sidan let konungr kalla a bændr ok sagde at hann uill æiga tal vid þa. ok hurfu bændr þa aftr ok settu þing. þa stod konungr upp ok mællti suo. æigi uæit ek hui sætir þetta hark ok hlaup er þer gerdut. en nu megu þer \|<ref>410</ref> sia huat gud yduarr matti sa er þer barut a gull ok silfr ok mat ok sa þer nu hueriar uættir þess hofdu neytt ok myss ok ormer ok edlur ok pauddur. nu hafua þeir uerr er a sligt trua ok æigi lata af heimsku sinne. nu taki þer gull yduart ok gessimar er her ferr nu um uollinn ok hafit heim til kuenna yduarra ok berit alldri sidan vm stokka edr stæina. en her eru nu .ij. kostir med oss annattueggia at þer takit vid kristni ella halldit bardaga vid oss j dag ok beri þeir sigr af odrum er gud uill sa er uer truum a. Þa stod Dalegudbrandr upp ok mællti. skada mikinn hofum ver bedit j dag um god uart. ok þo med þui at hann matti oss ecki vid healpa þa uilium uer nu trua a þann gud sem þer truit. Ok toku þa allir vid kristni. Þa skirde byskup Gudbrand ok son hans ok setti þar eftir kennimenn. ok skildu þeir vinir er adr voru ouinir ok let Gudbrandr gera kirkiu j Dỏlum. Olafr konungr for sidan vt a Hæidmork ok kristnade þar. þuiat þa er hann hafde tekit konungana treystizst hann æigi at fara vida eftir sligt storuirke. var þa ouida kristit um Heidmork. en j þessi ferd letti konungr æigi fyrr en Heidmork var oll alkristin ok þa voru eftir settir kennimenn. þa fór hann vt a Hadaland ok Þotnn ok retti þar sidu manna. letti suo at þeir voru alkristnir. þadan for hann a Hringariki ok geingu menn allir undir kristni. Þat fragu Raumar at Olafr konungr biozst upp þangat ok sofnnudu þeir lide myklu ok mælltu suo sin a mille. at þat var þeim eymune su yfirfỏr er Olafr konungr hafde þar farit fyrra sinn ok sogdu suo ath hann skyllde æigi sidan suo fara. En er Olafr konungr for a Raumariki med lide sinu þa kom bondasafnnadrenn a mot honum vid a þa er heitir Nitia. hofdu bændr her mikinn. en er þeir funduzst ortu bændr þegar a til bardaga. en þo brann bratt vid hlutr þeirra ok hrucku þeir þegar undan ok voru bardir til batnadar þuiat þeir toku sidan kristni. For konungr yfir þat fylki ok skildizst æigi fyrr vid en þar hofdu allir menn vid kristni tekit. Þadan fór hann austr j Soleyiar ok kristnade þa bygd. þar kom til hans Ottar suartaskalld ok bæiddi at ganga til handa Olafi konungi. Þann uetr adr hafde andazst Olafr Suiakonungr. þa uar Ỏnundr Olafsson Suiakonungr. Olafr konungr sneri þa aftr a Raumariki. var þa miog lidinn uetrinn. þa stefnde Olafr konungr þing vid bęndr fiolment j þeim stad sem sidan hefir verit Heidsæuisþing. setti hann þa þau lỏg at til þess þings skyllde koma Upplendingar ok Heidsæfuis<ref>''r.'' Heidsæfims</ref> lỏgh skyllde ganga um oll fylki a Upplondum ok suo uida annars stadar sem sidan hafa þau gengit. En er uorade sotti konungr vt til siofar. let þa bua skip sin ok fór vt til Tunsbergs ok sat þar vm uorit þa er þar uar fiolmennazst ok menn komu til bæiarins af odrum londum. uar þar þa arferd god allt um Uikina ok til godrar hlitar allt nordr til Stads en hallæri mikit nordr þadan.		'''142.''' Kolbæinn sterki het madr er uar med Olafi konungi hann var kyniadr af Fiordum. hann hafde þann bunat at hann uar gyrdr suerde ok hafde j hende ruddu mykla er menn kalla kylfu edr klumbu. Konungr mællti vid Kolbæin at hann skyllde uera nærr honum um morguninn. sidan mællti hann vit sina menn. gangi þer þangat til j natt sem skip bonda eru ok borit raufar a ỏllum en ridit j brott eykium þeirra af bæium þar sem eru. Ok suo var gert. en konungr uar a bænum þa nott alla ok bad (gud) at hann leysti þat uandræde med sinne millde ok miskunn. En er konungr hafde lokit tidum þa for hann til þings. ok er hann kom þar þa voru sumir bændr komnir. þa sa konungr ok þeir mikinn fiolda bonda fara til þingsins ok baru medal sin mannlikan mikit glæst allt med gulli ok silfri. en þa er þat sa bændr þeir er a þinginu voru þa hlupu þeir aller upp ok lutu þui skrimsli. sidan var þat sett a midian þinguoll. satu bændr ỏdrum megin en ỏdrum megum konungs lid. Sidan stod upp Gudbrandr ór Dolum ok mællti. huar er nu gud þinn konungr. þa ætla ek at nu beri hann lagt hỏkuskeggit ok suo þiki mer sem nu se minne karp þitt ok þess hyrnings er þer kallit byskup er þar sitr hia þer. þuiat gud uorr er nu kominn er ollu rædr ok serr ydr med huossum augum. ok se ek at þer erut felmsfullir ok þorit ualla augum vpp at sia. nu fellit nidr hindruitne ydra ok truit a gud vỏrnn er allt hefir rad yduart j hende. Ok lauk suo sinne rædu. Konungr mællti uit Kolbæin sterka suo at bęndr uissu ecki til. ef suo berr til j eyrende minu at þeir seai fra gode sinu þa sla þu þat hogg sem þu matt mest med ruddunne. Sidan stod konungr upp ok mællti. mart hefir þu Gudbrandr mællt j morgininn til uor. lætr þu kynliga yfir þui at þu matt æigi sea gud uornn. en uær uæntum at hann muni koma bratt til uór. þu ognar oss gude ydrum er bæde er blindr ok daufr ok ma huorki biarga ser ne ỏdrum ok kemzst ongan ueg or stad nema borinn se ok uænti ek at nu se honum skamt til illz. ok liti þer nu j austr ok siait at þar ferr nu gud minn med liose. Þa rann upp solin ok litu allir bændr til solarinnar. en j þui bile laust Kolbæinn god þeirra suo at þat brottnade allt j sundr ok hlupu þar vt myss suo storar sem kettir ungir uæri ok edlur ok ormer. en bændr urdu suo hræddir at þeir flydu til skipa. En er þeir hrundu vt skipum sinum þa hliop þar inn uatnn ok fylldi upp ok mattu menn æigi a koma. en þeir er til eykianna hlupu þa fundu þeir æigi. Sidan let konungr kalla a bændr ok sagde at hann uill æiga tal vid þa. ok hurfu bændr þa aftr ok settu þing. þa stod konungr upp ok mællti suo. æigi uæit ek hui sætir þetta hark ok hlaup er þer gerdut. en nu megu þer \|<ref>410</ref> sia huat gud yduarr matti sa er þer barut a gull ok silfr ok mat ok sa þer nu hueriar uættir þess hofdu neytt ok myss ok ormer ok edlur ok pauddur. nu hafua þeir uerr er a sligt trua ok æigi lata af heimsku sinne. nu taki þer gull yduart ok gessimar er her ferr nu um uollinn ok hafit heim til kuenna yduarra ok berit alldri sidan vm stokka edr stæina. en her eru nu .ij. kostir med oss annattueggia at þer takit vid kristni ella halldit bardaga vid oss j dag ok beri þeir sigr af odrum er gud uill sa er uer truum a. Þa stod Dalegudbrandr upp ok mællti. skada mikinn hofum ver bedit j dag um god uart. ok þo med þui at hann matti oss ecki vid healpa þa uilium uer nu trua a þann gud sem þer truit. Ok toku þa allir vid kristni. Þa skirde byskup Gudbrand ok son hans ok setti þar eftir kennimenn. ok skildu þeir vinir er adr voru ouinir ok let Gudbrandr gera kirkiu j Dỏlum. Olafr konungr for sidan vt a Hæidmork ok kristnade þar. þuiat þa er hann hafde tekit konungana treystizst hann æigi at fara vida eftir sligt storuirke. var þa ouida kristit um Heidmork. en j þessi ferd letti konungr æigi fyrr en Heidmork var oll alkristin ok þa voru eftir settir kennimenn. þa fór hann vt a Hadaland ok Þotnn ok retti þar sidu manna. letti suo at þeir voru alkristnir. þadan for hann a Hringariki ok geingu menn allir undir kristni. Þat fragu Raumar at Olafr konungr biozst upp þangat ok sofnnudu þeir lide myklu ok mælltu suo sin a mille. at þat var þeim eymune su yfirfỏr er Olafr konungr hafde þar farit fyrra sinn ok sogdu suo ath hann skyllde æigi sidan suo fara. En er Olafr konungr for a Raumariki med lide sinu þa kom bondasafnnadrenn a mot honum vid a þa er heitir Nitia. hofdu bændr her mikinn. en er þeir funduzst ortu bændr þegar a til bardaga. en þo brann bratt vid hlutr þeirra ok hrucku þeir þegar undan ok voru bardir til batnadar þuiat þeir toku sidan kristni. For konungr yfir þat fylki ok skildizst æigi fyrr vid en þar hofdu allir menn vid kristni tekit. Þadan fór hann austr j Soleyiar ok kristnade þa bygd. þar kom til hans Ottar suartaskalld ok bæiddi at ganga til handa Olafi konungi. Þann uetr adr hafde andazst Olafr Suiakonungr. þa uar Ỏnundr Olafsson Suiakonungr. Olafr konungr sneri þa aftr a Raumariki. var þa miog lidinn uetrinn. þa stefnde Olafr konungr þing vid bęndr fiolment j þeim stad sem sidan hefir verit Heidsæuisþing. setti hann þa þau lỏg at til þess þings skyllde koma Upplendingar ok Heidsæfuis<ref>''r.'' Heidsæfims</ref> lỏgh skyllde ganga um oll fylki a Upplondum ok suo uida annars stadar sem sidan hafa þau gengit. En er uorade sotti konungr vt til siofar. let þa bua skip sin ok fór vt til Tunsbergs ok sat þar vm uorit þa er þar uar fiolmennazst ok menn komu til bæiarins af odrum londum. uar þar þa arferd god allt um Uikina ok til godrar hlitar allt nordr til Stads en hallæri mikit nordr þadan.
		+
		+
		+	[[Bilde:Kong Olav taler med bønderne paa tinget ved Hundtorp.jpg\|thumb\|center\|700px\|<center>Halvdan Egedius:<br>'''En þa er Gudbrandr fra þessi tidende er Olafr uar kominn a Loar at naudga monnum til at taka uid kristne þa skar hann upp heror ok stefnnde allri Dalabygd til bæiar þess er Hundþorp hæitir til fundar uit sig.'''</center>]]

	===Her er þaattr Eindrida ok Erlinghs===		===Her er þaattr Eindrida ok Erlinghs===