Austrfararvísur - Revisjonshistorikk

JJ.Sandal på 24. des. 2013 kl. 12:07

2013-12-24T12:07:32Z

JJ.Sandal på 20. des. 2013 kl. 21:51

2013-12-20T21:51:12Z

JJ.Sandal: Austrfararvísur

2013-01-11T20:05:44Z

Austrfararvísur

Ny side

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Austrfararvísur]] !! !! !! !! !!
|-
|}

<center>'''[[Carmina Scaldica]]'''

Udvalg af norske og islandske skjaldekvad ved [[Finnur Jónsson]] G.E.C. Gads Forlag - København 1929

<big>Sigvatr Þórðarson '''Austrfararvísur'''</big></center>

<blockquote>1.
 Hugstóra biðk heyra
 hressfœrs jöfurs þessar
 (þolðak vás) hvé vísur
 verðung of för gerðak;
 sendr vask upp af öndrum
 austr (svafk fátt) í hausti
 til Svíþjóðar (síðan)
 svanvangs í för langa.

 2.
 Létk til Eiðs, þvít óðumk
 aptrhvarf, dreginn karfa
 (vér stiltum svá) valtan
 vátr (til glœps á báti);
 taki hlœgiskip hauga
 herr; sákat far verra;
 létk til húms á hrúti
 hætt; fór betr an vættak.

 3.
 Vasa fýst, es rank rastir
 reiðr of skóg frá Eiðum
 (menn of veit, at mœttum
 meini) tolf ok eina;
 hykka fót án flekkum
 (fell sár á il hvára)
 hvast gengum þó þingat
 þann dag, konungs mönnum.

 4.
 Réðk til Hofs at hœfa;
 hurð vas aptr, en ek spurðumk
 (inn settak nef nenninn)
 niðrlútr fyrir útan;
 orð gatk fæst af fyrðum,
 (flögð baðk) en þau sögðu,
 hnekðumk heiðnir rekkar,
 heilagt (við þau deila).

 5.
 Gakkat inn, kvað ekkja,
 armi drengr, in lengra;
 hræðumk ek við Óðins
 (erum heiðin vér) reiði;
 rýgr kvazk inni eiga
 óþekk sús mér hnekði
 alfa blót sem ulfi
 ótvín í bœ sínum.

 6.
 Nú hafa hnekt, þeis hnakka
 (heinflets) við mér, settu
 (þeygi bella þollar)
 þrír samnafnar (tíri);
 þó séumk hitt, at hlœðir
 hafskíðs myni síðan,
 út hverr 's Ölvir heitir,
 alls mest, reka gesti.

 7.
 Fórk at finna böru
 (fríðs vættak mér) síðan
 brjót, þanns bragnar létu,
 bliks, vildastan miklu;
 grefs leit við mér gætir
 gerstr; þá 's illr hinn versti
 (lítt reiðik þó lýða
 löst) ef sjá 's hinn bazti.

 8.
 Mista ek fyr austan
 Eiðaskóg á leiðu
 Ástu bús, es æstak
 ókristinn hal vistar;
 ríks fanka son Saxa;
 saðr vas engr fyrir þaðra
 (út vask eitt kveld heitinn)
 inni (fjórum sinnum).

 9.
 Kátr vask opt, þás úti
 örðigt veðr á fjörðum
 vísa segl, í vási,
 vindblásit skóf Strinda;
 hestr óð kafs at kostum
 (kilir ristu men Lista)
 út þars eisa létum
 undan skeiðr at sundi.

 10.
 Snjalls létum skip skolla
 skjöldungs við ey tjölduð
 fyr ágætu úti
 öndvert sumar landi;
 en í haust, þars hestar
 hagþorns á mó sporna
 (ték ýmissar) Ekkils,
 (íðir) hlýtk at ríða.

 11.
 Jór rinnr aptanskœru
 allsvangr götur langar,
 völl kná hófr til hallar
 (höfum lítinn dag) slíta;
 nú 's þats blakkr of bekki
 berr mik Dönum ferri,
 fákr laust drengs í díki
 (dœgr mœtask nú) fœti.

 12.
 Út munu ekkjur líta,
 allsnúðula, prúðar
 - fljóð séa reyk - hvar ríðum
 Rögnvalds í bý gögnum;
 keyrum hross, svát heyri
 harða langt, at garði,
 hesta rás ór húsum
 hugsvinn kona innan.

 13.
 Átt hafa sér, þeirs sóttu,
 sendimenn fyr hendi
 Sygna grams, með sagnir
 siklinga, för mikla;
 spörðumk fæst, en fyrða
 föng eru stór við göngu;
 vörðr réð nýtr því 's norðan
 Nóregs þinig fórum.

 14.
 Drjúggenginn vas drengjum
 (drengr magnar lof þengils)
 austr til jöfra þrýstis
 Eiðaskógr á leiðu;
 skyldit mér, áðr mildan
 minn dróttin komk finna,
 hlunns af hilmis runnum
 hnekt dýrloga bekkjar.

 15.
 Oss hafa augu þessi
 íslenzk, kona, vísat
 brattan stíg at baugi
 björtum langt hin svörtu;
 sjá hefr, mjöð-Nanna, manni
 mínn ókunnar þínum
 fótr á fornar brautir
 fulldrengila gengit.

 16.
 Búa hilmis sal hjálmum
 hirðmenn, þeirs svan grenna
 (hér sék) bens, ok brynjum
 (beggja kost á veggjum),
 þvít ungr konungr engi
 (ygglaust es þat) dyggra
 húsbúnaði á hrósa;
 höll es dýr með öllu.

 17.
 Létk við yðr, es ítran,
 Áleifr, hugaz-málum
 rétt, es ríkan hittak
 Rögnvald, konungr, haldit;
 deildak mál hins milda,
 malma vörðr, í görðum
 harða mörg, né heyrðak,
 heiðmanns, tölur greiðri.

 18.
 Þik bað, sólar søkkvir,
 sínn halda vel, Rínar,
 hvern, es hingat árnar,
 húskarl nefi jarla,
 en hverr 's austr vill sinna
 (jafnvist es þat) Lista
 þengill, þinna drengja
 þar á hald und Rögnvaldi.

 19.
 Folk réð of sik, fylkir,
 flest es ek kom vestan,
 ætt sem áðr of hvatti
 Eiríks svika þeira;
 enn þvít jarla, frænda,
 eins, þás tókt af Sveini,
 yðr kveðk jörð, es, náðuð
 Ulfs bróður-lið stóðusk.

 20.
 Sunr lét Ulfs (meðal ykkar),
 Áleifr, tekit málum
 þétt fengum svör, sátta
 (sakar leggið it beggja);
 þér lét, þjófa rýrir,
 þær sem engar væri
 riptar reknar heiptir,
 Rögnvaldr gefit, aldar.

 21.
 Fast skalt, ríkr, við ríkan
 Rögnvald, konungr, halda,
 hann es þýðr at þinni
 þörf nátt ok dag, sóttum;
 þann veitk, þinga kennir,
 þik baztan vin miklu
 á austrvega eiga
 alt með grœnu salti.</blockquote>

<div class="toccolours">'''Sigvat Tordarson''' (norrænt Sigvatr Þórðarson, Sigvatr skáld) ca. 995- ca. 1045, islandsk skald, den best kjente av Olav den helliges skalder, ble kong Olavs stallare og slo seg ned i Norge for godt. Omkring 160 strofer av hans diktning er bevart, flere enn av noen annen skald fra så gammel tid. Til hans mest kjente diktning i tilknytting til kong Olav hører Víkingarvísur, en humoristisk beskrivelse av en diplomatisk sendeferd til Svearike, som Sigvat deltok i, og den monumentale Erfidrápa om Olav som konge og helgen, diktet i Sigvats senere år. Sigvat var også nær knyttet til Olavs sønn, kong Magnus, som han advarte mot hevn for farens død i det berømte [[Bersöglisvísur]] (Åpen-tale-strofene). Sighvat diktet også om kong Olavs motstandere Erling Skjalgsson og Knud den store. Han diktet i et mindre kunstlet språk enn de eldre diktere.

Kildetekst: SNL</div>

{{DEFAULTSORT:Austrfararvisur}}

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på norrønt]]
[[Kategori:Finnur Jónsson]]
[[Kategori:Dróttkvæði og Rímur]]

@@ Linje 27: / Linje 27: @@
 <br>til Svíþjóðar (síðan)
 <br>svanvangs í för langa.
 <br><br>2.
 <br>Létk til Eiðs, þvít óðumk
@@ Linje 37: / Linje 36: @@
 <br>létk til húms á hrúti
 <br>hætt; fór betr an vættak.
 <br><br>3.
 <br>Vasa fýst, es rank rastir
@@ Linje 47: / Linje 45: @@
 <br>hvast gengum þó þingat
 <br>þann dag, konungs mönnum.
 <br><br>4.
 <br>Réðk til Hofs at hœfa;
@@ Linje 57: / Linje 54: @@
 <br>hnekðumk heiðnir rekkar,
 <br>heilagt (við þau deila).
 <br><br>5.
 <br>Gakkat inn, kvað ekkja,
@@ Linje 67: / Linje 63: @@
 <br>alfa blót sem ulfi
 <br>ótvín í bœ sínum.
 <br><br>6.
 <br>Nú hafa hnekt, þeis hnakka
@@ Linje 77: / Linje 72: @@
 <br>út hverr 's Ölvir heitir,
 <br>alls mest, reka gesti.
 <br><br>7.
 <br>Fórk at finna böru
@@ Linje 87: / Linje 81: @@
 <br>(lítt reiðik þó lýða
 <br>löst) ef sjá 's hinn bazti.
 <br><br>8.
 <br>Mista ek fyr austan
@@ Linje 97: / Linje 90: @@
 <br>(út vask eitt kveld heitinn)
 <br>inni (fjórum sinnum).
 <br><br>9.
 <br>Kátr vask opt, þás úti
@@ Linje 107: / Linje 99: @@
 <br>út þars eisa létum
 <br>undan skeiðr at sundi.
 <br><br>10.
 <br>Snjalls létum skip skolla
@@ Linje 117: / Linje 108: @@
 <br>(ték ýmissar) Ekkils,
 <br>(íðir) hlýtk at ríða.
 <br><br>11.
 <br>Jór rinnr aptanskœru
@@ Linje 127: / Linje 117: @@
 <br>fákr laust drengs í díki
 <br>(dœgr mœtask nú) fœti.
 <br><br>12.
 <br>Út munu ekkjur líta,
@@ Linje 137: / Linje 126: @@
 <br>hesta rás ór húsum
 <br>hugsvinn kona innan.
 <br><br>13.
 <br>Átt hafa sér, þeirs sóttu,
@@ Linje 147: / Linje 135: @@
 <br>vörðr réð nýtr því 's norðan
 <br>Nóregs þinig fórum.
 <br><br>14.
 <br>Drjúggenginn vas drengjum
@@ Linje 157: / Linje 144: @@
 <br>hlunns af hilmis runnum
 <br>hnekt dýrloga bekkjar.
 <br><br>15.
 <br>Oss hafa augu þessi
@@ Linje 167: / Linje 153: @@
 <br>fótr á fornar brautir
 <br>fulldrengila gengit.
 <br><br>16.
 <br>Búa hilmis sal hjálmum
@@ Linje 177: / Linje 162: @@
 <br>húsbúnaði á hrósa;
 <br>höll es dýr með öllu.
 <br><br>17.
 <br>Létk við yðr, es ítran,
@@ Linje 187: / Linje 171: @@
 <br>harða mörg, né heyrðak,
 <br>heiðmanns, tölur greiðri.
 <br><br>18.
 <br>Þik bað, sólar søkkvir,
@@ Linje 197: / Linje 180: @@
 <br>þengill, þinna drengja
 <br>þar á hald und Rögnvaldi.
 <br><br>19.
 <br>Folk réð of sik, fylkir,
@@ Linje 207: / Linje 189: @@
 <br>yðr kveðk jörð, es, náðuð
 <br>Ulfs bróður-lið stóðusk.
 <br><br>20.
 <br>Sunr lét Ulfs (meðal ykkar),
@@ Linje 217: / Linje 198: @@
 <br>riptar reknar heiptir,
 <br>Rögnvaldr gefit, aldar.
 <br><br>21.
 <br>Fast skalt, ríkr, við ríkan

@@ Linje 17: / Linje 17: @@
-<blockquote>1.
+<blockquote>
 <br>Hugstóra biðk heyra
 <br>hressfœrs jöfurs þessar
@@ Linje 225: / Linje 226: @@
 <br>þik baztan vin miklu
 <br>á austrvega eiga
-<br>alt með grœnu salti.</blockquote>
+<br>alt með grœnu salti.