Bersöglisvísur - Revisjonshistorikk

JJ.Sandal på 24. des. 2013 kl. 12:06

2013-12-24T12:06:44Z

JJ.Sandal på 20. des. 2013 kl. 21:50

2013-12-20T21:50:39Z

JJ.Sandal: Bersöglisvísur

2013-01-11T20:07:17Z

Bersöglisvísur

Ny side

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Bersöglisvísur]] !! !! !! !! !!
|-
|}

<center>'''[[Carmina Scaldica]]'''

Udvalg af norske og islandske skjaldekvad ved [[Finnur Jónsson]] G.E.C. Gads Forlag - København 1929

<big>Sigvatr Þórðarson '''Bersöglisvísur'''</big></center>

<blockquote>1.
 Vask með gram þeims gumnum
 goll bauð dróttinhollum;
 (nafn fekk hann) en hröfnum
 hræ, þess konungs æfi.
 Fullkerska sák falla
 (fráneggjum sunr gránum
 gaf margan val vargi)
 verðung (konungs sverðum).

 2.
 Fylgðak þeim, es fylgju,
 fémildum gram, vildi
 (nú eru þegnar frið fegnir),
 feðr þínum, vel, mína.
 Vasat á her, með hjörvi
 hlið, þas stóðk í miðjum
 hrœsinn (skal með hrísi)
 hans flokki (við þjokka).

 3.
 Gekk við móð hinn mikla,
 Mágnús, allt í gögnum
 ferð, þars flotnar börðusk,
 faðir þinn liði sínu.
 Varði hart, en hjörtu
 hugfull við þat skullu,
 (Áleifr réð svá) jöfra
 erfðir (framm at hverfa).

 4.
 Hét, sás fell á Fitjum,
 fjölgegn ok réð hegna
 heiptar rán, en hánum,
 Hákon, firar unnu.
 Þjóð helt fast á fóstra
 fjölblíðs lögum síðan
 (enn eru af því minni)
 Aðalsteins (búendr seinir).

 5.
 Rétt hykk kjósa knáttu
 karlfolk ok svá jarla,
 af þvít eignum lofða
 Áláfar frið gáfu.
 Haralds arfi lét haldask
 hvardyggr ok sunr Tryggva
 lög, þaus lýðar þágu
 laukjöfn af þeim nöfnum.

 6.
 Ungr, vask með þér, þengill,
 þat haust es komt austan;
 einn, stillir, mátt alla
 jörð hegna, svá fregnisk.
 Himin þóttisk þá heiðan
 hafa, es landa krafðir,
 lofðungs burr, ok lifðir,
 landfolk tekit höndum.

 7.
 Föður Mágnúss létk fregna
 folgin jöfurs dolga
 orð, þaus eyru heyrðu
 ór, á svik hvé fóru.
 Mál bark hvert af heilum
 hug, þvít eigi brugðumk,
 (ek vissa þó) ossum
 (ótta) lánardrótni.

 8.
 Skalat ráðgjöfum reiðask
 (ryðr þat, konungr) yðrum
 (dróttins orð til dýrðar),
 döglingr, við bersögli.
 Hafa kveðask lög, nema ljúgi
 landherr, búendr verri,
 endr í Ulfasundum,
 önnur, an hézt mönnum.

 9.
 Fregnak, at suðr með Sygnum
 Sighvatr hefr gram lattan
 folkorrostu at freista;
 ferk, ef þó skolum berjask.
 Förum í vápn ok verjum
 vel (tyst) konung, lystir,
 (hvé lengi skal) hringum,
 (hans grund?) til þess fundar.

 10.
 Hverr eggjar þik, harri
 heiptar strangr, at ganga
 (opt reynir þú) þínum
 (þunn stál) á bak málum?
 Fastorðr skyli fyrða
 fengsæll, vesa þengill,
 hœfir heit at rjúfa,
 hjaldrmögnuðr, þér aldri.

 11.
 Hverr eggjar þik höggva,
 hjaldrgengnir, bú þegna?
 Ofrausn es þat jöfri
 innan lands at vinna.
 Engr hafði svá ungum
 áðr bragningi ráðit;
 rán hykk rekkum þínum
 (reiðr 's herr) konungr, leiðask.

 12.
 Hætt 's þats allir ætlask
 (áðr skal við því ráða)
 hárir menn, es heyrik
 hót, skjöldungi at móti.
 Greypt 's þat 's höfðum hnepta
 heldr ok niðr í felda
 (slegit hefr þögn á þegna)
 þingmenn nösum stinga.

 13.
 Gjalt varhuga, veltir,
 við þeim's nú ferr hiðra,
 þjófs, (skal hönd í hófi)
 hölða kytt (of stytta).
 Vinr 's sás, varmra benja,
 vörnuð býðr, en hlýðið,
 tármúteris teitir,
 til hvat búmenn vilja.

 14.
 Eitt es mál, þats mæla,
 minn dróttinn leggr sína
 eign á óðal þegna,
 öfgask búendr göfgir.
 Rán mun seggr, es sína
 selr út, í því telja,
 flaums at fellidómi
 föðurleifð konungs greifum.

 15.
 Lát auman nú njóta,
 Nóregs, ok gef stórum,
 (mál halt) svá sem sælan,
 sinjórr, laga þinna.

 16.
 Áleifr létumk, jöfra
 úrýrr, framask (dýrða
 urðu drjúg hins digra
 dróttins þing) með hringum;
 goll bark jafnt of allan
 aldr ok herverk sjaldan
 hrygg á hvárri tveggja
 hendi flotna sendis.

 17.
 Sighvats hugr mun hittask
 Harða-Knúts í garði,
 mildr nema mjök vel skaldi
 Mágnús konungr fagni.
 Fórk með feðrum þeira
 (fekk mér ungum tunga
 golls), vask enn með öllu
 óskeggjaðr þá, beggja.

 18.
 Syni Áleifs biðk snúðar,
 síð kveða aptans bíða
 óframs sök (meðal okkar
 alt 's háligt), svá mála.
 Erum Mágnús vér vægnir,
 vildak með þér mildum
 (Haralds varðar þú hjörvi
 haukey) lifa ok deyja.</blockquote>

<div class="toccolours">'''Bersöglisvísur''' (Fritalenhetsstrofene), kvad av den islandske skalden Sigvat Tordsson til kong Magnus den gode, sønn av Olav den hellige, for å advare ham, da Magnus ville ta hevn over sin fars motstandere.

'''Sigvat Tordarson''' (norrænt Sigvatr Þórðarson, Sigvatr skáld) ca. 995- ca. 1045, islandsk skald, den best kjente av Olav den helliges skalder, ble kong Olavs stallare og slo seg ned i Norge for godt. Omkring 160 strofer av hans diktning er bevart, flere enn av noen annen skald fra så gammel tid. Til hans mest kjente diktning i tilknytting til kong Olav hører Víkingarvísur, en humoristisk beskrivelse av en diplomatisk sendeferd til Svearike, som Sigvat deltok i, og den monumentale Erfidrápa om Olav som konge og helgen, diktet i Sigvats senere år. Sigvat var også nær knyttet til Olavs sønn, kong Magnus, som han advarte mot hevn for farens død i det berømte Bersöglisvísur (Åpen-tale-strofene). Sighvat diktet også om kong Olavs motstandere Erling Skjalgsson og Knud den store. Han diktet i et mindre kunstlet språk enn de eldre diktere.

Kildetekst: SNL</div>

{{DEFAULTSORT:Bersøglisvisur}}

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på norrønt]]
[[Kategori:Finnur Jónsson]]
[[Kategori:Dróttkvæði og Rímur]]

@@ Linje 27: / Linje 27: @@
 <br>gaf margan val vargi)
 <br>verðung (konungs sverðum).
 <br><br>2.
 <br>Fylgðak þeim, es fylgju,
@@ Linje 37: / Linje 36: @@
 <br>hrœsinn (skal með hrísi)
 <br>hans flokki (við þjokka).
 <br><br>3.
 <br>Gekk við móð hinn mikla,
@@ Linje 47: / Linje 45: @@
 <br>(Áleifr réð svá) jöfra
 <br>erfðir (framm at hverfa).
 <br><br>4.
 <br>Hét, sás fell á Fitjum,
@@ Linje 57: / Linje 54: @@
 <br>(enn eru af því minni)
 <br>Aðalsteins (búendr seinir).
 <br><br>5.
 <br>Rétt hykk kjósa knáttu
@@ Linje 67: / Linje 63: @@
 <br>lög, þaus lýðar þágu
 <br>laukjöfn af þeim nöfnum.
 <br><br>6.
 <br>Ungr, vask með þér, þengill,
@@ Linje 77: / Linje 72: @@
 <br>lofðungs burr, ok lifðir,
 <br>landfolk tekit höndum.
 <br><br>7.
 <br>Föður Mágnúss létk fregna
@@ Linje 87: / Linje 81: @@
 <br>(ek vissa þó) ossum
 <br>(ótta) lánardrótni.
 <br><br>8.
 <br>Skalat ráðgjöfum reiðask
@@ Linje 97: / Linje 90: @@
 <br>endr í Ulfasundum,
 <br>önnur, an hézt mönnum.
 <br><br>9.
 <br>Fregnak, at suðr með Sygnum
@@ Linje 107: / Linje 99: @@
 <br>(hvé lengi skal) hringum,
 <br>(hans grund?) til þess fundar.
 <br><br>10.
 <br>Hverr eggjar þik, harri
@@ Linje 117: / Linje 108: @@
 <br>hœfir heit at rjúfa,
 <br>hjaldrmögnuðr, þér aldri.
 <br><br>11.
 <br>Hverr eggjar þik höggva,
@@ Linje 127: / Linje 117: @@
 <br>rán hykk rekkum þínum
 <br>(reiðr 's herr) konungr, leiðask.
 <br><br>12.
 <br>Hætt 's þats allir ætlask
@@ Linje 137: / Linje 126: @@
 <br>(slegit hefr þögn á þegna)
 <br>þingmenn nösum stinga.
 <br><br>13.
 <br>Gjalt varhuga, veltir,
@@ Linje 147: / Linje 135: @@
 <br>tármúteris teitir,
 <br>til hvat búmenn vilja.
 <br><br>14.
 <br>Eitt es mál, þats mæla,
@@ Linje 157: / Linje 144: @@
 <br>flaums at fellidómi
 <br>föðurleifð konungs greifum.
 <br><br>15.
 <br>Lát auman nú njóta,
@@ Linje 163: / Linje 149: @@
 <br>(mál halt) svá sem sælan,
 <br>sinjórr, laga þinna.
 <br><br>16.
 <br>Áleifr létumk, jöfra
@@ Linje 173: / Linje 158: @@
 <br>hrygg á hvárri tveggja
 <br>hendi flotna sendis.
 <br><br>17.
 <br>Sighvats hugr mun hittask
@@ Linje 183: / Linje 167: @@
 <br>golls), vask enn með öllu
 <br>óskeggjaðr þá, beggja.
 <br><br>18.
 <br>Syni Áleifs biðk snúðar,

@@ Linje 17: / Linje 17: @@
-<blockquote>1.
+<blockquote>
 <br>Vask með gram þeims gumnum
 <br>goll bauð dróttinhollum;
@@ Linje 191: / Linje 192: @@
 <br>vildak með þér mildum
 <br>(Haralds varðar þú hjörvi
-<br>haukey) lifa ok deyja.</blockquote>
+<br>haukey) lifa ok deyja.