Breta sögur - Revisjonshistorikk

August på 8. jan. 2019 kl. 15:39

2019-01-08T15:39:22Z

August på 25. sep. 2017 kl. 17:12

2017-09-25T17:12:48Z

August på 25. sep. 2017 kl. 17:11

2017-09-25T17:11:07Z

August på 4. jun. 2017 kl. 14:57

2017-06-04T14:57:44Z

August på 14. mai 2017 kl. 06:05

2017-05-14T06:05:11Z

August på 25. jan. 2017 kl. 12:03

2017-01-25T12:03:01Z

August på 13. jan. 2017 kl. 16:28

2017-01-13T16:28:55Z

August på 13. nov. 2016 kl. 21:16

2016-11-13T21:16:04Z

August på 13. nov. 2016 kl. 16:38

2016-11-13T16:38:02Z

August på 13. nov. 2016 kl. 16:35

2016-11-13T16:35:39Z

@@ Linje 2 280: / Linje 2 280: @@
 [[Kategori:Tekster på norrønt]]
 [[Kategori:Riddersagaer]]
 [[Kategori:Jón Sigurðsson]]

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 25. sep. 2017 kl. 17:12
Linje 8:		Linje 8:


−	<center>[[Riddarasǫgur\|Riddarasögur]]	+	<center>'''[[Riddarasǫgur\|Riddarasögur]]'''

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 25. sep. 2017 kl. 17:11
Linje 8:		Linje 8:


−	<center>[[Riddarasǫgur]]	+	<center>[[Riddarasǫgur\|Riddarasögur]]

@@ Linje 26: / Linje 26: @@
 Idet vi her meddele Slutningen af den i Annalerne for 1848 paabegyndte gamle Bearbeidelse af Trójumanna saga og Breta sögur, skulle vi kun, i Sammenhæng med den i foregaaende Bind gjorte Slutningsbemærkning, tilföje, at de Haandskrifter som her benyttes ere:
-) Hauksbók (Arna Magn. Nr. 514 i 4.) betegnet ''H'' som i det foregaaende.
+) Hauksbók (Arna Magn. Nr. 544 i 4.) betegnet ''H'' som i det foregaaende.
 ) Brudstykker af en udförligere Bearbeidelse af disse Sagaer, i to Membranhefter fra 15de eller maaskee endog 14de Aarhundrede, i den Arna-Magn. Saml. Nr. 573 A og B, hvilket Haandskrift her, som i det foregaaende, betegnes med ''B''.

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 14. mai 2017 kl. 06:05
Linje 8:		Linje 8:


−	<center>[[~~Riddarasögur~~]]	+	<center>[[Riddarasǫgur]]

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 25. jan. 2017 kl. 12:03
Linje 2 274:		Linje 2 274:


−	'''~~Fotnoter~~'''	+	'''Noter:'''
	<references />		<references />

@@ Linje 363: / Linje 363: @@
 ::Borg man falla,
 ::veit ek [bana þjóð
-::þat<ref>''fra'' [''rettet efter Gjetning, istedenfor det i H overskrevne'' bana ('el.'' kana) þioð v&#772; þt (um þvíat). ''Scheving antager, at Forvanskningen gaaer endnu videre, og at man burde læse:'' Vinton man falla | veit ek kenna þjóð | um því, ''o. s v.''</ref> hon eiðrofa
+::þat<ref>''fra'' [''rettet efter Gjetning, istedenfor det i H overskrevne'' bana (''el.'' kana) þioð v&#772; þt (um þvíat). ''Scheving antager, at Forvanskningen gaaer endnu videre, og at man burde læse:'' Vinton man falla | veit ek kenna þjóð | um því, ''o. s v.''</ref> hon eiðrofa
 ::áðr um gerðist;
 ::munu griðbítar<ref>''saaledes H overskrevet; efter Trækkene kunde Ordet læses'' griðbiartar.</ref>

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 13. nov. 2016 kl. 21:16
Linje 119:		Linje 119:


−	'''18.''' Eftir hann tók ríki Argalló<ref>Arthgallo, ''Geoffr.''</ref>, bróðir hans, ok var hann vândr<ref>''her er et Stykke i H uden Overskrivning, med Undtagelse af de anmærkede Steder.'</ref> ok illgjarn, því at hann fordjarfaði [allt ríkisfólk á landinu<ref>''fra'' [''overskrevet i H.''</ref> en hóf þá til ríkis, er enkis voru verðir, ok svâ kom hans úvinsæld, at hann varð at flýja landit, en þeir [tóku til konúngs bróður hans, er<ref>''fra'' [''overskrevet i H.''</ref> Ellidúrus hèt, ok gerðist hann skjótt vinsæll. Argalló fór til vína sin''n''a, at biðja sèr styrks, en honum vildi engi lið veita. Síðan fór hann aftr í Bretland, ok lagðist út á skóg þann, er Kalíteríus heitir, með tíunda mann, ok ein''n'' tíma er Ellidúrus fór í þann sama skóg á dýra veiði, þá fan''n'' hann þar Galló, bróður sin''n'', ok mintist við hann ok [hafði hann heim með sèr, svâ at þat vissi engi utan hans skósvein''n'', ok var hann varðveittr í sjálfs hans herbergi<ref>''fra'' [leiddi hann heim til geruibúrs síns, ok liet hann þar uera sua at aðrir menn uissu ecki til, ''B.;'' in thalamo suo occuluit, ''Geoffr.''</ref>. Konúngr tók sótt, ok lèt þá gera orð öllum höfðíngjum í landinu, ok er ''þeir'' voru til hans komnir, þá lèt konúngr kalla til sín ein''n'' í senn<ref>þui at hann liez í höfði kenna, ef nockurr gnýrr eða háreysti ueri, ''t. B, stemmende med Geoffr.''</ref>. Konúngr ''lèt'' þegar grípa hvern sem kom, ok mælti: úmakliga geri ek með yðr, en ek vil yðr kunnigt gera, at bróðir minn er hèr komin''n''<ref>margs anduani ''t. B.''</ref>, sá er landflæmðr varð fyri mèr, ok af því at ek veit at vârr skilnaðr man skjótt verða, þá vil ek þetta ríki gefa aftr Argalló; vili þèr eigi þetta játta mèr, þá skal ek láta [hálshöggva alla yðr. Ok þó at þeim þætti hvârgi góðr, þá játtu þeir öllu því er<ref>''fra'' [''overskrevet i H.''</ref> konúngr beiddist, [ok var þetta með eiðum bundit; fara þeir síðan til Jorkar<ref>''saal. oprindel. H, men overskr.'' Jorkv.</ref>, ok tók konúngr<ref>''saal. efter Gjetning; i H overskrevet'' þ<sup>r</sup> (þar).</ref> kórónu<ref>''fra'' [''overskrevet i H.''</ref> af höfði sèr ok setti [á höfuð Argalló bróður sínum, en Ellidúrus<ref>Ellididvs ''urigtigt overskr. H.''</ref> sat þá svâ sem ein''n'' jústis<ref>''fra'' [''overskrevet i H; til denne sidste Sætn.'' (en Ellid. - - justis) ''findes intet tilsvarende i Geoffr, hvorfor'' justis ''er oversat overeensst. med Stedet i'' Hist. Eccl. Island. I, 503<sup>2</sup>. ''Ordet'' steinn ''i det fölgende, som vel ialmindelighed betyder en Bygning af Steen, men som oftest bruges om Klostre, er her oversat ved „Taarn“ ifölge Geoffr, som deels benævner det'' „turris“ ''deels'' „carcer“.</ref>. Argallus tók þá [allan annan hátt um ríkisstjórn<ref>''fra'' [''overskr. i H.''</ref>, en fyrr hafði hann haft; [gerðist hann<ref>''fra'' [''overskr. i H;'' gerþa hann, ''udentvivl urigtigen.''</ref> þá maðr vinsæll, hann ríkti x ár, ok [andaðist í borg þeirri er<ref>''fra'' [''overskr. i H.''</ref> Leira<ref>Kaerleir, ''Geoffr.;'' Kaerlek, ''B.''</ref> [heitir. Þá tóku<ref>''fra'' [''overskr. i H.''</ref> Bretar til konúngs annan tíma Ellidúrus<ref>Ellidur ''eller'' Ellirur ''her H overskrevet.''</ref>; hann hafði [enn sama hátt sem fyrr um ríkisstjórn; ij brœðr hans<ref>''fra'' [''overskr. i H.''</ref> risu í móti honum, hèt annar Vígeníus en annar Perídúrus, þeir komu at konúnginum á úvart ok gripu hann, því at hann veitti [engra svika af þeim, ok settu hann í stein í Lundúnum, en þeir skiptu ríki með sèr<ref>''fra'' [''overskr. i H;'' Vigenius hafði ríki suðr frá Humru, en Peridurus enn nerðra hlut, ''t. B.'' </ref> ok rèðu vij [vetr, síðan andaðust þeir báðir<ref>Þá tók Vigenius sótt ok andaþiz, en Peridurus tók allt ríki ok stýrði uel ok stilliliga, svâ at menn þóttuz náliga hafa iðgiolld Eliduri; þó var hann eigi leingi konúngr, ''B, stemnende med Geoffr.''</ref>. Eftir þat tóku<ref>''fra'' [''overskrevet i H.''</ref> Bretar Ellidúrus or steininum í Lundúnum, ok [var hann þá eð iij sinn til konúngs tekinn<ref>''her er et Blad tabt i B.''</ref>, ok rèð hann því ríki<ref>''forandret efter Gjetning, hvortil Trækkene i H ogsaa give Anledning;'' v̄ (um) ''er overskrevet.''</ref> alla æfi síðan með veg<ref>''fra'' [''overskrevet i H.''</ref> ok vinsæld, ok andaðist [elligamall með góðum orðstír, ok var hann barnlaus. Þá fór [síðan<ref>''fra'' [''overskrevet i H.''</ref> ríkit lítt at skilum, þvíat<ref>''herfra er et Stykke overskrevet i H.''</ref> þá voru ýmsir konúngar, ok er engi saga frá þeim ger: var fyrst Marganus, þá Ermíanus, þá Tedívallus, þá Nore<ref>''de tre sidste Navne ere'' Enniaunus; Idvallo, Runno, ''hos Geoffr.''</ref>, Katellus, Forrex, Kervi<ref>Porrex, Cherin, ''Geoffr.''</ref>, þá Fúlgencíus,<ref>Fulgenius, ''Geoffr.; H'' Sulgencivs, ''den fölgende Række er vidtlöftigere hos Geoffroy:'' Eldulus, Andragius, Urianus, Eluid, Cledancus, Cletonus, Gurgintius, Merianus, Bleduno, Cap, Oenus, Sisillius, Blegabred, Arthmail, Eldol, Redion, Rederchius, Samuilpenissel, Pir, Capoir, Gligueillus, Heli.</ref> þá Eltúrus, Klendakus, þá Kanotus, þá Gúrgicíus, þá Maríanus, þá Kaftenus<ref>''dette Navn er uden Tvivl sammensmeltet af'' Cap, Oenus ''hos Geoffroy.''</ref>, þá Rillus, þá Beredabel, þá Dolvar, þá Helíus, hann var ættstórr maðr, hann ríkti <small>XL</small> ára, hann átti .iij syni eftir, hèt einn Luðr, annarr Kasíbellánus<ref>''saaledes H i det Fölgende, men her'' Casibellus; Cassibellaunus, ''Geoffroy; hos Cæsar hedder Navnet'' Cassivellaunus.</ref>, iij Neníus<ref>''saaledes H i det fölgende;'' Nennius, ''Geoffr.;'' Venius, ''her, H.''</ref>. Luðr tók konúngdóm eftir föður sinn, því at hann var elztr, hann lèt gera nýja veggi um Lundúnaborg, ok jók hana bæði með kastalum ok turnum; hann var þarfligr ríkinu, ok en''n'' vaskasti til vâpna; hann rèð litla stund ríki, ok var jarðaðr í Lundúnum; hann átti eftir ij syni únga, hèt annarr Andrógeus<ref>''saaledes H i det fölgende, samt Geoffr.;'' Androgenvs, ''her, H.''</ref> en annarr Tenvancíus. Kasíbellánus tók ríki eptir hann, en er bróðursynir hans voru nokkut vaxnir, þá setti hann Andrógeum yfir Lundúnir, en Tenvantíum yfir Kornbretaland.	+	'''18.''' Eftir hann tók ríki Argalló<ref>Arthgallo, ''Geoffr.''</ref>, bróðir hans, ok var hann vândr<ref>''her er et Stykke i H uden Overskrivning, med Undtagelse af de anmærkede Steder.''</ref> ok illgjarn, því at hann fordjarfaði [allt ríkisfólk á landinu<ref>''fra'' [''overskrevet i H.''</ref> en hóf þá til ríkis, er enkis voru verðir, ok svâ kom hans úvinsæld, at hann varð at flýja landit, en þeir [tóku til konúngs bróður hans, er<ref>''fra'' [''overskrevet i H.''</ref> Ellidúrus hèt, ok gerðist hann skjótt vinsæll. Argalló fór til vína sin''n''a, at biðja sèr styrks, en honum vildi engi lið veita. Síðan fór hann aftr í Bretland, ok lagðist út á skóg þann, er Kalíteríus heitir, með tíunda mann, ok ein''n'' tíma er Ellidúrus fór í þann sama skóg á dýra veiði, þá fan''n'' hann þar Galló, bróður sin''n'', ok mintist við hann ok [hafði hann heim með sèr, svâ at þat vissi engi utan hans skósvein''n'', ok var hann varðveittr í sjálfs hans herbergi<ref>''fra'' [leiddi hann heim til geruibúrs síns, ok liet hann þar uera sua at aðrir menn uissu ecki til, ''B.;'' in thalamo suo occuluit, ''Geoffr.''</ref>. Konúngr tók sótt, ok lèt þá gera orð öllum höfðíngjum í landinu, ok er ''þeir'' voru til hans komnir, þá lèt konúngr kalla til sín ein''n'' í senn<ref>þui at hann liez í höfði kenna, ef nockurr gnýrr eða háreysti ueri, ''t. B, stemmende med Geoffr.''</ref>. Konúngr ''lèt'' þegar grípa hvern sem kom, ok mælti: úmakliga geri ek með yðr, en ek vil yðr kunnigt gera, at bróðir minn er hèr komin''n''<ref>margs anduani ''t. B.''</ref>, sá er landflæmðr varð fyri mèr, ok af því at ek veit at vârr skilnaðr man skjótt verða, þá vil ek þetta ríki gefa aftr Argalló; vili þèr eigi þetta játta mèr, þá skal ek láta [hálshöggva alla yðr. Ok þó at þeim þætti hvârgi góðr, þá játtu þeir öllu því er<ref>''fra'' [''overskrevet i H.''</ref> konúngr beiddist, [ok var þetta með eiðum bundit; fara þeir síðan til Jorkar<ref>''saal. oprindel. H, men overskr.'' Jorkv.</ref>, ok tók konúngr<ref>''saal. efter Gjetning; i H overskrevet'' þ<sup>r</sup> (þar).</ref> kórónu<ref>''fra'' [''overskrevet i H.''</ref> af höfði sèr ok setti [á höfuð Argalló bróður sínum, en Ellidúrus<ref>Ellididvs ''urigtigt overskr. H.''</ref> sat þá svâ sem ein''n'' jústis<ref>''fra'' [''overskrevet i H; til denne sidste Sætn.'' (en Ellid. - - justis) ''findes intet tilsvarende i Geoffr, hvorfor'' justis ''er oversat overeensst. med Stedet i'' Hist. Eccl. Island. I, 503<sup>2</sup>. ''Ordet'' steinn ''i det fölgende, som vel ialmindelighed betyder en Bygning af Steen, men som oftest bruges om Klostre, er her oversat ved „Taarn“ ifölge Geoffr, som deels benævner det'' „turris“ ''deels'' „carcer“.</ref>. Argallus tók þá [allan annan hátt um ríkisstjórn<ref>''fra'' [''overskr. i H.''</ref>, en fyrr hafði hann haft; [gerðist hann<ref>''fra'' [''overskr. i H;'' gerþa hann, ''udentvivl urigtigen.''</ref> þá maðr vinsæll, hann ríkti x ár, ok [andaðist í borg þeirri er<ref>''fra'' [''overskr. i H.''</ref> Leira<ref>Kaerleir, ''Geoffr.;'' Kaerlek, ''B.''</ref> [heitir. Þá tóku<ref>''fra'' [''overskr. i H.''</ref> Bretar til konúngs annan tíma Ellidúrus<ref>Ellidur ''eller'' Ellirur ''her H overskrevet.''</ref>; hann hafði [enn sama hátt sem fyrr um ríkisstjórn; ij brœðr hans<ref>''fra'' [''overskr. i H.''</ref> risu í móti honum, hèt annar Vígeníus en annar Perídúrus, þeir komu at konúnginum á úvart ok gripu hann, því at hann veitti [engra svika af þeim, ok settu hann í stein í Lundúnum, en þeir skiptu ríki með sèr<ref>''fra'' [''overskr. i H;'' Vigenius hafði ríki suðr frá Humru, en Peridurus enn nerðra hlut, ''t. B.'' </ref> ok rèðu vij [vetr, síðan andaðust þeir báðir<ref>Þá tók Vigenius sótt ok andaþiz, en Peridurus tók allt ríki ok stýrði uel ok stilliliga, svâ at menn þóttuz náliga hafa iðgiolld Eliduri; þó var hann eigi leingi konúngr, ''B, stemnende med Geoffr.''</ref>. Eftir þat tóku<ref>''fra'' [''overskrevet i H.''</ref> Bretar Ellidúrus or steininum í Lundúnum, ok [var hann þá eð iij sinn til konúngs tekinn<ref>''her er et Blad tabt i B.''</ref>, ok rèð hann því ríki<ref>''forandret efter Gjetning, hvortil Trækkene i H ogsaa give Anledning;'' v̄ (um) ''er overskrevet.''</ref> alla æfi síðan með veg<ref>''fra'' [''overskrevet i H.''</ref> ok vinsæld, ok andaðist [elligamall með góðum orðstír, ok var hann barnlaus. Þá fór [síðan<ref>''fra'' [''overskrevet i H.''</ref> ríkit lítt at skilum, þvíat<ref>''herfra er et Stykke overskrevet i H.''</ref> þá voru ýmsir konúngar, ok er engi saga frá þeim ger: var fyrst Marganus, þá Ermíanus, þá Tedívallus, þá Nore<ref>''de tre sidste Navne ere'' Enniaunus; Idvallo, Runno, ''hos Geoffr.''</ref>, Katellus, Forrex, Kervi<ref>Porrex, Cherin, ''Geoffr.''</ref>, þá Fúlgencíus,<ref>Fulgenius, ''Geoffr.; H'' Sulgencivs, ''den fölgende Række er vidtlöftigere hos Geoffroy:'' Eldulus, Andragius, Urianus, Eluid, Cledancus, Cletonus, Gurgintius, Merianus, Bleduno, Cap, Oenus, Sisillius, Blegabred, Arthmail, Eldol, Redion, Rederchius, Samuilpenissel, Pir, Capoir, Gligueillus, Heli.</ref> þá Eltúrus, Klendakus, þá Kanotus, þá Gúrgicíus, þá Maríanus, þá Kaftenus<ref>''dette Navn er uden Tvivl sammensmeltet af'' Cap, Oenus ''hos Geoffroy.''</ref>, þá Rillus, þá Beredabel, þá Dolvar, þá Helíus, hann var ættstórr maðr, hann ríkti <small>XL</small> ára, hann átti .iij syni eftir, hèt einn Luðr, annarr Kasíbellánus<ref>''saaledes H i det Fölgende, men her'' Casibellus; Cassibellaunus, ''Geoffroy; hos Cæsar hedder Navnet'' Cassivellaunus.</ref>, iij Neníus<ref>''saaledes H i det fölgende;'' Nennius, ''Geoffr.;'' Venius, ''her, H.''</ref>. Luðr tók konúngdóm eftir föður sinn, því at hann var elztr, hann lèt gera nýja veggi um Lundúnaborg, ok jók hana bæði með kastalum ok turnum; hann var þarfligr ríkinu, ok en''n'' vaskasti til vâpna; hann rèð litla stund ríki, ok var jarðaðr í Lundúnum; hann átti eftir ij syni únga, hèt annarr Andrógeus<ref>''saaledes H i det fölgende, samt Geoffr.;'' Androgenvs, ''her, H.''</ref> en annarr Tenvancíus. Kasíbellánus tók ríki eptir hann, en er bróðursynir hans voru nokkut vaxnir, þá setti hann Andrógeum yfir Lundúnir, en Tenvantíum yfir Kornbretaland.

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 13. nov. 2016 kl. 16:38
Linje 2 220:		Linje 2 220:


−	'''41.''' Nú spyrr Artúrr konúngr at Lúcíus var komin''n'' í þá borg er Augustídúnum heitir, ok ætlaði annan dag at fara til Langvíónisborgar<ref>Linkolni, ''T, og'' Antisiodorum ''for'' Augustidunum; civitatem Lengrias aditurus, ''Geoffr.''</ref>, ok þá sömu nótt<ref>bað ''t. overfl. 'H.''</ref> lèt konúngr sína menn herklæðast, ok setti konúngr <small>VII</small> fylkíngar sinna manna í dal þeim er Lúcíus skyldi fara; þetta fólk var at tölu <small>XL</small> þúsundraða ok <small>VII</small> þúsundrað ok átján menn<ref>''Geoffr. siger at hver fylking bestod af 5555 Hoveder, og Artus's egen af 6666.''</ref>. Konúngr lèt þar segja messu, oc vígja kirkjugarð, til graftar þeim mönnum er þar fèlli<ref>''T beretter efter Geoffr. (x, 6-7) udförligere om Hærordningen, Anförernes Navne og Arthurs Tale:'' hann skipaði sèr huaru, riddara liði oc fótgángandi manna; hann skipaði á huaratueggju hönd riddurum. Fyrir einni fylkíngu voru þeir Auguselus af Albanie oc Kator Kornbreta hertogi, oc var sá sueit á sína haund huar með riddara sueit. Annarri sueit stýrðu þeir Gerinus oc Karnotensus [Guerinus Carnotensis] oc Helo or Auxnafurðu [Boso de Richiden, quæ lingua Saxonum Oxineford nuncupatur, ''G'']. Þriði(u) fylkíng stýrði Loth Noregs konúngr oc Áskell Danakonúngr; fiórðu stýrði Hoel oc Valuen, systursynir hans. Þessar fiórar fylkíngar voru fremstar setter; hèr var miog valit lið þat sem fræknast var í þessar fylkíngar, en þessar, er nú eru taldar, standa á bak hinum: þar var fyri einni Beduerus byrli oc Gaius skutilsueinn; annarri stýrði Holldran [Holdinus] hertogi oc Guidardus af Peitu; þriðiu Rugen oc Jonathan [Vigenis de Legecestria et Jonathal Dorecestrensis]. Þá var sétt en átta fylkíng á bak þessum fylkíngum oc stýrði þeirri Vrbgenius af Badon; Artus siálfr enni níundu fylkíng, oc var í þeirri vj þúsundir einualaliðs oc vj. c. oc vj. tigir oc vj menn; hinni tíundu fylkíng stýrir Moruuid, oc hefir Artus þessa fylkíng til þess at hon skal fara laus oc koma í opna skiölldu Rómnerium, þá er sókn ueri sem ákaufuzt. Artus setti þá niðr merki sitt á viðan völl, dreka af gulli geruan, oc reisa þar herbúðer sinar; hann bað þángat færa alla þá sem sárir voru oc haufðíngia þá er fèlli, oc lèt hann þann stað vígia aðr vandliga. Þá talar hann enn fyri lýðnum oc tók sua til máls: þat vil ek segia yðr aullum, ástuinum mínum, at ek vni stóruel við þat, at ek sè, þó at vær hafim nockura hríð í kyrðum setið, at vèr hafim enn eigi týnt sigrsæli oc sóknfimi, oc várt ágæti á helldr van at á lopt muni færaz en niðr falla; vèr höfum gort æðri Bretlandz tign en annarra landa, oc haufum vèr sua aukit vara tign; er miög þegar mikit skarð haugguit á þeirra lið oc eigu þeir nú þegar at siá eptir sínum hlut við oss, oc er sua inndællt at drepa þá sem suín eða sauði. Eigi varir mik, at þeir ætli yðr anuirðissmenn, at þui er ek hugða nú alla vera hrædda við yðr orðna, eggiumz nú á, góðer bræðr, oc gerum þeim eindrægia hríðina, at þeir viti hueria þeir hitta fyri, at þá haufum vèr sigraz oc kostgæft, er minna hefir boðiz. Ef oss verðr auðit at ráða fyri Rómariki, þá skulu þèr hafa gnógar virðíngar oc yfrit gull oc silfr, hèruð oc þorp, borgir oc kastala oc vapn, at huerr eigi kost at kiósa sèr tignar nafn þat er hann vill siálfr. En er hann hafði lokit sínu máli, þá lètuz aller vilia falla helldr en flýia oc bera eilífa skaumm oc brigzli af huerium er til spyria.</ref>. Lúcíus verðr varr fyriætlanar Artúrs konúngs, ok setr hann niðr merki sitt á ein''n'' fagran völl, þat var svâ skapat, sem væri einn ari or gulli; ok lèt síðan skipa sínar fylkíngar í<ref>''rettet;'' ok, ''H.'' </ref> átta staði<ref>hann skipaðe sínu liði [í] tólf fylkíngar, oc voru í þeirri serhuerri vj þúsundir fótgángandi manna oc vj. c. oc lx oc sex menn, en riddaralið allt vmfram, oc var fyri þessi fylkíng Lucius Gatellus oc Alipanias [Alifantinas, ''G''] Spanialands konúngr, annarri Miruanus [Hirtacius, ''G''] Pardia [Parthorum] konúngr, oc Marius, oc Leuidus [Mar. Lepidus, ''G''] Rómaborgar aulldúngr, [''den tredie overspringes, under Boccus og Cajus Metellus, efter G'']; hinni fiórðu stýrði Sertorius Libia konúngr oc Kuintus Milius [Milvius, ''G''], Rómaborgar aulldúngar. Þessar - - - ''her afbrydes T ved at eet Blad er tabt, men Indholdet af det tabte er Fortsættelsen af den romerske Hærordnings Beskrivelse og Slagets Begyndelse (jevnf. Geoffr. x, 8-9).''</ref>. Síðan talaði Lúcíus fyri herinum: yðr man kunnigt vera um þat ránglega tilkall, er Artúr''r'' konúngr hefir uppá vârt ríki, ok hve mikla sköm''m'' eða manna missi er vèr ok vârt ríki hefir fyri honum ok hans frændum farið; veri oss nú hitt betra, at reka þenna fjanda flokk af höndum oss með sœmð, heldr en leggjast undir fœtr þeim með skemð; min''n''ist ok á, at þessi dœmi gjörðu af sèr vârir hinir fyrri frændr, at þeir tóku fyrri sœmð með sigri en peninga með skemð, fengu þeir þá jamnan sigr er þeim þótti dauði sýnni; mun þessi nótt nú brátt líða, ok kemr sá dagr er vèr rekum þessar vanmennur af höndum. En svâ mikin''n'' her höfðu Rúmverir, at í hverri þeirra fylkíng var vj þúsundrað manna ok xj hundruð<ref>''dette Tal beroer rimeligviis paa en Feil, uagtet det kunde forsvares ved at hvert Tusinde tænkes bestaaende af 1200; i Geoffr. og T (ovenf. Anm.) angives Tallet til 6666, her burde derfor læses'' vj Hundruð lx ok vi menn.</ref> ok vj menn.	+	'''41.''' Nú spyrr Artúrr konúngr at Lúcíus var komin''n'' í þá borg er Augustídúnum heitir, ok ætlaði annan dag at fara til Langvíónisborgar<ref>Linkolni, ''T, og'' Antisiodorum ''for'' Augustidunum; civitatem Lengrias aditurus, ''Geoffr.''</ref>, ok þá sömu nótt<ref>bað ''t. overfl. H.''</ref> lèt konúngr sína menn herklæðast, ok setti konúngr <small>VII</small> fylkíngar sinna manna í dal þeim er Lúcíus skyldi fara; þetta fólk var at tölu <small>XL</small> þúsundraða ok <small>VII</small> þúsundrað ok átján menn<ref>''Geoffr. siger at hver fylking bestod af 5555 Hoveder, og Artus's egen af 6666.''</ref>. Konúngr lèt þar segja messu, oc vígja kirkjugarð, til graftar þeim mönnum er þar fèlli<ref>''T beretter efter Geoffr. (x, 6-7) udförligere om Hærordningen, Anförernes Navne og Arthurs Tale:'' hann skipaði sèr huaru, riddara liði oc fótgángandi manna; hann skipaði á huaratueggju hönd riddurum. Fyrir einni fylkíngu voru þeir Auguselus af Albanie oc Kator Kornbreta hertogi, oc var sá sueit á sína haund huar með riddara sueit. Annarri sueit stýrðu þeir Gerinus oc Karnotensus [Guerinus Carnotensis] oc Helo or Auxnafurðu [Boso de Richiden, quæ lingua Saxonum Oxineford nuncupatur, ''G'']. Þriði(u) fylkíng stýrði Loth Noregs konúngr oc Áskell Danakonúngr; fiórðu stýrði Hoel oc Valuen, systursynir hans. Þessar fiórar fylkíngar voru fremstar setter; hèr var miog valit lið þat sem fræknast var í þessar fylkíngar, en þessar, er nú eru taldar, standa á bak hinum: þar var fyri einni Beduerus byrli oc Gaius skutilsueinn; annarri stýrði Holldran [Holdinus] hertogi oc Guidardus af Peitu; þriðiu Rugen oc Jonathan [Vigenis de Legecestria et Jonathal Dorecestrensis]. Þá var sétt en átta fylkíng á bak þessum fylkíngum oc stýrði þeirri Vrbgenius af Badon; Artus siálfr enni níundu fylkíng, oc var í þeirri vj þúsundir einualaliðs oc vj. c. oc vj. tigir oc vj menn; hinni tíundu fylkíng stýrir Moruuid, oc hefir Artus þessa fylkíng til þess at hon skal fara laus oc koma í opna skiölldu Rómnerium, þá er sókn ueri sem ákaufuzt. Artus setti þá niðr merki sitt á viðan völl, dreka af gulli geruan, oc reisa þar herbúðer sinar; hann bað þángat færa alla þá sem sárir voru oc haufðíngia þá er fèlli, oc lèt hann þann stað vígia aðr vandliga. Þá talar hann enn fyri lýðnum oc tók sua til máls: þat vil ek segia yðr aullum, ástuinum mínum, at ek vni stóruel við þat, at ek sè, þó at vær hafim nockura hríð í kyrðum setið, at vèr hafim enn eigi týnt sigrsæli oc sóknfimi, oc várt ágæti á helldr van at á lopt muni færaz en niðr falla; vèr höfum gort æðri Bretlandz tign en annarra landa, oc haufum vèr sua aukit vara tign; er miög þegar mikit skarð haugguit á þeirra lið oc eigu þeir nú þegar at siá eptir sínum hlut við oss, oc er sua inndællt at drepa þá sem suín eða sauði. Eigi varir mik, at þeir ætli yðr anuirðissmenn, at þui er ek hugða nú alla vera hrædda við yðr orðna, eggiumz nú á, góðer bræðr, oc gerum þeim eindrægia hríðina, at þeir viti hueria þeir hitta fyri, at þá haufum vèr sigraz oc kostgæft, er minna hefir boðiz. Ef oss verðr auðit at ráða fyri Rómariki, þá skulu þèr hafa gnógar virðíngar oc yfrit gull oc silfr, hèruð oc þorp, borgir oc kastala oc vapn, at huerr eigi kost at kiósa sèr tignar nafn þat er hann vill siálfr. En er hann hafði lokit sínu máli, þá lètuz aller vilia falla helldr en flýia oc bera eilífa skaumm oc brigzli af huerium er til spyria.</ref>. Lúcíus verðr varr fyriætlanar Artúrs konúngs, ok setr hann niðr merki sitt á ein''n'' fagran völl, þat var svâ skapat, sem væri einn ari or gulli; ok lèt síðan skipa sínar fylkíngar í<ref>''rettet;'' ok, ''H.'' </ref> átta staði<ref>hann skipaðe sínu liði [í] tólf fylkíngar, oc voru í þeirri serhuerri vj þúsundir fótgángandi manna oc vj. c. oc lx oc sex menn, en riddaralið allt vmfram, oc var fyri þessi fylkíng Lucius Gatellus oc Alipanias [Alifantinas, ''G''] Spanialands konúngr, annarri Miruanus [Hirtacius, ''G''] Pardia [Parthorum] konúngr, oc Marius, oc Leuidus [Mar. Lepidus, ''G''] Rómaborgar aulldúngr, [''den tredie overspringes, under Boccus og Cajus Metellus, efter G'']; hinni fiórðu stýrði Sertorius Libia konúngr oc Kuintus Milius [Milvius, ''G''], Rómaborgar aulldúngar. Þessar - - - ''her afbrydes T ved at eet Blad er tabt, men Indholdet af det tabte er Fortsættelsen af den romerske Hærordnings Beskrivelse og Slagets Begyndelse (jevnf. Geoffr. x, 8-9).''</ref>. Síðan talaði Lúcíus fyri herinum: yðr man kunnigt vera um þat ránglega tilkall, er Artúr''r'' konúngr hefir uppá vârt ríki, ok hve mikla sköm''m'' eða manna missi er vèr ok vârt ríki hefir fyri honum ok hans frændum farið; veri oss nú hitt betra, at reka þenna fjanda flokk af höndum oss með sœmð, heldr en leggjast undir fœtr þeim með skemð; min''n''ist ok á, at þessi dœmi gjörðu af sèr vârir hinir fyrri frændr, at þeir tóku fyrri sœmð með sigri en peninga með skemð, fengu þeir þá jamnan sigr er þeim þótti dauði sýnni; mun þessi nótt nú brátt líða, ok kemr sá dagr er vèr rekum þessar vanmennur af höndum. En svâ mikin''n'' her höfðu Rúmverir, at í hverri þeirra fylkíng var vj þúsundrað manna ok xj hundruð<ref>''dette Tal beroer rimeligviis paa en Feil, uagtet det kunde forsvares ved at hvert Tusinde tænkes bestaaende af 1200; i Geoffr. og T (ovenf. Anm.) angives Tallet til 6666, her burde derfor læses'' vj Hundruð lx ok vi menn.</ref> ok vj menn.

@@ Linje 1 046: / Linje 1 046: @@
 ::Ambrosíus<ref>''fra'' [''overskrevet i H. Hos Geoffr. kaldes Spaamanden'' Ambrosius Merlinus.</ref>,
 ::en enn ágæti
-::öðru nafni<ref>''dette Ord og de to sidste Bogstaver af det foregaaende er overskrevet i H; der synes ligeledes at være Adskillelse af Stropher, men Sammenhængen synes at fordre, at de næste to Linier föjes til.'</ref>
+::öðru nafni<ref>''dette Ord og de to sidste Bogstaver af det foregaaende er overskrevet i H; der synes ligeledes at være Adskillelse af Stropher, men Sammenhængen synes at fordre, at de næste to Linier föjes til.''</ref>
 ::Merlínus sá
 ::maðr [kallaðist.