Egils saga Skalla-Grímssonar - Revisjonshistorikk

Jesper på 25. jun. 2025 kl. 19:16

2025-06-25T19:16:36Z

Jesper på 12. mar. 2022 kl. 16:25

2022-03-12T16:25:38Z

Jesper på 12. mar. 2022 kl. 16:18

2022-03-12T16:18:51Z

Jesper: Ganske midlertidig ændring

2022-03-12T16:16:47Z

Ganske midlertidig ændring

Jesper på 5. aug. 2017 kl. 11:19

2017-08-05T11:19:10Z

Carsten på 15. nov. 2014 kl. 22:15

2014-11-15T22:15:38Z

JJ.Sandal på 24. des. 2013 kl. 11:11

2013-12-24T11:11:52Z

Vis endringer

Jesper på 3. jun. 2013 kl. 12:45

2013-06-03T12:45:59Z

Jesper på 3. jun. 2013 kl. 06:34

2013-06-03T06:34:12Z

Jesper på 2. jun. 2013 kl. 11:58

2013-06-02T11:58:58Z

@@ Linje 6: / Linje 6: @@
 |-
 ! !! !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Uddrag af Egil Skallagrimsons saga]] !! !!
 |-
 |}

@@ Linje 1 200: / Linje 1 200: @@
-'''57. Egill vegr Berg-Onund ok reisir níðstöng.'''
+'''57. Egill vegr Berg-Önund ok reisir níðstöng.'''
 Haraldr inn hárfagri setti sonu sína til ríkis í Nór-egi, þá er hann tók at eldast, gerði Eirík konung yfirkonung sona sinna allra, ok er Haraldr hafði verit sjau tigu vetra konungr, þá seldi hann í hendr Eiríki, syni sínum, ríki. í þann tíma ól Gunnhildr son, ok jós Haraldr konungr vatni ok gaf nafn sitt ok lét þat fylgja, at hann skyldi konungr vera eftir föður sinn, ef honum endist aldr til. Haraldr konungr settist þá í kyrrsetu ok sat oftast á Rogalandi eða Hörðalandi. En þremr vetrum síðar andaðist Haraldr konungr á Rogalandi, ok var gerr haugr eftir hann við Haugasund.
-<br>&nbsp;&nbsp; En eftir andlát hans var deila mikil milli sona hans, því at Víkverjar tóku sér til konungs Óláf, en Þrændir Sigurð. Eiríkr felldi þá báða bræðr sína í Túnsbergi einum vetri eftir andlát Haralds konungs. Var þat allt á einu sumri, er Eiríkr konungr fór af Hörðalandi með her sinn austr í Vík til bardaga við bræðr sína ok áðr höfðu þeir deilt á Gulaþingi Egill ok BergÖnundr ok þessi tíðendi, er nú var sagt.
+<br>&nbsp;&nbsp; En eftir andlát hans var deila mikil milli sona hans, því at Víkverjar tóku sér til konungs Óláf, en Þrændir Sigurð. Eiríkr felldi þá báða bræðr sína í Túnsbergi einum vetri eftir andlát Haralds konungs. Var þat allt á einu sumri, er Eiríkr konungr fór af Hörðalandi með her sinn austr í Vík til bardaga við bræðr sína ok áðr höfðu þeir deilt á Gulaþingi Egill ok Berg-Önundr ok þessi tíðendi, er nú var sagt.
 <br>&nbsp;&nbsp; Berg-Önundr var heima at búi sínu, þá er konungr fór í leiðangr, því at honum þótti óvarligt at fara frá búi sínu, meðan Egill var eigi ór landi farinn. Þar var bróðir hans, Haddr, þá með honum.
 <br>&nbsp;&nbsp; Fróði hét maðr, frændi Eiríks konungs ok fóstrsonr hans. Hann var inn fríðasti maðr, ungr at aldri ok þó vaxinn maðr. Eiríkr konungr setti hann eftir til trausts Berg-Önundi. Sat Fróði á Álreksstöðum at búi konungs ok hafði þar sveit manna.

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 12. mar. 2022 kl. 16:18
Linje 1:		Linje 1:
−	[[Fil:~~Egill~~ Skalla-~~Grímsson~~.~~jpg~~]]	+	{\| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
		+	\|- style="background-color:#e9e9e9"
		+	!align="center" valign="top" width="40%" \| '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" \| Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"\| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"\| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"\| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"\| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"\| Færøysk
		+	\|-
		+	! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif\|32px\|link=Egils saga Skalla-Grímssonar]] !! !! !! [[Fil:Dansk.gif\|32px\|link=Egils Saga]] !! [[Fil:Svensk.gif\|32px\|link=Egil Skalle-Grimssons Saga]] !!
		+	\|-
		+	! !! !! !! !! [[Fil:Dansk.gif\|32px\|link=Uddrag af Egil Skallagrimsons saga]] !! !!
		+	\|-
		+	\|}

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 12. mar. 2022 kl. 16:16
Linje 1:		Linje 1:
−	~~{\| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"~~	+	[[Fil:Egill Skalla-Grímsson.jpg]]
−	~~\|- style="background-color:#e9e9e9"~~
−	!align="center" valign="top" width="40%" \| '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" \| Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"\| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"\| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"\| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"\| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"\| Færøysk
−	\|-
−	~~! Denne teksten finnes på følgende språk ► !!~~ [[Fil:~~Original.gif\|32px\|link=Egils saga~~ Skalla-~~Grímssonar]] !! !! !! [[Fil:Dansk.gif\|32px\|link=Egils Saga]] !! [[Fil:Svensk.gif\|32px\|link=Egil Skalle-Grimssons Saga]] !!~~
−	\|-
−	~~! !! !! !! !! [[Fil:Dansk~~.~~gif\|32px\|link=Uddrag af Egil Skallagrimsons saga~~]] ~~!! !!~~
−	\|-
−	\|}

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 5. aug. 2017 kl. 11:19
Linje 809:		Linje 809:


−	'''48. Egill hefir vetrvist með ~~Arinhirni~~.'''	+	'''48. Egill hefir vetrvist með Arinbirni.'''

	Þórólfr helt liði sínu norðr fyrir Halland ok lögðu þar til hafnar, er þeim bægði veðr, ræntu þar ekki. Þar var skammt á land upp jarl sá, er Arnfiðr er nefndr. En er hann spurði, at víkingar váru þar komnir við land, þá sendi hann menn sína á fund þeira þess erendis at vita, hvárt þeir vildi þar friðland hafa eða hernað. En er sendimenn váru komnir á fund Þórólfs með sín erendi, þá sagði hann, at þeir myndi þar ekki herja, sagði, at þeim var engi nauðsyn til at herja þar ok fara herskildi, sagði, at þar var land ekki auðigt.		Þórólfr helt liði sínu norðr fyrir Halland ok lögðu þar til hafnar, er þeim bægði veðr, ræntu þar ekki. Þar var skammt á land upp jarl sá, er Arnfiðr er nefndr. En er hann spurði, at víkingar váru þar komnir við land, þá sendi hann menn sína á fund þeira þess erendis at vita, hvárt þeir vildi þar friðland hafa eða hernað. En er sendimenn váru komnir á fund Þórólfs með sín erendi, þá sagði hann, at þeir myndi þar ekki herja, sagði, at þeim var engi nauðsyn til at herja þar ok fara herskildi, sagði, at þar var land ekki auðigt.

@@ Linje 365: / Linje 365: @@
 <br>&nbsp;&nbsp; Skalla-Grímr svarar: "Þat var kunnigt, hversu miklu Þórólfr var framar en ek em at sér gerr um alla hluti, ok bar hann enga gæfu til at þjóna þér, konungr. Nú mun ek ekki taka þat ráð. Eigi mun ek þjóna þér, því at ek veit, at ek mun eigi gæfu til bera at veita þér þá þjónustu, sem ek mynda vilja ok vert væri. Hygg ek, at mér verði meiri muna vant en Þórólfi."
 <br>&nbsp;&nbsp; Konungr þagði, ok setti hann dreyrrauðan á at sjá. Ölvir sneri þegar í brott ok bað þá Grím ganga út. Þeir gerðu svá, gengu út ok tóku vápn sín. Bað Ölvir þá fara í brott sem skjótast. Gekk Ölvir á leið með þeim til vatnsins ok margir menn með honum.
-<br>&nbsp;&nbsp; Áðr þeir Skalla-Grímr skilðist, mælti Ölvir: "Annan veg var för þín, Grímr frændi, til konungs en ek mynda kjósa. Fýsta ek þik rnjök hingatfararinnar, en nú vil ek hins biðja, at þú farir heim sem skyndiligast, ok þess með, at þú komir eigi á fund Haralds konungs, nema betri verði sætt ykkur en mér þykkir nú á horfast, ok gæt þín vel fyrir konungi ok hans mönnum."
+<br>&nbsp;&nbsp; Áðr þeir Skalla-Grímr skilðist, mælti Ölvir: "Annan veg var för þín, Grímr frændi, til konungs en ek mynda kjósa. Fýsta ek þik mjök hingatfararinnar, en nú vil ek hins biðja, at þú farir heim sem skyndiligast, ok þess með, at þú komir eigi á fund Haralds konungs, nema betri verði sætt ykkur en mér þykkir nú á horfast, ok gæt þín vel fyrir konungi ok hans mönnum."
 <br>&nbsp;&nbsp; Síðan fóru þeir Grímr yfir vatnit, en þeir Ölvir gengu þar til, er skip þau váru, er upp váru sett við vatnit, ok hjuggu svá, at ekki var fært, því at þeir sá mannför ofan frá konungsbænum. Váru þeir menn margir saman ok vápnaðir mjök ok fóru æsiliga. Þá menn hafði Haraldr konungr sent eftir þeim til þess at drepa Grím.
 <br>&nbsp;&nbsp; Hafði konungr tekit til orða litlu síðar en þeir Grímr höfðu út gengit, sagði svá: "Þat sé ek á skalla þeim inum mikla, at hann er fullr upp úlfúðar ok hann verðr at skaða þeim mönnum nökkurum, er oss mun þykkja afnám í, ef hann náir. Meguð þér þat ætla, þeir menn, er hann mun kalla, at í sökum sé við hann, at sá skalli mun engan yðvarn spara, ef hann kemst í færi. Farið nú þá eftir honum ok drepið hann."

@@ Linje 4: / Linje 4: @@
 |-
 ! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Egils saga Skalla-Grímssonar]] !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Egils Saga]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Egil Skalle-Grimssons Saga]] !!
 |-
 |}

@@ Linje 2 623: / Linje 2 623: @@
 <br>&nbsp;&nbsp; "Því veld ek eigi," segir Önundr, "er þeir eru ósáttir. Hefi ek þar lagt til mörg orð ok beðit Steinar sættast við Þorstein, því at mér hefir verit í hvern stað Þorsteinn, sonr þinn, sparari til ósæmðar, ok veldr því sú in forna ástvinátta, er með okkr hefir verit, Egill, síðan er vit fæddumst hér upp samtýnis."
 <br>&nbsp;&nbsp; "Brátt mun þat," segir Egill, "ljóst verða, hvárt þú mælir þetta af alvöru eða af hégóma, þótt ek ætla þat síðr vera munu. Man ek þá daga, at hvárumtveggja okkrum mundi þykkja ólíkligt, at vit myndim sökum sækjast eða stilla eigi sonu okkra, at þeir fari eigi með fíflsku slíkri sem ek heyri, at hér horfist til. Sýnist mér þat ráð, meðan vit erum á lífi ok svá nær staddir deilu þeira, at vit takim mál þetta undir okkr ok setim niðr, en látim eigi þá Tungu-Odd ok Einar etja saman sonum okkrum sem kapalhestum. Látum þá hafa annat heðan í frá til févaxtar sér en taka á slíku."
-<br>&nbsp;&nbsp; Þá stóð Önundr upp ok mælti: "Rétt segir þú, Egill, ok þat er okkr ófallit at vera á því þingi, er synir okkrir deila. Skal okkr ok aldri þá skömm henda at vera þeir vanskörungar at sætta þá eigi. Nú vil ek, Steinarr, at þú selir mér mál þessi í hendr ok láir mik með fara sem mér líkar."
+<br>&nbsp;&nbsp; Þá stóð Önundr upp ok mælti: "Rétt segir þú, Egill, ok þat er okkr ófallit at vera á því þingi, er synir okkrir deila. Skal okkr ok aldri þá skömm henda at vera þeir vanskörungar at sætta þá eigi. Nú vil ek, Steinarr, at þú selir mér mál þessi í hendr ok látir mik með fara sem mér líkar."
 <br>&nbsp;&nbsp; "Eigi veit ek þat," segir Steinarr, "hvárt ek vil svá kasta niðr málum mínum, því at ek hefi áðr leitat mér liðsemðar af stórmenni. Vil ek nú svá at einu lúka málum mínum, at þat líki vel Oddi ok Einari."
 <br>&nbsp;&nbsp; Síðan ræddu þeir Oddr ok Steinarr sín í milli, sagði Oddr svá: "Efna vil ek, Steinarr, liðsemð við þik, þá er ek hét at veita þér til laga eða þeira málalykða, er þú vill taka þér til handa. Muntu mest í ábyrgjast, hvernig mál þín eru til komin, ef Egill skal um dæma."

@@ Linje 2 613: / Linje 2 613: @@
 <br>&nbsp;&nbsp; En um várit fóru þeir Oddr ok Einarr með Steinari stefnuför ok höfðu fjölmenni mikit. Stefndi Steinarr Þorsteini um þræladráp ok lét varða fjörbaugsgarð um hvárt vígit, því at þat váru lög, þar er þrælar váru drepnir fyrir manni, enda væri eigi færð þrælsgjöldin fyrir ina þriðju sól. En jafnt skyldu metast tvær fjörbaugssakar ok ein skóggangssök.
 <br>&nbsp;&nbsp; Þorsteinn stefndi engum sökum í mót, ok litlu síðar sendi Þorsteinn menn suðr á Nes. Kómu þeir til Mosfells til Gríms ok sögðu þar þessi tíðendi. Egill lét sér fátt um finnast ok spurði þó at í hljóði vandliga um skipti þeira Þorsteins ok Steinars ok svá at þeim mönnum, er Steinar höfðu styrkt til þessa máls. Síðan fóru sendimenn heim, ok lét Þorsteinn vel yfir þeira ferð.
-<br>&nbsp;&nbsp; Þorsteinn Egilsson fjölmennti mjök til várþings ok kom þar nótt fyrr en aðrir menn, ok tjölduðu búðir sínar, ok þingmenn hans, er þar áttu búðir. Ok er þeir höfðu um búizt, þá lét Þorsteinn ganga til þingmannalið sitt, ok gerðu þar búðarveggi mikla. Síðan lét hann búð tjalda miklu meiri en aðrar búðir, þær er þar váru. í þeiri búð váru engir menn.
+<br>&nbsp;&nbsp; Þorsteinn Egilsson fjölmennti mjök til várþings ok kom þar nótt fyrr en aðrir menn, ok tjölduðu búðir sínar, ok þingmenn hans, er þar áttu búðir. Ok er þeir höfðu um búizt, þá lét Þorsteinn ganga til þingmannalið sitt, ok gerðu þar búðarveggi mikla. Síðan lét hann búð tjalda miklu meiri en aðrar búðir, þær er þar váru. Í þeiri búð váru engir menn.
 <br>&nbsp;&nbsp; Steinarr reið til þings ok fjölmennti mjök. Þar réð Tungu-Oddr fyrir liði ok var allfjölmennr. Einarr ór Stafaholti var ok fjölmennr. Tjölduðu þeir búðir sínar. Var þingit fjölmennt. Fluttu menn fram mál sín. Þorsteinn bauð engar sættir fyrir sik, en svaraði því þeím mönnum, er um sættir leituðu, at hann ætlaði at láta dóms bíða, sagði, at honum þóttu mál lítils verð, þau er Steinarr fór með um dráp þræla hans, en talði þræla Steinars hafa gnógar sakar til gert. Steinarr lét stórliga yfir málum sínum. Þóttu honum sakar lögligar, en liðsafli gnógr at koma málum fram. Var hann því framgjarn um sín mál.
 <br>&nbsp;&nbsp; Þann dag gengu menn í þingbrekku, ok mæltu menn málum sínum, en um kveldit skyldu dómar út fara til sóknar. Var Þorsteinn þar með flokk sinn. Hann réð þar þingsköpum mest, því at svá hafði verit, meðan Egill fór með goðorð ok mannaforráð. Þeir höfðu hvárirtveggju alvæpni.