Eyrbyggja saga - Revisjonshistorikk

Jesper på 5. jan. 2022 kl. 16:48

2022-01-05T16:48:09Z

Jesper på 5. jan. 2022 kl. 16:47

2022-01-05T16:47:28Z

Jesper på 24. mar. 2014 kl. 12:43

2014-03-24T12:43:28Z

Jesper på 24. mar. 2014 kl. 12:33

2014-03-24T12:33:14Z

JJ.Sandal på 24. des. 2013 kl. 11:01

2013-12-24T11:01:09Z

Vis endringer

JJ.Sandal: Eyrbyggja saga

2013-01-13T21:16:15Z

Eyrbyggja saga

Vis endringer

@@ Linje 1 584: / Linje 1 584: @@
 <br>&nbsp;&nbsp; Hann gifti Sigríði, dóttur sína, Brandi inum örva Vermundarsyni. Hana átti síðar Kolli Þormóðarson, Þorlákssonar af Eyri, ok bjuggu þau í Bjarnarhöfn. Unni, dóttur sína, gifti hann Víga-Barða. Hana átti síðar Sigurðr, sonr Þóris hunds í Bjarkey á Hálogalandi, ok var þeira dóttir Rannveig, er átti Jón, sonr Árna Árnasonar, Ármóðssonar, ok var þeira sonr Viðkunnr í Bjarkey, er einn hefir göfgastr verit lendra manna í Noregi. Snorri goði gifti Þórdísi, dóttur sína, Bolla Bollasyni, ok eru frá þeim komnir Gilsbekkingar. Hallberu, dóttur sína, gifti Snorri Þórði, syni Sturlu Þjóðrekssonar. Þeira dóttir var Þuríðr, er átti Hafliði Másson, ok er þaðan komin mikil ætt. Þóru, dóttur sína, gifti Snorri Kerru-Bersa, syni Halldórs Óláfssonar ór Hjarðarholti. Hana átti síðan Þorgrímr sviði, ok er þaðan komin mikil ætt ok göfug.
 <br>&nbsp;&nbsp; En aðrar dætr Snorra goða váru giftar at honum dauðum. Þuríði ina spöku Snorradóttur átti Gunnlaugr, sonr Steinþórs af Eyri. Guðrúnu, dóttur Snorra goða, átti Kolfiðr af Sólheimum. Halldóru Snorradóttur átti Þorgeirr ór Ásgarðshólum. Álöfu Snorradóttur átti Jörundr Þorfinnsson, bróðir Gunnlaugs ór Straumfirði.
-<br>&nbsp;&nbsp; Halldórr var göfgastr sona Snorra goða. Hann bjó í Hjarðarholti í Laxárdal. Frá honum eru komnir Sturlungar ok Vatnsfirðingar. Þóroddr var annarr göfgastr sonr Snorra goða. Hann bjó at Spákonufelli á Skagaströnd. Mani, sonr Snorra, bjó at Sauðafelli. Hans sonr var Ljótr, er kallaðr var Mána-Ljótr. Hann var kallaðr mestr sonarsona Snorra goða. Þorsteinn, sonr Snorra goða, bjó at Laugarbrekku, ok eru frá honum komnir Ásbirningar í Skagafirði ok mikil ætt. Þórðr kausi, sonr Snorra goða, bjó í Dufgúsdal. Eyjólfr, sonr Snorra goða, bjó á Lambastöðum á Mýrum. Þorleifr, sour Snorra goða, bjó á Meðalfellsströnd. Frá honum eru komnir Ballæringar. Snorri, sonr Snorra goða, bjó í Sælingsdalstungu eftir föður sinn. Kleppr hét sonr Snorra goða, ok vitu menn eigi bústað hans, ok eigi vitum vér manna frá honum komit, svá at sögur gangi frá.
+<br>&nbsp;&nbsp; Halldórr var göfgastr sona Snorra goða. Hann bjó í Hjarðarholti í Laxárdal. Frá honum eru komnir Sturlungar ok Vatnsfirðingar. Þóroddr var annarr göfgastr sonr Snorra goða. Hann bjó at Spákonufelli á Skagaströnd. Mani, sonr Snorra, bjó at Sauðafelli. Hans sonr var Ljótr, er kallaðr var Mána-Ljótr. Hann var kallaðr mestr sonarsona Snorra goða. Þorsteinn, sonr Snorra goða, bjó at Laugarbrekku, ok eru frá honum komnir Ásbirningar í Skagafirði ok mikil ætt. Þórðr kausi, sonr Snorra goða, bjó í Dufgúsdal. Eyjólfr, sonr Snorra goða, bjó á Lambastöðum á Mýrum. Þorleifr, sonr Snorra goða, bjó á Meðalfellsströnd. Frá honum eru komnir Ballæringar. Snorri, sonr Snorra goða, bjó í Sælingsdalstungu eftir föður sinn. Kleppr hét sonr Snorra goða, ok vitu menn eigi bústað hans, ok eigi vitum vér manna frá honum komit, svá at sögur gangi frá.
 <br>&nbsp;&nbsp; Snorri goði andaðist í Sælingsdalstungu einum vetri eftir fall Óláfs konungs ins helga. Hann var þar jarðaðr at kirkju þeiri, er hann hafði sjálfr gera látit. En þá er þar var kirkjugarðr grafinn, váru bein hans upp tekin ok færð ofan til þeirar kirkju, sem nú er þar. Þá var þar við stödd Guðný Böðvarsdóttir, móðir þeira Sturlusona, Snorra, Þórðar ok Sighvats, ok sagði hon svá frá, at þat væri meðalmanns bein ok ekki mikil. Þar kvað hon þá ok upp tekin bein Barkar ins digra, föðurbróður Snorra goða, ok sagði hon þau vera ákafliga mikil. Þá váru ok upp tekin bein Þórdísar kerlingar, dóttur Þorbjarnar súrs, móður Snorra goða, ok sagði Guðný þau vera lítil kvenmannsbein ok svá svört sem sviðin væri, ok váru þau bein öll grafin niðr þar, sem nú stendr kirkjan.
 <br>&nbsp;&nbsp; Ok lýkr þar sögu Þórsnesinga, Eyrbyggja ok Álftfirðinga.

@@ Linje 32: / Linje 32: @@
 '''2. Frá Birni austræna.'''
-Björn, sour Ketils flatnefs, var á Jamtalandi, þar til er Kjallakr andaðist. Hann fekk Gjaflaugar, dóttur jarls, ok fór síðan austan um Kjöl, fyrst til Þrándheims ok síðan suðr um land ok tók undir sik eignir þær, er faðir hans hafði átt, en rak í braut ármenn þá, er Haraldr konungr hafði yfir sett.
+Björn, sonr Ketils flatnefs, var á Jamtalandi, þar til er Kjallakr andaðist. Hann fekk Gjaflaugar, dóttur jarls, ok fór síðan austan um Kjöl, fyrst til Þrándheims ok síðan suðr um land ok tók undir sik eignir þær, er faðir hans hafði átt, en rak í braut ármenn þá, er Haraldr konungr hafði yfir sett.
 <br>&nbsp;&nbsp; Haraldr konungr var þá í Víkinni, er hann spurði þetta, ok fór þá it efra norðr til Þrándheims. Ok er hann kom í Þrándheim, stefndi hann átta fylkja þing, ok á því þingi gerði hann Björn Ketilsson útlaga af Noregi, gerði hann dræpan ok tiltækjan, hvar sem hann væri fundinn.
 <br>&nbsp;&nbsp; Eftir þetta sendi hann Hauk hábrók ok aðra kappa sína at drepa hann, ef þeir fyndi hann. En er þeir komu suðr um Staði, urðu vinir Bjarnar við varir ferð þeira ok gerðu honum njósn.

@@ Linje 268: / Linje 268: @@
 <br>&nbsp;&nbsp; "Djarfliga barðist hann," segir Þorbjörn, "en margir verða vaskir í einangrinum, þó at lítt sá vaskir þess í milli."
 <br>&nbsp;&nbsp; Oddr svarar: "Þórarinn mun vera inn röskvasti maðr, en slys mun þat þykkja, er hann hendi, þá er hann hjó höndina af konu sinni."
-<br>&nbsp;&nbsp; "Var þat satt?" segir Þorbjörn. "Satt sem dagr," segir Oddr. Þá hljópu þeir upp ok gerðu at þessu mikla sköll ok hlátr.
+<br>&nbsp;&nbsp; "Var þat satt?" segir Þorbjörn. "Satt sem dagr," segir Oddr.  Þá hljópu þeir upp ok gerðu at þessu mikla sköll ok hlátr.
 <br>&nbsp;&nbsp; Í þessu kómu þeir Þórarinn eftir ok var Nagli skjótastr. En er hann sá, at þeir ofruðu vápnunum, glúpnaði hann ok hljóp um fram ok í fjallit upp ok varð at gjalti.
 <br>&nbsp;&nbsp; Þórarinn hljóp at Þorbirni ok hjó með sverði í höfuðit ok klauf ofan í jaxla. Eftir þat sótti Þórir Arnarson at Þórarni við þriðja mann. Hallsteinn sótti Álfgeir við annan mann. Oddr Kötluson sótti félaga Álfgeirs við annan mann. Þrír förunautar Þorbjarnar sóttu tvá menn Þórarins, ok var bardagi þessi sóttr með miklu kappi.

@@ Linje 264: / Linje 264: @@
 <br>&nbsp;&nbsp; Eftir þat gengr Þórarinn inn ok hans menn, en þeir Þorbjörn riðu í brott ok sneru áðr málum til Þórsnessþings. Þeir riðu upp með vaginum ok bundu sár sín undir stakkgarði þeim, er Korngarðr heitir.
 <br>&nbsp;&nbsp; Í túninu í Mávahlíð fannst hönd, þar sem þeir höfðu barizt, ok var sýnd Þórarni. Hann sá, at þetta var konuhönd. Hann spurði, hvar Auðr var. Honum var sagt, at hon lá í sæng sinni. Þá gekk hann til hennar ok spurði, hvárt hon var sár. Auðr bað hann ekki um þat hirða, en hann varð þó viss, at hon var handhöggin. Kallar hann þá á móður sína ok bað hana binda sár hennar.
-<br>&nbsp;&nbsp; Þá gekk Þórarinn út ok þeir félagar ok runnu eftir þeim Þorbirni. Ok er þeir áttu skammt til garðsins, heyrðu þeir mælgi til þeira Þorbjarnar, ok tók Hallsteinn til orða ok mrelti:
+<br>&nbsp;&nbsp; Þá gekk Þórarinn út ok þeir félagar ok runnu eftir þeim Þorbirni. Ok er þeir áttu skammt til garðsins, heyrðu þeir mælgi til þeira Þorbjarnar, ok tók Hallsteinn til orða ok mælti:
 <br>&nbsp;&nbsp; "Af sér rak Þórarinn ragmælit í dag."
 <br>&nbsp;&nbsp; "Djarfliga barðist hann," segir Þorbjörn, "en margir verða vaskir í einangrinum, þó at lítt sá vaskir þess í milli."