Hrafns þáttr Guðrúnarsonar - Revisjonshistorikk

JJ.Sandal på 18. sep. 2016 kl. 12:02

2016-09-18T12:02:16Z

Jesper på 27. jun. 2014 kl. 10:43

2014-06-27T10:43:17Z

Jesper på 26. jun. 2014 kl. 15:19

2014-06-26T15:19:44Z

Jesper på 26. jun. 2014 kl. 14:25

2014-06-26T14:25:42Z

Jesper på 26. jun. 2014 kl. 14:08

2014-06-26T14:08:25Z

Jesper på 26. jun. 2014 kl. 14:05

2014-06-26T14:05:21Z

Jesper på 26. jun. 2014 kl. 13:57

2014-06-26T13:57:02Z

Jesper på 26. jun. 2014 kl. 13:51

2014-06-26T13:51:24Z

Jesper på 26. jun. 2014 kl. 13:15

2014-06-26T13:15:50Z

Jesper på 26. jun. 2014 kl. 10:05

2014-06-26T10:05:01Z

@@ Linje 4: / Linje 4: @@
 |-
 ! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Hrafns þáttr Guðrúnarsonar]] !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Fortællingen om Ravn Gudrunson]] !!  !!
 |-
 |}

@@ Linje 3: / Linje 3: @@
 !align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
 |-
-! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Hrafns þáttr Guðrúnarsonar]] !!  !!  !!  !!  !!
+! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Hrafns þáttr Guðrúnarsonar]] !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Fortællingen om Ravn Gudrunson]] !!  !!
 |-
 |}

@@ Linje 194: / Linje 194: @@
 <br>&nbsp;&nbsp; Konungr bað hann svá gera. Þá sagði Sighvatr skáld konungi, at hann hafði heitit á Óláf konung til fulltings Hrafni, þá er hann hafði ekki traust af félögum sínum.
 <br>&nbsp;&nbsp; Konungr mælti: “Mikils virðir faðir minn vingan þína, er hann veitir þér slíkt ok annat, þat er þú biðr hann, svá nú, sem þá er hann lifði hér í heimi.”
-<br>&nbsp;&nbsp; Hrafn fór út um sumarit ok kom til Íslands. um alþingi. Var þá þegar færð fram sýkna hans. Síðan fór hann útan ok móðir hans. Gekk Hrafn at eiga Helgu, ok gaf konungr þeim miklar eignir. Hrafn var jafnan síðan með Magnúsi konungi, meðan konungr lifði. Þótti Hrafn röskr maðr í öllum raunum. Ok lýkr þar nú frá honum at segja.
+<br>&nbsp;&nbsp; Hrafn fór út um sumarit ok kom til Íslands um alþingi. Var þá þegar færð fram sýkna hans. Síðan fór hann útan ok móðir hans. Gekk Hrafn at eiga Helgu, ok gaf konungr þeim miklar eignir. Hrafn var jafnan síðan með Magnúsi konungi, meðan konungr lifði. Þótti Hrafn röskr maðr í öllum raunum. Ok lýkr þar nú frá honum at segja.
 {{DEFAULTSORT:Hrafns thattr Gudrunarsonar}}

@@ Linje 163: / Linje 163: @@
 <br>&nbsp;&nbsp; Hrafn svarar: “Því, at mér þykkir betra at deyja en fella konungs reiði á yðr alla, er varir hafið orðít við mik, sem vís ván er, þegar hann spyrr, at þér hafið mér undan skotit."
 <br>&nbsp;&nbsp; Sighvatr svarar: “Drengiliga er slíkt talat. Er ok enn eftir fulltrúinn minn, ok skal nú þagat leita traustsins, sem enn hefir aldri bilat, en þat er inn heilagi Óláfr konungr.”
-<br>&nbsp;&nbsp; Lagðist hann þá til bænar ok hét á Óláf konung. Eftir þat gengu þeir út á konungsskipit. Magnús konungr hafði sofnat í lyftinginni ok Vaknaði í því, er þeir Sighvatr váru komnir í fyrirrúmit.
+<br>&nbsp;&nbsp; Lagðist hann þá til bænar ok hét á Óláf konung. Eftir þat gengu þeir út á konungsskipit. Magnús konungr hafði sofnat í lyftinginni ok vaknaði í því, er þeir Sighvatr váru komnir í fyrirrúmit.
 <br>&nbsp;&nbsp; Hann spratt upp hart ok kallaði: “Upp allir mínir menn, byrr er á kominn, en víss sigrinn, er vér komum til Danmerkr."
 <br>&nbsp;&nbsp; Bjó þá hverr sitt skip ok sigldu, þegar þeir váru búnir. En er þeir kómu til Danmerkr, gekk allt fólk á land af skipum. Var þar fyrir mikill Danaherr, ok tókst in mesta orrosta. Magnús konungr var í framanverðri fylking, en Hrafn Guðrúnarson gekk fram fyrir konung ok barðist allfræknliga, en engi maðr mælti orð við hann.

@@ Linje 153: / Linje 153: @@
 <br>&nbsp;&nbsp; Hann svarar: “Hvers þarftu við?”
 <br>&nbsp;&nbsp; Sighvatr mælti: “Hér er kominn Hrafn, frændi minn."
-<br>&nbsp;&nbsp; Einarr mælti: “Eigi em ek þess búinn at berjast við konung fyrir hann. Þat var einn tíma, er ek helt þann mann, sem konungr hafði reiði á, ok var við sjálft, at ek mynda eigi í þrift komast. Nú höfum vit Eindriði hér þrettán skip til forráða ok ætlum til bardaga við Dani með konungi. Nú vísa þú manninum á brott, at hann forðist., ok lát hann eigi komast á vár skip, at hann sé þar drepinn, því at ek kann kappi Magnúss konungs, at heldr mun hann missa várs liðs en taka af oss afarkosti.”
+<br>&nbsp;&nbsp; Einarr mælti: “Eigi em ek þess búinn at berjast við konung fyrir hann. Þat var einn tíma, er ek helt þann mann, sem konungr hafði reiði á, ok var við sjálft, at ek mynda eigi í þrift komast. Nú höfum vit Eindriði hér þrettán skip til forráða ok ætlum til bardaga við Dani með konungi. Nú vísa þú manninum á brott, at hann forðist, ok lát hann eigi komast á vár skip, at hann sé þar drepinn, því at ek kann kappi Magnúss konungs, at heldr mun hann missa várs liðs en taka af oss afarkosti.”
-<br>&nbsp;&nbsp; En meðan þeir áttu þetta við at talast, gekk Einarr inn naumdælski á land til fundar við Hrafn ok mælti: “Ger svá vel, félagi, snú eigi öllu fólki í vanda. Far heldr brott at mínu ráði. Ek vil senda þik norðr til Hítar til bús. míns. Þar munt þú hólpinn um hríð."
+<br>&nbsp;&nbsp; En meðan þeir áttu þetta við at talast, gekk Einarr inn naumdælski á land til fundar við Hrafn ok mælti: “Ger svá vel, félagi, snú eigi öllu fólki í vanda. Far heldr brott at mínu ráði. Ek vil senda þik norðr til Hítar til bús míns. Þar munt þú hólpinn um hríð."
 <br>&nbsp;&nbsp; Hrafn svarar: “Finna vil ek Sighvat áðr.”
 <br>&nbsp;&nbsp; Gekk Einarr brott, en Sighvatr kom þar litlu síðar.

@@ Linje 148: / Linje 148: @@
 <br>&nbsp;&nbsp; Sighvatr svarar: “Þú ert vandræðamaðr. Eigi hæfir, at ek selja þik svá undir öxi, því at þetta mætti okkr eigi endast, þótt ek hefða hér til allra manna lið ok bænafullting. Ger nú sem ek beíði. Bíð mín hér, meðan ek hitti vini mína."
 <br>&nbsp;&nbsp; Hrafn svarar: “Gera skal sem þú beiðir um litla stund. Þó mun ek skjótt koma eftir þér, því at eigi skal bæði bíða þungan banann ok hyggja lengi til."
-<br>&nbsp;&nbsp; Sighvatr hitti Einar inn naumdælska ok mælti: “Nú er svá, félagi, at í vandkvæði er slungit. Hér er nú kominn Hrafn ok vill ekk.i annat en ganga á vald óvina sinna. Eða hvat skal ek þar eiga, er þú ert?"
+<br>&nbsp;&nbsp; Sighvatr hitti Einar inn naumdælska ok mælti: “Nú er svá, félagi, at í vandkvæði er slungit. Hér er nú kominn Hrafn ok vill ekki annat en ganga á vald óvina sinna. Eða hvat skal ek þar eiga, er þú ert?"
 <br>&nbsp;&nbsp; Hann svarar: “Ógiftumaðr er hann, en skyldir erum vér at forða honum við bana, en berjast eigi fyrir hann móti konungi við lítinn afla. Mun konungr síðan aldri várt lið þiggja, ef vér göngum nú í móti honum."
 <br>&nbsp;&nbsp; Því næst gekk Sighvatr fyrir Einar þambarskelfi ok mælti: “Skal ek nökkut traust eiga, þar er þú ert, Einarr?"

@@ Linje 125: / Linje 125: @@
 <br>&nbsp;&nbsp; Kolr mælti: “Þetta mál ferr undarliga. Þú hefir sannar jarteígnir konungs, en hefir áðr óvingazt við hann.”
 <br>&nbsp;&nbsp; Hrafn var þar um vetrinn, ok líkaði hverjum manni vel við hann, en eigi vildi hann þar bíða konungs ok fór brottu laugardag í páskaviku.
-<br>&nbsp;&nbsp; En er konungr kom þar, mælti hann til Kols: “Hvar er Hrafn Guðrúnarson? Hann verð ek at
+<br>&nbsp;&nbsp; En er konungr kom þar, mælti hann til Kols: “Hvar er Hrafn Guðrúnarson? Hann verð ek at finna.”
 <br>&nbsp;&nbsp; Kolr svarar: “Brottu er hann nú, herra."
 <br>&nbsp;&nbsp; Konungr mælti: “Þat er illa. En víti þat allir menn, at hann er nú útlægr ok friðlauss. Þykkir mér meiri vera svívirðing mín, er hann hefir gabbat mik, en vígit, ok því legg ek nú þrjár merkr silfrs til höfuðs honum. Skal nú ok engum manni tjá at biðja honum líknar eða lífsgriða."

@@ Linje 87: / Linje 87: @@
 '''3. Hrafn vá Ketil, sýslumann konungs.'''
-Ketill hét maðr ok kallaðr rípr, er þar hafði bæjarsýslu af hendi konungs. Signý hét kona hans, en Helga dóttir. Hon var væ-n ok ve-l at sér.
+Ketill hét maðr ok kallaðr rípr, er þar hafði bæjarsýslu af hendi konungs. Signý hét kona hans, en Helga dóttir. Hon var væn ok vel at sér.
 <br>&nbsp;&nbsp; En er kaupmenn drifu frá skipi, hverr til síns heima, þá mælti Einarr til Hrafns: “Þat mun til
 liggja at gera vel til þín, þótt ek hafa eigi verit svá bráðfengr sem Sigurðr. Vill þú, at ek taka þér hér vist í bænum, en ek skal gefa fé fyrir þik? Þykkir mér þetta nú auðveldra fyrst en þú farir með mér."