Hrynhenda (Sturla Þórðarson) - Revisjonshistorikk

JJ.Sandal på 24. des. 2013 kl. 12:52

2013-12-24T12:52:36Z

JJ.Sandal på 20. des. 2013 kl. 22:00

2013-12-20T22:00:48Z

JJ.Sandal: Hrynhenda

2013-01-11T21:41:03Z

Hrynhenda

Ny side

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Hrynhenda (Sturla Þórðarson)]] !! !! !! !! !!
|-
|}

<center>'''[[Carmina Scaldica]]'''

Udvalg af norske og islandske skjaldekvad ved [[Finnur Jónsson]] G.E.C. Gads Forlag - København 1929

<big>Sturla Þórðarson '''Hrynhenda'''</big></center>

<blockquote>1.
 Frægjan réð þik Viljálmr vígja,
 varrbáls hötuðr, karðínáli;
 engi valðiz jafngóðr hingat
 aldar gramr, af páva valdi.
 Kórónu lét kristni stýrir,
 kynprýddr jöfurr, yðr of skrýddan;
 ramri grund hafið, ríkisvandar
 reiðivaldr, með frægðum haldit.

 2.
 Austan sendi gulli glæsta
 Gauta stýrir megindýrum,
 seima þollr, með sœmðum öllum
 sína dóttur arfa þínum.
 Völdugr tókt af mestri mildi,
 málma skerðir, Svía ferðar
 (aldir dýrka yðvart veldi
 eirarsamt) við brúðför þeiri.

 3.
 Öldum segik, hvé ófrið gulduð,
 unnviggs skipuðr, Dönum sunnan;
 víða settu þínar þjóðir
 þunnar skeiðr af fýrihlunnum.
 Stórir höfðu útboð œrin
 yðrir þegnar, rána hegnir,
 (ýtum þóttit leiðangr lítill)
 langa stund fyr víðri grundu.

 4.
 Framla dreif til hverrar hömlu
 hilmis þjóð ens mærðar fróða;
 síðan helduð suðr með láði,
 seima stiklir, flota miklum.
 Hræddar urðu Hallands ferðir,
 hringa Baldr, af þínu valdi;
 engi maðr var Jóta þengils
 óttalauss við Nóregs dróttin.

 5.
 Eigi sátuð, jöfra hneitir
 ættum góðr, at rofnar sættir
 (stirðar bjoggu hirðmenn harðir
 herskips stengr) í kyrrðum lengi.
 Mætum helt fyr Elfi útan
 (auðit lézt þú flotnum dauða),
 nauða vissu nýjar súðir,
 Norðmanna gramr fýriborðum.

 6.
 Sníða létu þínar þjóðir
 þunnar skeiðr und búnu reiði
 (Gautar spurðu leiðangr) ljótan
 lunda völl at Mustrarsundi.
 Síðan leit, er seglum hlóðu,
 snarfengr konungr, yðrir drengir,
 (lýsa tók af herskips hausum)
 hryggðar fólk í Dana bygðum.

 7.
 Allvaldr, rétt því er ýtar heldu
 ógnar bráðs at fylkis láði,
 prúðar náðu sveitir síðan
 sóknar strangs á land at ganga.
 Stórar létu Halland herjat
 hirðmenn þínir (frelsi sínu
 víða týndu virða kindir)
 vægðarlaust fyr Geitkjörr austan.

 8.
 Syngja létu snarpir drengir
 sóknar gífr í fleina drífu,
 brandar hleyptu ört ór undum
 ærnu blóði danskrar þjóðar.
 Víða fellu vegnir þollar
 (vígadrótt) í reknum flótta
 (faldin gekk þar fast at hildi)
 frægra málma (ægis hjálmi).

 9.
 Styrkir gengu menn und merkjum
 málma lundr á víðri grundu
 (valgammr sleit) at vápna móti
 (varma bráð) at þínu ráði.
 Sjálfri skipti örn við úlfa
 ógnar-báru höfuðsára
 (gyldir stóð of grimmra hölda)
 greypar þjóðar (meginblóði).

 10.
 Hæstan kyndu hirðmenn traustir
 heitan eld í Dana veldi,
 skæriligr gekk húsum hæra
 hallar gandr á sviðnu landi.
 Víða fór um búkarls búðir
 birkisótt, en hræddar dróttir
 (bragnar eyddu báli slegnu
 brunnit land) til skógar runnu.

 11.
 Gneistum hratt fyr Elfi austan
 elris garmr í ráf et varma,
 síðan fellu hávar hallir
 hryggðar stund í Dana byggðum
 Inni tóku öll at brenna
 ógnar stríðr á Hallands síðu
 ýta rann of, stórlig stræti
 storðar úlfr, fyr Glymstein norðan.

 12.
 Hrinda réðuð herskips bröndum,
 hilmir frægr, á saltan ægi;
 eldi hrauð fyr æsiköldum
 unnar meið ór dregnum hlunni.
 Almenningr varð út at sinna,
 ógnar lundr, á þinni grundu,
 mildir höfðu herboð höldar,
 harða sveld ór Nóregs veldi.

 13.
 Norðan heldu alt of öldur,
 auðar lundr, við þik til fundar
 (húfa treystu drifnar dúfur)
 dyggðar-menn ór Finna byggðum.
 Svífa lézt ór hverju hrófi
 hlaðnar skeiðr á vatn et breiða
 (sandi jós of stál en steindu
 storðar gandr) fyr Elfi norðan.

 14.
 Digla eldr var sénn í segli,
 sviptilundr, á dýrðar skriptum
 (rísa tóku roðnir hausar),
 Rínar logs, of dreka þínum.
 Unnar, þóttu eisur brenna
 Ullar fars af slegnu gulli,
 fasti rauð of flota glæstum
 flesta rönd, á skeiða bröndum.

 15.
 Ærin var sem elding færi
 (inn um borð) á lægi norðan,
 (öldum varp) er húfum helduð,
 hilmis kundr, til jörmungrundar.
 Víða þurðu vísa ferðar
 veglig flaust und búnu segli;
 geiga létuð gyltar sýjur,
 grundar vörðr, at Eyrasundi.

 16.
 Renna þótti upp, á unnum,
 alla leið af flota breiðum,
 hilmis frægs þars herskip lágu,
 himna eldr í Dana veldi.
 Þengill kom þar annarr engi
 innan lands, svát dæmi finniz,
 (ræsir, stýrðuð rétt til jarðar,
 ríkilátr) með afla slíkan.

 17.
 Öllum þótti, Egða stillir,
 ægiligt, enn víða frægi,
 gunnar logs fyr græði sunnan
 geigurþing við yðr at eiga.
 Sætta báðu, Sygna dróttinn,
 snjallráðan þik Danir allir;
 fyrða gramr, þvít fegnir urðu
 fjandmenn þínir lífi sínu.

 18.
 Errinn sendi ungan svarra
 út í lönd á geima þrútinn;
 aldri frétti jöfra dróttins
 æðri ferð af heimangerðum.
 Allir tóku yppiþollar
 unnar tams fyr lægi sunnan
 ára blakks, sem allvaldr væri
 innan lands, við dóttur þinni.

 19.
 Ríða frák ór borgum breiðum
 bragna fjöld (af þínu magni
 víða glödduz valskar þjóðir)
 varrar eld í móti svarra.
 Síðan kaus of sæmdar fúsa
 snildar brúðr, þanns eiga vildi,
 öðlings bræðr, af yðru ráði,
 æztra manna, göfugr svanni.

 20.
 Norðr líkar þér alt at auka
 yðvart vald of heim enn kalda
 (gegnir munu því fyrðar fagna)
 fjörnis álfr, und leiðarstjörnu.
 Þengill hefir þar annarr engi,
 allvaldr, en þú ríki haldit;
 lengra reiða þjóðir þangat
 þína dýrð en röðull skíni.

 21.
 Allvaldr, dýrkaz út með Serkjum
 ínnan lands af mildi þinni
 (þjóðum líka þínir haukar
 þaðra) alt með Blálands jaðri.
 Víða hrjóta veglig mæti
 vægðarlaust af yðrum frægðum;
 hollar prýða heiminn allan
 hnossir þínar, mærðar tínir.</blockquote>

<div class="toccolours">'''Sturla Tordsson''', (norrønt ''Sturla Þórðarson''), 1214-84, islandsk høvding, lovsigemann, historiker og skald, brorsønn av Snorre Sturlason. Sturla motarbeidet i det lengste kong Håkon Håkonssons politikk på Island, men var med blandt de høvdingene som tilsvor kong Håkon skatt i 1262. I 1263 ble Sturla tvunget til å reise til Norge, der han snart vant kong Magnus Lagabøtes gunst og ble satt til å forfatte kong Håkon Håkonssons saga (1264-65) og senere kong Magnus' egen saga (nå tapt unntatt noen fragmenter). I 1271 var Sturla med på å bringe en ny lovbok til Island, som avløste fristatslovgivningen. Sturla ble da Islands første kongelig utnevnte lagmann. Hans viktigste verk om Islands historie er Íslendinga saga (se Sturlunga saga) og en redaksjon av Landnámabók. I Håkon Håkonssons saga er det bevart flere store dikt av Sturla om kong Håkon. Han diktet også om kong Magnus.

Kildetekst: SNL</div>

{{DEFAULTSORT:Hrynhenda (Sturla Tordarson)}}

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på norrønt]]
[[Kategori:Finnur Jónsson]]
[[Kategori:Dróttkvæði og Rímur]]

@@ Linje 27: / Linje 27: @@
 <br>ramri grund hafið, ríkisvandar
 <br>reiðivaldr, með frægðum haldit.
 <br><br>2.
 <br>Austan sendi gulli glæsta
@@ Linje 37: / Linje 36: @@
 <br>(aldir dýrka yðvart veldi
 <br>eirarsamt) við brúðför þeiri.
 <br><br>3.
 <br>Öldum segik, hvé ófrið gulduð,
@@ Linje 47: / Linje 45: @@
 <br>(ýtum þóttit leiðangr lítill)
 <br>langa stund fyr víðri grundu.
 <br><br>4.
 <br>Framla dreif til hverrar hömlu
@@ Linje 57: / Linje 54: @@
 <br>engi maðr var Jóta þengils
 <br>óttalauss við Nóregs dróttin.
 <br><br>5.
 <br>Eigi sátuð, jöfra hneitir
@@ Linje 67: / Linje 63: @@
 <br>nauða vissu nýjar súðir,
 <br>Norðmanna gramr fýriborðum.
 <br><br>6.
 <br>Sníða létu þínar þjóðir
@@ Linje 77: / Linje 72: @@
 <br>(lýsa tók af herskips hausum)
 <br>hryggðar fólk í Dana bygðum.
 <br><br>7.
 <br>Allvaldr, rétt því er ýtar heldu
@@ Linje 87: / Linje 81: @@
 <br>víða týndu virða kindir)
 <br>vægðarlaust fyr Geitkjörr austan.
 <br><br>8.
 <br>Syngja létu snarpir drengir
@@ Linje 97: / Linje 90: @@
 <br>(faldin gekk þar fast at hildi)
 <br>frægra málma (ægis hjálmi).
 <br><br>9.
 <br>Styrkir gengu menn und merkjum
@@ Linje 107: / Linje 99: @@
 <br>(gyldir stóð of grimmra hölda)
 <br>greypar þjóðar (meginblóði).
 <br><br>10.
 <br>Hæstan kyndu hirðmenn traustir
@@ Linje 117: / Linje 108: @@
 <br>(bragnar eyddu báli slegnu
 <br>brunnit land) til skógar runnu.
 <br><br>11.
 <br>Gneistum hratt fyr Elfi austan
@@ Linje 127: / Linje 117: @@
 <br>ýta rann of, stórlig stræti
 <br>storðar úlfr, fyr Glymstein norðan.
 <br><br>12.
 <br>Hrinda réðuð herskips bröndum,
@@ Linje 137: / Linje 126: @@
 <br>mildir höfðu herboð höldar,
 <br>harða sveld ór Nóregs veldi.
 <br><br>13.
 <br>Norðan heldu alt of öldur,
@@ Linje 147: / Linje 135: @@
 <br>(sandi jós of stál en steindu
 <br>storðar gandr) fyr Elfi norðan.
 <br><br>14.
 <br>Digla eldr var sénn í segli,
@@ Linje 157: / Linje 144: @@
 <br>fasti rauð of flota glæstum
 <br>flesta rönd, á skeiða bröndum.
 <br><br>15.
 <br>Ærin var sem elding færi
@@ Linje 167: / Linje 153: @@
 <br>geiga létuð gyltar sýjur,
 <br>grundar vörðr, at Eyrasundi.
 <br><br>16.
 <br>Renna þótti upp, á unnum,
@@ Linje 177: / Linje 162: @@
 <br>(ræsir, stýrðuð rétt til jarðar,
 <br>ríkilátr) með afla slíkan.
 <br><br>17.
 <br>Öllum þótti, Egða stillir,
@@ Linje 187: / Linje 171: @@
 <br>fyrða gramr, þvít fegnir urðu
 <br>fjandmenn þínir lífi sínu.
 <br><br>18.
 <br>Errinn sendi ungan svarra
@@ Linje 197: / Linje 180: @@
 <br>ára blakks, sem allvaldr væri
 <br>innan lands, við dóttur þinni.
 <br><br>19.
 <br>Ríða frák ór borgum breiðum
@@ Linje 207: / Linje 189: @@
 <br>öðlings bræðr, af yðru ráði,
 <br>æztra manna, göfugr svanni.
 <br><br>20.
 <br>Norðr líkar þér alt at auka
@@ Linje 217: / Linje 198: @@
 <br>lengra reiða þjóðir þangat
 <br>þína dýrð en röðull skíni.
 <br><br>21.
 <br>Allvaldr, dýrkaz út með Serkjum

@@ Linje 17: / Linje 17: @@
-<blockquote>1.
+<blockquote>
 <br>Frægjan réð þik Viljálmr vígja,
 <br>varrbáls hötuðr, karðínáli;
@@ Linje 225: / Linje 226: @@
 <br>vægðarlaust af yðrum frægðum;
 <br>hollar prýða heiminn allan
-<br>hnossir þínar, mærðar tínir.</blockquote>
+<br>hnossir þínar, mærðar tínir.