August på 14. jun. 2018 kl. 12:10

2018-06-14T12:10:18Z

Jesper: Kong Olavs syn

2016-01-10T09:08:31Z

Kong Olavs syn

Ny side

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! !! !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=IX. Kong Olavs syn]] !! !! !!
|-
|}

<center>'''[[Oldnorsk lesebok for begynnere]]'''</center>

<center><big><big>'''IX. Kong Olavs syn'''</big></big></center>

:æ, alltid. því (ved komp.) desto.

Ólafr konungr fór austan um Kjǫl ok sótti<ref>søkte (imperf. av sœkja).</ref> þá vestr af fjallinu.<ref>fjellet (dat.).</ref> Mart lið fór fyrr en konungr, ok mart síðar; reið hann þar er rúmt<ref>rummelig.</ref> var um hann; var hann hljóðr,<ref>taus.</ref> mælti ekki við menn; reið hann svá langa hríð<ref>tid; stund; «rid».</ref> at hann sást<ref>så sig.</ref> litt um. Þá reið byskup at honum ok mælti, spurði hvat hann hugsaði<ref>tenkte på.</ref> er<ref>da.</ref> hann var svá hljóðr; því at konungr var jafnan glaðr ok margmálugr<ref>snakksom.</ref> við menn sína í ferðinni, ok gladdi<ref>gledet (gleðja).</ref> svá alla þá er nær honum váru. Þa svarar konungr með áhyggju mikilli:<ref>eg. med megen tankefullhet (áhyggja).</ref> Undarliga hluti<ref>ting (hlutr, eg. lodd, del); upers. «det har båret underlige ting for mig», d. e. underlige ting er kommet for mig; likesom: mér gaf syn eg. det gav mig et syn, d. e. jeg fikk et syn.</ref> hefir borit fyrir mik um hríð;<ref>um hríð, en stund.</ref> ek sá nú yfir Noreg, er ek leit vestr af fjallinu; kom mér þá í hug at ek hafða margan dag glaðr verit í því landi; mér gaf þá sýn at ek sá um allan Þrándheim, ok því næst um allan Noreg; ok svá lengi sem sú sýn hafði verit fyrir augum mér, þá sá ek æ því víðara, alt þar til at ek sá um alla verǫld,<ref>verden.</ref> bæði lǫnd<ref>land (fl. av land).</ref> ok sæ;<ref>sjø; (av sær, også sjór, sjár).</ref> ek kenda gerla<ref>fullkommen; tydelig (adv.).</ref> þá staði<ref>steder (staðr).</ref> er ek hafða fyrr komit ok sét; jafngreiniliga<ref>like tydelig (adv.).</ref> sá ek þá staði er ek hefi eigi fyrr sét, suma<ref>somme.</ref> er ek hefi haft spurn<ref>efterretning.</ref> af, en jafnvel<ref>også.</ref> hina er ek hefi eigi fyrr heyrt getit, bæði bygða ok úbygða, svá vitt sem verǫldin er. Byskup segir at sú<ref>dem. pron.</ref> sýn var heilaglig ok stórmerkilig.<ref>meget merkelig.</ref>

<center>'''[[X. Kong Olav i Verdalen|Neste tekst]]'''</center>

'''Fotnoter'''
<references />

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på norrønt]]
[[Kategori:Tekster på norsk]]
[[Kategori:Marius Nygaard]]

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 14. jun. 2018 kl. 12:10
Linje 17:		Linje 17:


−	Ólafr konungr fór austan um Kjǫl ok sótti<ref>søkte (imperf. av sœkja).</ref> þá vestr af fjallinu.<ref>fjellet (dat.).</ref> Mart lið fór fyrr en konungr, ok mart síðar; reið hann þar er rúmt<ref>rummelig.</ref> var um hann; var hann hljóðr,<ref>taus.</ref> mælti ekki við menn; reið hann svá langa hríð<ref>tid; stund; «rid».</ref> at hann sást<ref>så sig.</ref> litt um. Þá reið byskup at honum ok mælti, spurði hvat hann hugsaði<ref>tenkte på.</ref> er<ref>da.</ref> hann var svá hljóðr; því at konungr var jafnan glaðr ok margmálugr<ref>snakksom.</ref> við menn sína í ferðinni, ok gladdi<ref>gledet (gleðja).</ref> svá alla þá er nær honum váru. Þa svarar konungr með áhyggju mikilli:<ref>eg. med megen tankefullhet (áhyggja).</ref> Undarliga hluti<ref>ting (hlutr, eg. lodd, del); upers. «det har båret underlige ting for mig», d. e. underlige ting er kommet for mig; likesom: mér gaf syn eg. det gav mig et syn, d. e. jeg fikk et syn.</ref> hefir borit fyrir mik um hríð;<ref>um hríð, en stund.</ref> ek sá nú yfir Noreg, er ek leit vestr af fjallinu; kom mér þá í hug at ek hafða margan dag glaðr verit í því landi; mér gaf þá sýn at ek sá um allan Þrándheim, ok því næst um allan Noreg; ok svá lengi sem sú sýn hafði verit fyrir augum mér, þá sá ek æ því víðara, alt þar til at ek sá um alla verǫld,<ref>verden.</ref> bæði lǫnd<ref>land (fl. av land).</ref> ok sæ;<ref>sjø; (av sær, også sjór, sjár).</ref> ek kenda gerla<ref>fullkommen; tydelig (adv.).</ref> þá staði<ref>steder (staðr).</ref> er ek hafða fyrr komit ok sét; jafngreiniliga<ref>like tydelig (adv.).</ref> sá ek þá staði er ek hefi eigi fyrr sét, suma<ref>somme.</ref> er ek hefi haft spurn<ref>efterretning.</ref> af, en jafnvel<ref>også.</ref> hina er ek hefi eigi fyrr heyrt getit, bæði bygða ok úbygða, svá vitt sem verǫldin er. Byskup segir at sú<ref>dem. pron.</ref> sýn var heilaglig ok stórmerkilig.<ref>meget merkelig.</ref>	+	Ólafr konungr fór austan um Kjǫl ok sótti<ref>søkte (imperf. av sœkja).</ref> þá vestr af fjallinu.<ref>fjellet (dat.).</ref> Mart lið fór fyrr en konungr, ok mart síðar; reið hann þar er rúmt<ref>rummelig.</ref> var um hann; var hann hljóðr,<ref>taus.</ref> mælti ekki við menn; reið hann svá langa hríð<ref>tid; stund; «rid».</ref> at hann sást<ref>så sig.</ref> litt um. Þá reið byskup at honum ok mælti, spurði hvat hann hugsaði<ref>tenkte på.</ref> er<ref>da.</ref> hann var svá hljóðr; því at konungr var jafnan glaðr ok margmálugr<ref>snakksom.</ref> við menn sína í ferðinni, ok gladdi<ref>gledet (gleðja).</ref> svá alla þá er nær honum váru. Þa svarar konungr með áhyggju mikilli:<ref>eg. med megen tankefullhet (áhyggja).</ref> Undarliga hluti<ref>ting (hlutr, eg. lodd, del); upers. «det har båret underlige ting for mig», d. e. underlige ting er kommet for mig; likesom: mér gaf syn eg. det gav mig et syn, d. e. jeg fikk et syn.</ref> hefir borit fyrir mik um hríð;<ref>um hríð, en stund.</ref> ek sá nú yfir Noreg, er ek leit vestr af fjallinu; kom mér þá í hug at ek hafða margan dag glaðr verit í því landi; mér gaf þá sýn<ref>mér gaf syn eg. det gav mig et syn, d. e. jeg fikk et syn.</ref> at ek sá um allan Þrándheim, ok því næst um allan Noreg; ok svá lengi sem sú sýn hafði verit fyrir augum mér, þá sá ek æ því víðara, alt þar til at ek sá um alla verǫld,<ref>verden.</ref> bæði lǫnd<ref>land (fl. av land).</ref> ok sæ;<ref>sjø; (av sær, også sjór, sjár).</ref> ek kenda gerla<ref>fullkommen; tydelig (adv.).</ref> þá staði<ref>steder (staðr).</ref> er ek hafða fyrr komit ok sét; jafngreiniliga<ref>like tydelig (adv.).</ref> sá ek þá staði er ek hefi eigi fyrr sét, suma<ref>somme.</ref> er ek hefi haft spurn<ref>efterretning.</ref> af, en jafnvel<ref>også.</ref> hina er ek hefi eigi fyrr heyrt getit, bæði bygða ok úbygða, svá vitt sem verǫldin er. Byskup segir at sú<ref>dem. pron.</ref> sýn var heilaglig ok stórmerkilig.<ref>meget merkelig.</ref>

IX. Kong Olavs syn - Revisjonshistorikk

August på 14. jun. 2018 kl. 12:10

Jesper: Kong Olavs syn