Lausavísur (Þórmóðr Kolbrúnarskáld) - Revisjonshistorikk

JJ.Sandal på 24. des. 2013 kl. 12:09

2013-12-24T12:09:07Z

JJ.Sandal på 20. des. 2013 kl. 21:52

2013-12-20T21:52:22Z

JJ.Sandal: Lausavísur (Þórmóðr Kolbrúnarskáld)

2013-01-11T21:23:05Z

Lausavísur (Þórmóðr Kolbrúnarskáld)

Ny side

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Lausavísur (Þórmóðr Kolbrúnarskáld)]] !! !! !! !! !!
|-
|}

<center>'''[[Carmina Scaldica]]'''

Udvalg af norske og islandske skjaldekvad ved [[Finnur Jónsson]] G.E.C. Gads Forlag - København 1929

<big>Þórmóðr Kolbrúnarskáld '''Lausavísur'''</big></center>

<blockquote>1.
 Þarf sás þér skal hvarfa
 þengill fyr kné lengi
 (svarar hógliga hverju)
 hugborð (konungr orði);
 fáir erum vér, né frýju,
 frændr, órum þó vændir,
 (minnumk meir á annat
 mitt starf) konungdjarfir.

 2.
 Betr lézk beita skutli,
 Baldr hœlir því skjaldar,
 (þollr hleypr hart of hellur
 hlunnjós), an vér kunna;
 gørr mank hitt, hveim harri
 hugdyrstr skipar fyrstum
 (veitti oss, sás átti,
 orms torg) í skjaldborgu.

 3.
 Örvendi trezk undir
 (opt finnumk þess minni)
 öll es fremð of fallin,
 fjörneppr, í strá greppi,
 ef hreggboða höggvit
 hefk vart í skör svarta,
 nadda borðs þvít Nirði,
 nættings, bana vættik.

 4.
 Undr 's hví eigi kendu
 élbörvar mik görva
 stáls (hefk mark) á máli
 (mart) ok skopt hit svarta;
 burgumk, langs þvít lengra
 líf vas Tý skapat drífu
 þremja svells, en þolli
 þeim aldrtili seima.

 5.
 Éls, hefk illan díla,
 Ekkils, þeims mik sekðu,
 geig vank gervidraugum,
 Grœnlendingum brendan;
 sá munat sœkitívum
 sverðéls frömum verða
 hrings á hryggjar tanga
 hóggrœddr, nema mér lógi.

 6.
 Hafa þóttumk ek, hættinn
 happsœkjandi, ef tœkir,
 hreins, við haldi mínu,
 hvert land þegit, branda;
 ríkr, vilk með þér, rœkir
 randar linns hinn svinni
 (rönd berum út á andra
 eybaugs) lifa ok deyja.

 7.
 Þér munk eðr unz öðrum,
 allvaldr, náir sköldum
 (nær vættir þú þeira)
 þingdjarfr, fyr kné hvarfa;
 braut komumk vér, þó at veitim
 valtafn frekum hrafni,
 (víksk eigi þat) vága
 viggruðr eða hér liggjum.

 8.
 Ört vas Áleifs hjarta,
 óð framm konungr (blóði
 rekin bitu stál) á Stiklar
 stöðum; kvaddi lið böðvar;
 élþolla sák alla
 Jölfuðs nema gram sjalfan
 (reyndr vas flestr) í fastri
 fleindrífu sér hlífa.

 9.
 Emka rjóðr, né rauðum
 ræðr grönn Skögul manni
 hauka setrs hin hvíta;
 hyggr fár of mik sáran;
 hitt veldr, mér at, meldrar
 morðvenjanda Fenju,
 djúp ok danskra vápna
 Dags hríðar spor svíða.

 10.
 Undrask öglis landa
 eik, hví vér róm bleikir;
 fár verðr fagr af sárum,
 fank örvadrif, svanni;
 mik fló malmr hinn døkkvi
 magni keyrðr í gögnum,
 hvast beit hjarta hit næsta
 hættligt járn es vættik.</blockquote>

<div class="toccolours">'''Tormod Kolbrunarskald''' (Þórmóðr Kolbrúnarskáld), islandsk skald, falt som kong Olavs mann i slaget på Stiklestad 1030. Om Tormod Kolbrunarskald og hans svorne "fostbror" Þorgeirr Hávarsson handler Fóstbræðra saga; den skildrer deres mange kamper og Tormods ferd til Grønland for å ta hevn for fostbroren. Av Tormods kvad er bevart en dråpa om Þorgeirr og en rekke enkeltvers, men kvadet om Þorbjörg Kolbrún, som skaffet ham tilnavnet, er tapt.

Kildetekst: SNL</div>

{{DEFAULTSORT:Lausavisur (Tormodr Kolbrunarskald)}}

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på norrønt]]
[[Kategori:Finnur Jónsson]]
[[Kategori:Dróttkvæði og Rímur]]

@@ Linje 27: / Linje 27: @@
 <br>(minnumk meir á annat
 <br>mitt starf) konungdjarfir.
 <br><br>2.
 <br>Betr lézk beita skutli,
@@ Linje 37: / Linje 36: @@
 <br>(veitti oss, sás átti,
 <br>orms torg) í skjaldborgu.
 <br><br>3.
 <br>Örvendi trezk undir
@@ Linje 47: / Linje 45: @@
 <br>nadda borðs þvít Nirði,
 <br>nættings, bana vættik.
 <br><br>4.
 <br>Undr 's hví eigi kendu
@@ Linje 57: / Linje 54: @@
 <br>þremja svells, en þolli
 <br>þeim aldrtili seima.
 <br><br>5.
 <br>Éls, hefk illan díla,
@@ Linje 67: / Linje 63: @@
 <br>hrings á hryggjar tanga
 <br>hóggrœddr, nema mér lógi.
 <br><br>6.
 <br>Hafa þóttumk ek, hættinn
@@ Linje 77: / Linje 72: @@
 <br>(rönd berum út á andra
 <br>eybaugs) lifa ok deyja.
 <br><br>7.
 <br>Þér munk eðr unz öðrum,
@@ Linje 87: / Linje 81: @@
 <br>(víksk eigi þat) vága
 <br>viggruðr eða hér liggjum.
 <br><br>8.
 <br>Ört vas Áleifs hjarta,
@@ Linje 97: / Linje 90: @@
 <br>(reyndr vas flestr) í fastri
 <br>fleindrífu sér hlífa.
 <br><br>9.
 <br>Emka rjóðr, né rauðum
@@ Linje 107: / Linje 99: @@
 <br>djúp ok danskra vápna
 <br>Dags hríðar spor svíða.
 <br><br>10.
 <br>Undrask öglis landa

@@ Linje 17: / Linje 17: @@
-<blockquote>1.
+<blockquote>
 <br>Þarf sás þér skal hvarfa
 <br>þengill fyr kné lengi
@@ Linje 115: / Linje 116: @@
 <br>magni keyrðr í gögnum,
 <br>hvast beit hjarta hit næsta
-<br>hættligt járn es vættik.</blockquote>
+<br>hættligt járn es vættik.