Lausavísur (Hallfrøðr vandræðaskáld) - Revisjonshistorikk

JJ.Sandal på 24. des. 2013 kl. 12:05

2013-12-24T12:05:47Z

JJ.Sandal på 20. des. 2013 kl. 21:50

2013-12-20T21:50:11Z

JJ.Sandal på 13. jan. 2013 kl. 16:50

2013-01-13T16:50:07Z

JJ.Sandal: Lausavísur (Hallfrøðr vandræðaskáld)

2013-01-11T21:13:46Z

Lausavísur (Hallfrøðr vandræðaskáld)

Ny side

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes i flere utgaver på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Hallfrøðr Óttarsson vandræðaskáld (B1)]] !! !! !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Lausavísur (Hallfröðr Óttarsson vandræðaskáld)]] !! !!
|-
! !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Lausavísur (Hallfrøðr vandræðaskáld)]] !! !! !! !! !!
|-
|}

<center>'''[[Carmina Scaldica]]'''

Udvalg af norske og islandske skjaldekvad ved [[Finnur Jónsson]] G.E.C. Gads Forlag - København 1929

<big>Hallfrøðr vandræðaskáld '''Lausavísur'''</big></center>

<blockquote>1.
 Svá nøkkvi verðr søkkvis
 sannargs troga margra
 œgilig fyr augum
 allheiðins mér reiði,
 sem ólítill úti
 alls mest við för gesta
 (stœrik brag) fyr búri
 búrhundr gamall stúri.

 2.
 Ræðkat rœkimeiðum
 randaliðs at biðja
 (ótta) eingadóttur
 Ávalda (því skaldi);
 síð mun Surts of beiði-
 (svá geta menn til hennar)
 -kvánar byrr af kyrri
 Kolfinnu mér rinna.

 3.
 Fyrr vas hitt, es harra
 Hliðskjalfar gatk sjalfan,
 skipt es á gumna giptu,
 geðskjótan vel blóta.

 4.
 Öll hefr ætt til hylli
 Óðins skipat ljóðum,
 algilda mank, aldar
 iðju várra niðja,
 en trauðr, þvít vel Viðris
 vald hugnaðisk skaldi,
 legg ek á frumver Friggjar
 fjón, þvít Kristi þjónum.

 5.
 Höfnum, hölða reifir,
 hrafnblóts goða nafni,
 þess 's ól við lof lýða
 lóm, ór heiðnum dómi.

 6.
 Mér skyli Freyr ok Freyja,
 fjörð lætk öðul Njarðar,
 líknisk gröm við Grímni,
 gramr, ok Þór hinn ramma;
 Krist vilk allrar ástar,
 erum leið sonar reiði,
 vald es á frægt und foldar
 feðr, einn ok goð kveðja.

 7.
 Sá 's með Sygna ræsi
 siðr, at blót eru kviðjuð;
 verðum flest at forðask
 fornhaldin sköp norna;
 láta allir ýtar
 Óðins ætt fyr róða;
 verðk ok neyddr frá Njarðar
 niðjum Krist at biðja.

 8.
 Eitt es sverð þats sverða
 sverðauðgan mik gerði;
 fyr svip-Njörðum sverða
 sverðótt mun nú verða;
 muna vansverðat verða,
 (verðr emk þriggja sverða)
 jarðar hljótr, at yrði
 umbgerð at því sverði.

 9.
 Leggr at lýsibrekku
 leggjar íss af Grísi,
 kvöl þolir hón hjá hánum,
 heitr ofremðar sveiti,
 en dreypilig drúpir
 dýnu Rán hjá hánum,
 leyfik ljóssa vífa
 lund, sem ölpt á sundi.

 10.
 Þrammar, svá sem svimmi
 sílafullr, til hvílu
 fúrskerðandi fjarðar,
 fúlmár á tröð báru,
 áðr an orfa stríðir
 ófríðr þorir skríða,
 hann esa hlaðs við Gunni
 hvílubráðr, und váðir.

 11.
 Kolfinna læzk kenna,
 kveðk enn of hlut þenna,
 hvat kveða vífi vitru
 valda, fúlt af skaldi;
 en af ungum svanna
 auðhnykkjanda þykkir,
 óð emk gjarn at greiða,
 ganga dýrligr angi.

 12.
 Þykki mér, es ek þekki
 þunnísunga Gunni,
 sem fleybrautir fljóti
 fley meðal tveggja eyja,
 en þás sék á Ságu
 saums í kvinna flaumi,
 sem skrautbúin skríði
 skeið með gyldum reiða.

 13.
 Hnauð við hjartasíðu,
 hreggblásin, mér ási,
 mjök hefr uðr at öðru
 aflat báru skafli,
 marr skotar mínum knerri,
 mjök em ek vátr, af nökkvi,
 munat úrþvegin eira
 alda sínu skaldi.

 14.
 Rindr mun hvítri hendi
 hördúks of brá mjúka,
 fljóð gat fremðar œði,
 fjölerrin sér þerra,
 ef dauðan mik meiðar
 morðveggs skulu leggja,
 áðr vask ungu fljóði,
 út of borð, at sútum.

 15.
 Ek munda nú andask,
 ungr vask harðr í tungu,
 senn, ef sálu minni,
 sorglaust, vissak borgit;
 veitk, at vetki of sýtik,
 valdi goð hvar aldri,
 (dauðr verðr hverr) nema hræðumk
 helvíti, skal slíta.</blockquote>

<div class="toccolours">'''Hallfred Ottarsson Vandrådeskald''' (norrønt Hallfreðr Óttarsson vandræðaskáld, dvs. den vanskelige skald), 960-årene-ca. 1007), islandsk skald. I sagaen om ham fortelles om hans ulykkelige kjærlighet til Kolfinna, og det er sitert noen av hans strofer om henne. I Olav Tryggvasons saga hører vi at han først kjente Håkon jarl og siden ble skald hos Olav Tryggvason, som gav ham hans tilnavn fordi hann satte vanskelige betingelser for å bli kongens hirdmann. Kong Olav fikk ham til å bli kristen, og i sin senere diktning unngår Hallfred poetiske omskivninger med hedensk innhold. Mye av hans diktning er bevart, og særlig arvedråpaen om kong Olav viser hans beundring for og kjærlighet til kongen. I Hallfreds strofer kommer mer brytningen mellom gammel og ny tro sterkest frem.

Kildetekst: SNL</div>

{{DEFAULTSORT:Lausavisur (Hallfrødr vandrædaskald)}}

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på norrønt]]
[[Kategori:Finnur Jónsson]]
[[Kategori:Dróttkvæði og Rímur]]

@@ Linje 27: / Linje 27: @@
 <br>(stœrik brag) fyr búri
 <br>búrhundr gamall stúri.
 <br><br>2.
 <br>Ræðkat rœkimeiðum
@@ Linje 37: / Linje 36: @@
 <br>-kvánar byrr af kyrri
 <br>Kolfinnu mér rinna.
 <br><br>3.
 <br>Fyrr vas hitt, es harra
@@ Linje 43: / Linje 41: @@
 <br>skipt es á gumna giptu,
 <br>geðskjótan vel blóta.
 <br><br>4.
 <br>Öll hefr ætt til hylli
@@ Linje 53: / Linje 50: @@
 <br>legg ek á frumver Friggjar
 <br>fjón, þvít Kristi þjónum.
 <br><br>5.
 <br>Höfnum, hölða reifir,
@@ Linje 59: / Linje 55: @@
 <br>þess 's ól við lof lýða
 <br>lóm, ór heiðnum dómi.
 <br><br>6.
 <br>Mér skyli Freyr ok Freyja,
@@ Linje 69: / Linje 64: @@
 <br>vald es á frægt und foldar
 <br>feðr, einn ok goð kveðja.
 <br><br>7.
 <br>Sá 's með Sygna ræsi
@@ Linje 79: / Linje 73: @@
 <br>verðk ok neyddr frá Njarðar
 <br>niðjum Krist at biðja.
 <br><br>8.
 <br>Eitt es sverð þats sverða
@@ Linje 89: / Linje 82: @@
 <br>jarðar hljótr, at yrði
 <br>umbgerð at því sverði.
 <br><br>9.
 <br>Leggr at lýsibrekku
@@ Linje 99: / Linje 91: @@
 <br>leyfik ljóssa vífa
 <br>lund, sem ölpt á sundi.
 <br><br>10.
 <br>Þrammar, svá sem svimmi
@@ Linje 109: / Linje 100: @@
 <br>hann esa hlaðs við Gunni
 <br>hvílubráðr, und váðir.
 <br><br>11.
 <br>Kolfinna læzk kenna,
@@ Linje 119: / Linje 109: @@
 <br>óð emk gjarn at greiða,
 <br>ganga dýrligr angi.
 <br><br>12.
 <br>Þykki mér, es ek þekki
@@ Linje 129: / Linje 118: @@
 <br>sem skrautbúin skríði
 <br>skeið með gyldum reiða.
 <br><br>13.
 <br>Hnauð við hjartasíðu,
@@ Linje 139: / Linje 127: @@
 <br>munat úrþvegin eira
 <br>alda sínu skaldi.
 <br><br>14.
 <br>Rindr mun hvítri hendi
@@ Linje 149: / Linje 136: @@
 <br>áðr vask ungu fljóði,
 <br>út of borð, at sútum.
 <br><br>15.
 <br>Ek munda nú andask,

@@ Linje 17: / Linje 17: @@
-<blockquote>1.
+<blockquote>
 <br>Svá nøkkvi verðr søkkvis
 <br>sannargs troga margra
@@ Linje 157: / Linje 158: @@
 <br>valdi goð hvar aldri,
 <br>(dauðr verðr hverr) nema hræðumk
-<br>helvíti, skal slíta.</blockquote>
+<br>helvíti, skal slíta.

@@ Linje 3: / Linje 3: @@
 !align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
 |-
-! Denne teksten finnes i flere utgaver på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Hallfrøðr Óttarsson vandræðaskáld (B1)]] !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Lausavísur (Hallfröðr Óttarsson vandræðaskáld)]] !!  !!
+! Denne teksten finnes i flere utgaver på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Lausavísur (Hallfrøðr vandræðaskáld)]] !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Lausavísur (Hallfröðr Óttarsson vandræðaskáld)]] !!  !!
 |-
 |}