Ljómurnar - Revisjonshistorikk

JJ.Sandal på 24. des. 2013 kl. 14:08

2013-12-24T14:08:49Z

Jesper på 24. des. 2013 kl. 08:10

2013-12-24T08:10:33Z

Jesper: Ljómurnar

2013-01-14T10:14:07Z

Ljómurnar

Ny side

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! !! !! !! !! !! [[Fil:Faeroysk.gif|32px|link=Ljómurnar]]
|-
|}

<center>'''[[Føroysk kvæði]]'''

 Uppskrift eftir J. C. Svabo

<big>''' Ljómurnar'''</big></center>

 <blockquote>1.
 Hægstur heilagur andi,
 himnakongurin sterki:
 so lovliga lív tú meg.
 Gud signi os á sjógv og landi,
 sannur í vilja og verki,
 tú hoyri eg heiti á teg:
 fora tú mær frá vondans pínu og díki,
 hóttur av øllum kvalum frá mær víkið,
 mær veitst tú tað, Mariu sonurin ríki,
 mala kundi nakað sóttar líki.

 2.
 Dagarnar seks teir dýru,
 drottin mín tað skapti,
 allan heimin her.
 Sum mjúkliga Masus skýrdi
 við miklum dygdar kraftum.
 Og so er greint fyri mær:
 skírdi hann loft og skapti hann allar kinnar,
 so vegliga kundi hvør frá øðrum rinna.
 Síðani timbraði hann tungli, sól og vindar,
 so týðiliga hann alt kundi loysa og binda.

 3.
 Ádam faðir vár fyrsti
 frá hann skapti á foldum,
 rætt sum hvør maður veit.
 Hann lat seg tartil lista,
 líkaði teim á foldum
 við samri sæla grein.
 Nú vil eg beggja teirras navn útinna,
 sum hann vildi vára tvingan linna,
 Ádamur æt og Eva hansara listiga kvinna,
 valla mátti vænari tvey hjún finnast.

 4.
 Teim varð lagt við láni,
 at liva við alskyns gleði
 so trygt í Paradis,
 sum veitir á tann vana,
 so vítt yvir allar kinnar,
 og teim var sælan vís.
 Forbeyð hann teim at bíta tað epli av kjarna,
 blessa mundi teim einki annað varna,
 tað birtist av tann hægsta sóla-stjarna,
 hon bar hann í heim og hjálpti Ádams varna.

 5.
 Dýra drottin Maria,
 drottin mín henni sendi,
 ein av einglum sín.
 Sagdi hann teim av sonnum,
 so fell hann teim orðum vonnum:
 "Nú roynist halgan tín,
 tjúgu vikur og tólv á greina,
 hartil seks og umframt eina!"
 Ta gekk Maria við burinum reina.

 6.
 Níggju mánar í hægsta,
 rætt sum spámenn játtu
 oss við fagrum frið,
 hon bar sína byrðu hægstu,
 ret sum Gud sjálvur átti
 av sínum halgum kvi.
 Ein æt Balsar, ofraði gull við hondum,
 annar æt Melkjir, vilkus rá við hondum,
 Jaspur hann bar roykilsi á hondum.
 Eystan komu teir kongar tríggir úr londum.

 7.
 So var honum trongt fyri hendi,
 tornakrúnan høvdið,
 ------------
 holdið skarst frá hendi,
 følnaði liturin fagri,
 og dundi droyri við.
 "Eg var bardur, sligin og stoyttur móti hørðum gróti,
 háiliga happaður av øllum hatri,
 hvat er tað góða tær gjeri mær her ímóti,
 sundur stungu teir síðu mína við spjóti."

 8.
 Nóns var dags í hægsta,
 sum skapti himmal og landa,
 hann læt sítt lív á kross,
 so rúman rødd hin skæra,
 so ríkið gav upp sín anda,
 so frægur á hjálpa oss.
 Flest alt mundi hann faðir síns vilja útinna,
 hesum svarar Gud sínum orðum á sonnum,
 so hermiliga man lujda leggjast í minni,
 heimurin allur tapti birting sín.

 9.
 Tá kom epru ótti
 av gýðinga munni,
 tá ið hvør vildi líva sær.
 Flutti (flýddi?) alt í flokki,
 fólkið hvør sum kundi,
 tey blesaðu burtur frá mær.
 Nemda Maria og sankta Jóanis bæði,
 so mikil var teirra sorg og hjartans møði,
 tey óttaðust hvørki ódnir ella bræðir,
 undir Korsið frá teim fastna staðir.

 10.
 ----------------
 Eg var so fúsur a fylgja tær til pínu,
 aldri flýddi eg undan korsi tínum.

 11.
 Tá kom epri ótti
 illi vondan kvíddi,
 sámiliga sum søkti,
 sjálvur Gud sum stríddi,
 hann nái allar oss.
 Lokurnar brustu, loysti hann allan vanda,
 allar bøtti hann Evu mótgjerð hin ranga,
 alt Helviti, tað opna tók hitt langa,
 inn reið Jesus við valdi sínum at ganga.

 12.
 Ak! Ak! Her eingla sveitti
 líður á kjøldrum mínum,
 eg lovi tað í lósnari neyð.
 -------------

 13.
 Ret sum síðst í vessi,
 alt Helviti hann oyddi,
 tá ið Jesus Christus var ein.
 O so snart hann sneiddi
 mjúkliga við helsótt síni,
 alt eftir Evu ein.
 Tað man frættast bæði á sjógv og londum,
 bant hann við blesa morum vondum,
 fjøtrini liggja á fótum hans og hondum,
 skrottin brennur sjálvur í teim bondum.

 14.
 So er nú vora minni,
 eg kann tað ikki dylja,
 sum Christus kunnugt er.
 Hann eyðmýkti vára sinni,
 staðfastiliga bið:
 O Gud fyrigev tú mær,
 djarvliga hevur tú oss agnar orðini snajda(?)
 stoytist fast frá vondans pínu á snajdum(?)
 tá ið tú gavst út títt holda blóðið tað reyða,
 Jesus Christus lat os njóta tín deyða.

 15.
 Sum hann í salinum situr,
 sóla-kongurin frómi,
 við gleði og allari maktm
 hann kennur vist at vita
 vára saligu dómar,
 og tað hevur Dávur sagt.
 Tá kemur eldur av vondans pína og lastum,
 eldurin brennur á sóla-plássi hægsta,
 mílir teljast fleiri hin túsunda ragstrir,
 tá man Jørðin búkar úr sær kasta.</blockquote>

'''Svabo um Ljómurnar:'''
 Dette er en meget gammel Sang, som uden al Tvivl er digtet i Island eller af en Islænder. Den igjennemgaaer Religionens Hoved-Artikle og Saliggjørelsens Orden, og synes at have været brugt i de catholske Tider som en art af chatechismus, og det saameget rimeligere, som man i ældre Tider gjerne affattede de Begivenheder i Riim, som man vilde have bevaret i Hukommelsen.
   Nu er denne Sang (hvorom Lucas Debes mælder) saa meget ufuldkommen, at man kun kan anse den for en Levning af hvad den før har været, hvilket, foruden de i Afskriften satte Stjerner ( der ikke gjerne i Bøger bebude noget behageligt) kan sees af de Huller og Spring, som findes i Meningen.
   Ingen Under at den er ufuldkommen, og det langt mere end i benævnte Provst Debes’s Tid; thi ej alene har den bestandig været overladt til Hukommelsen, og aldrig, saa vidt jeg veed, været optegnet; men denne Overtroe, i det mindste hos Nogle, har tillige befordret dens Ufuldstændighed: at naar en skulle lære den fra sig, måtte han tilbageholde et Vers, ifald hann ikke skulde "sjólátast", d.v.s. omkomme på Søen.

{{DEFAULTSORT:Ljomurnar}}

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på færøysk]]
[[Kategori:Færøyske kvad]]
[[Kategori: Jens Christian Svabo]]

@@ Linje 17: / Linje 17: @@
-<br><blockquote>
+<blockquote>
 .
 <br>Hægstur heilagur andi,
@@ Linje 29: / Linje 29: @@
 <br>mær veitst tú tað, Mariu sonurin ríki,
 <br>mala kundi nakað sóttar líki.
 <br><br>2.
 <br>Dagarnar seks teir dýru,
@@ Linje 41: / Linje 40: @@
 <br>Síðani timbraði hann tungli, sól og vindar,
 <br>so týðiliga hann alt kundi loysa og binda.
 <br><br>3.
 <br>Ádam faðir vár fyrsti
@@ Linje 53: / Linje 51: @@
 <br>Ádamur æt og Eva hansara listiga kvinna,
 <br>valla mátti vænari tvey hjún finnast.
 <br><br>4.
 <br>Teim varð lagt við láni,
@@ Linje 65: / Linje 62: @@
 <br>tað birtist av tann hægsta sóla-stjarna,
 <br>hon bar hann í heim og hjálpti Ádams varna.
 <br><br>5.
 <br>Dýra drottin Maria,
@@ Linje 76: / Linje 72: @@
 <br>hartil seks og umframt eina!"
 <br>Ta gekk Maria við burinum reina.
 <br><br>6.
 <br>Níggju mánar í hægsta,
@@ Linje 88: / Linje 83: @@
 <br>Jaspur hann bar roykilsi á hondum.
 <br>Eystan komu teir kongar tríggir úr londum.
 <br><br>7.
 <br>So var honum trongt fyri hendi,
@@ Linje 100: / Linje 94: @@
 <br>hvat er tað góða tær gjeri mær her ímóti,
 <br>sundur stungu teir síðu mína við spjóti."
 <br><br>8.
 <br>Nóns var dags í hægsta,
@@ Linje 112: / Linje 105: @@
 <br>so hermiliga man lujda leggjast í minni,
 <br>heimurin allur tapti birting sín.
 <br><br>9.
 <br>Tá kom epru ótti
@@ Linje 124: / Linje 116: @@
 <br>tey óttaðust hvørki ódnir ella bræðir,
 <br>undir Korsið frá teim fastna staðir.
 <br><br>10.
 <br>----------------
 <br>Eg var so fúsur a fylgja tær til pínu,
 <br>aldri flýddi eg undan korsi tínum.
 <br><br>11.
 <br>Tá kom epri ótti
@@ Linje 140: / Linje 130: @@
 <br>alt Helviti, tað opna tók hitt langa,
 <br>inn reið Jesus við valdi sínum at ganga.
 <br><br>12.
 <br>Ak! Ak! Her eingla sveitti
@@ Linje 146: / Linje 135: @@
 <br>eg lovi tað í lósnari neyð.
 <br>-------------
 <br><br>13.
 <br>Ret sum síðst í vessi,
@@ Linje 158: / Linje 146: @@
 <br>fjøtrini liggja á fótum hans og hondum,
 <br>skrottin brennur sjálvur í teim bondum.
 <br><br>14.
 <br>So er nú vora minni,
@@ Linje 170: / Linje 157: @@
 <br>tá ið tú gavst út títt holda blóðið tað reyða,
 <br>Jesus Christus lat os njóta tín deyða.
 <br><br>15.
 <br>Sum hann í salinum situr,
@@ Linje 183: / Linje 169: @@
 <br>tá man Jørðin búkar úr sær kasta.
 </blockquote>
 '''Svabo um Ljómurnar:'''
-<br>Dette er en meget gammel Sang, som uden al Tvivl er digtet i Island eller af en Islænder. Den igjennemgaaer Religionens Hoved-Artikle og Saliggjørelsens Orden, og synes at have været brugt i de catholske Tider som en art af chatechismus, og det saameget rimeligere, som man i ældre Tider gjerne affattede de Begivenheder i Riim, som man vilde have bevaret i Hukommelsen.
 <br>&nbsp;&nbsp;Nu er denne Sang (hvorom Lucas Debes mælder) saa meget ufuldkommen, at man kun kan anse den for en Levning af hvad den før har været, hvilket, foruden de i Afskriften satte Stjerner ( der ikke gjerne i Bøger bebude noget behageligt) kan sees af de Huller og Spring, som findes i Meningen.
 <br>&nbsp;&nbsp;Ingen Under at den er ufuldkommen, og det langt mere end i benævnte Provst Debes’s Tid; thi ej alene har den bestandig været overladt til Hukommelsen, og aldrig, saa vidt jeg veed, været optegnet; men denne Overtroe, i det mindste hos Nogle, har tillige befordret dens Ufuldstændighed:  at naar en skulle lære den fra sig, måtte han tilbageholde et Vers, ifald hann ikke skulde "sjólátast", d.v.s. omkomme på Søen.

@@ Linje 17: / Linje 17: @@
-<br><blockquote>1.
+<br><blockquote>
 <br>Hægstur heilagur andi,
 <br>himnakongurin sterki:
@@ Linje 180: / Linje 181: @@
 <br>eldurin brennur á sóla-plássi hægsta,
 <br>mílir teljast fleiri hin túsunda ragstrir,
-<br>tá man Jørðin búkar úr sær kasta.</blockquote>
+<br>tá man Jørðin búkar úr sær kasta.
 '''Svabo um Ljómurnar:'''