Matthæus' Evangelium - Revisjonshistorikk

August på 10. apr. 2019 kl. 06:24

2019-04-10T06:24:32Z

Jesper: Tilbakestilte endringer av Jesper (brukerdiskusjon) til siste versjon av August

2018-12-22T09:24:33Z

Tilbakestilte endringer av Jesper (brukerdiskusjon) til siste versjon av August

Jesper på 22. des. 2018 kl. 09:23

2018-12-22T09:23:17Z

Jesper på 22. des. 2018 kl. 09:20

2018-12-22T09:20:48Z

August på 21. des. 2018 kl. 16:44

2018-12-21T16:44:31Z

August: Matthæus' Evangelium

2018-12-21T08:06:00Z

Matthæus' Evangelium

Vis endringer

@@ Linje 38: / Linje 38: @@
 , 10 (P. 876). Ná er bolöx sett við trjá r&#339;tr, ok hvert tré, þat sem eigi gerir góðan ávöxt man vera upphöggvit ok í eld kastat.
-, 11-12 (P. 885). Ek skíri yðr í vatni til synda íðranar, en sá er mér sterkri, sem eptir mik man koma, ok ek man eigi verðr at bera skóklæði hans, hann man yðr skíra í helgum anda ok eldi. Hana hefir sitt „ventilabrum“ í hendi, ok hann man hreinsa sinn láfa ok samna hveitikorni í hlöðu sína ok brenna agnir í ósløkkviligum eldi.
+, 11-12 (P. 885). Ek skíri yðr í vatni til synda íðranar, en sá er mér sterkri, sem eptir mik man koma, ok ek man eigi verðr at bera skóklæði hans, hann man yðr skíra í helgum anda ok eldi. Hann hefir sitt „ventilabrum“ í hendi, ok hann man hreinsa sinn láfa ok samna hveitikorni í hlöðu sína ok brenna agnir í ósløkkviligum eldi.
 , 14-17 (U. 96). Johannis - - svaraði ok mælti: Ek skylda skíraz af þér en þú kømr til mín. Jesus svaraði hánum: Lát þú svá vera sem ek vil, þvíat svá byrjar at fylla alt réttlæti. En er Jesus var skírðr, þá opnaðisk himinn yfir hánum ok [kom heilagr andi<ref>[hann sá enn helga anda koma (W. 13).</ref> í dúfu líki yfir hann, ok kallaði rödd af himni ok mælti: [Sjá er sonr minn, er mér líkar<ref>[Þessi er son minn elskuligr, viðr þann er mér líkaði væl (H. II 17). (Þessi er minn son elskaðr í þeim þoknuðumz ek mér (P. 894).</ref> vel.

@@ Linje 7: / Linje 7: @@
 |}
 <center>'''[[Af Bibelen paa norsk-islandsk]]'''
@@ Linje 25: / Linje 23: @@
 , 1-22 (W. 56-57). Jesus Kristr var borinn í Beþleémborg á dögum Herodis konungs. En þá kvámu austrvegskonungar til Jórsala ok spurðu Herodes konung hvar borinn myndi vera konungr Gyðinga: Sám vér stjörnu hans í austri ok fórum at því at göfga hann. Herodes varð hryggr við ok alt folk hans með hánum. Samnaði saman öllum höfðingjum kennimanna ok ritmönnum, frétti þá siðan hvar Kristr munde berask. En þeir sögðu hánum: I Beþleémsborg á Gyðinga-landi, þvíat svá mælti spámaðrinn: Þú Beþleém, jörð Gyðinga, með öllu eigi ertu lítil í höfðingjum gyðinga, þvíat sá hertogi mun af þér koma er styra mun Israel þjóðu. Þá heimti Herodes konungana til máls við sik á laun; grefr at siðan vandvirklega hvenær þeir sæi stjörnuna; sendi þá siðan til Betþlemsborgar, bað þá vandlega frétta at sveininum, en ef ér finnið hann, þá segið ér mér, ok vil ek finna hann ok göfga hann. Nú fara þeir ok sá þegar stjörnuna er þeir kvámu yr borginni. - - Stjarnan fór fyrir þeim unz hón kom yfir þat hús er sveinninn var í. Þeir fögnuðu mjök er þeir sá hana. Ganga siðan í húsit inn, hitta þar sveininn ok móður hans Maríu, falla til jarðar ok lutu hánum, f&#339;rðu hánum siðan góðar gørsemar, þat var gull ok reykelsi ok mirra. En - - vitraðisk engill guðs þeim í draumi ok bað þá aðra leið aptr hverfa en hitta eigi Herodem.
-:(U. 93-94). En á þeiri tið er Herodes var konungr á Jórsalalandi, þá kómu konungar þeir þingat, er mjök váru framvísir, til hans í Jórsalaborg, ok mælti svá: Hvar er sá konungr gyðinga, er nylega er borinn? vér sám stjörnu hans í austri, ok fyrir því kómum vér hingat - - at biðja fyrir oss til hann. En siðan er Herodes heyrði mál þeira, þá úgladdisk hann, ok allir (þeir) - - er með hánum váru. Þá tók hann at samna saman öllum spekingum sínum ok spurði þá át, hvar Kristr skyldi berask láta. En þeir sögðu hánum: I Beþleém mun hann berask láta, svá sem spámaðr hafði mælt: Þú Beþleém mant eigi vera minst í höfuðborgum Gyðingalanz, þvíat í þér man berask láta sá hertogi, er frelsa man alt kristit folk. En siðan kallaði hann konunga leynilega til sín, ok spurði þá át vandlega, á hverri tíð þeir sá stjörnuna, þá er þeir sögðu ífrá. En siðan bauð hann þeim at fara til Beþleém ok mælti svá við þá, at þeir skyldu vandlega spyrja burðartíð sveinsins. En siðan er þér finnið hann, þá - segið mér, hvar hann er, þvíat ek vil ok þangat fara ok biðja fyrir mér. - - En siðan er hann hafði við þá r&#339;tt, þá fóru þeir á braut. En stjarna sú er þeir höfðu áðr sét, þá fór hón fyrir þeim til þess er hón kom yfir husit þat er sveinninn var í. En siðan er þeir sá stjörnuna standa kyrra [þá fögnuðu þeir því mjök<ref>[þá urðu þeir fegnir miklum fagnaði (M. 31).</ref>. En siðan gengu þeir inn, ok funnu þeir þar sveininn með María móður sinni ok féllu til fóta hánum ok báðu fyrir sér til hans<ref>tilf. ok luku upp féhirzlum sinum (M. 31).</ref>. En siðan f&#339;rðu þeir hánum gjafar - - gull ok reykelsi ok smyrsl. En - - syndisk þeim engill guðs í svefni, ok mælti svá við þá, at þeir skuldu fara aðra götu aptr ok koma eigi til hans.
+:[[File:The Bible panorama, or The Holy Scriptures in picture and story (1891) (14598295740).jpg|right|thumb|400px|<center>Mattheus 2, 9:<br>'''En stjarna sú er þeir höfðu áðr sét, þá fór hón fyrir þeim til þess er hón kom yfir husit þat er sveinninn var í.'''</center>]](U. 93-94). En á þeiri tið er Herodes var konungr á Jórsalalandi, þá kómu konungar þeir þingat, er mjök váru framvísir, til hans í Jórsalaborg, ok mælti svá: Hvar er sá konungr gyðinga, er nylega er borinn? vér sám stjörnu hans í austri, ok fyrir því kómum vér hingat - - at biðja fyrir oss til hann. En siðan er Herodes heyrði mál þeira, þá úgladdisk hann, ok allir (þeir) - - er með hánum váru. Þá tók hann at samna saman öllum spekingum sínum ok spurði þá át, hvar Kristr skyldi berask láta. En þeir sögðu hánum: I Beþleém mun hann berask láta, svá sem spámaðr hafði mælt: Þú Beþleém mant eigi vera minst í höfuðborgum Gyðingalanz, þvíat í þér man berask láta sá hertogi, er frelsa man alt kristit folk. En siðan kallaði hann konunga leynilega til sín, ok spurði þá át vandlega, á hverri tíð þeir sá stjörnuna, þá er þeir sögðu ífrá. En siðan bauð hann þeim at fara til Beþleém ok mælti svá við þá, at þeir skyldu vandlega spyrja burðartíð sveinsins. En siðan er þér finnið hann, þá - segið mér, hvar hann er, þvíat ek vil ok þangat fara ok biðja fyrir mér. - - En siðan er hann hafði við þá r&#339;tt, þá fóru þeir á braut. En stjarna sú er þeir höfðu áðr sét, þá fór hón fyrir þeim til þess er hón kom yfir husit þat er sveinninn var í. En siðan er þeir sá stjörnuna standa kyrra [þá fögnuðu þeir því mjök<ref>[þá urðu þeir fegnir miklum fagnaði (M. 31).</ref>. En siðan gengu þeir inn, ok funnu þeir þar sveininn með María móður sinni ok féllu til fóta hánum ok báðu fyrir sér til hans<ref>tilf. ok luku upp féhirzlum sinum (M. 31).</ref>. En siðan f&#339;rðu þeir hánum gjafar - - gull ok reykelsi ok smyrsl. En - - syndisk þeim engill guðs í svefni, ok mælti svá við þá, at þeir skuldu fara aðra götu aptr ok koma eigi til hans.
 , 13-18 (W. 183). Engill dróttins vítraðisk Joseph í draumi ok mælti: Rístu upp ok far til Eigiptalanz með svein ok með móður hans, ok ver þar unz ek segi þér, þvíat Herodes mun leita sveinsins ok vilja glata hánum. Þá reis Joseph upp ok fór til Egiptalanz með Mariam ok svein ok var hann þar alt til dauða Herodis konungs, at fyldisk þat er sagt var fyr Ysaiam prophetam<ref>spámann (U. 81).</ref>: Af Egiptalandi kallaði ok son minn. En er Herodes konungr sá at hann var tældr af austrvegs-konungum, þá sendi hann menn í Beþleém ok lét drepa alla tvevetra sveina ok yngri þá er váru í Beþleém ok í öllum endimörkum hennar. Þá fyldisk þat er sagt var fyr Hieremiam prophetam<ref>spámann (U. 81).</ref>: Rödd var heyrð í loft (sic), grátr mikill ok hryggleikr, þá er Rakél grét sonu sína, ok vildi hon eigi huggask þvíat þeir eru eigi.

@@ Linje 7: / Linje 7: @@
 |}
 <center>'''[[Af Bibelen paa norsk-islandsk]]'''
@@ Linje 23: / Linje 25: @@
 , 1-22 (W. 56-57). Jesus Kristr var borinn í Beþleémborg á dögum Herodis konungs. En þá kvámu austrvegskonungar til Jórsala ok spurðu Herodes konung hvar borinn myndi vera konungr Gyðinga: Sám vér stjörnu hans í austri ok fórum at því at göfga hann. Herodes varð hryggr við ok alt folk hans með hánum. Samnaði saman öllum höfðingjum kennimanna ok ritmönnum, frétti þá siðan hvar Kristr munde berask. En þeir sögðu hánum: I Beþleémsborg á Gyðinga-landi, þvíat svá mælti spámaðrinn: Þú Beþleém, jörð Gyðinga, með öllu eigi ertu lítil í höfðingjum gyðinga, þvíat sá hertogi mun af þér koma er styra mun Israel þjóðu. Þá heimti Herodes konungana til máls við sik á laun; grefr at siðan vandvirklega hvenær þeir sæi stjörnuna; sendi þá siðan til Betþlemsborgar, bað þá vandlega frétta at sveininum, en ef ér finnið hann, þá segið ér mér, ok vil ek finna hann ok göfga hann. Nú fara þeir ok sá þegar stjörnuna er þeir kvámu yr borginni. - - Stjarnan fór fyrir þeim unz hón kom yfir þat hús er sveinninn var í. Þeir fögnuðu mjök er þeir sá hana. Ganga siðan í húsit inn, hitta þar sveininn ok móður hans Maríu, falla til jarðar ok lutu hánum, f&#339;rðu hánum siðan góðar gørsemar, þat var gull ok reykelsi ok mirra. En - - vitraðisk engill guðs þeim í draumi ok bað þá aðra leið aptr hverfa en hitta eigi Herodem.
 :(U. 93-94). En á þeiri tið er Herodes var konungr á Jórsalalandi, þá kómu konungar þeir þingat, er mjök váru framvísir, til hans í Jórsalaborg, ok mælti svá: Hvar er sá konungr gyðinga, er nylega er borinn? vér sám stjörnu hans í austri, ok fyrir því kómum vér hingat - - at biðja fyrir oss til hann. En siðan er Herodes heyrði mál þeira, þá úgladdisk hann, ok allir (þeir) - - er með hánum váru. Þá tók hann at samna saman öllum spekingum sínum ok spurði þá át, hvar Kristr skyldi berask láta. En þeir sögðu hánum: I Beþleém mun hann berask láta, svá sem spámaðr hafði mælt: Þú Beþleém mant eigi vera minst í höfuðborgum Gyðingalanz, þvíat í þér man berask láta sá hertogi, er frelsa man alt kristit folk. En siðan kallaði hann konunga leynilega til sín, ok spurði þá át vandlega, á hverri tíð þeir sá stjörnuna, þá er þeir sögðu ífrá. En siðan bauð hann þeim at fara til Beþleém ok mælti svá við þá, at þeir skyldu vandlega spyrja burðartíð sveinsins. En siðan er þér finnið hann, þá - segið mér, hvar hann er, þvíat ek vil ok þangat fara ok biðja fyrir mér. - - En siðan er hann hafði við þá r&#339;tt, þá fóru þeir á braut. En stjarna sú er þeir höfðu áðr sét, þá fór hón fyrir þeim til þess er hón kom yfir husit þat er sveinninn var í. En siðan er þeir sá stjörnuna standa kyrra [þá fögnuðu þeir því mjök<ref>[þá urðu þeir fegnir miklum fagnaði (M. 31).</ref>. En siðan gengu þeir inn, ok funnu þeir þar sveininn með María móður sinni ok féllu til fóta hánum ok báðu fyrir sér til hans<ref>tilf. ok luku upp féhirzlum sinum (M. 31).</ref>. En siðan f&#339;rðu þeir hánum gjafar - - gull ok reykelsi ok smyrsl. En - - syndisk þeim engill guðs í svefni, ok mælti svá við þá, at þeir skuldu fara aðra götu aptr ok koma eigi til hans.

@@ Linje 23: / Linje 23: @@
 , 1-22 (W. 56-57). Jesus Kristr var borinn í Beþleémborg á dögum Herodis konungs. En þá kvámu austrvegskonungar til Jórsala ok spurðu Herodes konung hvar borinn myndi vera konungr Gyðinga: Sám vér stjörnu hans í austri ok fórum at því at göfga hann. Herodes varð hryggr við ok alt folk hans með hánum. Samnaði saman öllum höfðingjum kennimanna ok ritmönnum, frétti þá siðan hvar Kristr munde berask. En þeir sögðu hánum: I Beþleémsborg á Gyðinga-landi, þvíat svá mælti spámaðrinn: Þú Beþleém, jörð Gyðinga, með öllu eigi ertu lítil í höfðingjum gyðinga, þvíat sá hertogi mun af þér koma er styra mun Israel þjóðu. Þá heimti Herodes konungana til máls við sik á laun; grefr at siðan vandvirklega hvenær þeir sæi stjörnuna; sendi þá siðan til Betþlemsborgar, bað þá vandlega frétta at sveininum, en ef ér finnið hann, þá segið ér mér, ok vil ek finna hann ok göfga hann. Nú fara þeir ok sá þegar stjörnuna er þeir kvámu yr borginni. - - Stjarnan fór fyrir þeim unz hón kom yfir þat hús er sveinninn var í. Þeir fögnuðu mjök er þeir sá hana. Ganga siðan í húsit inn, hitta þar sveininn ok móður hans Maríu, falla til jarðar ok lutu hánum, f&#339;rðu hánum siðan góðar gørsemar, þat var gull ok reykelsi ok mirra. En - - vitraðisk engill guðs þeim í draumi ok bað þá aðra leið aptr hverfa en hitta eigi Herodem.
-:[[File:The Bible panorama, or The Holy Scriptures in picture and story (1891) (14598295740).jpg|right|thumb|400px|<center>Mattheus 2, 9:<br>'''En stjarna sú er þeir höfðu áðr sét, þá fór hón fyrir þeim til þess er hón kom yfir husit þat er sveinninn var í.'''</center>]](U. 93-94). En á þeiri tið er Herodes var konungr á Jórsalalandi, þá kómu konungar þeir þingat, er mjök váru framvísir, til hans í Jórsalaborg, ok mælti svá: Hvar er sá konungr gyðinga, er nylega er borinn? vér sám stjörnu hans í austri, ok fyrir því kómum vér hingat - - at biðja fyrir oss til hann. En siðan er Herodes heyrði mál þeira, þá úgladdisk hann, ok allir (þeir) - - er með hánum váru. Þá tók hann at samna saman öllum spekingum sínum ok spurði þá át, hvar Kristr skyldi berask láta. En þeir sögðu hánum: I Beþleém mun hann berask láta, svá sem spámaðr hafði mælt: Þú Beþleém mant eigi vera minst í höfuðborgum Gyðingalanz, þvíat í þér man berask láta sá hertogi, er frelsa man alt kristit folk. En siðan kallaði hann konunga leynilega til sín, ok spurði þá át vandlega, á hverri tíð þeir sá stjörnuna, þá er þeir sögðu ífrá. En siðan bauð hann þeim at fara til Beþleém ok mælti svá við þá, at þeir skyldu vandlega spyrja burðartíð sveinsins. En siðan er þér finnið hann, þá - segið mér, hvar hann er, þvíat ek vil ok þangat fara ok biðja fyrir mér. - - En siðan er hann hafði við þá r&#339;tt, þá fóru þeir á braut. En stjarna sú er þeir höfðu áðr sét, þá fór hón fyrir þeim til þess er hón kom yfir husit þat er sveinninn var í. En siðan er þeir sá stjörnuna standa kyrra [þá fögnuðu þeir því mjök<ref>[þá urðu þeir fegnir miklum fagnaði (M. 31).</ref>. En siðan gengu þeir inn, ok funnu þeir þar sveininn með María móður sinni ok féllu til fóta hánum ok báðu fyrir sér til hans<ref>tilf. ok luku upp féhirzlum sinum (M. 31).</ref>. En siðan f&#339;rðu þeir hánum gjafar - - gull ok reykelsi ok smyrsl. En - - syndisk þeim engill guðs í svefni, ok mælti svá við þá, at þeir skuldu fara aðra götu aptr ok koma eigi til hans.
+[[File:The Bible panorama, or The Holy Scriptures in picture and story (1891) (14598295740).jpg|right|thumb|400px|<center>Mattheus 2, 9:<br>'''En stjarna sú er þeir höfðu áðr sét, þá fór hón fyrir þeim til þess er hón kom yfir husit þat er sveinninn var í.'''</center>]]
 , 13-18 (W. 183). Engill dróttins vítraðisk Joseph í draumi ok mælti: Rístu upp ok far til Eigiptalanz með svein ok með móður hans, ok ver þar unz ek segi þér, þvíat Herodes mun leita sveinsins ok vilja glata hánum. Þá reis Joseph upp ok fór til Egiptalanz með Mariam ok svein ok var hann þar alt til dauða Herodis konungs, at fyldisk þat er sagt var fyr Ysaiam prophetam<ref>spámann (U. 81).</ref>: Af Egiptalandi kallaði ok son minn. En er Herodes konungr sá at hann var tældr af austrvegs-konungum, þá sendi hann menn í Beþleém ok lét drepa alla tvevetra sveina ok yngri þá er váru í Beþleém ok í öllum endimörkum hennar. Þá fyldisk þat er sagt var fyr Hieremiam prophetam<ref>spámann (U. 81).</ref>: Rödd var heyrð í loft (sic), grátr mikill ok hryggleikr, þá er Rakél grét sonu sína, ok vildi hon eigi huggask þvíat þeir eru eigi.

@@ Linje 159: / Linje 159: @@
 , 25 (P. 868). Hvert ríki í sjálft sér skipt man eyðazt.
-, 32 (H. I 252) Sá er mælir góðlastan í gagn helgum anda, þeim fyrirgefzt þat hvárki þessa heims né annars.
+, 32 (H. I 252). Sá er mælir góðlastan í gagn helgum anda, þeim fyrirgefzt þat hvárki þessa heims né annars.
 , 34-37 (W. 210). Ok góðr maðr ór góðri hirzlu hjarta síns berr fram góða hluti, ok illr maðr ór illri hirzlu hjarta síns berr fram illa hluti, þvíat af gnótt hjarta talar muðrinn. Hvert orð þat er menn mæla þarflaust, þá skulu þeir gjalda of þat skynsemi á dómsdegi. Af orðum þínum skaltu réttlátr verða ok af orðum þínum mundu meiddr verða.