Ricar hinn gamli - Revisjonshistorikk

August på 7. nov. 2016 kl. 11:16

2016-11-07T11:16:48Z

August på 7. apr. 2016 kl. 16:13

2016-04-07T16:13:39Z

Jesper: Ricar hinn gamli

2016-03-13T07:52:31Z

Ricar hinn gamli

Ny side

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Ricar hinn gamli]] !! !! !! !! !! !!
|-
|}

<center>'''[[Strengleikar]]'''

'''XIX.'''

<big>'''Ricar hinn gamli'''</big><ref>er her ''tilf. Cd.''</ref></center>

Ek vil telia yðr einn strengleic oc segia yðr soguna. af hveriu efni hann var gorr. þessi strengleicr heitir Ricar<ref>''r. f.'' ir</ref> hinn gamli. Forðom bio i syðra Brettlannde einn ricr konungr. hann atti friða dottur. hann vnni henni mikit oc tignaðe hana mioc. þui at hon var frið oc kurteis. hon kunni vel harpa oc gigia. I þui fylki var einn vaskr oc kurteis riddare oc mioc frægr er hon mioc vnni með astarþocca. oc var hann oc at sliko mikill vinr hennar. Konunginum var þetta sagt oc mislicaðe honum þetta at hann fra slict. þa skipaðe hann riddarom i loft sitt at varðveita hana netr oc daga. þa bar sva at einn dag eftir mat. at hon gec at skemta sér oc settiz i þann glygg er yztr var i lofte hennar. oc hallaðez þa a stolpa einn. oc er hon ut leit um glyggenn. þa sa hon vnnasta sinn unndir lofteno i garðenom. oc miskennde hann eigi. Hon var buin rikum klæðom. oc licaðe henni mioc at sia hann. oc var hann einnsaman þangat genginn i kastalann at verða i augliti hennar oc sia hana. Sem hann leit hana þa nam hann staðar oc gec hvergi. En mæren syndi honum með henndi sinni oc bende honum at ganga i grasgarðenn einnzaman on felaga at skemta sér. er þar var vndir lofteno sem (hon) svaf. oc mællti hon at hann skylldi þar biða. Hann gerðe sem hon mællti. En hon gec þa til manna sinna. þa toc hon horpu sina oc slo. oc gladde mioc felaga sina. Hon krafðe vinet oc gaf þeim mikit at drecca. at a litille stunndo varo þeir allir ofdrucnir. oc sofnaðo þeir þegar allir. oc lago drvcnir sem dauðir være. Sem mæren sa þa sofnannde. þa kallaðe hen þionastomey<ref>''r. f.'' þiona</ref> sina til sin oc fecc henni horpu sina. oc sœrðe hana biðiannde at hon slai strengena oc lati ei niðr falla horpuslattinn meðan hon gengr at finna unnasta sinn. oc at hon hyggi at vandlega at riddarar hennar vacni ei. meðan hon var i brotto. Hin gerðe þegar sem hon mællti. En hon gec þa i brott til unnasta sins. oc rœdde við hann slict sem henni licaðe i goðo tomi. oc er þau bæðe villdv þa skilduzc þau. Sem hon aftr kom. þa svafo þeir er gæzlumenn hennar varo. þa gec hon ifrá þeim i svefnloft foður sins oc gec firir hann. oc heilsaðe honum. En konungr faðer hennar callaðe hana til sin oc spurde hana hvat hon villde. oc synde hon honum þa vilia. Herra minn kvað hon. miskunn firir guðs sakir. fylg mer kvað hon i svefnloft mitt. þa iatti faðer hennar henni þat er hon bað. oc leiddi hann þa i svefnloft sit. oc sa hann þar gæzlomenn hennar sofande. þa synde hon honum oc mællti . . . . . . . . . . . . . . .

----

'''Fotnoter'''
<references />

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på norrønt]]
[[Kategori:Riddersagaer]]
[[Kategori:Rudolf Keyser]]
[[Kategori:Carl Richard Unger]]

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 7. nov. 2016 kl. 11:16
Linje 16:		Linje 16:


−	Ek vil telia yðr einn strengleic oc segia yðr soguna. af hveriu efni hann var gorr. ~~þessi~~ strengleicr heitir Ricar<ref>''r. f.'' ir</ref> hinn gamli. Forðom bio i syðra Brettlannde einn ricr konungr. hann atti friða dottur. hann vnni henni mikit oc tignaðe hana mioc. þui at hon var frið oc kurteis. hon kunni vel harpa oc gigia. I þui fylki var einn vaskr oc kurteis riddare oc mioc frægr er hon mioc vnni með astarþocca. oc var hann oc at sliko mikill vinr hennar. Konunginum var þetta sagt oc mislicaðe honum þetta at hann fra slict. Þa skipaðe hann riddarom i loft sitt at varðveita hana netr oc daga. Þa bar sva at einn dag eftir mat. at hon gec at skemta sér oc settiz i þann glygg er yztr var i lofte hennar. oc hallaðez þa a stolpa einn. oc er hon ut leit um glyggenn. þa sa hon vnnasta sinn unndir lofteno i garðenom. oc miskennde hann eigi. Hon var buin rikum klæðom. oc licaðe henni mioc at sia hann. oc var hann einnsaman þangat genginn i kastalann at verða i augliti hennar oc sia hana. Sem hann leit hana þa nam hann staðar oc gec hvergi. En mæren syndi honum með henndi sinni oc bende honum at ganga i grasgarðenn einnzaman on felaga at skemta sér. er þar var vndir lofteno sem (hon) svaf. oc mællti hon at hann skylldi þar biða. Hann gerðe sem hon mællti. En hon gec þa til manna sinna. þa toc hon horpu sina oc slo. oc gladde mioc felaga sina. Hon krafðe vinet oc gaf þeim mikit at drecca. at a litille stunndo varo þeir allir ofdrucnir. oc sofnaðo þeir þegar allir. oc lago drvcnir sem dauðir være. Sem mæren sa þa sofnannde. þa kallaðe ~~hen~~ þionastomey<ref>''r. f.'' þiona</ref> sina til sin oc fecc henni horpu sina. oc sœrðe hana biðiannde at hon slai strengena oc lati ei niðr falla horpuslattinn meðan hon gengr at finna unnasta sinn. oc at hon hyggi at vandlega at riddarar hennar vacni ei. meðan hon var i brotto. Hin gerðe þegar sem hon mællti. En hon gec þa i brott til unnasta sins. oc rœdde við hann slict sem henni licaðe i goðo tomi. oc er þau bæðe villdv þa skilduzc þau. Sem hon aftr kom. þa svafo þeir er gæzlumenn hennar varo. þa gec hon ifrá þeim i svefnloft foður sins oc gec firir hann. oc heilsaðe honum. En konungr faðer hennar callaðe hana til sin oc spurde hana hvat hon villde. oc synde hon honum þa vilia. Herra minn kvað hon. miskunn firir guðs sakir. fylg mer kvað hon i svefnloft mitt. Þa iatti faðer hennar henni þat er hon bað. oc leiddi hann þa i svefnloft sit. oc sa hann þar gæzlomenn hennar sofande. Þa synde hon honum oc mællti . . . . . . . . . . . . . . .	+	Ek vil telia yðr einn strengleic oc segia yðr soguna. af hveriu efni hann var gorr. Þessi strengleicr heitir Ricar<ref>''r. f.'' ir</ref> hinn gamli. Forðom bio i syðra Brettlannde einn ricr konungr. hann atti friða dottur. hann vnni henni mikit oc tignaðe hana mioc. þui at hon var frið oc kurteis. hon kunni vel harpa oc gigia. I þui fylki var einn vaskr oc kurteis riddare oc mioc frægr er hon mioc vnni með astarþocca. oc var hann oc at sliko mikill vinr hennar. Konunginum var þetta sagt oc mislicaðe honum þetta at hann fra slict. Þa skipaðe hann riddarom i loft sitt at varðveita hana netr oc daga. Þa bar sva at einn dag eftir mat. at hon gec at skemta sér oc settiz i þann glygg er yztr var i lofte hennar. oc hallaðez þa a stolpa einn. oc er hon ut leit um glyggenn. þa sa hon vnnasta sinn unndir lofteno i garðenom. oc miskennde hann eigi. Hon var buin rikum klæðom. oc licaðe henni mioc at sia hann. oc var hann einnsaman þangat genginn i kastalann at verða i augliti hennar oc sia hana. Sem hann leit hana þa nam hann staðar oc gec hvergi. En mæren syndi honum með henndi sinni oc bende honum at ganga i grasgarðenn einnzaman on felaga at skemta sér. er þar var vndir lofteno sem (hon) svaf. oc mællti hon at hann skylldi þar biða. Hann gerðe sem hon mællti. En hon gec þa til manna sinna. þa toc hon horpu sina oc slo. oc gladde mioc felaga sina. Hon krafðe vinet oc gaf þeim mikit at drecca. at a litille stunndo varo þeir allir ofdrucnir. oc sofnaðo þeir þegar allir. oc lago drvcnir sem dauðir være. Sem mæren sa þa sofnannde. þa kallaðe hon þionastomey<ref>''r. f.'' þiona</ref> sina til sin oc fecc henni horpu sina. oc sœrðe hana biðiannde at hon slai strengena oc lati ei niðr falla horpuslattinn meðan hon gengr at finna unnasta sinn. oc at hon hyggi at vandlega at riddarar hennar vacni ei. meðan hon var i brotto. Hin gerðe þegar sem hon mællti. En hon gec þa i brott til unnasta sins. oc rœdde við hann slict sem henni licaðe i goðo tomi. oc er þau bæðe villdv þa skilduzc þau. Sem hon aftr kom. þa svafo þeir er gæzlumenn hennar varo. þa gec hon ifrá þeim i svefnloft foður sins oc gec firir hann. oc heilsaðe honum. En konungr faðer hennar callaðe hana til sin oc spurde hana hvat hon villde. oc synde hon honum þa vilia. Herra minn kvað hon. miskunn firir guðs sakir. fylg mer kvað hon i svefnloft mitt. Þa iatti faðer hennar henni þat er hon bað. oc leiddi hann þa i svefnloft sit. oc sa hann þar gæzlomenn hennar sofande. Þa synde hon honum oc mællti . . . . . . . . . . . . . . .

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 7. apr. 2016 kl. 16:13
Linje 16:		Linje 16:


−	Ek vil telia yðr einn strengleic oc segia yðr soguna. af hveriu efni hann var gorr. þessi strengleicr heitir Ricar<ref>''r. f.'' ir</ref> hinn gamli. Forðom bio i syðra Brettlannde einn ricr konungr. hann atti friða dottur. hann vnni henni mikit oc tignaðe hana mioc. þui at hon var frið oc kurteis. hon kunni vel harpa oc gigia. I þui fylki var einn vaskr oc kurteis riddare oc mioc frægr er hon mioc vnni með astarþocca. oc var hann oc at sliko mikill vinr hennar. Konunginum var þetta sagt oc mislicaðe honum þetta at hann fra slict. þa skipaðe hann riddarom i loft sitt at varðveita hana netr oc daga. þa bar sva at einn dag eftir mat. at hon gec at skemta sér oc settiz i þann glygg er yztr var i lofte hennar. oc hallaðez þa a stolpa einn. oc er hon ut leit um glyggenn. þa sa hon vnnasta sinn unndir lofteno i garðenom. oc miskennde hann eigi. Hon var buin rikum klæðom. oc licaðe henni mioc at sia hann. oc var hann einnsaman þangat genginn i kastalann at verða i augliti hennar oc sia hana. Sem hann leit hana þa nam hann staðar oc gec hvergi. En mæren syndi honum með henndi sinni oc bende honum at ganga i grasgarðenn einnzaman on felaga at skemta sér. er þar var vndir lofteno sem (hon) svaf. oc mællti hon at hann skylldi þar biða. Hann gerðe sem hon mællti. En hon gec þa til manna sinna. þa toc hon horpu sina oc slo. oc gladde mioc felaga sina. Hon krafðe vinet oc gaf þeim mikit at drecca. at a litille stunndo varo þeir allir ofdrucnir. oc sofnaðo þeir þegar allir. oc lago drvcnir sem dauðir være. Sem mæren sa þa sofnannde. þa kallaðe hen þionastomey<ref>''r. f.'' þiona</ref> sina til sin oc fecc henni horpu sina. oc sœrðe hana biðiannde at hon slai strengena oc lati ei niðr falla horpuslattinn meðan hon gengr at finna unnasta sinn. oc at hon hyggi at vandlega at riddarar hennar vacni ei. meðan hon var i brotto. Hin gerðe þegar sem hon mællti. En hon gec þa i brott til unnasta sins. oc rœdde við hann slict sem henni licaðe i goðo tomi. oc er þau bæðe villdv þa skilduzc þau. Sem hon aftr kom. þa svafo þeir er gæzlumenn hennar varo. þa gec hon ifrá þeim i svefnloft foður sins oc gec firir hann. oc heilsaðe honum. En konungr faðer hennar callaðe hana til sin oc spurde hana hvat hon villde. oc synde hon honum þa vilia. Herra minn kvað hon. miskunn firir guðs sakir. fylg mer kvað hon i svefnloft mitt. þa iatti faðer hennar henni þat er hon bað. oc leiddi hann þa i svefnloft sit. oc sa hann þar gæzlomenn hennar sofande. þa synde hon honum oc mællti . . . . . . . . . . . . . . .	+	Ek vil telia yðr einn strengleic oc segia yðr soguna. af hveriu efni hann var gorr. þessi strengleicr heitir Ricar<ref>''r. f.'' ir</ref> hinn gamli. Forðom bio i syðra Brettlannde einn ricr konungr. hann atti friða dottur. hann vnni henni mikit oc tignaðe hana mioc. þui at hon var frið oc kurteis. hon kunni vel harpa oc gigia. I þui fylki var einn vaskr oc kurteis riddare oc mioc frægr er hon mioc vnni með astarþocca. oc var hann oc at sliko mikill vinr hennar. Konunginum var þetta sagt oc mislicaðe honum þetta at hann fra slict. Þa skipaðe hann riddarom i loft sitt at varðveita hana netr oc daga. Þa bar sva at einn dag eftir mat. at hon gec at skemta sér oc settiz i þann glygg er yztr var i lofte hennar. oc hallaðez þa a stolpa einn. oc er hon ut leit um glyggenn. þa sa hon vnnasta sinn unndir lofteno i garðenom. oc miskennde hann eigi. Hon var buin rikum klæðom. oc licaðe henni mioc at sia hann. oc var hann einnsaman þangat genginn i kastalann at verða i augliti hennar oc sia hana. Sem hann leit hana þa nam hann staðar oc gec hvergi. En mæren syndi honum með henndi sinni oc bende honum at ganga i grasgarðenn einnzaman on felaga at skemta sér. er þar var vndir lofteno sem (hon) svaf. oc mællti hon at hann skylldi þar biða. Hann gerðe sem hon mællti. En hon gec þa til manna sinna. þa toc hon horpu sina oc slo. oc gladde mioc felaga sina. Hon krafðe vinet oc gaf þeim mikit at drecca. at a litille stunndo varo þeir allir ofdrucnir. oc sofnaðo þeir þegar allir. oc lago drvcnir sem dauðir være. Sem mæren sa þa sofnannde. þa kallaðe hen þionastomey<ref>''r. f.'' þiona</ref> sina til sin oc fecc henni horpu sina. oc sœrðe hana biðiannde at hon slai strengena oc lati ei niðr falla horpuslattinn meðan hon gengr at finna unnasta sinn. oc at hon hyggi at vandlega at riddarar hennar vacni ei. meðan hon var i brotto. Hin gerðe þegar sem hon mællti. En hon gec þa i brott til unnasta sins. oc rœdde við hann slict sem henni licaðe i goðo tomi. oc er þau bæðe villdv þa skilduzc þau. Sem hon aftr kom. þa svafo þeir er gæzlumenn hennar varo. þa gec hon ifrá þeim i svefnloft foður sins oc gec firir hann. oc heilsaðe honum. En konungr faðer hennar callaðe hana til sin oc spurde hana hvat hon villde. oc synde hon honum þa vilia. Herra minn kvað hon. miskunn firir guðs sakir. fylg mer kvað hon i svefnloft mitt. Þa iatti faðer hennar henni þat er hon bað. oc leiddi hann þa i svefnloft sit. oc sa hann þar gæzlomenn hennar sofande. Þa synde hon honum oc mællti . . . . . . . . . . . . . . .