Septem Dormientes - Revisjonshistorikk

Jesper på 14. feb. 2026 kl. 13:33

2026-02-14T13:33:47Z

Jesper på 8. feb. 2026 kl. 07:09

2026-02-08T07:09:41Z

Jesper på 7. feb. 2026 kl. 08:03

2026-02-07T08:03:11Z

August: Erstattet OldNordicTimes med HTML-koder

2020-10-06T08:08:46Z

Erstattet OldNordicTimes med HTML-koder

Vis endringer

August på 1. jul. 2020 kl. 10:59

2020-07-01T10:59:42Z

August på 1. jul. 2020 kl. 10:57

2020-07-01T10:57:24Z

August på 9. jul. 2017 kl. 20:21

2017-07-09T20:21:29Z

August på 6. jun. 2017 kl. 15:46

2017-06-06T15:46:31Z

JJ.Sandal på 26. jul. 2016 kl. 21:11

2016-07-26T21:11:39Z

August på 26. jul. 2016 kl. 15:34

2016-07-26T15:34:01Z

@@ Linje 3: / Linje 3: @@
 !align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
 |-
-!  Denne teksten finnes på følgende språk ►!! [[Fil:Original.gif|32px|link=Septem Dormientes]] !!  !!  !!  !!  !!
+!  Denne teksten finnes på følgende språk ►!! [[Fil:Original.gif|32px|link=Septem Dormientes]] !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=De syv soveres saga]] !!  !!
 |-
 |}

@@ Linje 32: / Linje 32: @@
 A þeiri tiþ fundusc .vii<sup>tem</sup>. hinir g&#42809;fgustu guþs vinir Maximianus, Malcus, Martinianus, Dionisius, Serapion, Constantinus oc Johannes, þeir varo styrkir i tru guþs oc meddo hvem dag líkami sina i f&#42809;stom oc i [b&#281;na]halldi oc i hrygleik þeim, er þeir sa yfir &#42809;llo cristno liþi. En ávallt er konongr for til bloz oc lyþr hans, þa falusc þessir .vii<sup>tem</sup>. [oc gin]gu inn i b&#281;narhus oc hnegþo(!) hofuð sin oc d&#42809;gþu andlit sin i tarum fyrir guþs sakir oc i &#42809;gliti hans. En cunnir menn þeira sviku þa oc hugþu at, hvert þeir f&#281;ri fra blóti, þa er aþ(r)ir blotoþu, oc fundo menn þa á b&#281;nom i einom staþ. Þa gingo inn ovinir en(s) sanna guþs fyrir Decium konong oc melto: «Lifi þu &#281;i i fegr(þ) rikis þins, hinn milldasti konongr! þu l&#281;tr samna monnom of langan veg til blóta, en nagrannar þinir fyrirlita þic oc hliþa(!) egi boþorþi þino, oc sykva h&#42809;fþingia þina oc lifa at siþ cristinna manna oc blóta egi. Magsimianus greva son, þess er mestr var i riki þino, oc sex laxmenn hans, þeir er ens mesta kyns ero i þessi borg, þeir fyrirlita boþorþ þínn oc blota égi goþum varum od&#42809;þligum.» En er konongr heyrþi þetta, þa reiddisc hann oc l&#281;t þa leiþa i br&#42809;t ór b&#281;narhusi oc fyrir domstól sinn, oc m&#281;lti hann viþ þa: «Fyr hvi blotiþ er egi goþom þeim, er allr heimr blotar, oc glikisc enom st&#281;rstum h&#42809;fþingiom oc iamn&#42809;lldrum yþrom? Gangit nu til oc blotiþ goþum, sva sem yþr er scyllt oc allir menn g&#281;ra.» Magsimianus svaraþi: «V&#281;r eigom gud á himni, þann er scop himinn oc iorþ, honom f&#281;rum ver forn oc syni hans, er sendr var i þenna heim, oc helgom anda hans, þeiri ósundrscilligri þrenningo ferom ver lof fórn oc goþann ilm, þat er av&#42809;xtr erviþis vars. En égi f&#281;rum ver scurgoþum fornir, sem er f&#281;rit, oc egi blotum ver dioflom ne s&#42809;rgum hreint hiarta vart.» Decius melti: «Þvi at er scilit yþ[r fra] blotum oc fyrirl&#281;tuþ velldi rikis mins, þa scolo þer scylþir(!) fra vinattu minni, unz ec gef mer tom til at d&#281;ma of yþr oc saca yþr of þessi mál yþr, þviat egi er gott at glata yþr á unga alldri oc lita fegr[þ yþ]ra i kv&#42809;lom. Fyr þvi gef ec yþr frest, at er higgiþ(!) at yþr oc lifit.» Þa lét konongr leisa(!) af þeim b&#42809;nd oc let þa a br&#42809;t fara. En hann fór til annarra borga, oc var þar grimmastr sem [þa var] hann.
-En Maximianus oc laxmenn hans gerþo rettl&#281;ti guþs meþ tru, oc h&#42809;fþo gull oc silfr af frendom sinom oc gafo þurfamonnom leyniliga oc melto meþ sér: «F&#42809;rum a br&#42809;t ór borg þessi oc f&#42809;rum til hellis ens mikl[a, er] er i fialli þvi, er Celius heitir, oc verom vér þar ottal&#42809;sir a b&#281;nom, unz Decius kemr aptr at d&#281;ma of oss, en guþ geri viþ oss at vilia sinom oc láti oss taka eilifa dyrþ truaþra piningarvatta sinna.» En er þeir melltusc þetta viþ goþir vinir, þa foro þeir til hellis oc h&#42809;fþo silfr meþ ser til atvinno, oc varo þar marga daga a b&#281;nom oc biþu þatan guþs miscunnar. En þeir settu ein(n) þeira (er Malcus het) til þess at þiona þeim. En sa hafþi silfr meþ ser oc for til borgar i stafkals buningi at c&#42809;pa þeim mat, oc gorþi hann misconn viþ &#42809;ma menn, oc sagþi lagsmonnom sinom &#42809;ll tiþendi, þ&#42809; er hann fra i borginni. En eptir marga daga com Decius konongr aptr i Effesom oc b&#42809;þ þegar rikismonnom at blota, oc var leitaþ Maximianum oc lagsmanna hans. Þa com ogn oc hrezla yfir alla truaþa menn, oc fl&#281;þu þeir scyndiliga fra &#42809;gliti Decij konongs. Malcus fleþ[i or] borginni oc hafþi br&#42809;þ litiþ meþ ser til br&#281;þra sinna, oc sagþi þeim, at Decius v[ar] kominn i borg oc let magna bló[t, oc at] þeira var leitaþ allra laxmanna. Þa urþu guþs váttar hryggvir, er þeir heyrþo þetta, oc fello til iarþar oc baþu guþ miskonnar meþ tárum oc falu andir sina guþi a hendi. En er þeir settusc til matar allir, þa fylldosc &#42809;go þeira tára oc hiortu þeira ogleþi. En eptir solars&#281;tr sofnoþo þeir allir, þviat &#42809;go þeira þyngþusc af tarum oc af ahiggio(!) hiarta þeira, En guþ misconsamr gaf þeim hvild oc hoglig biþ iarteina þeira, er hann villdi vitra á sinni tiþ. En þeir visso egi, hverso þeir svavo eþa hvar guþ hirþi andir þeira, en þeir hvildo allir a iorþo aþ likam sva sem sofend[r, oc la] silfr þeira hia þeim, þat er þeir h&#42809;fþo þangat haft.
+En Maximianus oc laxmenn hans gerþo rettl&#281;ti guþs meþ tru, oc h&#42809;fþo gull oc silfr af frendom sinom oc gafo þurfamonnom leyniliga oc melto meþ sér: «F&#42809;rum a br&#42809;t ór borg þessi oc f&#42809;rum til hellis ens mikl[a, er] er i fialli þvi, er Celius heitir, oc verom vér þar ottal&#42809;sir a b&#281;nom, unz Decius kemr aptr at d&#281;ma of oss, en guþ geri viþ oss at vilia sinom oc láti oss taka eilifa dyrþ truaþra piningarvatta sinna.» En er þeir melltusc þetta viþ goþir vinir, þa foro þeir til hellis oc h&#42809;fþo silfr meþ ser til atvinno, oc varo þar marga daga a b&#281;nom oc biþu þatan guþs miscunnar. En þeir settu ein(n) þeira (er Malcus het) til þess at þiona þeim. En sa hafþi silfr meþ ser oc for til borgar i stafkals buningi at c&#42809;pa þeim mat, oc gorþi hann misconn viþ &#42809;ma menn, oc sagþi lagsmonnom sinom &#42809;ll tiþendi, þ&#42809; er hann fra i borginni. En eptir marga daga com Decius konongr aptr i Effesom oc b&#42809;þ þegar rikismonnom at blota, oc var leitaþ Maximianum oc lagsmanna hans. Þa com ogn oc hrezla yfir alla truaþa menn, oc fl&#281;þu þeir scyndiliga fra &#42809;gliti Decij konongs. Malcus fleþ[i or] borginni oc hafþi br&#42809;þ litiþ meþ ser til br&#281;þra sinna, oc sagþi þeim, at Decius v[ar] kominn i borg oc let magna bló[t, oc at] þeira var leitaþ allra laxmanna. Þa urþu guþs váttar hryggvir, er þeir heyrþo þetta, oc fello til iarþar oc baþu guþ miskonnar meþ tárum oc falu andir sina guþi a hendi. En er þeir settusc til matar allir, þa fylldosc &#42809;go þeira tára oc hiortu þeira ogleþi. En eptir solars&#281;tr sofnoþo þeir allir, þviat &#42809;go þeira þyngþusc af tarum oc af ahiggio(!) hiarta þeira. En guþ misconsamr gaf þeim hvild oc hoglig biþ iarteina þeira, er hann villdi vitra á sinni tiþ. En þeir visso egi, hverso þeir svavo eþa hvar guþ hirþi andir þeira, en þeir hvildo allir a iorþo aþ likam sva sem sofend[r, oc la] silfr þeira hia þeim, þat er þeir h&#42809;fþo þangat haft.
 En enn n&#281;sta dag at morni lét Decius leita þeira of borg alla, oc fundosc þeir egi. Þa m&#281;lti hann viþ raþgiafa sina: «Mikil(l) afsak(n)i er mer at þessom enom ungom monnom, er hins mesta kyns ero; þeir ætloþo, at ec reiddomc þeim of óhlyþni<ref>''Her mangler et Blad.''</ref> . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

@@ Linje 28: / Linje 28: @@
 '''.vii. dormiencium'''
-A þeim d&#42809;gum er Decius var keisari, þa for hann i margar borgir at briota niþr cristni guþs oc eyfra cristnom monnom. En er hann com á Asialand i borg þa, er Effesus hei[tir, þa] l&#281;t hann efla scurþgoþa villo oc hof i borginni. En dioful(!)inn greniaþi i hiarta hans, oc b&#42809;þ hann þegar &#42809;llom h&#42809;fþingiom [at] blota i hverio hovi. Þa samnaþisc allr fiolþi borgarly[þs til] bloz, oc lagþi reyc oc illan d&#42809;n um borgina innann af blótun þeira, oc gerþisc mirkr(!) yfir þeim oc in svartasta þoca. En gratr oc hrigleikr(!) com yfir alla cristna menn, oc falusc þeir oc hulþo andlit sin. A inom þriþia degi b&#42809;þ enn grimmasti konongr at taka cristna menn oc neyþa til blota. Þa drifu til gyþyngar meþ heiþnom monnom oc leituþu þr&#281;la guþs oc drogu ór fylcsnom oc or hellom oc gr&#42809;fom [oc] neyddo þa til blota. Þa voro pindir þeir allzkyns pislom, er egi villdo blota, [oc la]go likamir þeira ómylldir, oc baru foglar oc dyr hré guþs vátta í munni ser, oc rann blóþ þeira of streti sem vatn of g&#42809;tr, oc varo h&#42809;foþ þeira fest á gardst&#42809;ra. En af mikilleic kvala oc ofriðar varþ hrézla oc hrygleikr yfir &#42809;llom cristnom lyþ, oc baþo allir meþ saru hiarta ser hialpar af guþi oc staþremmi oc tru oc þolinm&#281;þi, at þeir m&#281;tti standasc pislir. A þeim d&#42809;gom selldo f&#281;þr sono sina til d&#42809;þa, eða synir f&#281;þr, oc ma[ti en]gi &#42809;þrom trua. En guþs ast, su er send er i briost heilagra manna, ste yfir illzko þessa meþ styrc oc þolinm&#281;þi.
+A þeim d&#42809;gum er Decius var keisari, þa for hann i margar borgir at briota niþr cristni guþs oc eyþa cristnom monnom. En er hann com á Asialand i borg þa, er Effesus hei[tir, þa] l&#281;t hann efla scurþgoþa villo oc hof i borginni. En dioful(!)inn greniaþi i hiarta hans, oc b&#42809;þ hann þegar &#42809;llom h&#42809;fþingiom [at] blota i hverio hovi. Þa samnaþisc allr fiolþi borgarly[þs til] bloz, oc lagþi reyc oc illan d&#42809;n um borgina innann af blótun þeira, oc gerþisc mirkr(!) yfir þeim oc in svartasta þoca. En gratr oc hrigleikr(!) com yfir alla cristna menn, oc falusc þeir oc hulþo andlit sin. A inom þriþia degi b&#42809;þ enn grimmasti konongr at taka cristna menn oc neyþa til blota. Þa drifu til gyþyngar meþ heiþnom monnom oc leituþu þr&#281;la guþs oc drogu ór fylcsnom oc or hellom oc gr&#42809;fom [oc] neyddo þa til blota. Þa voro pindir þeir allzkyns pislom, er egi villdo blota, [oc la]go likamir þeira ómylldir, oc baru foglar oc dyr hré guþs vátta í munni ser, oc rann blóþ þeira of streti sem vatn of g&#42809;tr, oc varo h&#42809;foþ þeira fest á gardst&#42809;ra. En af mikilleic kvala oc ofriðar varþ hrézla oc hrygleikr yfir &#42809;llom cristnom lyþ, oc baþo allir meþ saru hiarta ser hialpar af guþi oc staþremmi oc tru oc þolinm&#281;þi, at þeir m&#281;tti standasc pislir. A þeim d&#42809;gom selldo f&#281;þr sono sina til d&#42809;þa, eða synir f&#281;þr, oc ma[ti en]gi &#42809;þrom trua. En guþs ast, su er send er i briost heilagra manna, ste yfir illzko þessa meþ styrc oc þolinm&#281;þi.
-A þeiri tiþ fundusc .vii<sup>tem</sup>. hinir g&#42809;fgustu guþs vinir Maximianus, Malcus, Martinianus, Dionisius, Serapion, Constantinus oc Johannes, þeir varo styrkir i tru guþs oc meddo hvem dag líkami sina i f&#42809;stom oc i [b&#281;na]halldi oc i hrygleik þeim, er þeir sa yfir &#42809;llo cristno liþi. En ávallt er konongr for til bloz oc lyþr hans, þa falusc þessir .vii<sup>tem</sup>. [oc gin]gu inn i b&#281;narhus oc hnegþo(!) hofuð sin oc d&#42809;gþu andlit sin i tarum fyrir guþs sakir oc i &#42809;gliti hans. En cunnir menn þeira sviku þa oc hugþu at, hvert þeir f&#281;ri fra blóti, þa er aþ(r)ir blotoþu, oc fundo menn þa á b&#281;nom i einom staþ. Þa gingo inn ovinir en(s) sanna guþs fyrir Decium konong oc melto: «Lifi þu &#281;i i fegr(þ) rikis þins, hinn milldasti konongr! þu l&#281;tr samna monnom of langan veg til blóta, en nagrannar þinir fyrirlita þic oc hliþa(!) egi boþorþi þino, oc sykva h&#42809;fþingia þina oc lifa at siþ cristinna manna oc blóta egi. Magsimianus greva son, þess er mestr var i riki þino, oc sex laxmenn hans, þeir er ens mesta kyns ero i þessi borg, þeir fyrirlita boþorþ þínn oc blota égi goþum varum od&#42809;þligum.» En er konongr heyrfri þetta, þa reiddisc hann oc l&#281;t þa leiþa i br&#42809;t ór b&#281;narhusi oc fyrir domstól sinn, oc m&#281;lti hann viþ þa: «Fyr hvi blotiþ er egi goþom þeim, er allr heimr blotar, oc glikisc enom st&#281;rstum h&#42809;fþingiom oc iamn&#42809;lldrum yþrom? Gangit nu til oc blotiþ goþum, sva sem yþr er scyllt oc allir menn g&#281;ra.» Magsimianus svaraþi: «V&#281;r eigom gud á himni, þann er scop himinn oc iorþ, honom f&#281;rum ver forn oc syni hans, er sendr var i þenna heim, oc helgom anda hans, þeiri ósundrscilligri þrenningo ferom ver lof fórn oc goþann ilm, þat er av&#42809;xtr erviþis vars. En égi f&#281;rum ver scurgoþum fornir, sem er f&#281;rit, oc egi blotum ver dioflom ne s&#42809;rgum hreint hiarta vart.» Decius melti: «Þvi at er scilit yþ[r fra] blotum oc fyrirl&#281;tuþ velldi rikis mins, þa scolo þer scylþir(!) fra vinattu minni, unz ec gef mer tom til at d&#281;ma of yþr oc saca yþr of þessi mál yþr, þviat egi er gott at glata yþr á unga alldri oc lita fegr[þ yþ]ra i kv&#42809;lom. Fyr þvi gef ec yþr frest, at er higgiþ(!) at yþr oc lifit.» Þa lét konongr leisa(!) af þeim b&#42809;nd oc let þa a br&#42809;t fara. En hann fór til annarra borga, oc var þar grimmastr sem [þa var] hann.
+A þeiri tiþ fundusc .vii<sup>tem</sup>. hinir g&#42809;fgustu guþs vinir Maximianus, Malcus, Martinianus, Dionisius, Serapion, Constantinus oc Johannes, þeir varo styrkir i tru guþs oc meddo hvem dag líkami sina i f&#42809;stom oc i [b&#281;na]halldi oc i hrygleik þeim, er þeir sa yfir &#42809;llo cristno liþi. En ávallt er konongr for til bloz oc lyþr hans, þa falusc þessir .vii<sup>tem</sup>. [oc gin]gu inn i b&#281;narhus oc hnegþo(!) hofuð sin oc d&#42809;gþu andlit sin i tarum fyrir guþs sakir oc i &#42809;gliti hans. En cunnir menn þeira sviku þa oc hugþu at, hvert þeir f&#281;ri fra blóti, þa er aþ(r)ir blotoþu, oc fundo menn þa á b&#281;nom i einom staþ. Þa gingo inn ovinir en(s) sanna guþs fyrir Decium konong oc melto: «Lifi þu &#281;i i fegr(þ) rikis þins, hinn milldasti konongr! þu l&#281;tr samna monnom of langan veg til blóta, en nagrannar þinir fyrirlita þic oc hliþa(!) egi boþorþi þino, oc sykva h&#42809;fþingia þina oc lifa at siþ cristinna manna oc blóta egi. Magsimianus greva son, þess er mestr var i riki þino, oc sex laxmenn hans, þeir er ens mesta kyns ero i þessi borg, þeir fyrirlita boþorþ þínn oc blota égi goþum varum od&#42809;þligum.» En er konongr heyrþi þetta, þa reiddisc hann oc l&#281;t þa leiþa i br&#42809;t ór b&#281;narhusi oc fyrir domstól sinn, oc m&#281;lti hann viþ þa: «Fyr hvi blotiþ er egi goþom þeim, er allr heimr blotar, oc glikisc enom st&#281;rstum h&#42809;fþingiom oc iamn&#42809;lldrum yþrom? Gangit nu til oc blotiþ goþum, sva sem yþr er scyllt oc allir menn g&#281;ra.» Magsimianus svaraþi: «V&#281;r eigom gud á himni, þann er scop himinn oc iorþ, honom f&#281;rum ver forn oc syni hans, er sendr var i þenna heim, oc helgom anda hans, þeiri ósundrscilligri þrenningo ferom ver lof fórn oc goþann ilm, þat er av&#42809;xtr erviþis vars. En égi f&#281;rum ver scurgoþum fornir, sem er f&#281;rit, oc egi blotum ver dioflom ne s&#42809;rgum hreint hiarta vart.» Decius melti: «Þvi at er scilit yþ[r fra] blotum oc fyrirl&#281;tuþ velldi rikis mins, þa scolo þer scylþir(!) fra vinattu minni, unz ec gef mer tom til at d&#281;ma of yþr oc saca yþr of þessi mál yþr, þviat egi er gott at glata yþr á unga alldri oc lita fegr[þ yþ]ra i kv&#42809;lom. Fyr þvi gef ec yþr frest, at er higgiþ(!) at yþr oc lifit.» Þa lét konongr leisa(!) af þeim b&#42809;nd oc let þa a br&#42809;t fara. En hann fór til annarra borga, oc var þar grimmastr sem [þa var] hann.
 En Maximianus oc laxmenn hans gerþo rettl&#281;ti guþs meþ tru, oc h&#42809;fþo gull oc silfr af frendom sinom oc gafo þurfamonnom leyniliga oc melto meþ sér: «F&#42809;rum a br&#42809;t ór borg þessi oc f&#42809;rum til hellis ens mikl[a, er] er i fialli þvi, er Celius heitir, oc verom vér þar ottal&#42809;sir a b&#281;nom, unz Decius kemr aptr at d&#281;ma of oss, en guþ geri viþ oss at vilia sinom oc láti oss taka eilifa dyrþ truaþra piningarvatta sinna.» En er þeir melltusc þetta viþ goþir vinir, þa foro þeir til hellis oc h&#42809;fþo silfr meþ ser til atvinno, oc varo þar marga daga a b&#281;nom oc biþu þatan guþs miscunnar. En þeir settu ein(n) þeira (er Malcus het) til þess at þiona þeim. En sa hafþi silfr meþ ser oc for til borgar i stafkals buningi at c&#42809;pa þeim mat, oc gorþi hann misconn viþ &#42809;ma menn, oc sagþi lagsmonnom sinom &#42809;ll tiþendi, þ&#42809; er hann fra i borginni. En eptir marga daga com Decius konongr aptr i Effesom oc b&#42809;þ þegar rikismonnom at blota, oc var leitaþ Maximianum oc lagsmanna hans. Þa com ogn oc hrezla yfir alla truaþa menn, oc fl&#281;þu þeir scyndiliga fra &#42809;gliti Decij konongs. Malcus fleþ[i or] borginni oc hafþi br&#42809;þ litiþ meþ ser til br&#281;þra sinna, oc sagþi þeim, at Decius v[ar] kominn i borg oc let magna bló[t, oc at] þeira var leitaþ allra laxmanna. Þa urþu guþs váttar hryggvir, er þeir heyrþo þetta, oc fello til iarþar oc baþu guþ miskonnar meþ tárum oc falu andir sina guþi a hendi. En er þeir settusc til matar allir, þa fylldosc &#42809;go þeira tára oc hiortu þeira ogleþi. En eptir solars&#281;tr sofnoþo þeir allir, þviat &#42809;go þeira þyngþusc af tarum oc af ahiggio(!) hiarta þeira, En guþ misconsamr gaf þeim hvild oc hoglig biþ iarteina þeira, er hann villdi vitra á sinni tiþ. En þeir visso egi, hverso þeir svavo eþa hvar guþ hirþi andir þeira, en þeir hvildo allir a iorþo aþ likam sva sem sofend[r, oc la] silfr þeira hia þeim, þat er þeir h&#42809;fþo þangat haft.

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 1. jul. 2020 kl. 10:59
Linje 39:		Linje 39:
	þeir upp biartir at aliti oc sungo lof guþi, sem þeir voro vanir. En engi var d<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þalitr á andliti þeira, egi voro funuþ klęþi þeira, engi var elli a lik<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>mom þeira, oc sva þotti þeim, sem þeir (hefþi) eina nott sofit oc vaknaþ at morni þeirrar nętr. Ahiggia(!), er þeir sofnoþo, var <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ll i briosti þeim, oc ętloþo þeir, at Decius konongr leitaþi þeira. Þa litu þeir til Malcum, þess er vanr var at þiona þeim, oc spurþi Magsimianus, hvat of þa hefþi rett vęrit i borginni. Malcus svaraþi: «At þvi er mer scylþisc(!), var várr leitaþ, til þess at ver blętim meþ <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þrum borgarm<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>nnum. En guþ veit, hvat Decius hefir oss hugat, en ver hyggiom at, hvat ver scolom gera.» Maximianus respondit: «Verom bunir, bręþr, at coma fyr dęmistól Cristi, oc hreþomsc egi dómstol þessa konongs, oc nęitum egi lifi þvi, er ver h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>fom fyr tru sonar guþs.» Þa męlto þeir viþ Malcum: «Tak þu silfr oc c<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>p oss meira br<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þ, en þu keyptir i gęr, oc verþ vis oc kunn segia oss, hvat Decius dęmir um oss.» Þa reis Malcus snęma up, sem hann var vanr ok hafþi silfr meþ ser. En þat var mót a silfri, er gek en fyrsta vętr rikis Decij konongs. En fra voru liþnir .lxx<sup>ta</sup>. .ii<sup>o</sup>. .ccc<sup>tum</sup>. vetra.<ref>.v<sup>r</sup> ''Cd.''</ref> Sva (lengi) h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>fþo þeir sofit, en þeir hugþusc eina nott sofit hafa. En er mo[rgi]nn var, þa gek [Malcus] út oc sa steina marga uti fyr hellisdurom, oc undraþisc<ref>undrazisc ''Cd.''</ref> hann þat. Þa for hann til borgar meþ hręzlo oc hugþi þat, at [hann] mundi kendr verþa oc leiddr fyrir Decium [konong]. En hann vissi egi, at Decius va[r fyr] l<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ngo i molldo funaþr. En er Malcus nalgaþisc til borgarlyþs(!), þa sa hann cross<ref>.✝. ''Cd.''</ref> reistan up yfir borgarhliþit. Þa leit hann ollom meginn a crossinn oc hugþi at, hvi þat m[und]i gegna, oc fór hann til annars hliþs oc sa þ[ar\| annan cross<ref>.✝. ''Cd.''</ref>. Hann undraþisc [þetta, e]r honom syndisc <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ll <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>nnr gø[rþ] a borginni, en hann vissi van, oc kendi hann egi borgina. Þa for hann aptr til ens sama hliþs oc gerþi crossmark fyr andliti ser oc melti i hug ser: «Hvi gegnir þat, e[r i] gęr var þe[tta] crossmark fólgit, en nu er þatt(!) berliga up r[eist] i borgarhliþom? Hvi se þetta egi dr<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>mr eþa n<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ckr spaleix syn, er fyr mik berr.» Siþan hulþi hann h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>fut sitt oc gek inn i borgina. En er hann com til torgs, þa heyrþi hann marga menn mela oc sveria i nafni Jesu Cristi, oc oaþisc hann i hug ser oc męlti: «Hversu matti sva mikil scipun verþa a einni nott? I ger matti engi diarfliga Xrist nefna, en nu nefna hann allar tungr. Vist hygg ec þessa aþra borg vera en egi Effesum, þviat sia er allt annan veg gor, [oc er] her cristinna manna mal.» Þa nam hann staþar. En ungr maþr rann til hans, oc spurþi hann þann, hvert heiti vęri borgarinnar. En sa sagþi, at su borg het Effesus. Þa melti Malcus viþ sialvan sic: «Ut mun ec ganga or borg, at egi villomc ec oc hitta ec helldr aptr til þeira<ref>at egi villdi ec ''tilf. her Cd., men disse Ord ere som urigtige underprikkede af Skriveren.''</ref>, er mic sendo, þvit ec sialfr mac egi styra hug minom.» Þessa hluti alla sagþi Malcus sialfr eptir ser, þa er hann com til hellis oc vitroþ var uprisa þeira.		þeir upp biartir at aliti oc sungo lof guþi, sem þeir voro vanir. En engi var d<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þalitr á andliti þeira, egi voro funuþ klęþi þeira, engi var elli a lik<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>mom þeira, oc sva þotti þeim, sem þeir (hefþi) eina nott sofit oc vaknaþ at morni þeirrar nętr. Ahiggia(!), er þeir sofnoþo, var <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ll i briosti þeim, oc ętloþo þeir, at Decius konongr leitaþi þeira. Þa litu þeir til Malcum, þess er vanr var at þiona þeim, oc spurþi Magsimianus, hvat of þa hefþi rett vęrit i borginni. Malcus svaraþi: «At þvi er mer scylþisc(!), var várr leitaþ, til þess at ver blętim meþ <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þrum borgarm<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>nnum. En guþ veit, hvat Decius hefir oss hugat, en ver hyggiom at, hvat ver scolom gera.» Maximianus respondit: «Verom bunir, bręþr, at coma fyr dęmistól Cristi, oc hreþomsc egi dómstol þessa konongs, oc nęitum egi lifi þvi, er ver h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>fom fyr tru sonar guþs.» Þa męlto þeir viþ Malcum: «Tak þu silfr oc c<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>p oss meira br<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þ, en þu keyptir i gęr, oc verþ vis oc kunn segia oss, hvat Decius dęmir um oss.» Þa reis Malcus snęma up, sem hann var vanr ok hafþi silfr meþ ser. En þat var mót a silfri, er gek en fyrsta vętr rikis Decij konongs. En fra voru liþnir .lxx<sup>ta</sup>. .ii<sup>o</sup>. .ccc<sup>tum</sup>. vetra.<ref>.v<sup>r</sup> ''Cd.''</ref> Sva (lengi) h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>fþo þeir sofit, en þeir hugþusc eina nott sofit hafa. En er mo[rgi]nn var, þa gek [Malcus] út oc sa steina marga uti fyr hellisdurom, oc undraþisc<ref>undrazisc ''Cd.''</ref> hann þat. Þa for hann til borgar meþ hręzlo oc hugþi þat, at [hann] mundi kendr verþa oc leiddr fyrir Decium [konong]. En hann vissi egi, at Decius va[r fyr] l<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ngo i molldo funaþr. En er Malcus nalgaþisc til borgarlyþs(!), þa sa hann cross<ref>.✝. ''Cd.''</ref> reistan up yfir borgarhliþit. Þa leit hann ollom meginn a crossinn oc hugþi at, hvi þat m[und]i gegna, oc fór hann til annars hliþs oc sa þ[ar\| annan cross<ref>.✝. ''Cd.''</ref>. Hann undraþisc [þetta, e]r honom syndisc <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ll <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>nnr gø[rþ] a borginni, en hann vissi van, oc kendi hann egi borgina. Þa for hann aptr til ens sama hliþs oc gerþi crossmark fyr andliti ser oc melti i hug ser: «Hvi gegnir þat, e[r i] gęr var þe[tta] crossmark fólgit, en nu er þatt(!) berliga up r[eist] i borgarhliþom? Hvi se þetta egi dr<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>mr eþa n<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ckr spaleix syn, er fyr mik berr.» Siþan hulþi hann h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>fut sitt oc gek inn i borgina. En er hann com til torgs, þa heyrþi hann marga menn mela oc sveria i nafni Jesu Cristi, oc oaþisc hann i hug ser oc męlti: «Hversu matti sva mikil scipun verþa a einni nott? I ger matti engi diarfliga Xrist nefna, en nu nefna hann allar tungr. Vist hygg ec þessa aþra borg vera en egi Effesum, þviat sia er allt annan veg gor, [oc er] her cristinna manna mal.» Þa nam hann staþar. En ungr maþr rann til hans, oc spurþi hann þann, hvert heiti vęri borgarinnar. En sa sagþi, at su borg het Effesus. Þa melti Malcus viþ sialvan sic: «Ut mun ec ganga or borg, at egi villomc ec oc hitta ec helldr aptr til þeira<ref>at egi villdi ec ''tilf. her Cd., men disse Ord ere som urigtige underprikkede af Skriveren.''</ref>, er mic sendo, þvit ec sialfr mac egi styra hug minom.» Þessa hluti alla sagþi Malcus sialfr eptir ser, þa er hann com til hellis oc vitroþ var uprisa þeira.

−	En er Malcus villdi ganga ut or borginni, þa com hann at, þar er menn selldu br<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þ, oc tok [hann] sil[fr] or sioþi oc selldi þeim. Þeir litu a silfr hans, er a torgino varo, oc undroþosc, oc sa hverr til annars. Þa tok hiarta hans at hręþasc oc ętlaþi, at þeir kendi hann oc villdi selia De[cio konongi], oc melti hann viþ þa: «Br<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þ vil ec hafa af yþr fyr silfr þat, er ec sellda yþr.» En þeir [g]rip[o] hann h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ndom oc spurþu hann: Hverr er þu eþa h[vert] er nafn þitt. Seg þu oss, hvar þu fan[t fo]rnt fe, oc munom ver egi segia eptir [þer]. En ef þu vill egi þat, þa monom ver selia þic til d<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þa.» Malcus fann enge sv<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>r til at sinni<ref>.s. ''Cd.''</ref> at svara þeim fyr hrezlo sakir, helldr melti hann sva i hug sęr: «Þat er nu heimt at mér [ve]slom, er ec hręþomc egi.» En er þeir sa, at hann þagþi oc svaraþi þeim egi, þa l<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>gþo þeir band a hals honom oc drogo hann of streti i miþia borg. En þ<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font> tiþendi foro um borgina, at maþr var h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>nlaþr, sa er fornt fe<ref>~~[[Fil:Rúnakvæði_fé.png\|12px]]~~ ''Cd.''</ref> hafþi meþ ser. Þa samnaþisc saman margr lyþr oc melti: «Sia maþr er ut[len]dr, oc h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>fom hann alldregi senn.» Oc allir undruþosc, oc kendi engi hann. En þo treys<ref>''Slutningen mangler.''</ref>	+	En er Malcus villdi ganga ut or borginni, þa com hann at, þar er menn selldu br<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þ, oc tok [hann] sil[fr] or sioþi oc selldi þeim. Þeir litu a silfr hans, er a torgino varo, oc undroþosc, oc sa hverr til annars. Þa tok hiarta hans at hręþasc oc ętlaþi, at þeir kendi hann oc villdi selia De[cio konongi], oc melti hann viþ þa: «Br<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þ vil ec hafa af yþr fyr silfr þat, er ec sellda yþr.» En þeir [g]rip[o] hann h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ndom oc spurþu hann: Hverr er þu eþa h[vert] er nafn þitt. Seg þu oss, hvar þu fan[t fo]rnt fe, oc munom ver egi segia eptir [þer]. En ef þu vill egi þat, þa monom ver selia þic til d<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þa.» Malcus fann enge sv<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>r til at sinni<ref>.s. ''Cd.''</ref> at svara þeim fyr hrezlo sakir, helldr melti hann sva i hug sęr: «Þat er nu heimt at mér [ve]slom, er ec hręþomc egi.» En er þeir sa, at hann þagþi oc svaraþi þeim egi, þa l<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>gþo þeir band a hals honom oc drogo hann of streti i miþia borg. En þ<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font> tiþendi foro um borgina, at maþr var h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>nlaþr, sa er fornt fe<ref>ᚠ ''Cd.''</ref> hafþi meþ ser. Þa samnaþisc saman margr lyþr oc melti: «Sia maþr er ut[len]dr, oc h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>fom hann alldregi senn.» Oc allir undruþosc, oc kendi engi hann. En þo treys<ref>''Slutningen mangler.''</ref>

@@ Linje 65: / Linje 65: @@
 [[Kategori:Alfabetisk indeks]]
 [[Kategori:Tekster på norrønt]]
 [[Kategori:Helgensagaer]]
 [[Kategori:Carl Richard Unger]]

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 9. jul. 2017 kl. 20:21
Linje 45:		Linje 45:


−	<big>Appendix</big>	+	<big>'''Appendix'''</big>

@@ Linje 34: / Linje 34: @@
 En Maximianus oc laxmenn hans gerþo rettl&#281;ti guþs meþ tru, oc h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>fþo gull oc silfr af frendom sinom oc gafo þurfamonnom leyniliga oc melto meþ sér: «F<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>rum a br<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>t ór borg þessi oc f<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>rum til hellis ens mikl[a, er] er i fialli þvi, er Celius heitir, oc verom vér þar ottal<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>sir a b&#281;nom, unz Decius kemr aptr at d&#281;ma of oss, en guþ geri viþ oss at vilia sinom oc láti oss taka eilifa dyrþ truaþra piningarvatta sinna.» En er þeir melltusc þetta viþ goþir vinir, þa foro þeir til hellis oc h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>fþo silfr meþ ser til atvinno, oc varo þar marga daga a b&#281;nom oc biþu þatan guþs miscunnar. En þeir settu ein(n) þeira (er Malcus het) til þess at þiona þeim. En sa hafþi silfr meþ ser oc for til borgar i stafkals buningi at c<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>pa þeim mat, oc gorþi hann misconn viþ <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ma menn, oc sagþi lagsmonnom sinom <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ll tiþendi, þ<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font> er hann fra i borginni. En eptir marga daga com Decius konongr aptr i Effesom oc b<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þ þegar rikismonnom at blota, oc var leitaþ Maximianum oc lagsmanna hans. Þa com ogn oc hrezla yfir alla truaþa menn, oc fl&#281;þu þeir scyndiliga fra <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>gliti Decij konongs. Malcus fleþ[i or] borginni oc hafþi br<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þ litiþ meþ ser til br&#281;þra sinna, oc sagþi þeim, at Decius v[ar] kominn i borg oc let magna bló[t, oc at] þeira var leitaþ allra laxmanna. Þa urþu guþs váttar hryggvir, er þeir heyrþo þetta, oc fello til iarþar oc baþu guþ miskonnar meþ tárum oc falu andir sina guþi a hendi. En er þeir settusc til matar allir, þa fylldosc <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>go þeira tára oc hiortu þeira ogleþi. En eptir solars&#281;tr sofnoþo þeir allir, þviat <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>go þeira þyngþusc af tarum oc af ahiggio(!) hiarta þeira, En guþ misconsamr gaf þeim hvild oc hoglig biþ iarteina þeira, er hann villdi vitra á sinni tiþ. En þeir visso egi, hverso þeir svavo eþa hvar guþ hirþi andir þeira, en þeir hvildo allir a iorþo aþ likam sva sem sofend[r, oc la] silfr þeira hia þeim, þat er þeir h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>fþo þangat haft.
-En enn n&#281;sta dag at morni lét Decius leita þeira of borg alla, oc fundosc þeir egi. Þa m&#281;lti hann viþ raþgiafa sina: «Mikil(l) afsak(n)i er mer at þessom enom ungom monnom, er hins mesta kyns ero; þeir ætloþo, at ec reiddomc þeim of óhlyþni <ref>''Her mangler et Blad.''</ref> . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . þeir upp biartir at aliti oc sungo lof guþi, sem þeir voro vanir. En engi var d<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þalitr á andliti þeira, egi voro funuþ kl&#281;þi þeira, engi var elli a lik<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>mom þeira, oc sva þotti þeim, sem þeir (hefþi) eina nott sofit oc vaknaþ at morni þeirrar n&#281;tr. Ahiggia(!), er þeir sofnoþo, var <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ll i briosti þeim, oc &#281;tloþo þeir, at Decius konongr leitaþi þeira. Þa litu þeir til Malcum, þess er vanr var at þiona þeim, oc spurþi Magsimianus, hvat of þa hefþi rett v&#281;rit i borginni. Malcus svaraþi: «At þvi er mer scylþisc(!), var várr leitaþ, til þess at ver bl&#281;tim meþ <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þrum borgarm<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>nnum. En guþ veit, hvat Decius hefir oss hugat, en ver hyggiom at, hvat ver scolom gera.» Maximianus respondit: «Verom bunir, br&#281;þr, at coma fyr d&#281;mistól Cristi, oc hreþomsc egi dómstol þessa konongs, oc n&#281;itum egi lifi þvi, er ver h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>fom fyr tru sonar guþs.» Þa m&#281;lto þeir viþ Malcum: «Tak þu silfr oc c<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>p oss meira br<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þ, en þu keyptir i g&#281;r, oc verþ vis oc kunn segia oss, hvat Decius d&#281;mir um oss.» Þa reis Malcus sn&#281;ma up, sem hann var vanr ok hafþi silfr meþ ser. En þat var mót a silfri, er gek en fyrsta v&#281;tr rikis Decij konongs. En fra voru liþnir .lxx<sup>ta</sup>. .ii<sup>o</sup>. .ccc<sup>tum</sup>. vetra.<ref>.v<sup>r</sup> ''Cd.''</ref> Sva (lengi) h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>fþo þeir sofit, en þeir hugþusc eina nott sofit hafa. En er mo[rgi]nn var, þa gek [Malcus] út oc sa steina marga uti fyr hellisdurom, oc undraþisc<ref>undrazisc ''Cd.''</ref> hann þat. Þa for hann til borgar meþ hr&#281;zlo oc hugþi þat, at [hann] mundi kendr verþa oc leiddr fyrir Decium [konong]. En hann vissi egi, at Decius va[r fyr] l<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ngo i molldo funaþr. En er Malcus nalgaþisc til borgarlyþs(!), þa sa hann cross<ref>.&#x271D;. ''Cd.''</ref> reistan up yfir borgarhliþit. Þa leit hann ollom meginn a crossinn oc hugþi at, hvi þat m[und]i gegna, oc fór hann til annars hliþs oc sa þ[ar| annan cross<ref>.&#x271D;. ''Cd.''</ref>. Hann undraþisc [þetta, e]r honom syndisc <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ll <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>nnr gø[rþ] a borginni, en hann vissi van, oc kendi hann egi borgina. Þa for hann aptr til ens sama hliþs oc gerþi crossmark fyr andliti ser oc melti i hug ser: «Hvi gegnir þat, e[r i] g&#281;r var þe[tta] crossmark fólgit, en nu er þatt(!) berliga up r[eist] i borgarhliþom? Hvi se þetta egi dr<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>mr eþa n<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ckr spaleix syn, er fyr mik berr.» Siþan hulþi hann h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>fut sitt oc gek inn i borgina. En er hann com til torgs, þa heyrþi hann marga menn mela oc sveria i nafni Jesu Cristi, oc oaþisc hann i hug ser oc m&#281;lti: «Hversu matti sva mikil scipun verþa a einni nott? I ger matti engi diarfliga Xrist nefna, en nu nefna hann allar tungr. Vist hygg ec þessa aþra borg vera en egi Effesum, þviat sia er allt annan veg gor, [oc er] her cristinna manna mal.» Þa nam hann staþar. En ungr maþr rann til hans, oc spurþi hann þann, hvert heiti v&#281;ri borgarinnar. En sa sagþi, at su borg het Effesus. Þa melti Malcus viþ sialvan sic: «Ut mun ec ganga or borg, at egi villomc ec oc hitta ec helldr aptr til þeira<ref>at egi villdi ec ''tilf. her Cd., men disse Ord ere som urigtige underprikkede af Skriveren.''</ref>, er mic sendo, þvit ec sialfr mac egi styra hug minom.» Þessa hluti alla sagþi Malcus sialfr eptir ser, þa er hann com til hellis oc vitroþ var uprisa þeira.
+En enn n&#281;sta dag at morni lét Decius leita þeira of borg alla, oc fundosc þeir egi. Þa m&#281;lti hann viþ raþgiafa sina: «Mikil(l) afsak(n)i er mer at þessom enom ungom monnom, er hins mesta kyns ero; þeir ætloþo, at ec reiddomc þeim of óhlyþni<ref>''Her mangler et Blad.''</ref> . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
 En er Malcus villdi ganga ut or borginni, þa com hann at, þar er menn selldu br<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þ, oc tok [hann] sil[fr] or sioþi oc selldi þeim. Þeir litu a silfr hans, er a torgino varo, oc undroþosc, oc sa hverr til annars. Þa tok hiarta hans at hr&#281;þasc oc &#281;tlaþi, at þeir kendi hann oc villdi selia De[cio konongi], oc melti hann viþ þa: «Br<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þ vil ec hafa af yþr fyr silfr þat, er ec sellda yþr.» En þeir [g]rip[o] hann h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ndom oc spurþu hann: Hverr er þu eþa h[vert] er nafn þitt. Seg þu oss, hvar þu fan[t fo]rnt fe, oc munom ver egi segia eptir [þer]. En ef þu vill egi þat, þa monom ver selia þic til d<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>þa.» Malcus fann enge sv<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>r til at sinni<ref>.s. ''Cd.''</ref> at svara þeim fyr hrezlo sakir, helldr melti hann sva i hug s&#281;r: «Þat er nu heimt at mér [ve]slom, er ec hr&#281;þomc egi.» En er þeir sa, at hann þagþi oc svaraþi þeim egi, þa l<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>gþo þeir band a hals honom oc drogo hann of streti i miþia borg. En þ<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font> tiþendi foro um borgina, at maþr var h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>nlaþr, sa er fornt fe<ref>[[Fil:Rúnakvæði_fé.png|12px]] ''Cd.''</ref> hafþi meþ ser. Þa samnaþisc saman margr lyþr oc melti: «Sia maþr er ut[len]dr, oc h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>fom hann alldregi senn.» Oc allir undruþosc, oc kendi engi hann. En þo treys<ref>''Slutningen mangler.''</ref>

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 26. jul. 2016 kl. 21:11
Linje 55:		Linje 55:

	----		----
		+

	'''Fotnoter'''		'''Fotnoter'''

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 26. jul. 2016 kl. 15:34
Linje 18:		Linje 18:
	''Fragment''		''Fragment''

−	(''Cd. 623 qv'')	+	(''Cd. 623 qv.'')