XX. Magnus den gode og Kalv - Revisjonshistorikk

August på 14. jun. 2018 kl. 18:28

2018-06-14T18:28:48Z

Jesper på 12. jan. 2016 kl. 05:54

2016-01-12T05:54:46Z

Jesper: Magnus den gode og Kalv

2016-01-12T05:52:39Z

Magnus den gode og Kalv

Ny side

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! !! !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=XX. Magnus den gode og Kalv]] !! !! !!
|-
|}

<center>'''[[Oldnorsk lesebok for begynnere]]'''</center>

<center><big><big>'''XX. Magnus den gode og Kalv'''</big></big></center>

Magnús konungr var á veizlu at Haugi í Veradal. En er konungr sat at matborði, þá sat á aðra hǫnd<ref>á aðra hǫnð - á aðra hǫnd, på den ene side (hånd) - på den annen side.</ref> honum Kálfr Árnason, en á aðra hǫnd Einarr Þambarskelfir. Þá var svá komit at konungr gerði fæð<ref>uvennskap, kulde (eg. fåhet): gera fæð á við einn, vise kulde mot en.</ref> á vid Kálf, en virði<ref>«vyrde»; æret.</ref> þá Einar mest. Konungr mælti við Einar: Vit skulum rída í dag á Stiklastaði, vil ek sjá þau merki<ref>merke; merkelige ting.</ref> er þar hafa orðit. Einarr svarar: Ekki kann ek þér þar af at segja; láttu Kálf fara fóstra<ref>fosterfar.</ref> þinn, hann mun þar kunna at segja frá tíðindum. En er borð váru uppi,<ref>bordene var oppe, d. e. borttatt.</ref> þá bjóst konungr til farar;<ref>reisen (fǫr).</ref> hann mælti til Kálfs: Þú skalt fara með mér á Stiklastaði. Kálfr sagði at þat var ekki skylt. Þá stód konungr upp ok mælti heldr reiðuliga:<ref>vredt (adv.).</ref> Fara skaltu, Kálfr! Síðan gekk konungr út. Kálfr klæddist skjótt ok mælti til sveins síns: Þú skalt ríða inn á Eggju ok biðja húskarla mína hafa hvert fat á skipi fyrir sólarfall. Konungr reið á Stiklastaði ok Kálfr með honum, stigu af hestum ok gengu þar til er bardaginn hafði verit. Þá mælti konungr til Kálfs: Hvar er sá staðr er konungrinn fell? Kálfr svarar ok rétti frá sér spjótskaptit: Hér lá hann fallinn, sagði hann. Konungr mælti þá: Hvar vartu þá, Kálfr? Hann svaraði: Hér sem nú stend ek. Konungr mælti ok var þá rauðr sem dreyri:<ref>blod.</ref> Taka mundi þá øx þín til hans. Kálfr svarar: Ekki tók øx mín til hans. Gekk hann þá í brott ok til hests síns, hljop á bak<ref>«satte sig op»; eg. løp på ryggen (bak).</ref> ok reið leið<ref>vei.</ref> sína, ok allir hans menn. En konungr reið aptr til Haugs. Kálfr kom um kveldit inn á Eggju; lá skip hans búit fyrir bryggjum, ok var á komit lausafé alt, ok var skipat<ref>bemannet.</ref> af húskǫrlum hans; heldu þeir þegar um nóttina út eptir firði,<ref>fjorden.</ref> fór Kálfr síðan dag ok nótt, svá sem byr gaf,<ref>upers. det gav bør, d. e. han fikk bør.</ref> sigldi hann þá vestr um haf ok dvaldist þar lengi, herjaði um Skotland ok um Írland ok Suðreyjar.

'''____'''

Det demonstrative pronomen ''þessi'', denne, bøies således:

{|
|-
| || ||'''Hankj.'''||'''Hunkj.'''||'''Intkj.'''|| ||'''Hankj.'''||'''Hunkj.'''||'''Intkj.'''
|-
|'''Ent.'''      ||nom.      ||þessi||þessi||þetta||'''Fl.'''      ||þessir||þessar||þessi
|-
| ||gen.||þessa      ||þessarrar      ||þessa      || ||þessarra      ||þessarra      ||þessarra
|-
| ||dat.||þessum||þessarri||þessu|| ||þessum||þessum||þessum
|-
| ||akk.||þenna||þessa||þetta|| ||þessa||þessar||þessi
|}

''annarr'', annen, bøies således:

{|
|-
| || ||'''Hankj.'''||'''Hunkj.'''||'''Intkj.'''|| ||'''Hankj.'''||'''Hunkj.'''||'''Intkj.'''
|-
|'''Ent.'''      ||nom.      ||annarr||ǫnnur||annat||'''Fl.'''      ||aðrir||aðrar||ǫnnur
|-
| ||gen.||annars      ||annarrar      ||annars      || ||annarra      ||annarra      ||annarra
|-
| ||dat.||ǫðrum||annarri||ǫðru|| ||ǫðrum||ǫðrum||ǫðrum
|-
| ||akk.||annan||aðra||annat|| ||aðra||aðrar||ǫnnur
|}

<div style="text-align: center;">'''[[XXI. Magnus den godes død|Neste tekst]]'''</div>

'''Fotnoter'''
<references />

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på norrønt]]
[[Kategori:Tekster på norsk]]
[[Kategori:Marius Nygaard]]

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 14. jun. 2018 kl. 18:28
Linje 14:		Linje 14:


−	Magnús konungr var á veizlu at Haugi í Veradal. En er konungr sat at matborði, þá sat á aðra hǫnd<ref>á aðra hǫnð - á aðra hǫnd, på den ene side (hånd) - på den annen side.</ref> honum Kálfr Árnason, en á aðra hǫnd Einarr Þambarskelfir. Þá var svá komit at konungr gerði fæð<ref>uvennskap, kulde (eg. fåhet): gera fæð á við einn, vise kulde mot en.</ref> á ~~vid~~ Kálf, en virði<ref>«vyrde»; æret.</ref> þá Einar mest. Konungr mælti við Einar: Vit skulum ~~rída~~ í dag á Stiklastaði, vil ek sjá þau merki<ref>merke; merkelige ting.</ref> er þar hafa orðit. Einarr svarar: Ekki kann ek þér þar af at segja; láttu Kálf fara fóstra<ref>fosterfar.</ref> þinn, hann mun þar kunna at segja frá tíðindum. En er borð váru uppi,<ref>bordene var oppe, d. e. borttatt.</ref> þá bjóst konungr til farar;<ref>reisen (fǫr).</ref> hann mælti til Kálfs: Þú skalt fara með mér á Stiklastaði. Kálfr sagði at þat var ekki skylt. Þá ~~stód~~ konungr upp ok mælti heldr reiðuliga:<ref>vredt (adv.).</ref> Fara skaltu, Kálfr! Síðan gekk konungr út. Kálfr klæddist skjótt ok mælti til sveins síns: Þú skalt ríða inn á Eggju ok biðja húskarla mína hafa hvert fat á skipi fyrir sólarfall. Konungr reið á Stiklastaði ok Kálfr með honum, stigu af hestum ok gengu þar til er bardaginn hafði verit. Þá mælti konungr til Kálfs: Hvar er sá staðr er konungrinn fell? Kálfr svarar ok rétti frá sér spjótskaptit: Hér lá hann fallinn, sagði hann. Konungr mælti þá: Hvar vartu þá, Kálfr? Hann svaraði: Hér sem nú stend ek. Konungr mælti ok var þá rauðr sem dreyri:<ref>blod.</ref> Taka mundi þá øx þín til hans. Kálfr svarar: Ekki tók øx mín til hans. Gekk hann þá í brott ok til hests síns, hljop á bak<ref>«satte sig op»; eg. løp på ryggen (bak).</ref> ok reið leið<ref>vei.</ref> sína, ok allir hans menn. En konungr reið aptr til Haugs. Kálfr kom um kveldit inn á Eggju; lá skip hans búit fyrir bryggjum, ok var á komit lausafé alt, ok var skipat<ref>bemannet.</ref> af húskǫrlum hans; heldu þeir þegar um nóttina út eptir firði,<ref>fjorden.</ref> fór Kálfr síðan dag ok nótt, svá sem byr gaf,<ref>upers. det gav bør, d. e. han fikk bør.</ref> sigldi hann þá vestr um haf ok dvaldist þar lengi, herjaði um Skotland ok um Írland ok Suðreyjar.	+	Magnús konungr var á veizlu at Haugi í Veradal. En er konungr sat at matborði, þá sat á aðra hǫnd<ref>á aðra hǫnd - á aðra hǫnd, på den ene side (hånd) - på den annen side.</ref> honum Kálfr Árnason, en á aðra hǫnd Einarr Þambarskelfir. Þá var svá komit at konungr gerði fæð<ref>uvennskap, kulde (eg. fåhet): gera fæð á við einn, vise kulde mot en.</ref> á við Kálf, en virði<ref>«vyrde»; æret.</ref> þá Einar mest. Konungr mælti við Einar: Vit skulum ríða í dag á Stiklastaði, vil ek sjá þau merki<ref>merke; merkelige ting.</ref> er þar hafa orðit. Einarr svarar: Ekki kann ek þér þar af at segja; láttu Kálf fara fóstra<ref>fosterfar.</ref> þinn, hann mun þar kunna at segja frá tíðindum. En er borð váru uppi,<ref>bordene var oppe, d. e. borttatt.</ref> þá bjóst konungr til farar;<ref>reisen (fǫr).</ref> hann mælti til Kálfs: Þú skalt fara með mér á Stiklastaði. Kálfr sagði at þat var ekki skylt. Þá stóð konungr upp ok mælti heldr reiðuliga:<ref>vredt (adv.).</ref> Fara skaltu, Kálfr! Síðan gekk konungr út. Kálfr klæddist skjótt ok mælti til sveins síns: Þú skalt ríða inn á Eggju ok biðja húskarla mína hafa hvert fat á skipi fyrir sólarfall. Konungr reið á Stiklastaði ok Kálfr með honum, stigu af hestum ok gengu þar til er bardaginn hafði verit. Þá mælti konungr til Kálfs: Hvar er sá staðr er konungrinn fell? Kálfr svarar ok rétti frá sér spjótskaptit: Hér lá hann fallinn, sagði hann. Konungr mælti þá: Hvar vartu þá, Kálfr? Hann svaraði: Hér sem nú stend ek. Konungr mælti ok var þá rauðr sem dreyri:<ref>blod.</ref> Taka mundi þá øx þín til hans. Kálfr svarar: Ekki tók øx mín til hans. Gekk hann þá í brott ok til hests síns, hljop á bak<ref>«satte sig op»; eg. løp på ryggen (bak).</ref> ok reið leið<ref>vei.</ref> sína, ok allir hans menn. En konungr reið aptr til Haugs. Kálfr kom um kveldit inn á Eggju; lá skip hans búit fyrir bryggjum, ok var á komit lausafé alt, ok var skipat<ref>bemannet.</ref> af húskǫrlum hans; heldu þeir þegar um nóttina út eptir firði,<ref>fjorden.</ref> fór Kálfr síðan dag ok nótt, svá sem byr gaf,<ref>upers. det gav bør, d. e. han fikk bør.</ref> sigldi hann þá vestr um haf ok dvaldist þar lengi, herjaði um Skotland ok um Írland ok Suðreyjar.

	'''____'''		'''____'''

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 12. jan. 2016 kl. 05:54
Linje 51:		Linje 51:


−	<~~div style="text-align:~~ center;">'''[[XXI. Magnus den godes død\|Neste tekst]]'''</~~div~~>	+	<center>'''[[XXI. Magnus den godes død\|Neste tekst]]'''</center>