Hákonar saga Aðalsteinsfóstra (Fagrskinna)

Fra heimskringla.no
Revisjon per 20. apr. 2019 kl. 09:30 av August (diskusjon | bidrag)
(diff) ← Eldre revisjon | Nåværende revisjon (diff) | Nyere revisjon → (diff)
Hopp til: navigasjon, søk
Velg språk Norrønt Islandsk Norsk Dansk Svensk Færøysk
Denne teksten finnes på følgende språk ► Original.gif


For at alle norrøne tegn som blir brukt i denne artikkelen skal vises korrekt må du ha fonttypen OldNordicTimes installert på din PC eller Mac. OldNordicTimes skal lagres i Fonts i Windows eller installeres i fontboken i Mac OS.


Fagrskinna



K. 5. Vm Hacon goða


(H)Akon goðe fhddez upp með Aðalstæini kononge. oc tok þar skirn i barnhsko. fra hanum er sva sagt. at hann var likr fæðr sinum a friðlæik. stærkri oc mæiri en hans ættmenn hafðu veret. Ðoralfr Skolmssunr var callaðr iamstærkr maðr Hacone. en ængi fannzk hinn þriði þæirra make at stærklæik. Hakon var bliðlatr. diupraðr. raðhallr. minnigr. glaðr. heilhugðr. vitugr. kurteisare i allre atghrve. enn aðrir menn. til vapns eptir afle oc atghrvi. konongrenn fostrfaðer hans unni hanum um framm alla menn oc sva oll alþyða er hans namfn kunni. Aðalsteinn gaf hanum sværð þat er hiolltinn voru af gulli oc Hacon rhyndi sva hart at hann hio i kværnstein æinn. oc bæit allt til augans. þat var kallat siðan Kværnbiti. þat sværð hevir Hacon alt til dauðadags.


K. 6. Nu fæir Hakon til Noregs

Einum vetri siðar enn Haraldr konongr hafðe anndazt spurðiz annlat hans til Ænglandz vestr. oc a þvi sama sumri með raðe Aðalsteins fostrfaðr sins for Hacon til Noreghs. at þeim gerði veðr illt i hafe oc skildizt liðit. tyndizt sumt. enn sumt toc Noreg. oc þeir er nestir kvamo þvi er Eirikr konongr var. foro a fund hans. oc sagðo hanom at Hacon broðir hans mynndi farizt hava i have. þessa sagu bar konongrenn firir Gunnillde oc let væra væl orðit þat at hann skyllde eigi ottazt Hacon at konongdome sinum. hon svaraðe a þessa lund


26.
Ho ræið a bac baro
borðhesti kon festan
skonongr let a brim bita
borð er gramr hevir fiorðu.


Af visænndum sinum vissi hon at Hakon hafði fior. oc kom hann sinu skipi heilu við Noreg for með ser vitrlega oc listulega. beiddizt ænskis. vingaðizt við alla. þyddizt raðamenn. minntizt gamalla manna. með spaclegom raðom. miðlaðe giavir læicmannum oc hrsco mannom. tamde sec með þeim i læica oc glæðe. syndi i fiolmænni atghrvi sina a marga lund. firi þa soc lovaðe hveʀ maðr hann. gærðizt orð a hanum þat er flaug i hværs manz hus. eptir þat girntuzt allir til hans enn ottaðuzt ofriki oc ulog er a lagðuzt við lannz buit. oc kænndu allir Gunnildi. enn sa finnz engi er i moti mæli at hon væri þess valdande. Læið [sa vetr[1] sva at Hakon hafðe eigi konungs namfn. enn at sumri þrystu bhndr saman riki Ęiriks enn miklaðo Hakonar megin toco Hacon til konongs ivir ser þa var hann nalegha [xx vetra[2] er hann kom i land. eptir þat þa heitaðuzt bhndr við Æirik oc villdu æigi længr illræði Gunnilldar þola. með raðe vitra manna for Eirikr or lannde oc sotti a fund Aðalsteins konongs. eptir hans vinmælum er hann hafþi sennt með Hacone. fostrsyne sinum at Æirikr skullde vælkominn með Aðalsteini ef hann villde eigi uþockaz brhðr sinum. Hacone eðr beriazt við hann. feck Aðalsteinn Eiriki kononge at friðlannde oc ivirsocn Norðumbraland. þar toc Eirikr skirn oc tru retta. Norðumbraland er kallað af heiti Norðmanna. firir þær sakir at Norðmenn hava langum haft riki ivir þvi lannde. þar ero morg ornomfn. gefinn með norrhnne tungu. sva sem er Grimsbhr oc Haugsfliot.


K. 7. Eirikr tækr riki a Norðhumbralannde

Eirikr konongr þa er hann toc riki a Norðumbralande. hugsaðe firi ser hversu viðlendr faðir hans var. þa er hann reð firir ollom Noreghi. oc morgum skattlanndum. oc þottiz litit hava til forræðes. oc firi þa sok lagðiz hann i vestrviking oc heriaðe viða a Vestrlond. þeir ero synir Torfæinars iarls. Ankæll. Erlænndr. Þorfinnr hausakliufr. sunr Þorfinnz Havarðr feck Ragnhilldaʀ dottor Eiriks konongs þat var æit sumar at Eirikr konongr heriaðe fyriʀ vestan Scottaland oc um Irland oc Bretland. oc eigi letter hann færðenne fyʀ enn hann kom suðr firir Ængland oc heriar þar sem i auðrum stoðum. firi þvi at þa var andaðr Aðalsteinn konungr. oc reð þa Englande Iatmundr konongr sunr hans.

Eirikr hafðe sva mikinn hęrr at hanom fylgðu v konongar. með þvi at Eirikr var rhystimaðr mikill oc sigrsæll. þa trhystiz hann sva mioc sialfum ser oc liði sinu at hann geck lanct upp a land. oc for allt með hęrnaðe. þa kom i moti hanum Olafr konongr. hann var skattkonongr Iatmundar konongs. þeir barðuzt oc varð Ęirikr borinn ofliði af lanndz hærr. oc fell hann þar með allu liði sinn. oc þar fellu með hanum synir Torfæinars Arnkæll oc Erlænndr. Eptir fall Eiriks let Gunnilldr yrkia kvæðe um hann. sva sem Oðinn fagnaðe hanum i Valholl oc hæfr sva


27.
Hvat er þat drauma qvað Oðenn
er ek hugðumk firi dag litlu
Valholl riðia
firi vegno folki
Vacta ec einheria
bað ec uprisa
becki at stra
borkær at lyðra
valkyriur vin bera
sem visir como
er mer or heimi
haullda vanir
gaufgra noccora
sva er mer glatt hiarta.


28.
Hvat þrymr þar Bragi
sem þusund bivizt
eþa mænge til mikit
braka oll beccþili
sem muni Balldr coma
eptir i Oðins sale.


29.
Heimsco mæla qvað Oðinn
scallt þu hinn horski Bragi
þo at þu væl hvat vitir
fyr Æirikr glymr
er her mun inn koma
iofurr i Oðins sale.


30.
Sigmundr oc Sinfiatli
risit snarlega
oc gangit i gongo grame
inn þu bioð
ef Æirikr se
hans er mer nu von vituð


31.
Hvi er þer Æiriks von kvað Sigmundr
hælldr enn annara kononga
þviat margu lannde sagðe Oðenn
hann hevir mæki roðet
oc bloðoct sværð borit.


32.
Hvi namt þu hann sigri þa
er þer þotti hann sniallr vera
þvi at ovist er at vita sagðe Oðenn
ser ulfr enn hausve
a siot goða.


33.
Hæill þu nu Æirikr kvað Sigmundr
væl scalt þu her kominn
oc gack i holl horscr
hins vil ec þic fregna
hvat fylgir þer
iofra fra eggþrymu.


34.
Konongar eru v sagþi Eirikr
kænni ec þer namfn allra
ec em hinn setti sialfr


Her segir þat. at fimm konungar fellu með hanum oc sva hvat mikill hęrmaðr hann hafði verit. sva segir oc Glumr Geirason i sinu kvæðe at Ęirikr heriaðe aðr enn Haraldr konongr andaðezt suðr umm Hallannd oc Skane. oc viða um Danmork. oc allt for hann um Kurlannd oc Æistland. oc morg annr lonnd heriaðe hann i Austrvegom. hann heriaðe oc viða um Sviðioð. oc Gautlannd. hann for norðr a Finnmorc oc allt til Biarmalanndz með hærnaðe. I þæirri ferð sa hann fysta sinn Gunnillde. þa var hon a fostre oc at name. með Mattul Finna kononge. sa var allra fiolkunngaztr. oc siðan Ęirikr kom til Ænglannz. heriaði hann vm oll Vestrlonnd. firir þessa soc var hann kallaðr Ęirikr bloðhx. eftir fall Ęiriks konongs. ovingazt Iatmundr konongr Gunnilldi oc sunum Ęiriks. finnr þa soc til at Eirikr heriaðe innan lanndz a riki konongs. for þa Gunnilldr a braut af Englannde. með sunum sinum til Danmarcar. fær þar friðlannd. af Harallde Gormssyne. hann toc Harald sun Ęiriks til fostrs. oc knesætti hann. oc var hann iamnan innan hirðar. enn Gamle oc Guðormr lagðuzt i hęrnat. fyst i Austrveg oc siðan i Noreg oc gærðo allt þat illt er þeir matto i riki Hakonar konongs.


K. 8. Nu tækr Hacon við konongdome

Hacon toc konongdom i Noregi tveim vetrom siþan er faðer hans andaðezt. hann var bæðe vinsæll oc arsæll. hann setti log vm allan Noreg með raðe Þorleifs hins spaca oc annara vitra manna. oc af þeim lagum nytti hinn helgi Olafr konongr mestann lut. [a hinu xvi are rikis.[3] atte hann fiolmænnt þing inn i Þrondheimi a Mærenne. oc a þvi þingi gærðo Þrhnndir konongenom tva koste. at hann skulldi blota eftir vannda hinna fyʀu kononga oc fylla sva hin forno log. til ars oc friðar. ælligar munndu þeir reka hann af rikinu. ef hann villdi eigi i þesso vera sva firir þeim sem vm riki eða skatttaku. konongr villdi þetta vist eigi gera. astvinir konongs oc mikit folk gengu i millom. oc biðia bhndr þyrmazt við konong. oc tala þeir hversu nytsamlegr þeirra hofþingi var sinum þegnum. oc mikill raðzmaðr til laga oc siða. i annan stað biðia þeir konong minka þenna kurr. oc taca einn litinn lut i samþyct. sva at blotmenn kalle eigi at af hanum værðe niðrfall laganna. firir hugghðis sacar oc astar við vini sina. þa gerði hann eptir bhn þeirra oc blotaðe.


K. 9. Nu gefr Hacon konongr Tryggva riki i Vik 2str

[A siautiannda are rikiss[4] gaf hann konongs namfn Tryɢva syne Olafs Harallz sunar. broðor syni sinum. oc gaf hanum riki i Vik 2str. sætti hann þar til lannz at gæta við Danum oc vikingum. er þa gerðu mikinn skaða a Noregs riki. oc lagðizt þat til hemfndar við Hacon af ɢuðe. eftir þat er hann hafði blotat. at i riki hans var iamnan ufriðr af sunum Gunnilldar oc aðrum vikingum oc lagn þeir til þessa illvirkis i Brennhyium. Varðhyium i Myl oc i Mystra sundi. Hacon konongr for leita þeirra með tveim sneckium oc hitti vikinga suðr firir Hallannde. Vinde oc Dane með x skipum. bærst við þa oc vann sigr. oc rak firir borð mikinn luta af liði þeiʀa. toc allt fe þeirra. hæriaðe viða a Halland oc Fion. oc for við sva buit i riki sitt.


K. 10. Her khmr hærr

[A tyttugta are[5] kvamo synir Ꝍiriks bloðhxar með hærliðe. Gamle Haralldr Sigurðr sunnan af Danmarcu. oc heria a Noreg allt þar sem þeir fara. Hakon konongr var þa staddr a Norðmhri sunnarla með liði sinu. þar sem heitir Fręiðar hy. oc var Hacon eigi fyʀ var viðr. enn þeir Gamle lagðuzt með herr sinn i Fehyiar sunnd við Fehy i nannd Freiðarbergi foro menn i millum. oc var engi costr annars af Ęiriks sunum enn beriazt. Hacon konongr let sec oc eigi dvelia. þegar hann vissi at frenndr hans ginntuzt a þat. Ægill het maðr gamall sa var mærkis maðr a hsko alldri sinum Haraldz konongs hins harfagra. oc var nu orvase. hann hafðe þat mællt. at hann villdi þann d2ðdaga liota at falla i folcoʀosto. þa var sva mikill liðsmunr at vera mynndu vj vm æinn Haconar manna. þa bað Ęigill kononginn at hann skylldi fa hanum merki æitt a hveriu skipi oc maɴ til hværs mærkis oc varo þar x mærki. Enn Æiriks synir er þeir sa at lið Haconar var mycklu færa. ganga a land at fylkia við Freiðarberg. oc ganga sva i mot Hacone. verðr þar mikil orasta. enn er atlæga hafþi tekizt. þa for Eigill oc x menn með hanum oc hafði hverr þeiʀa mærki i honndum oc gengo sva fram með brecco þeirri er þar var upp a nęs eit. sem þeir barðuzt. sva at mærkinn matti sia þaðann sem barðagenn var. enn eigi þa er fylgðu æða baro. nu sea Danir hvar mærkinn fara. oc hyɢia þar mano fara mækinliðit. oc ræðazt at þeir mano taca milli þeira oc skipanna. Her af khmr flotti i lið Eiriks suna. oc flyia þeir sialvir oc lið þeirra. oc er þeir koma a hæðina gægnt Freiðarbergi. þa sia þeir aftr ut a Rastarkalf. at ecki hærrlið fylgði mærkiunum. lætr þa Gamle skiota upp mærki sinu. oc kveða við luðr sinn. samnazt nu saman lið þeira. oc sciota a fylking. enn Danir oc lęiðangrs folc flyia til skipa. þa kImr Hakon konongr allu liði sinu at þeim. hofz nu annat sinn orrastann oc fello margir af hvarom tveɢiom. oc toc bratt at ganga a þa Gamla. oc skildizt lið þeira. oc flyði Gamle oc þeir allir brhðr fram með berginu. enn sumt toc upp a bergit. oc var þar drepit enn sumt toc fyrir hamra ofan oc do þar. enn er þeir Gamle kvamu i fiaruna. þa varð hann sar mioc af Hacone kononge oc toc undan a kaf oc drucnaðe. Haraldr oc Sigurðr brhðr Gamla komozt með sunndi til skipa. enn Hacon drap þar i fiorunni iij scipsocnir af liði þeiʀa. oc loðo upp scipinn undir þeim. i þau skip var lagðr valrinn. oc orpner þar haugar utan at. þar stænndr oc bautaðar stæinn harr sem Eigill fell.


K. 11. Nu flyia synir Eiriks suðr aptr

Synir Eiriks konongs er þeir komuzt a scip sin flyia aftr suðr til Danmarkar. enn Hacon konongr for eftir þeim vm rið oc funnuzt ecki oftar at sinni. enn þo at Eiriks synir hæfði hæriat mikit i Noregi. þa þottuz þeir mæira hafa latit i færðinni oc una nu halfu værr enn aðr sinum lut. oc með trausti Dana konongs oc liði er hann heitr þeim etlazt þeir aftr at vennda oc hemfna Gamla. oc annarra manna sinna. Uið þessare ætlan gerir Hacon konongr þat rað. at nefgilldis scatta. þa er Haralldr konongr faðir hans hafði lact a allt lanndit. let hann taca hit ytra með sio. oc vm Þrhndalog. oc leggia til skipa gęrðar. hann gerði oc næmfnd i hverio þesso fylki. hverso morg skip eða hverso long at rumatale skylldi vera or hveriu fylki. at mannom oc vapnom oc vistum firir utlænndscom hærr. sva at hvar karlmaðr sa er vigr var oc frials skilldi eiga skiolld oc khsiu oc hoggvapn firir þvi at konongr var oft ecki fiolmennr. þottizt hann þar þa mega lið taca er hann var staddr. þegar nauðsyn sthði oc hær þurft. var þa reiðubuit skip oc menn með vapnom hvar sem konongr þurfti at krevia. Hacon konongr let gera vita a hofiollom hit hfra um allt lannd. sva at hærboð for a vij nattom fra hinum synnzta vita i hina nIrztu þinga a Halogalande. Ðat hennde nocorum sinnum at þeir menn er gætto hins synnzta vitans urðu þess varir at hærskip morg varo um hyiar oc næs. brenndu bygðir oc drapo menn. þa var scotit upp vitum. oc var hærlaup um allt lannd. varo þetta þo ecki Gunnilldar synir. ne Danakonongs hærr þviat i þann tima varo margir vikingar þeir er æinn hofþingi reð firi margu liþi oc hærscipum. Enn þeir menn er norþann or lannde foru i leiðangr eftir vita uppboðinu. þa foro þeir langa leið aðr enn þeir spyrði hit sanna at þeirrar færðar þurfti ecki. oc þeir vikingar er hæriat hafðu varo þa a brotto. þetta starf þotte margum manne illt. firir þui at æingi nytsæmd stoð af þui. oc siolfum kononge þotte sva illa. at hann lagðe við lif oc limi þæim manne er cunnr oc sannr yrði at þui at hærsagu sagðe þa er logen rhyndiz. firir þessa sok þorðe æingi aðrum sægia þo at morg skip sigldi sunnan með lande. Nu bar sva at æinu sinni. at Gunnilldar synir sigldu sunnan af Danmorko. oc foro ut læið oc como ækki mæir við lannd en sva at menn hafðu niosn um farar þæirra. oc sva hafðu þæir oc niosn um væizlu takr Haconar konongs. Ðæir hafðu skip væl buin at liðe oc at vapnom. oc með þæim var vikingr æinn mikill sa er het Ꝍyvindr skroya. Hacon konongr tok væizlu þa er þæir como i Storð a Fitiom oc var hann lhyndr þessom tiðendum oc aller hans menn allt þar til er skipen sigla sunnan oc æigu nu scamt til hyarennar. Ða sat Hacon konongr ifir borðom. Nu com kurr firir hirðmenn at skip varo sen sigla oc giengo ut noccorer þæir er glhg þhknaster varo at sia oc sagðe hværr aðrum at þat myndu vera ufriðar menn oc bað hværr annan sægia kononge. En ængi var til nema Ꝍyvindr Finnz sunr er kallaðr var scalldaspillir. hann gieck inn firir konong oc mæler sva. litil er liðanda stund hærra en langt matmal. conongrenn svaraðe. Skalld. hvat fær nu af viðum vegom. Ꝍyvindr sægir


35.
Blohxar ma biða
brynþings fetilsstinga
oss geraz næpt ens hvassa
hæfnendr seto æfni
hælldr er vannt en ek villda
veg þinn konongr sægia
fam til fornra vapna
fliot hærsagu drotne.


Ða svaraðe konongr. Ꝍyvindr. þu ert goðr drengr oc vitr maðr. æigi myndir þu segia hærsagu nema sonn være. þa mellto aller at satt var at skipen sigldu oc atto scamt til hyarennar. Ðui nest foro borð upp ok giek konongr ut at sia liðet. En þa er hann hafðe set kallaðe hann til sin raðgiafa sina oc spurði hvat þa skylldi at hafazk. her sigla skip morg sunnan. en ver hafum lið litit oc þo fritt. oc vil ek æigi læiða i haska hina bæzstu vini mina. En vist villda ec flya ef vitrum mannum syndist æigi at þat være mikill skom eða fhlska. þa svaraðe Ꝍyvindr


36.
Samer at niorð enn norðarr
naddregns hvatum þegne
ver getom bili at bolva
blamhrar skæ fhra
nu er þat er rœkkr at regne
rumskæiðs flota breiðan
gripum ver i græipar
gunnborð Haralldr sunnan.


Nu svarar hværr aðrum at hværr villdi hælldr dhya um þværan annan en flya firir Danum. Ða mællte konongr. Sægið allra drengia hæilaster. ok take hværr sin vopn ok man ækki til saca hversso marger Daner ero um æinn Norðmann. Eftir þat toc konongr skiolld sinn oc for i ringa bryniu oc gyrði sek með Kværnbit oc sætti a gylltan hialm a hofuð ser. æptir þat toc hann skiolld sinn oc kæsiu. oc fylgti liði sinu. oc let hirðmenn oc boðsmenn alla saman sem Ꝍyvindr sægir i kvæðe þui er hann orte æftir fall Haconar. oc sætti hann þat æftir þui sem Gunnilldr hafðe latet yrkia um Æirik sun sinn sem Oðen byði hanum hæim til Valhallar. oc sægir hann marga atburði i kvæðeno fra orrastunni. oc hæfr sva


37.
Gandul oc Skagul
sende Gautatyr
at kiosa um kononga
hværr yngva ættar
skylldi með Oðne fara
i Vallholl at vera.


38.
Broðr fundu þæir Biarnar
i bryniu fara
konongen kostsama
komen undir gunfaner
druptu dolgar
en durr vorðr ristizk
upp var þa hilldr um haven.


39.
Het a Halhygi
sem a Holmrygi
iarla æinn bane
forr til orrostu
gott hafðe hinn gofge
giengi Norðmanna
hger Ꝍydana
stoð undir haom hialme.


I þessom þys cvað Ꝍyvindr scallda spillir æinn gamankviðling til Haconar konongs. aðr en fylkingarnar lhpez at


40.
Lytr firir langum spiotom
lannz folk bifask rander
cvæðr oddviti oddom
Ꝍyvindar lið skrhyu.


þa svaraðe konongr


41.
Uæl launa mer minir
menn oxlom styr þenna
rið væx Hamdes klæða
hodd oc rekna brodda.


A þuiliku ma sia hværsso oræddr konongr var er hann i hugaðe sva sina luti. Gunnilldar synir ganga nu a lannd upp. fylkia liði sinu oc hafðu þæir lið mykklu mæira. þann dag var veðr hæit af solo. þa sthypti Hakon konongr af ser bryniunni. oc sætr upp hialm sinn. oc æggiar menn sina til framgangu læiande oc gladde sva lið sitt með sinu ifir bragðe bliðlego æftir þui sem Ꝍyvindr sægir


42.
Rauzk or hærfotum
ratt a voll bryniu
visir værðunga
aðr en til vigs tœke
lek við lioð mangu
skylldi lannd væria
gramr hinn glaðvære
stoð undir gullhialme.


K. 12. Vm bardaga Eiriks suna oc Haconar goða oc um fall Haconar

Eftir þetta toks bardage oc varð hinn harðaste. Ða er skotrið var loket bra Hacon konongr sværði oc stoð framarla undir mærkinu oc hio a baðar hendr. misti alldrigi oc bæit sværðet þo sem misti. sem her sægir


43.
Sva bæit þa sværð
i siklings hende
vaðer Vavaðar
sem i vatn brygði
brakaðu broddar
brotnaðu skylldir
glumraðu gylfringar
i gotna hausum.


44.
Trauðaðu torgor
við tyss of vallde
hiallta harð fotum
hausa Norðmanna
roma varð i hyiu
ruðu konongar
skira skialldborger
i skatna bloðe.


45.
Brunnu bænælldar
i bloðgom undum
lutu langbarðar
at lyða fiorfi
svaraðe sior gymner
a sværða nese
fell floð flæina
i fiaru Storðar.


Christian Krohg:
Ða svaraðe Hacon konongr. Halltu sva fram ef þu villt finna Norðmanna konong.


Ꝍyvindr skrhyia toc at ganga sva hart fram i orrastuna. at hann fryði Norð mannum hugar. oc sotte hann mest at er mærki Haconar var. oc mælte. hvar er konongr Norðmanna. hvi lhyniz hann oc þorer æigi fram at ganga at syna sic. hværr kann sægia mer til hans. Ða svaraðe Hacon konongr. Halltu sva fram ef þu villt finna Norðmanna konong. Ða kastaðe Hakon konongr skilldinum a lið ser oc toc baðom hanndum um meðal cafla sværðsens. oc liop fram undan mærkium. þa mælte Þoralfr Scolmssunr lateð mek hærra i mote Ꝍyvindi. konongrenn svaraðe. Mik villdi hann hitta. oc sva scal han mik firir finna. En er konongr kom þar er Ꝍyvindr var. hio hann a tvær liðar ser. oc þa hio konongren með Kværnbit baðom handum i hafuð Ꝍyvindi oc klauf hialmenn oc sva hafuðet i hærðar niðr. Vm þetta orte siðan Ꝍyvindr scallda spillir


46.
Bað at valgrindar vinda
veðr hhyande skrhya
gumnum hollr ne gulli
gefnar sinni stæfnu
ef sol spenner sunnan
sigr minnigr villt finna
fram halltu niotr at nytum
Norð manna gram ranna.


Aðra visu orte hann um fall Ꝍyvindar skrhyiu


47.
Veit ec at bæit hinn bitri
hyggiung meðal dyggvan
bulka skiðs or baðom
bænvondr konongs hondum
ofælenn klauf Ola
eldraugr skarar hauga
gullhialltaðum galltar
grandað Dana hrannde.


A aðra lið Hacone kononge stoð Þoralfr stærki Skolms sonr oc drap margan mann með sinu sværði er Fetbræiðr het. er konongr hafðe gefet hanum sem sægir Þorðr Siareks sunr.


48.
Ðar er borð harðer barðuz
bannz iodraugar lannda
lystr gieck hærr til hiorfa
niz i Storð a Fitium
aðr en gimslaugar ganga
gifrs lemana drifu
nausta blaks hit næsta
Norð manna gram þorðe.


49.
Varðe varga myrðir
vitt sva scal frið slita
iafur villdu þann ælldaz
anndort folk at lonndum
starf hofsk upp þa er arue
otta vanr a flotta
gullz er gramr var fallenn
Gunnilldar kom sunnan.


50.
Ðrot var synt þa er sǽttozk
sinn roðs við lum stinnan
maðr let ond oc annar
ufar en bhndr sarer
oc hior krafðer hafðu
huggendr munens tuggu
gauks við gialfr um leikna
grunnum sannd i munni.


51.
Afreks væit þar er iofre
allrikr i styr slikum
gumnar morðr þæim er gerðe
giek næst hugins drekko.


I þessare orrastu var æigi gott blauðum mannum motgangu at væita firir sacar afls oc vapna oc aræðes oc þottezk sa danskra manna bæzt hafa er firstr var. En þæim læiddiz bratt er næster varo. oc bratt æftir fall Ꝍyvindar scrhyfu kom flotte i lið Gunnilldar suna oc flyðu þæir til skipa sinna. fell þar mikit folk af sunum Æiriks. En þæir flyðu sialfer. En menn Haconar konongs fylgðu þæim lengi um dagenn oc drapo af þæim allt þat er þæir matto. en konongr let taca skæið sina oc roa norðr með lannde. oc ætlaðe til bus sins til Alreksstaða. þui at hann hafðe fengit sar. var lostenn aru i armenn þa er hann rak flottan oc rann hanum bloð sva miok at umægin sotte a hann. oc þa er hann kom þar sem hæitir Haconar hælla. þar hafðe hann veret fhddr. oc þar dvaldest hann um nott oc let sla ser lannd tialld. oc flytia sic þar a lannd. þa er Hacon konongr kændi at sar hans var ban hætlegt callaðe hann til sin raðonhyti sitt. oc talaðe a marga lunnd firir astvinum sinum um þa luti er gorzk hafðu a hans dagum. oc iðraðezk hann þa þess er hann hafðe miok gort i mote guði oc cristinna manna logum i sinni meðfærð. þa buðu vinir hans at flytia lik hans vestr til Englannz oc grafa hann þar at kirkiu. konongren svaraðe. ec em æigi þess værðr. ek lifða sem heiðnir menn scal mek oc sva iarða sem heiðna menn. Með þesso marke syndi hann yðron sina. at hann aumkaðe missætte þæirra frenda. oc senndi bref Gunnilldar sunum. oc var þat a at hann gaf Harallde frenda sinum hirð sina oc allt riki sitt. Æftir þetta anndaðezk Hacon konongr oc hafðe þa raðet firir Norege [.xx. vætr oc .vi. vætr.[6] hann harmaðu vinir oc ovinir. sem sægir Ꝍyvindr scallda spillir


52.
Goðo dhgre
var sa gramr um boren
er ser getr slikan sefa
hans alldr
man æ vera
at goðo getet.


53.
Man obunndinn
a yta siot
fenris ulfr um fara
aðr iamgoðr
a auða traut
konong maðr come.


54.
Dhyr fe
dhyia frendr
hyðiz lannd oc lað
siðan Hacon for
hæiðin guð
morg er þioð um piað.


Menn hans fluttu lik hans til Sæms i Lygrisfirði a Norðharða lannde oc gerðo haug at. Aðr en Hacon felle. hafðu synir Harallz ens harfagra .viii. orðet vapndauðir. sem Ꝍyvindr sægir scalldaspillir oc kvað sva sem konongren khme til Valhallar. firir þui at sa var atrunaðr hæiðinna manna at aller þæir er af sarom andaðuzk skylldu fara til Valhallar. En þa er bref como til Harallz Gunilldar sunar oc þæirra brhðra þau er Hacon konongr let gera. urðu þæir fægnir þesse orðsending oc skipaðuzk við. foro norðr með lannde. oc villdu a funnd Haconar konongs frenda sins. en þa er þæir como norðr. var Hacon konongr anndaðr.


Tekst med fotnoter

K. 5. Vm Hacon goða[7]


(H)Akon goðe fhddez upp með Aðalstæini kononge.[8] oc tok þar skirn i barnhsko. fra hanum er sva sagt. at hann var[9] likr fæðr sinum a friðlæik. stærkri oc mæiri en hans ættmenn hafðu veret. Ðoralfr[10] Skolmssunr[11] var callaðr iamstærkr maðr[12] Hacone. en ængi fannzk hinn þriði þæirra make at stærklæik.[13] Hakon var bliðlatr.[14] |[15] diupraðr. raðhallr. minnigr. glaðr. heilhugðr. vitugr. kurteisare i allre atghrve. enn aðrir menn. til vapns eptir afle oc atghrvi. konongrenn fostrfaðer hans unni hanum um framm alla menn oc sva oll alþyða er hans namfn kunni. Aðalsteinn gaf hanum sværð þat er hiolltinn voru |[16] af gulli oc Hacon rhyndi sva hart at hann hio i kværnstein æinn. oc bæit allt til augans. þat var kallat siðan Kværnbiti. þat sværð hevir Hacon alt til dauðadags.


K. 6. Nu fæir Hakon til Noregs

Einum vetri siðar enn Haraldr konongr hafðe anndazt spurðiz annlat hans til Ænglandz vestr. oc a þvi sama sumri með raðe Aðalsteins fostrfaðr sins for Hacon til Noreghs. at þeim gerði veðr illt i hafe oc skildizt[17] liðit. tyndizt sumt. enn sumt toc Noreg. oc þeir er nestir kvamo þvi er Eirikr konongr var. foro a fund hans. oc sagðo hanom at Hacon broðir hans mynndi farizt hava i have. þessa sagu bar konongrenn firir Gunnillde oc let væra væl orðit þat at hann skyllde eigi ottazt Hacon at konongdome sinum. hon svaraðe a þessa lund


26.
Ho ræið a bac baro
borðhesti kon festan
skonongr let a brim bita
borð er gramr hevir fiorðu.

Nedenfor gengives versenes formentlig rigtige form her og i det følgende.


Hó reið á bak bǫ́ru
borðhesti konr vestan;
skǫrungr léta brim bíta
bǫrð, es gramr hefr Fjǫrðu.


Af visænndum sinum vissi hon at Hakon hafði fior. oc kom hann sinu skipi heilu við Noreg for með ser vitrlega oc listulega. beiddizt ænskis. vingaðizt við alla. þyddizt raðamenn. minntizt gamalla manna. með spaclegom raðom. miðlaðe giavir læicmannum oc hrsco mannom. tamde sec með þeim i læica oc glæðe. syndi i fiolmænni atghrvi sina a marga lund. firi þa soc lovaðe hveʀ maðr hann. gærðizt orð a hanum þat er flaug i hværs manz hus. eptir þat girntuzt allir til hans enn ottaðuzt ofriki oc ulog er a lagðuzt við lannz buit. oc kænndu allir Gunnildi. enn sa finnz engi er i moti mæli at hon væri þess valdande. Læið [sa vetr[18] sva at Hakon hafðe eigi konungs namfn. enn at sumri þrystu bhndr saman riki Ęiriks enn miklaðo Hakonar megin toco Hacon til konongs ivir ser þa var hann nalegha [xx vetra[19] er hann kom i land. eptir þat þa heitaðuzt bhndr við Æirik oc villdu æigi længr illræði Gunnilldar þola. með raðe vitra manna for Eirikr or lannde oc sotti a fund Aðalsteins konongs. eptir hans vinmælum er hann hafþi sennt með Hacone. fostrsyne sinum at Æirikr skullde[20] vælkominn með Aðalsteini ef hann villde eigi uþockaz brhðr sinum. Hacone eðr beriazt við hann. feck Aðalsteinn Eiriki kononge at friðlannde oc ivirsocn Norðumbraland. þar toc Eirikr skirn oc tru retta. Norðumbraland er kallað af heiti Norðmanna. firir þær sakir at Norðmenn hava langum haft riki ivir þvi lannde. þar ero morg ornomfn. gefinn með norrhnne tungu. sva sem er Grimsbhr oc Haugsfliot.


K. 7. Eirikr tækr riki a Norðhumbralannde[21]

Eirikr konongr þa er hann toc riki a Norðumbralande. hugsaðe firi ser hversu viðlendr faðir hans var. þa er hann reð firir ollom Noreghi. oc morgum skattlanndum. oc þottiz litit hava til |[22] forræðes. oc firi þa sok lagðiz hann i vestrviking oc heriaðe viða a Vestrlond. þeir ero synir Torfæinars iarls. Ankæll. Erlænndr. Þorfinnr hausakliufr. sunr Þorfinnz Havarðr feck Ragnhilldaʀ[23] dottor Eiriks konongs þat var æit sumar at Eirikr konongr heriaðe fyriʀ vestan Scottaland[24] [oc um Irland oc Bretland.[25] oc eigi letter hann færðenne fyʀ enn hann kom suðr firir Ængland oc heriar þar sem i auðrum stoðum. firi þvi at þa var andaðr Aðalsteinn konungr. oc reð þa Englande Iatmundr konongr sunr hans.

Eirikr hafðe sva mikinn hęrr at hanom fylgðu v konongar. með þvi at Eirikr var rhystimaðr mikill oc sigrsæll. þa trhystiz hann sva mioc sialfum ser oc liði sinu at hann geck lanct upp a land. oc for allt með hęrnaðe. þa kom i moti hanum Olafr konongr. hann var skattkonongr Iatmundar konongs. þeir barðuzt oc varð Ęirikr borinn ofliði af lanndz hærr. oc fell hann þar með allu liði sinn. oc þar fellu með hanum synir Torfæinars Arnkæll oc Erlænndr. Eptir fall Eiriks let Gunnilldr yrkia kvæðe um hann. sva sem Oðinn fagnaðe hanum i Valholl oc hæfr sva


27.
Hvat er þat[26] drauma qvað Oðenn
er ek hugðumk firi dag litlu
Valholl riðia[27]
firi vegno folki
Vacta ec einheria
bað ec uprisa
becki at stra
borkær at lyðra
valkyriur vin bera
sem visir como
er mer[28] or heimi
haullda vanir
gaufgra noccora
sva er mer glatt hiarta.
Hvat 's þat drauma,
es hugðumk fyr dag lítlu
Valhǫll ryðja
fyr vegnu folki;
vakðak Einherja,
baðk upp rísa,
bekki at stráa,
borðker at leyðra,
valkyrjur vín bera
sem vísi komi.
Es mér ór heimi
hǫlða vánir
gǫfugra nǫkkurra;
svá es mér glatt hjarta.


28.
Hvat þrymr þar Bragi
sem þusund bivizt
eþa mænge til mikit
braka oll beccþili
sem muni Balldr coma
eptir i Oðins sale.
Hvat þrymr þar Bragi,
sem þúsund bifisk,
eða mengi til mikit.
Braka ǫll bekkþili,
sem myni Baldr koma
eptir i Óðins sali.


29.
Heimsco mæla qvað Oðinn
scallt þu hinn horski Bragi
þo at þu væl hvat vitir
|[29] fyr Æirikr glymr
er her mun inn koma
iofurr i Oðins sale.
Heimsku mæla
skalattu enn horski Bragi.
þó at þú vel hvat vitir;
fyr Eiríki glymr,
es hér mon inn koma
jǫfurr í Óðins sali.


30.
Sigmundr oc Sinfiatli
risit snarlega
oc gangit i gongo grame
inn þu bioð
ef Æirikr se
hans er mer nu von vituð
Sigmundr ok Sinfjǫtli,
rísið snarliga,
ok gangið í gǫgn grami;
inn þú bjóð,
ef Eiríkr séi;
hans er mér vǫ́n vituð.


31.
Hvi er þer Æiriks von kvað Sigmundr
hælldr enn annara kononga
þviat margu lannde sagðe Oðenn
hann hevir mæki roðet
oc bloðoct sværð borit.
Hví es þér Eiríks vǫ́n,
heldr an annarra?
Þvít mǫrgu landi
hann hefr mæki roðit
ok blóðugt sverð borit.


32.
Hvi namt þu hann sigri þa
er þer þotti hann sniallr vera
þvi at ovist er at vita sagðe Oðenn
ser ulfr enn hausve
a siot goða.
Hví namt hann sigri þá,
es þér þótti snjallr vesa?
Þvít óvíst es at vita,
sér ulfr enn hǫsvi
[greypr] á sjǫt goða.


33.
Hæill þu nu Æirikr kvað Sigmundr
væl scalt þu her kominn
oc gack i holl horscr
hins vil ec þic fregna
hvat fylgir þer
iofra fra eggþrymu.
Heill þú nú Eiríkr,
vel skalt hér kominn
ok gakk i hǫll horskr;
hins vilk þik fregna,
hvat fylgir þér
jǫfra frá eggþrimu.


34.
Konongar eru v sagþi Eirikr
kænni ec þer namfn allra
ec em hinn setti sialfr
Konungar eru fimm,
kennik þér nafn allra;
ek em enn sétti sjalfr.


Her segir þat. at fimm konungar fellu með hanum oc sva hvat mikill hęrmaðr hann hafði verit. sva segir oc Glumr Geirason i sinu kvæðe at Ęirikr heriaðe aðr enn Haraldr konongr andaðezt suðr umm Hallannd oc Skane. oc viða um Danmork. oc allt for hann um Kurlannd oc Æistland. oc morg annr lonnd heriaðe hann i Austrvegom. hann heriaðe oc viða um Sviðioð. oc Gautlannd. hann for norðr a Finnmorc oc allt til Biarmalanndz með hærnaðe. I þæirri ferð sa hann fysta sinn Gunnillde. þa var hon a fostre oc at name. með Mattul Finna kononge. sa var allra fiolkunngaztr. oc siðan Ęirikr kom til Ænglannz. heriaði hann vm oll Vestrlonnd. firir þessa soc var hann kallaðr Ęirikr bloðhx. eftir fall Ęiriks konongs. ovingazt Iatmundr konongr Gunnilldi oc sunum Ęiriks. finnr þa soc til at Eirikr heriaðe innan lanndz [a riki[30] konongs. for þa |[31] Gunnilldr a braut af Englannde. með sunum sinum til Danmarcar. fær þar friðlannd. af Harallde Gormssyne. hann toc Harald sun Ęiriks til fostrs. oc knesætti hann. oc var hann iamnan innan hirðar. enn Gamle oc Guðormr lagðuzt i hęrnat. fyst i Austrveg oc siðan i Noreg oc gærðo allt þat illt er þeir matto i riki Hakonar konongs.


K. 8. Nu tækr Hacon við konongdome[32]

Hacon toc konongdom i Noregi tveim vetrom siþan er faðer hans andaðezt. hann var bæðe vinsæll oc arsæll. hann setti log vm allan Noreg með raðe Þorleifs hins spaca oc annara vitra manna. oc af þeim lagum nytti hinn helgi Olafr konongr mestann lut. [a hinu xvi are rikis.[33] atte hann fiolmænnt þing inn i Þrondheimi a Mærenne. oc a þvi þingi gærðo Þrhnndir konongenom tva koste. at hann skulldi [blota eftir vannda[34] hinna fyʀu[35] kononga oc fylla sva hin forno log. til ars oc friðar. ælligar munndu þeir reka hann af rikinu. ef hann villdi eigi[36] i þesso vera sva firir þeim sem vm riki eða skatttaku. konongr villdi þetta vist eigi gera. astvinir konongs oc mikit folk gengu i millom. oc biðia bhndr þyrmazt við konong. oc tala þeir hversu nytsamlegr þeirra hofþingi var sinum þegnum. oc mikill raðzmaðr til laga oc siða. i annan stað biðia þeir konong minka þenna kurr. oc taca einn litinn lut i samþyct. sva at blotmenn kalle eigi at af hanum værðe niðrfall laganna. firir hugghðis sacar oc astar við vini sina. þa gerði hann eptir bhn þeirra oc blotaðe.


K. 9. Nu gefr Hacon konongr Tryggva riki i Vik 2str

[A siautiannda are rikiss[37] gaf hann konongs namfn Tryɢva syne Olafs Harallz sunar. broðor syni sinum. oc gaf hanum riki i Vik 2str. sætti hann þar til lannz at gæta við Danum oc vikingum. er þa gerðu mikinn skaða a Noregs riki. oc lagðizt þat til hemfndar við Hacon af ɢuðe. eftir þat er hann hafði blotat. at i riki hans var iamnan ufriðr af sunum Gunnilldar oc aðrum vikingum oc lagn þeir til þessa illvirkis i Brennhyium. Varðhyium i Myl oc i Mystra sundi. Hacon konongr for leita þeirra með tveim sneckium oc hitti vikinga suðr firir Hallannde. Vinde oc Dane með x skipum. bærst við þa oc vann sigr. oc rak firir borð mikinn luta af liði þeiʀa. [toc allt fe þeirra.[38] hæriaðe viða a Halland oc Fion.[39] oc for við sva buit i riki sitt.


K. 10. Her khmr hærr

[A tyttugta are[40] kvamo synir Ꝍiriks bloðhxar með hærliðe. Gamle Haralldr Sigurðr sunnan af |[41] Danmarcu. oc heria a Noreg allt þar sem þeir fara. Hakon konongr var þa staddr a Norðmhri sunnarla með liði sinu. þar sem heitir Fręiðar hy. oc var Hacon eigi fyʀ var viðr. enn þeir Gamle lagðuzt með herr sinn i Fehyiar sunnd við Fehy i nannd Freiðarbergi foro menn i millum. oc var engi costr annars[42] af Ęiriks sunum enn beriazt. Hacon konongr let sec oc eigi dvelia. þegar hann vissi at frenndr hans ginntuzt a þat. Ægill het maðr gamall sa var mærkis maðr a hsko alldri sinum Haraldz konongs hins harfagra. oc var nu orvase. hann hafðe þat mællt. at hann villdi þann d2ðdaga liota[43] at falla i folcoʀosto. þa var sva mikill liðsmunr at vera mynndu vj vm æinn Haconar manna. þa bað Ęigill kononginn at hann skylldi fa hanum merki æitt a hveriu skipi oc maɴ til hværs mærkis oc varo þar x mærki. Enn Æiriks synir er þeir sa at lið Haconar var mycklu færa. ganga a land at fylkia við Freiðarberg. oc ganga sva i mot Hacone. verðr þar mikil orasta. enn er atlæga[44] hafþi tekizt. þa for Eigill oc x menn með hanum oc hafði hverr þeiʀa mærki i honndum oc gengo sva fram með brecco þeirri er þar var upp a nęs eit. sem þeir barðuzt. sva at mærkinn matti sia þaðann sem barðagenn var. enn eigi þa er fylgðu æða baro. nu sea Danir hvar mærkinn fara. oc hyɢia þar mano fara mækinliðit. oc ræðazt at þeir mano taca milli þeira oc skipanna. Her af khmr flotti i lið Eiriks suna. oc flyia þeir sialvir oc lið þeirra. oc er þeir koma a hæðina gægnt Freiðarbergi. þa sia þeir aftr ut a Rastarkalf. at ecki hærrlið fylgði mærkiunum. lætr þa Gamle skiota upp mærki sinu. oc kveða við luðr sinn. samnazt nu saman lið þeira. oc sciota a fylking. enn Danir oc lęiðangrs folc flyia til skipa. þa kImr[45] Hakon konongr allu liði sinu at þeim. hofz nu annat sinn orrastann oc fello margir af hvarom tveɢiom. oc toc bratt at ganga a þa Gamla. oc skildizt lið þeira. oc flyði Gamle oc þeir allir brhðr fram með berginu. enn sumt toc upp a bergit. oc var þar drepit enn sumt toc fyrir hamra ofan oc do þar. enn er þeir Gamle kvamu i fiaruna. þa varð hann sar mioc af Hacone kononge oc toc undan a kaf oc drucnaðe. Haraldr oc Sigurðr brhðr Gamla komozt með sunndi til skipa. enn Hacon drap þar i fiorunni iij scipsocnir af liði þeiʀa. oc loðo upp scipinn undir þeim. i þau skip var lagðr valrinn. oc orpner þar haugar utan at. þar stænndr oc bautaðar stæinn harr sem Eigill fell.


K. 11. Nu flyia synir Eiriks suðr aptr

Synir Eiriks konongs er þeir komuzt a scip sin flyia aftr suðr til Danmarkar. enn Hacon konongr for eftir þeim vm rið[46] oc funnuzt ecki oftar at[47] sinni. enn þo at Eiriks synir hæfði hæriat mikit i Noregi. þa þottuz þeir mæira hafa latit [i færðinni[48] oc una |[49] nu halfu værr[50] enn aðr sinum lut. oc með trausti Dana konongs oc liði er hann heitr þeim etlazt þeir aftr at vennda oc hemfna Gamla. oc annarra manna sinna. Uið þessare ætlan gerir Hacon konongr þat rað. at nefgilldis scatta. þa er Haralldr konongr faðir hans hafði lact a allt lanndit. let hann taca hit ytra með sio. oc vm Þrhndalog. oc leggia til skipa gęrðar. hann gerði oc næmfnd i hverio þesso fylki. hverso morg skip eða hverso long at rumatale skylldi vera or hveriu fylki. at mannom oc vapnom oc vistum firir utlænndscom hærr. sva at hvar karlmaðr sa er vigr var oc frials skilldi eiga skiolld oc khsiu oc hoggvapn firir þvi at konongr var oft ecki fiolmennr. þottizt hann þar þa mega lið taca er[51] hann var staddr. þegar nauðsyn sthði oc hær þurft. var þa reiðubuit skip oc menn með vapnom hvar sem konongr þurfti at krevia. Hacon konongr let gera vita a hofiollom hit hfra um allt lannd. sva at hærboð for a vij nattom fra hinum synnzta vita i hina nIrztu þinga a Halogalande. Ðat[52] hennde nocorum sinnum at þeir menn er gætto hins synnzta vitans urðu þess varir at hærskip morg varo um hyiar oc næs. brenndu bygðir oc drapo menn. þa var scotit upp vitum. oc var hærlaup um allt lannd. varo þetta þo ecki Gunnilldar synir. ne Danakonongs hærr þviat i þann tima varo margir vikingar þeir er æinn hofþingi reð firi margu liþi oc hærscipum. Enn þeir menn er norþann or lannde foru i leiðangr eftir vita uppboðinu. þa foro þeir langa leið aðr enn þeir spyrði[53] hit sanna at þeirrar færðar þurfti ecki. oc þeir vikingar er |[54] hæriat hafðu varo þa a[55] brotto.[56] þetta starf þotte margum manne illt. firir þui at æingi nytsæmd stoð af þui. oc siolfum kononge þotte sva illa. at hann lagðe við lif oc limi[57] þæim manne er cunnr oc[58] sannr yrði at þui at hærsagu sagðe[59] þa er logen rhyndiz.[60] firir þessa sok þorðe æingi aðrum[61] sægia þo[62] at morg skip sigldi[63] sunnan með lande. [Nu bar sva at æinu sinni. at Gunnilldar synir sigldu sunnan af Danmorko. oc[64] foro ut læið oc como ækki mæir við lannd en [sva at menn[65] hafðu niosn[66] um farar [þæirra. oc sva hafðu þæir oc niosn um[67] væizlu takr Haconar [konongs. Ðæir hafðu skip væl buin at liðe oc at vapnom.[68] oc með þæim var[69] vikingr æinn[70] mikill [sa er[71] het Ꝍyvindr skroya.[72] Hacon konongr tok væizlu[73] þa er þæir como[74] i Storð a Fitiom oc var[75] hann lhyndr þessom tiðendum |[76] oc aller hans menn allt þar[77] til er skipen sigla sunnan oc æigu nu[78] scamt til hyarennar. Ða sat Hacon[79] konongr ifir borðom. Nu com kurr firir hirðmenn at skip varo sen sigla oc giengo ut noccorer[80] þæir er[81] glhg þhknaster[82] varo at sia oc [sagðe hværr aðrum[83] at þat[84] myndu vera ufriðar menn oc bað hværr annan sægia kononge. En ængi [var til[85] nema Ꝍyvindr Finnz sunr er kallaðr var scalldaspillir. hann gieck inn [firir konong[86] oc [mæler sva.[87] litil er liðanda[88] stund hærra en langt matmal. conongrenn svaraðe. Skalld. hvat fær nu af viðum vegom. Ꝍyvindr sægir[89]


35.
Blohxar ma[90] biða[91]
brynþings fetilsstinga[92]
oss geraz næpt[93] ens[94] hvassa
hæfnendr seto æfni
hælldr er vannt en ek villda
veg þinn konongr sægia
fam[95] til fornra vapna
fliot hærsagu drotne.
Blóðøxar téa beiða
brakþings fetilstinga
(oss gerask hnept) ens hvassa
hefnendr (setu-efni);
heldr es vant, en ek vilda
veg þinn konongr, segja
(fǫ́um til fornra vápna
fljótt) hersǫgu drótni.


Ða svaraðe[96] konongr. Ꝍyvindr. þu ert goðr drengr oc vitr maðr. æigi myndir þu segia[97] hærsagu nema sonn være. þa mellto aller[98] at satt var [at skipen sigldu[99] oc atto scamt til hyarennar. [Ðui nest foro borð upp[100] ok giek konongr ut at sia liðet. [En þa[101] er[102] hann hafðe set kallaðe hann til sin raðgiafa sina oc spurði [hvat þa skylldi at hafazk.[103] her sigla [skip morg sunnan.[104] en ver hafum [lið litit[105] [oc þo fritt.[106] oc vil[107] ek æigi læiða i[108] haska hina bæzstu vini mina. En vist[109] villda ec[110] flya ef vitrum mannum syndist æigi at þat[111] være [mikill skom eða[112] fhlska.[113] þa svaraðe Ꝍyvindr


36.
Samer at[114] niorð[115] enn norðarr
naddregns[116] hvatum þegne
ver getom[117] bili at bolva
blamhrar[118] skæ fhra
nu er þat er rœkkr[119] [at regne[120]
rumskæiðs[121] flota breiðan
gripum ver i græipar
gunnborð Haralldr sunnan.
Samira, Njǫrðr, enn norðar,
naddregns, hvǫtum þegni
(vér getum bili at bǫlva)
blámœrar skæ fœra;
nús þats rekr á Rakna
rymleið flota breiðan
(grípum vér í greipar
gunnborð) Haraldr sunnan.


Nu svarar hværr[122] aðrum[123] at hværr villdi hælldr dhya[124] um þværan annan en[125] flya firir Danum. Ða mællte |[126] konongr. Sægið allra drengia hæilaster. ok take hværr sin vopn ok man ækki til saca hversso marger Daner[127] ero um æinn Norðmann.[128] Eftir þat [toc konongr skiolld sinn oc for[129] i ringa[130] bryniu oc gyrði sek með Kværnbit[131] oc sætti a[132] gylltan hialm a hofuð ser. [æptir þat toc hann skiolld sinn oc kæsiu.[133] oc fylgti liði sinu. oc let hirðmenn oc boðsmenn alla saman sem Ꝍyvindr sægir i kvæðe þui er hann orte æftir fall Haconar. oc sætti hann þat æftir þui sem Gunnilldr hafðe latet yrkia um[134] Æirik [sun sinn[135] sem Oðen byði[136] hanum hæim til Valhallar. oc sægir hann marga atburði i kvæðeno fra orrastunni. oc hæfr sva


37.
Gandul oc Skagul
sende Gautatyr
at kiosa um kononga
hværr yngva ættar
skylldi með Oðne fara
i Vallholl at vera.
Gǫndul ok Skǫgul
sendi Gautatýr
at kjósa of konunga,
hverr Yngva ættar
skyldi með Óðni fara
í Valhǫll at vesa.


38.
Broðr fundu þæir[137] Biarnar
i bryniu fara
konongen kostsama
komen undir[138] gunfaner[139]
druptu dolgar
en [durr vorðr[140] ristizk
upp var þa hilldr um haven.[141]
Bróður fundu þær Bjarnar
í brynju fara,
konung enn kostsama
kominn und gunnfana;
drúpðu dolgar (r. -ráar)
en dǫrr hristisk,
upp vas þá hildr of hafin.


39.
Het a Halhygi
sem a Holmrygi
iarla æinn bane
forr til orrostu
gott hafðe hinn gofge[142]
giengi Norðmanna
hger[143] Ꝍydana[144]
stoð undir haom[145] hialme.
Hét á Háleygi
sem á Holmrygi
jarla einbani,
fór til orrostu;
gott hafði enn gǫfgi
gengi Norðmanna
œgir Eydana,
stóð und árhjalmi.


I þessom þys cvað Ꝍyvindr scallda spillir æinn gamankviðling til Haconar konongs. aðr en fylkingarnar lhpez[146] at


40.
Lytr firir langum spiotom
lannz folk bifask[147] rander
cvæðr oddviti oddom
Ꝍyvindar[148] lið skrhyu.


|[149] þa svaraðe konongr


41.
Uæl launa mer minir
menn oxlom[150] styr[151] þenna
rið væx Hamdes[152] klæða
hodd oc rekna brodda.
Vel launa mér mínir
menn, œxlum styr þenna,
(hríð vex Hamðis klæða)
hodd ok rekna brodda.


A þuiliku ma sia hværsso oræddr konongr[153] var er hann i hugaðe[154] sva sina luti. Gunnilldar synir ganga nu[155] a lannd upp. fylkia[156] liði sinu oc hafðu þæir[157] lið mykklu mæira. þann dag var veðr hæit af solo. þa sthypti Hakon konongr af ser bryniunni. oc sætr upp hialm sinn. oc[158] æggiar [menn sina[159] til framgangu læiande oc gladde sva [lið sitt[160] með sinu [ifir bragðe bliðlego[161] æftir þui sem Ꝍyvindr sægir


42.
Rauzk or hærfotum[162]
ratt[163] a voll bryniu
visir[164] værðunga[165]
aðr en[166] til vigs tœke
lek við lioð mangu[167]
skylldi lannd væria
gramr hinn glaðvære
stoð undir[168] gullhialme.
Hrauzk ór hervǫ́ðum,
hratt á vǫll brynju,
vísi verðungar,
áðr til vígs tœki;
lék við ljóðmǫgu
skyldi land verja
gramr enn glaðværi,
stóð und gollhjalmi.


K. 12. Vm bardaga Eiriks suna oc Haconar goða oc um fall Haconar[169]

Eftir þetta[170] toks[171] bardage oc varð[172] hinn harðaste. Ða er skotrið var loket bra Hacon konongr sværði[173] oc stoð framarla undir mærkinu[174] oc[175] hio a baðar hendr. misti alldrigi oc bæit sværðet þo sem misti. sem her sægir


43.
Sva bæit þa sværð
i[176] siklings hende
vaðer Vavaðar
sem i vatn brygði
brakaðu broddar
brotnaðu skylldir
glumraðu[177] gylfringar
i gotna hausum.[178]
Svá beit þá sverð
ór siklings hendi
váðir Váfaðar
sem í vatn brygði;
brǫkuðu broddar,
brotnuðu skildir,
glumruðu gylfringar
í gotna hausum.


44.
Trauðaðu torgor
við [tyss of[179] vallde
hiallta harð fotum
hausa Norðmanna
roma varð i hyiu
ruðu konongar
skira[180] skialldborger
i skatna bloðe.
Trauðuðu (r. trǫddusk) tǫrgur
við (r. fyr) Týs of valdi (r. ok bauga)
hjalta harðfótum
hausar Norðmanna;
róma varð í eyju,
ruðu konungar
skírar skjaldborgir
í skatna blóði.


|[181] 45.
Brunnu bænælldar
i bloðgom[182] undum
lutu[183] langbarðar
at lyða fiorfi
svaraðe[184] sior gymner[185]
a sværða nese
fell floð flæina
i fiaru Storðar.
Brunnu beneldar
í blóðgum undum,
lutu langbarðar
at lýða fjǫrvi;
svarraði sárgymir
á sverða nesi,
fell flóð fleina
í fjǫru Storðar.


Ꝍyvindr skrhyia[186] toc at ganga sva hart fram i orrastuna.[187] at hann fryði Norð mannum hugar. oc[188] sotte hann[189] mest at er[190] mærki Haconar var.[191] oc mælte.[192] hvar er [konongr Norðmanna.[193] hvi lhyniz hann oc þorer æigi [fram at ganga[194] at syna sic. hværr kann[195] sægia mer[196] til hans. Ða svaraðe Hacon konongr. Halltu[197] sva[198] fram ef þu villt [finna Norðmanna konong[199]. Ða kastaðe Hakon konongr skilldinum a lið ser oc toc baðom hanndum um[200] meðal cafla sværðsens. oc liop fram undan mærkium.[201] þa mælte Þoralfr Scolmssunr[202] lateð mek hærra i mote Ꝍyvindi. konongrenn svaraðe. Mik villdi hann hitta.[203] oc sva[204] scal han mik firir finna.[205] En er konongr kom[206] þar er[207] Ꝍyvindr var. [hio hann[208] a tvær [liðar ser. oc[209] þa hio konongren[210] með Kværnbit[211] baðom handum i hafuð Ꝍyvindi oc klauf hialmenn oc sva hafuðet i hærðar niðr.[212] Vm þetta orte siðan Ꝍyvindr scallda spillir


46.
[Bað at[213] valgrindar vinda
veðr hhyande skrhya[214]
gumnum hollr ne gulli
gefnar sinni stæfnu
ef sol spenner[215] sunnan[216]
sigr minnigr[217] villt finna
fram halltu[218] niotr at nytum
Norð manna gram ranna.
Baðat valgrindar vinda
veðrheyjandi Skreyju,
gumnum hollr né golli,
Gefnar sinni stefnu -
ef sólspenni svinnan
sigminnigr vilt finna
fram halt, Njóts, at nýtum,
Norðmanna gram þannig.


Aðra visu orte hann um fall Ꝍyvindar skrhyiu


47.
Veit ec at bæit hinn bitri
hyggiung[219] meðal dyggvan[220]
bulka skiðs or baðom
bænvondr konongs hondum
ofælenn klauf Ola
eldraugr skarar hauga
gullhialltaðum galltar
grandað[221] Dana hrannde.
Veitk at beit enn bitri
byggving meðaldyggvan
bulka skíðs ór bǫ́ðum
benvǫndr konungs hǫndum;
ófælinn klauf Óla
éldraugs skarar hauga
gollhjǫltuðum galtar
grǫnduðr Dana brandi.


|[222] A aðra lið[223] Hacone kononge stoð Þoralfr stærki Skolms[224] sonr oc drap margan mann[225] með sinu[226] sværði [er Fetbræiðr het.[227] er[228] konongr[229] hafðe gefet hanum sem sægir Þorðr Siareks[230] sunr.[231]


48.
Ðar er borð[232] harðer barðuz
bannz iodraugar[233] lannda
lystr gieck hærr til hiorfa
niz i Storð a Fitium
aðr en[234] gimslaugar[235] ganga
gifrs lemana[236] drifu
nausta blaks hit[237] næsta
Norð manna gram þorðe.
Þars bǫðharðir bǫrðusk
bands jódraugar landa,
lystr gekk herr til hjǫrva
hnits í Storð á Fitjum,
áðr gimsløngvir ganga
gífrs hlémána drífu
nausta blakks et næsta
Norðmanna gram þorði.


49.
Varðe varga myrðir
vitt sva scal frið slita
iafur[238] villdu þann ælldaz[239]
anndort[240] folk at[241] lonndum
starf hofsk upp þa er arue[242]
otta vanr a flotta
gullz er gramr var fallenn
Gunnilldar kom sunnan.
Varði varga myrði
vítt, svá skal frið slíta,
(jǫfur vildu þann eldask)
ǫndurt folk (at lǫndum):
starf hófsk upp, þás arfi
ótta vanr (á flótta)
golls (en gramr vas fallinn)
Gunnhildar kom sunnan.


50.
Ðrot var synt þa[243] er sǽttozk[244]
sinn roðs[245] við lum[246] stinnan
maðr let ond oc annar
ufar en[247] bhndr sarer
oc hior krafðer hafðu
huggendr munens tuggu[248]
gauks við gialfr um leikna
grunnum sannd[249] i munni.
Þrot vas sýnt, þás settusk
sinn róðrs við hlum stinnan
(mannr lét ǫnd ok annarr
ófár) búendr sárir;
ok hjǫrkrafðir hǫfðu
huggendr Munins tuggu
gauks við gjalfrum leikna
grunnu sand í munni.


51.
Afreks[250] væit þar[251] er iofre
allrikr i styr slikum
gumnar[252] morðr[253] þæim er gerðe
giek næst hugins drekko.
Afreks veit, þats jǫfri
allríkr í styr slíkum
gǫndlar Njǫrðr, þeims gerði,
gekk næst, Hugins drekku.


I þessare orrastu var æigi[254] gott blauðum mannum[255] motgangu[256] at væita[257] firir sacar afls[258] oc vapna oc aræðes oc þottezk sa danskra manna bæzt[259] hafa er firstr[260] var. En þæim [læiddiz bratt[261] er [næster varo.[262] oc bratt æftir fall Ꝍyvindar scrhyfu kom flotte i lið Gunnilldar suna oc flyðu þæir[263] til skipa sinna. [fell þar mikit folk af sunum Æiriks. En þæir flyðu |[264] sialfer.[265] En menn Haconar konongs fylgðu þæim lengi um dagenn oc drapo af þæim allt þat er þæir matto. en konongr let taca skæið sina oc roa norðr með lannde. oc ætlaðe til bus sins [til Alreksstaða.[266] þui at hann hafðe fengit sar. var lostenn aru i armenn[267] þa er hann rak flottan oc [rann hanum bloð[268] sva miok[269] at umægin sotte a hann. oc þa er hann kom þar sem hæitir Haconar hælla. þar hafðe hann veret fhddr. oc þar dvaldest hann um nott oc let sla ser lannd tialld. oc flytia sic þar[270] a lannd.[271] þa er Hacon konongr kændi at sar hans var ban hætlegt[272] callaðe hann til sin raðonhyti sitt. oc talaðe a marga lunnd firir [astvinum sinum[273] um þa luti er gorzk hafðu a hans dagum. oc iðraðezk [hann þa[274] þess er hann hafðe miok[275] gort i[276] mote guði oc cristinna manna logum i sinni meðfærð. þa buðu vinir hans at flytia lik hans vestr til Englannz oc grafa hann þar[277] at kirkiu. konongren[278] svaraðe. ec em æigi þess værðr. ek lifða sem heiðnir menn scal mek oc sva iarða [sem heiðna menn.[279] Með[280] þesso marke syndi hann yðron[281] sina. at hann aumkaðe missætte þæirra frenda. oc senndi bref Gunnilldar sunum. oc var þat a at hann gaf Harallde frenda sinum hirð sina oc allt riki sitt. Æftir þetta anndaðezk Hacon konongr oc hafðe þa [raðet firir Norege[282] [.xx. vætr oc .vi. vætr.[283] hann harmaðu[284] vinir[285] oc ovinir. sem sægir Ꝍyvindr scallda spillir


52.
Goðo dhgre[286]
var[287] sa gramr um boren
er ser getr slikan sefa[288]
hans alldr[289]
man æ vera
at goðo getet.
Góðu dœgri
verðr sá gramr of borinn,
es sér getr slíkan sefa,
hans aldrs
man æ vesa
at góðu getit.


53.
Man obunndinn
a yta siot
fenris ulfr um[290] fara
aðr iamgoðr
a auða traut[291]
konong maðr come.
Mun óbundinn
á ýta sjǫt
fenrisúlfr of fara,
áðr jafngóðr
á auða trǫð
konungmaðr komi.


[54.
Dhyr fe
dhyia frendr
hyðiz lannd oc lað
siðan Hacon for
hæiðin guð
morg er þioð um piað.[292]
Deyr fé
deyja frændr,
eyðisk land ok láð,
síðan Hakon fór
með heiðin goð
mǫrg es þjóð of þéuð.


|[293] Menn hans fluttu lik hans [til Sæms[294] i Lygrisfirði[295] a Norðharða lannde oc gerðo haug at. Aðr en Hacon felle. hafðu synir Harallz ens harfagra[296] .viii. orðet vapndauðir.[297] sem Ꝍyvindr sægir scalldaspillir[298] oc kvað sva sem konongren khme til Valhallar. firir þui at sa var atrunaðr hæiðinna manna at aller þæir er af sarom andaðuzk[299] skylldu fara til Valhallar.[300] En[301] þa er bref como til Harallz Gunilldar[302] sunar oc þæirra brhðra þau er Hacon konongr [let gera.[303] urðu[304] þæir fægnir þesse[305] orðsending oc skipaðuzk[306] við.[307] foro[308] norðr með lannde. oc villdu a funnd Haconar konongs frenda sins. en þa[309] er þæir como norðr.[310] var Hacon konongr anndaðr.[311]



Noter:

  1. 925-926.
  2. f. c. 906.
  3. 941-942
  4. 942-943
  5. 945-946
  6. 953
  7. Vm uppfhðe Hakonar A.
  8. ul. A.
  9. sål. alle undt. B, mgl.
  10. Ðorolfr A.
  11. sål. A; skumssunr B.
  12. ul. A.
  13. styrcleik A.
  14. hœvelatr A; herefter er der i B en lakune; „Hic duo folia desiderantur“ skr. AM i B2 (lign. B1).
  15. A
  16. 15
  17. sål. A1; skilduzt A, A2.
  18. 925-926.
  19. f. c. 906.
  20. scyllde A1.
  21. Norðumbralannde A1.
  22. 16
  23. uden h A1.
  24. a i A1 udstreget.
  25. [overskr. A1.
  26. þet A2.
  27. riði A2; i A er a tilf. over linjen.
  28. me A2; i A er r senere tilf.
  29. 17
  30. [sål. rettet i Fsk.-udg. for Ęiriks, hvilket må have været en dittografisk skrivefejl i mbr.
  31. 18
  32. Overskr. lyder i A2: Hacon com til rikis i Noregi.
  33. 941-942
  34. [således rettet i Fsk.-udg., for bhta aftr vanndræðe, hvilket næppe giver nogen mening; Torfæus har åbenbart læst rigtig, da han gengiver teksten (P. II p. 221) ved: vel more priorum regum . . . . . sacrificaret.
  35. sål. A; fyʀi A2.
  36. mgl. A.
  37. 942-943
  38. [ul. A1
  39. sål. A2; fiorn A, A1.
  40. 945-946
  41. 19
  42. annaʀ A1.
  43. hafa A2.
  44. atlaga A1-2.
  45. kom A1.
  46. eið A1.
  47. þvi tf. A1.
  48. [ul. A1.
  49. 20
  50. við tf. A1.
  51. sål. A1-2; sem A.
  52. sål. A1-2; Ðar A.
  53. spurþu A1.
  54. B
  55. i A.
  56. oc hafðu vent i annan stað sinum hærnaðe tf. A.
  57. limu A.
  58. eða A.
  59. sægði A.
  60. rhddezt A.
  61. at tf. A.
  62. þat A.
  63. sigldu A.
  64. [þou A.
  65. [þeir menn er þar varo a A.
  66. af lanndi tf. A.
  67. [oc A.
  68. [enn þat ero Gunnilldar synir A.
  69. ul. A.
  70. sa er kappe var tf. A.
  71. [oc hann A.
  72. (skrhyia skr. A) þeir hafðo vælbuinn skip at vapnom oc liði tf. A.
  73. vęitlur A.
  74. or Danmorc með þenna hærr tf. A.
  75. er A.
  76. 21
  77. þingat A.
  78. ul. A.
  79. ul. A.
  80. ul. A.
  81. sem A (A1 = B).
  82. synazter A.
  83. [mælto hværr til annars A.
  84. þetta A.
  85. [varð við A.
  86. [i stofuna A.
  87. [mælti til konongs A.
  88. liðande A.
  89. svaraðe a þessa lund A.
  90. tia A.
  91. bæiða A.
  92. fætilstinga A.
  93. hnept A.
  94. hins A.
  95. faom A.
  96. Hacon tf. A.
  97. sål. A; mgl. B.
  98. þeir er i (ul. A1-2) hia varo oc sagðu tf. A.
  99. [oc þa sigldu scipinn A.
  100. [þa bauð Hacon konongr taca upp borðinn A.'
  101. [oc A.
  102. sål. alle undt. B, mgl.
  103. [hverso með skylldi fara A.
  104. [omv. A og ul. sunnan.
  105. [omv. A (ikke A1).
  106. [ul. A.
  107. villdi A.
  108. ofmikinn tf. A.
  109. eigi tf. A.
  110. oc tf. A.
  111. þar A.
  112. [ofmikil A.
  113. folsca A.
  114. a A.
  115. norðr A.
  116. naðregns A.
  117. sål. alle undt. B; geið.
  118. sål. alle undt. B: blamhyar.
  119. reckr A.
  120. [a racna A.
  121. rumleið A.
  122. at tf. A.
  123. sem æinum manne tf. A (munne A2).
  124. falla A.
  125. helldr enn A.
  126. 22
  127. sem tf. A.
  128. nyt kap. i A med overskr.: Nu vapnaz konongrinn.
  129. [for konongr A.
  130. ul. A.
  131. med art. A.
  132. ul. A.
  133. [sål. A; ul. B.
  134. eptir A.
  135. [ul. A.
  136. bauð A.
  137. þeir A.
  138. unnd A.
  139. gunnfana A.
  140. [daur A.
  141. hafed A; hafet A2.
  142. giofle A.
  143. sål. alle undt. B: hyger.
  144. eyðanna A (d A1).
  145. ar A.
  146. lægðiz A.
  147. bifafk skr. B.
  148. Ꝍyvindr A.
  149. 23
  150. ǫrlum A1; ǫxlum A2.
  151. sål. alle undt. B: slyt.
  152. hamfðes skr. A.
  153. med art. A.
  154. sål. alle undt. B: hugðe.
  155. upp tf. A og ul. det følg.
  156. oc fylgtu A.
  157. ul. A.
  158. ul. A.
  159. [alla sina menn A.
  160. [liðit A.
  161. [omv. A.
  162. hærvaðom A.
  163. rętt A.
  164. visi A.
  165. varðungar A.
  166. ul. A.
  167. sål. B, A, A2; maugu A1.
  168. unnd A.
  169. Overskr. fra B1-2; mgl. B, A.
  170. þat A.
  171. toc A; tocz A1-2.
  172. var A.
  173. sinu tf. A.
  174. uden art. A; A2 = B.
  175. ul. A.
  176. or A.
  177. glumdu A.
  178. sål. alle undt. B: haustum.
  179. [tysvin A.
  180. skirar A.
  181. 24
  182. sål. alle undt. B: bloðom.
  183. bitu A.
  184. svarraðe A.
  185. gymis A.
  186. skhyia B, B1-2, men i B1-2 af AM rettet.
  187. uden art. A.
  188. hann A.
  189. þar A.
  190. sem A.
  191. konongs foro A.
  192. spurði A.
  193. [Norðmanna konongrenn firir A.
  194. [ul. A.
  195. at tf. A.
  196. ul. A.
  197. hallt A, þu tf. A1.
  198. þu tf. A. (ikke A1).
  199. Hakon og omv. kg N. A.
  200. a A.
  201. mærkinu A.
  202. scolgssunr A; Skumssunr B.
  203. sål. A, A1; finna B, A2.
  204. mec A og ul. det følg.
  205. sål. A, A1; hitta B, A2.
  206. fram tf. A.
  207. sem A.
  208. [oc hio A.
  209. [hænndr A.
  210. Hacon konongr A.
  211. Kværnbitinum A.
  212. sål. A; ofan B.
  213. [Baðar A (rettet A1 til Bað at)
  214. skhyia A (A2 = B).
  215. sål. B: svenner B1-2; ryri A.
  216. sara A.
  217. minnugr A.
  218. hallt þu A.
  219. byggving A.
  220. dyggvang A.
  221. granndat A; A1: = B.
  222. 25
  223. hond A1.
  224. sål. A; Skums B.
  225. sål. A; manna B.
  226. i B-mbr. har her stået sinum (m raderet i B1-2).
  227. [fezbreiðu A.
  228. enn A.
  229. med art. A.
  230. Siarreks A (Siareks A2); Hareks B.
  231. sun A.
  232. berð (?) A, A1 = B: barð A2.
  233. iodrangar A.
  234. ul. A.
  235. gullslhngvir A.
  236. sål. alle undt. B: leniana.
  237. er A; et A1.
  238. sål. B1-2; iafnr B; iofur A.
  239. alldir A.
  240. ondurt A.
  241. sål. alle undt. B: a.
  242. alle undt. B: arne.
  243. þo A.
  244. shctozt A.
  245. raðrs A.
  246. limi A (linn A2).
  247. ul. A.
  248. tungu A.
  249. samit A.
  250. Afrek A.
  251. þat A.
  252. gunnar A.
  253. moðr A.
  254. ecke A.
  255. manne A.
  256. mote gang A.
  257. þvilicum mannum tf. A.
  258. sål. A; alfs B.
  259. bazt A.
  260. sål. B1-2; fyrstr B: first A.
  261. [siðazt a brot A.
  262. [nest hafðu komit A.
  263. sialfir A.
  264. 26
  265. [ul. A.
  266. [a Alreksstadum A og tf. firir.
  267. hhgre tf. A.
  268. [omv. A.
  269. sål. alle undt. B: mikit.
  270. ul. A.
  271. herefter nyt kap. i A med overskr.: Nu talar Hacon konongr um sar sitt.
  272. venlegt A og tf. þa.
  273. [omv. A.
  274. [þa mioc: A.
  275. ul. A.
  276. ul. A.
  277. ul. A.
  278. uden art. A.
  279. [sål. A; ul. B.
  280. meðor A.
  281. hæiðne(!) A2.
  282. [omv. A.
  283. 953
  284. harmaðe A.
  285. bæðe vinir hans A.
  286. dhme B; rettet til dhgre i B1-2.
  287. verðr A.
  288. shva A.
  289. aldrs A.
  290. ul. A.
  291. trauð A.
  292. [mgl. A.
  293. 27
  294. [a Sęm A; a Seim A1.
  295. sål. A; Lyfrisfirði (Lifrisfirði B1-2) B.
  296. harfagr B (ikke B1-2).
  297. vapndauða A.
  298. ul. A.
  299. andaðezt A.
  300. herefter tf. A verset:
    (55).
    Iarla bage (bæge A1)
    þu att inni her
    atta brhðr kvað Brage.
  301. ul. A.
  302. eiriks A (sunar Eiriks A2).
  303. [hafðe sęnnt þeim A.
  304. þa værða A.
  305. þessare A.
  306. skipazt A.
  307. viðr A.
  308. oc fara A.
  309. ul. A.
  310. þa tf. A.
  311. ingen egenl. kap. A.