Maríu jartegnir - Dukr feck sinn lit aptr

Fra heimskringla.no
Revisjon per 23. nov. 2020 kl. 11:36 av August (diskusjon | bidrag) (Maríu jartegnir - Dukr feck sinn lit aptr)
(diff) ← Eldre revisjon | Nåværende revisjon (diff) | Nyere revisjon → (diff)
Hopp til navigering Hopp til søk
Velg språk Norrønt Islandsk Norsk Dansk Svensk Færøysk
Denne teksten finnes på følgende språk ► Original.gif Dansk.gif


Noen spesialtegn vises ikke på iPhone/iPad.


Maríu jartegnir


Dukr feck sinn lit aptr


C. R. UNGER

Christiania 1871



B (Varianter fra A)

Frá Anselmo[1] diákn

Svá er sagt, at munklífi[2] eitt var í borg nökkurri [skamt frá Mikiáls[3] kirkiu, þar var auðigr staðr ok mart munka. Ábóti var ríkr ok siðvanðr um alla luti, þá er til guðs þiónostu kómu. Þar var sú siðvenia, at munkar höfðu rautt vín til messusöngs. Þat er nattúra vínsins, ef þat kemr á klæði[4], at roðnar af klæðit. Subdiákn sá var þar, er hét Anselmus[5], hann var vanr at skrýðaz, þá er ábóti söng messur. Þat var [eitt sinn[6], at diákninn bió kalek ok vín, en corporallenn[7] var í lérepzhúsi, en vínit slagnaðiz í corporalshúsit, ok varð[8] rautt af víninu. Diákninn[9] varð hræddr ok ugði reiði ábóta, ef hann vissi. Bað hann síðan Maríu dróttning fulltings ok féll til bœnar, því at hann vissi, at vart mundi við verða, ef þvegit væri corporalshúsit. Þá er lokit var lágasöngum, ok hann söng bœnir sínar diákninn, þá leit hann til corporalshússins, þat var þá hvítt sem sniór. Síðan sagði hann[10] ábóta þessa iartegn, ok lofuðu allir guð, þeir er heyrðu, ok hina sælu Maríu dróttning.


a og D

Dukr feck sinn lit aptr

Ein kirkia, su er Clusa heitir, er helgut hinum sęla Mikaeli. Þar þionar mikill fiolldi munka gudi vndir reglluhallde. I þui heradi vex þat vin, er sua er rautt sem blod. Þat er vani i klaustrino, at þat sama vin er haft til heilags messosongs, þuiat bredrunum þotti þa sidr verda mega [sv vangeymsla, at þionustumenn[11] bęri prestinum vatn, þa er þeir skylldo[12] vin. Þetta rauda vin hefuir þꜳ natturu, at ef þui er steypt yfuir huitan linduk, verdr hann sua raudr, at hann mꜳ eigi med nockurre list huitan gera. I fyrr sagdri kirkiu erv þer hirdzlur, sem corporalia erv geymd i, sua gerfuar, at þer ero dregnar innan med huitt lerept, ok ero corporalia þadan borin til alltarissins, sem gudzspiallit er lesit, ok þar geymd eptir messona.

I þessu klaustri var einn vngr brodir, er Anselmus het, hann þionadi med ollum goduilia sins hiarta sęlli guds modur Marie. Einn dag sem þessi brodir Anselmus þionadi i messonni, steyptiz at hans ovilia einn ampull[13] med þat rauda vin i þa kistu, sem corporalia voru i, sua at sa dukr, er þar var i, vard raudr sem blod. Brodirinn vard miok ogladr af þessu ok visse eigi, huat hann skylldi at gera, þuiat hann matti eigi vm messona millum bredrana þua lindukinn[14]. Nv sem sungit var Sanctus i messonni, vendir hann sinni von ok trausti, sua vm þenna lut sem alla adra, med ollu hiarta til guds modur, bidiandi hana gefa ser her til gott rꜳd. Adr prestrinn segir drottinligan[15] bæn Pater Noster, sier fyr sagdr brodir Anselmus, sem hann endir sina bæn, at sa lindukr, er litlu war adr raudr sem blod, war nu wordinn suo huitr sem sniorr. Hann verdr miok feginn, sem hann ser þetta, ok elskar hedan af enn hiartaligar sæla iungfru Mariam, þionandi henni med ollu hiarta ok eggiandi alla þa, er hann matti, til hennar kærleiks. Sem hann segir þessa iarteign brædrunum, verda þeir gladir ok lofudu gud, sem skylldugt var, ok hans modur Mariam.


St2

Margir munkar voru i munklife Michaelis. Enn i þui heradi var rꜹtt vin, þat er suo fast tok huit klædi, ef ꜳ kom, at trautt vard hinn sami litr ꜳ sidan. Enn þat eitt uar þar leyft i messusꜹng at hafa. Þar var einn ungr þenostumadr, er Anselmus hiet, (er) var mikill unnandi sællar Marie. Ok einn dag sem hann skyldi þiona i messu ok taka corporalia ok adra dvka, þa er i messunni var skyllt a(t) hafa, þa slagnar vinit ꜳ einn dvkinn, sua at nꜳliga uar allr blodrꜹdr. Uar þetta eptir gudspiall. Var þa eingi tomstund til at þua edr þurka. Hann vard miok ottafullr vidr þenna atburd, þottiz eiga van þungrar hirtingar af brædrum, ef uart yrdi uidr. Ok eptir þat er sungit i messunni Sanctus, þa sneriz Anselmus af aullu hiarta til bænar ok bꜳd ena sælu mey Mariam, at hun redi nockut or hans uandrædi, þui sem ordit var. Hann reis af bæninni, þa er prestr saung Pater noster. Var þa dukr ordinn huitr sem sniorr ok þurr. Hann varþ þessi syn allfæginn ok dyrkadi þadan i fra enn elskuligar enn adr hꜳleita mey Mariam.




Fotnoter:

  1. Ancellino B.
  2. saal. A; munklíf B.
  3. [hiá Mikals A.
  4. línklæði A.
  5. saal. A; Ancellinus B.
  6. [einnhvern dag A.
  7. korporale A.
  8. þat tilf. A.
  9. diakni A.
  10. Anselmus A.
  11. [vangeymala fyrir þionustumenn, at þeir D.
  12. skylldi D.
  13. ampli D.
  14. dukinn eda þurka D.
  15. Her ender a8.