Forskjell mellom versjoner av «Völsungakviða in forna»

Fra heimskringla.no
Hopp til: navigasjon, søk
Linje 29: Linje 29:
 
Sigmundr konungr Völsungsson átti Borghildi af Brálundi. Þau hétu son sinn Helga ok eftir Helga Hjörvarðssyni. Helga fóstraði Hagall. Hundingr hét ríkr konungr. Við hann er Hundland kennt. Hann var hermaðr mikill ok átti marga sonu, þá er í hernaði váru. Ófriðr ok dylgjur váru á milli þeira Hundings konungs ok Sigmundar konungs. Drápu hvárir annarra frændr. Sigmundr konungr ok hans ættmenn hétu Völsungar ok Ylfingar. Helgi fór ok njósnaði til hirðar Hundings konungs á laun. Hemingr, son Hundings konungs, var heima. En er Helgi fór í brott, þá hitti hann hjarðarsvein ok kvað:
 
Sigmundr konungr Völsungsson átti Borghildi af Brálundi. Þau hétu son sinn Helga ok eftir Helga Hjörvarðssyni. Helga fóstraði Hagall. Hundingr hét ríkr konungr. Við hann er Hundland kennt. Hann var hermaðr mikill ok átti marga sonu, þá er í hernaði váru. Ófriðr ok dylgjur váru á milli þeira Hundings konungs ok Sigmundar konungs. Drápu hvárir annarra frændr. Sigmundr konungr ok hans ættmenn hétu Völsungar ok Ylfingar. Helgi fór ok njósnaði til hirðar Hundings konungs á laun. Hemingr, son Hundings konungs, var heima. En er Helgi fór í brott, þá hitti hann hjarðarsvein ok kvað:
  
<blockquote>
+
 
1.
+
::1.
<br>"Segðu Hemingi
+
::"Segðu Hemingi
<br>at Helgi man,
+
::at Helgi man,
<br>hvern i brynju
+
::hvern i brynju
<br>bragnar felldu;
+
::bragnar felldu;
<br>ér ulf gráan
+
::ér ulf gráan
<br>inni höfðuð,
+
::inni höfðuð,
<br>þar er Hamal hugði
+
::þar er Hamal hugði
<br>Hundingr konungr."
+
::Hundingr konungr."
</blockquote>
+
 
  
 
Hamall hét son Hagals. Hundingr konungr sendi menn til Hagals at leita Helga, en Helgi mátti eigi forðast annan veg en tók klæði ambáttar ok gekk at mala. Þeir leituðu ok fundu eigi Helga. Þá kvað Blindr inn bölvísi:
 
Hamall hét son Hagals. Hundingr konungr sendi menn til Hagals at leita Helga, en Helgi mátti eigi forðast annan veg en tók klæði ambáttar ok gekk at mala. Þeir leituðu ok fundu eigi Helga. Þá kvað Blindr inn bölvísi:
  
<blockquote>
 
2.
 
<br>"Hvöss eru augu
 
<br>í Hagals þýju;
 
<br>er-a þat karls ætt,
 
<br>er á kvernum stendr;
 
<br>steinar rifna
 
<br>stökk lúðr fyrir.
 
  
<br><br>3.
+
::2.
<br>Nú hefir hörð dæmi
+
::"Hvöss eru augu
<br>hildingr þegit,
+
::í Hagals þýju;
<br>er vísi skal
+
::er-a þat karls ætt,
<br>valbygg mala;
+
::er á kvernum stendr;
<br>heldr er sæmri
+
::steinar rifna
<br>hendi þeiri
+
::stökk lúðr fyrir.
<br>meðalkafli
+
::&nbsp;
<br>en möndultré."
+
::3.
</blockquote>
+
::Nú hefir hörð dæmi
 +
::hildingr þegit,
 +
::er vísi skal
 +
::valbygg mala;
 +
::heldr er sæmri
 +
::hendi þeiri
 +
::meðalkafli
 +
::en möndultré."
 +
::&nbsp;
 +
Hagall svaraði ok kvað:
  
Hagall svaraði ok kvað:
+
::4.
 +
::"Þat er lítil vá,
 +
::þótt lúðr þrumi
 +
::er mær konungs
 +
::möndul hrærir;
 +
::hon skævaði
 +
::skýjum efri
 +
::ok vega þorði
 +
::sem víkingar,
 +
::áðr hana Helgi
 +
::höftu gerði;
 +
::systir er hon þeira
 +
::Sigars ok Högna;
 +
::því hefir ötul augu
 +
::Ylfinga man."
  
<blockquote>
 
4.
 
<br>"Þat er lítil vá,
 
<br>þótt lúðr þrumi
 
<br>er mær konungs
 
<br>möndul hrærir;
 
<br>hon skævaði
 
<br>skýjum efri
 
<br>ok vega þorði
 
<br>sem víkingar,
 
<br>áðr hana Helgi
 
<br>höftu gerði;
 
<br>systir er hon þeira
 
<br>Sigars ok Högna;
 
<br>því hefir ötul augu
 
<br>Ylfinga man."
 
</blockquote>
 
  
 
Undan komst Helgi ok fór á herskip. Hann felldi Hunding konung ok var síðan kallaðr Helgi Hundingsbani. Hann lá með her sinn í Brunavágum ok hafði þar strandhögg ok átu þar hrátt. Högni hét konungr. Hans dóttir var Sigrún. Hon var valkyrja ok reið loft ok lög. Hon var Sváfa endrborin. Sigrún reið at skipum Helga ok kvað:
 
Undan komst Helgi ok fór á herskip. Hann felldi Hunding konung ok var síðan kallaðr Helgi Hundingsbani. Hann lá með her sinn í Brunavágum ok hafði þar strandhögg ok átu þar hrátt. Högni hét konungr. Hans dóttir var Sigrún. Hon var valkyrja ok reið loft ok lög. Hon var Sváfa endrborin. Sigrún reið at skipum Helga ok kvað:
  
<blockquote>
 
5.
 
<br>"Hverir láta fljóta
 
<br>fley við bakka?
 
<br>Hvar, hermegir,
 
<br>heima eiguð?
 
<br>Hvers bíðið ér
 
<br>í Brunavágum?
 
<br>Hvert lystir yðr
 
<br>leið at kanna?"
 
</blockquote>
 
  
 +
::5.
 +
::"Hverir láta fljóta
 +
::fley við bakka?
 +
::Hvar, hermegir,
 +
::heima eiguð?
 +
::Hvers bíðið ér
 +
::í Brunavágum?
 +
::Hvert lystir yðr
 +
::leið at kanna?"
 +
::&nbsp;
 
Helgi kvað:
 
Helgi kvað:
  
<blockquote>
+
::6.
6.
+
::"Hagall lætr fljóta
<br>"Hagall lætr fljóta
+
::fley við bakka,
<br>fley við bakka,
+
::eigum heima
<br>eigum heima
+
::í Hléseyju,
<br>í Hléseyju,
+
::bíðum byrjar
<br>bíðum byrjar
+
::í Brunavágum,
<br>í Brunavágum,
+
::austr lystir oss
<br>austr lystir oss
+
::leið at kanna."
<br>leið at kanna."
+
::&nbsp;
</blockquote>
 
 
 
 
Sigrún kvað:
 
Sigrún kvað:
  
<blockquote>
+
::7.
7.
+
::"Hvar hefir þú, hilmir,
<br>"Hvar hefir þú, hilmir,
+
::hildi vakða
<br>hildi vakða
+
::eða gögl alin
<br>eða gögl alin
+
::Gunnar systra?
<br>Gunnar systra?
+
::Hví er brynja þín
<br>Hví er brynja þín
+
::blóði stokkin?
<br>blóði stokkin?
+
::Hví skal und hjalmum
<br>Hví skal und hjalmum
+
::hrátt kjöt eta?"
<br>hrátt kjöt eta?"
+
::&nbsp;
</blockquote>
 
 
 
 
Helgi kvað:
 
Helgi kvað:
  
<blockquote>
+
::8.
8.
+
::"Þat vann næst nýs
<br>"Þat vann næst nýs
+
::niðr Ylfinga
<br>niðr Ylfinga
+
::fyr vestan ver,
<br>fyr vestan ver,
+
::ef þik vita lystir,
<br>ef þik vita lystir,
+
::er ek björnu tók
<br>er ek björnu tók
+
::í Bragalundi
<br>í Bragalundi
+
::ok ætt ara
<br>ok ætt ara
+
::oddum saddak.
<br>oddum saddak.
+
::&nbsp;
 
+
::9.
<br><br>9.
+
::Nú er sagt, mær,
<br>Nú er sagt, mær,
+
::hvaðan sakar gerðusk,
<br>hvaðan sakar gerðusk,
+
::því var á legi mér
<br>því var á legi mér
+
::lítt steikt etit."
<br>lítt steikt etit."
+
::&nbsp;
</blockquote>
 
 
 
 
Sigrún kvað:
 
Sigrún kvað:
  
<blockquote>
+
::10.
10.
+
::"Víg lýsir þú,
<br>"Víg lýsir þú,
+
::varð fyr Helga
<br>varð fyr Helga
+
::Hundingr konungr
<br>Hundingr konungr
+
::hníga at velli;
<br>hníga at velli;
+
::bar sókn saman,
<br>bar sókn saman,
+
::er sefa hefnduð
<br>er sefa hefnduð
+
::ok busti blóð
<br>ok busti blóð
+
::á brimis eggjar."
<br>á brimis eggjar."
+
::&nbsp;
</blockquote>
 
 
 
 
Helgi kvað:
 
Helgi kvað:
  
<blockquote>
+
::11.
11.
+
::"Hvat vissir þú,
<br>"Hvat vissir þú,
+
::at þeir séim,
<br>at þeir séim,
+
::snót svinnhuguð,
<br>snót svinnhuguð,
+
::er sefa hefndum?
<br>er sefa hefndum?
+
::Margir ro hvassir
<br>Margir ro hvassir
+
::hildings synir
<br>hildings synir
+
::ok ámunir
<br>ok ámunir
+
::ossum niðjum."
<br>ossum niðjum."
+
::&nbsp;
</blockquote>
 
 
 
 
Sigrún kvað:
 
Sigrún kvað:
  
<blockquote>
+
::12.
12.
+
::"Vark-a ek fjarri,
<br>"Vark-a ek fjarri,
+
::folks oddviti,
<br>folks oddviti,
+
::gær á morgun
<br>gær á morgun
+
::grams aldrlokum,
<br>grams aldrlokum,
+
::þó tel ek slægjan
<br>þó tel ek slægjan
+
::Sigmundar bur,
<br>Sigmundar bur,
+
::er í valrúnum
<br>er í valrúnum
+
::vígspjöll segir.
<br>vígspjöll segir.
+
::&nbsp;
 +
::13.
 +
::Leit ek þik um sinn
 +
::fyrr á langskipum,
 +
::þá er þú byggðir
 +
::blóðga stafna
 +
::ok úrsvalar
 +
::unnir léku;
 +
::nú vill dyljask
 +
::döglingr fyr mér,
 +
::en Högna mær
 +
::Helga kennir."
  
<br><br>13.
 
<br>Leit ek þik um sinn
 
<br>fyrr á langskipum,
 
<br>þá er þú byggðir
 
<br>blóðga stafna
 
<br>ok úrsvalar
 
<br>unnir léku;
 
<br>nú vill dyljask
 
<br>döglingr fyr mér,
 
<br>en Högna mær
 
<br>Helga kennir."
 
</blockquote>
 
  
 
Granmarr hét ríkr konungr, er bjó at Svarinshaugi. Hann átti marga sonu: Höðbroddr, annarr Guðmundr, þriði Starkaðr. Höðbroddr var í konungastefnu. Hann fastnaði sér Sigrúnu Högnadóttur. En er hon spyrr þat, þá reið hon með valkyrjur um loft ok um lög at leita Helga. Helgi var þá at Logafjöllum ok hafði barizt við Hundings sonu. Þar felldi hann þá Álf ok Eyjólf, Hjörvarð ok Hervarð, ok var hann allvígmóðr ok sat undir Arasteini. Þar hitti Sigrún hann ok rann á háls honum ok kyssti hann ok sagði honum erindi sitt, svá sem segir í Völsungakviðu inni fornu:
 
Granmarr hét ríkr konungr, er bjó at Svarinshaugi. Hann átti marga sonu: Höðbroddr, annarr Guðmundr, þriði Starkaðr. Höðbroddr var í konungastefnu. Hann fastnaði sér Sigrúnu Högnadóttur. En er hon spyrr þat, þá reið hon með valkyrjur um loft ok um lög at leita Helga. Helgi var þá at Logafjöllum ok hafði barizt við Hundings sonu. Þar felldi hann þá Álf ok Eyjólf, Hjörvarð ok Hervarð, ok var hann allvígmóðr ok sat undir Arasteini. Þar hitti Sigrún hann ok rann á háls honum ok kyssti hann ok sagði honum erindi sitt, svá sem segir í Völsungakviðu inni fornu:
  
<blockquote>
 
14.
 
<br>Sótti Sigrún
 
<br>sikling glaðan,
 
<br>heim nam hon Helga
 
<br>hönd at sækja,
 
<br>kyssti ok kvaddi
 
<br>konung und hjalmi;
 
<br>þá varð hilmi
 
<br>hugr á vífi.
 
 
<br><br>15.
 
<br>Fyrr lézk hon unna
 
<br>af öllum hug
 
<br>syni Sigmundar
 
<br>en hon sét hafði.
 
</blockquote>
 
  
 +
::14.
 +
::Sótti Sigrún
 +
::sikling glaðan,
 +
::heim nam hon Helga
 +
::hönd at sækja,
 +
::kyssti ok kvaddi
 +
::konung und hjalmi;
 +
::þá varð hilmi
 +
::hugr á vífi.
 +
::&nbsp;
 +
::15.
 +
::Fyrr lézk hon unna
 +
::af öllum hug
 +
::syni Sigmundar
 +
::en hon sét hafði.
 +
::&nbsp;
 
Sigrún kvað:
 
Sigrún kvað:
  
<blockquote>
+
::16.
16.
+
::"Var ek Höðbroddi
<br>"Var ek Höðbroddi
+
::í her föstnuð,
<br>í her föstnuð,
+
::en jöfur annan
<br>en jöfur annan
+
::eiga vildak;
<br>eiga vildak;
+
::þó sjámk, fylkir,
<br>þó sjámk, fylkir,
+
::frænda reiði,
<br>frænda reiði,
+
::hefi ek míns föður
<br>hefi ek míns föður
+
::munráð brotit."
<br>munráð brotit."
+
::&nbsp;
 
+
::17.
<br><br>17.
+
::Nam-a Högna mær
<br>Nam-a Högna mær
+
::of hug mæla,
<br>of hug mæla,
+
::hafa kvaðsk hon Helga
<br>hafa kvaðsk hon Helga
+
::hylli skyldu.
<br>hylli skyldu.
+
::&nbsp;
</blockquote>
+
Helgi kvað:
  
Helgi kvað:
+
::18.
 +
::"Hirð eigi þú
 +
::Högna reiði
 +
::né illan hug
 +
::ættar þinnar.
 +
::Þú skalt, mær ung,
 +
::at mér lifa;
 +
::ætt áttu, in góða,
 +
::er ek eigi sjámk."
  
<blockquote>
 
18.
 
<br>"Hirð eigi þú
 
<br>Högna reiði
 
<br>né illan hug
 
<br>ættar þinnar.
 
<br>Þú skalt, mær ung,
 
<br>at mér lifa;
 
<br>ætt áttu, in góða,
 
<br>er ek eigi sjámk."
 
</blockquote>
 
  
 
Helgi samnaði þá miklum skipaher ok fór til Frekasteins, ok fengu í hafi ofviðri mannhætt. Þá kómu leiftr yfir þá, ok stóðu geislar í skipin. Þeir sá í loftinu, at valkyrjur níu riðu, ok kenndu þeir Sigrúnu. Þá lægði storminn, ok kómu þeir heilir til lands. Granmarssynir sátu á bjargi nokkuru, er skipin sigldu at landi. Guðmundr hljóp á hest ok reið á njósn á bergit við höfnina. Þá hlóðu Völsungar seglum. Þá kvað Guðmundr:
 
Helgi samnaði þá miklum skipaher ok fór til Frekasteins, ok fengu í hafi ofviðri mannhætt. Þá kómu leiftr yfir þá, ok stóðu geislar í skipin. Þeir sá í loftinu, at valkyrjur níu riðu, ok kenndu þeir Sigrúnu. Þá lægði storminn, ok kómu þeir heilir til lands. Granmarssynir sátu á bjargi nokkuru, er skipin sigldu at landi. Guðmundr hljóp á hest ok reið á njósn á bergit við höfnina. Þá hlóðu Völsungar seglum. Þá kvað Guðmundr:
  
<blockquote>
 
19.
 
<br>"Hver er skjöldungr,
 
<br>sá er skipum stýrir,
 
<br>lætr gunnfana
 
<br>gullinn fyr stafni?
 
<br>Þykkja mér fríð
 
<br>í fararbroddi;
 
<br>verpr vígroða
 
<br>um víkinga.
 
</blockquote>
 
  
 +
::19.
 +
::"Hver er skjöldungr,
 +
::sá er skipum stýrir,
 +
::lætr gunnfana
 +
::gullinn fyr stafni?
 +
::Þykkja mér fríð
 +
::í fararbroddi;
 +
::verpr vígroða
 +
::um víkinga.
 +
::&nbsp;
 
Sinfjötli kvað:
 
Sinfjötli kvað:
  
<blockquote>
+
::20.
20.
+
::"Hér má Höðbroddr
<br>"Hér má Höðbroddr
+
::Helga kenna
<br>Helga kenna
+
::flótta trauðan
<br>flótta trauðan
+
::í flota miðjum,
<br>í flota miðjum,
+
::hann hefir eðli
<br>hann hefir eðli
+
::ættar þinnar
<br>ættar þinnar
+
::arf Fjörsunga,
<br>arf Fjörsunga,
+
::und sik þrungit."
<br>und sik þrungit."
+
::&nbsp;
</blockquote>
 
 
 
 
Guðmundr kvað:
 
Guðmundr kvað:
  
<blockquote>
+
::21.
21.
+
::"Því fyrr skulu
<br>"Því fyrr skulu
+
::at Frekasteini
<br>at Frekasteini
+
::sáttir saman
<br>sáttir saman
+
::um sakar dæma;
<br>um sakar dæma;
+
::mál er, Höðbroddr,
<br>mál er, Höðbroddr,
+
::hefnd at vinna
<br>hefnd at vinna
+
::ef vér lægra hlut
<br>ef vér lægra hlut
+
::lengi bárum."
<br>lengi bárum."
+
::&nbsp;
</blockquote>
 
 
 
 
Sinfjötli kvað:
 
Sinfjötli kvað:
  
<blockquote>
+
::22.
22.
+
::"Fyrr mundu, Guðmundr,
<br>"Fyrr mundu, Guðmundr,
+
::geitr of halda
<br>geitr of halda
+
::ok bergskorar
<br>ok bergskorar
+
::brattar klífa,
<br>brattar klífa,
+
::hafa þér í hendi
<br>hafa þér í hendi
+
::heslikylfu,
<br>heslikylfu,
+
::þat er þér blíðara
<br>þat er þér blíðara
+
::en brimis dómar.
<br>en brimis dómar.
+
::&nbsp;
</blockquote>
 
 
 
 
Helgi kvað:
 
Helgi kvað:
  
<blockquote>
+
::23.
23.
+
::"Þér er, Sinfjötli,
<br>"Þér er, Sinfjötli,
+
::sæmra miklu
<br>sæmra miklu
+
::gunni at heyja
<br>gunni at heyja
+
::ok glaða örnu
<br>ok glaða örnu
+
::en ónýtum
<br>en ónýtum
+
::orðum at bregða,
<br>orðum at bregða,
+
::þótt hildingar
<br>þótt hildingar
+
::heiftir deili.
<br>heiftir deili.
+
::&nbsp;
 +
::24.
 +
::Þykkja-t mér góðir
 +
::Granmars synir,
 +
::þó dugir siklingum
 +
::satt at mæla;
 +
::þeir merkt hafa
 +
::á Móinsheimum,
 +
::at hug hafa
 +
::hjörum at bregða;
 +
::eru hildingar
 +
::hölzti snjallir.
  
<br><br>24.
 
<br>Þykkja-t mér góðir
 
<br>Granmars synir,
 
<br>þó dugir siklingum
 
<br>satt at mæla;
 
<br>þeir merkt hafa
 
<br>á Móinsheimum,
 
<br>at hug hafa
 
<br>hjörum at bregða;
 
<br>eru hildingar
 
<br>hölzti snjallir.
 
</blockquote>
 
  
 
Guðmundr reið heim með hersögu. Þá sömnuðu Granmarssynir her. Kómu þar margir konungar. Þar var Högni, faðir Sigrúnar, ok synir hans, Bragi ok Dagr. Þar var orrusta mikil, ok fellu allir Granmarssynir ok allir þeira höfðingjar nema Dagr Högnason fekk grið ok vann eiða Völsungum. Sigrún gekk í valinn ok hitti Höðbrodd at kominn dauða. Hon kvað:
 
Guðmundr reið heim með hersögu. Þá sömnuðu Granmarssynir her. Kómu þar margir konungar. Þar var Högni, faðir Sigrúnar, ok synir hans, Bragi ok Dagr. Þar var orrusta mikil, ok fellu allir Granmarssynir ok allir þeira höfðingjar nema Dagr Högnason fekk grið ok vann eiða Völsungum. Sigrún gekk í valinn ok hitti Höðbrodd at kominn dauða. Hon kvað:
  
<blockquote>
 
25.
 
<br>"Mun-a þér, Sigrún
 
<br>frá Sefafjöllum
 
<br>Höðbroddr konungr,
 
<br>hníga at armi;
 
<br>liðin er ævi
 
<br>- oft náir hrævi
 
<br>gránstóð gríðar, -
 
<br>Granmars sona."
 
</blockquote>
 
  
Þá hitti hon Helga ok varð allfegin. Hann kvað:
+
::25.
 +
::"Mun-a þér, Sigrún
 +
::frá Sefafjöllum
 +
::Höðbroddr konungr,
 +
::hníga at armi;
 +
::liðin er ævi
 +
::- oft náir hrævi
 +
::gránstóð gríðar, -
 +
::Granmars sona."
  
<blockquote>
 
26.
 
<br>"Er-at þér at öllu,
 
<br>alvitr, gefit,
 
<br>- þó kveð ek nökkvi
 
<br>nornir valda -:
 
<br>fellu í morgun
 
<br>at Frekasteini
 
<br>Bragi ok Högni,
 
<br>varð ek bani þeira.
 
  
<br><br>27.
+
Þá hitti hon Helga ok varð allfegin. Hann kvað:
<br>En at Styrkleifum
 
<br>Starkaðr konungr,
 
<br>en at Hlébjörgum
 
<br>Hrollaugs synir;
 
<br>þann sá ek gylfa
 
<br>grimmúðgastan,
 
<br>er barðisk bolr,
 
<br>var á brott höfuð.
 
  
<br><br>28.
 
<br>Liggja at jörðu
 
<br>allra flestir
 
<br>niðjar þínir,
 
<br>at náum orðnir;
 
<br>vannt-at-tu vígi,
 
<br>var þér þat skapat,
 
<br>at þú at rógi
 
<br>ríkmenni vart."
 
</blockquote>
 
  
 +
::26.
 +
::"Er-at þér at öllu,
 +
::alvitr, gefit,
 +
::- þó kveð ek nökkvi
 +
::nornir valda -:
 +
::fellu í morgun
 +
::at Frekasteini
 +
::Bragi ok Högni,
 +
::varð ek bani þeira.
 +
::&nbsp;
 +
::27.
 +
::En at Styrkleifum
 +
::Starkaðr konungr,
 +
::en at Hlébjörgum
 +
::Hrollaugs synir;
 +
::þann sá ek gylfa
 +
::grimmúðgastan,
 +
::er barðisk bolr,
 +
::var á brott höfuð.
 +
::&nbsp;
 +
::28.
 +
::Liggja at jörðu
 +
::allra flestir
 +
::niðjar þínir,
 +
::at náum orðnir;
 +
::vannt-at-tu vígi,
 +
::var þér þat skapat,
 +
::at þú at rógi
 +
::ríkmenni vart."
 +
::&nbsp;
 
Þá grét Sigrún. Hann kvað:
 
Þá grét Sigrún. Hann kvað:
  
<blockquote>
+
::29.
29.
+
::"Huggastu, Sigrún!
<br>"Huggastu, Sigrún!
+
::Hildr hefr þú oss verið;
<br>Hildr hefr þú oss verið;
+
::vinna-t skjöldungar sköpum."
<br>vinna-t skjöldungar sköpum."
+
::&nbsp;
</blockquote>
+
Sigrún kvað:
  
Sigrún kvað:
+
::"Lifna mynda ek nú kjósa,
 +
::er liðnir eru,
 +
::ok knætta ek þér þó í faðmi felask."
  
<blockquote>
 
"Lifna mynda ek nú kjósa,
 
<br>er liðnir eru,
 
<br>ok knætta ek þér þó í faðmi felask."
 
</blockquote>
 
  
 
Helgi fekk Sigrúnar, ok áttu þau sonu. Var Helgi eigi gamall. Dagr Högnason blótaði Óðin til föðurhefnda. Óðinn léði Dag geirs síns. Dagr fann Helga, mág sinn, þar sem heitir at Fjöturlundi. Hann lagði í gögnum Helga með geirnum. Þar fell Helgi, en Dagr reið til Sefafjalla ok sagði Sigrúnu tíðindi.
 
Helgi fekk Sigrúnar, ok áttu þau sonu. Var Helgi eigi gamall. Dagr Högnason blótaði Óðin til föðurhefnda. Óðinn léði Dag geirs síns. Dagr fann Helga, mág sinn, þar sem heitir at Fjöturlundi. Hann lagði í gögnum Helga með geirnum. Þar fell Helgi, en Dagr reið til Sefafjalla ok sagði Sigrúnu tíðindi.
  
<blockquote>
 
30.
 
<br>"Trauðr em ek, systir,
 
<br>trega þér at segja,
 
<br>því at ek hefi nauðigr
 
<br>nifti grætta;
 
<br>fell í morgun
 
<br>und Fjöturlundi
 
<br>buðlungr, sá er var
 
<br>beztr í heimi
 
<br>ok hildingum
 
<br>á halsi stóð."
 
</blockquote>
 
  
 +
::30.
 +
::"Trauðr em ek, systir,
 +
::trega þér at segja,
 +
::því at ek hefi nauðigr
 +
::nifti grætta;
 +
::fell í morgun
 +
::und Fjöturlundi
 +
::buðlungr, sá er var
 +
::beztr í heimi
 +
::ok hildingum
 +
::á halsi stóð."
 +
::&nbsp;
 
Sigrún kvað
 
Sigrún kvað
  
<blockquote>
+
::31.
31.
+
::"Þik skyli allir
<br>"Þik skyli allir
+
::eiðar bíta,
<br>eiðar bíta,
+
::þeir er Helga
<br>þeir er Helga
+
::hafðir unna
<br>hafðir unna
+
::at inu ljósa
<br>at inu ljósa
+
::Leiftrar vatni
<br>Leiftrar vatni
+
::ok at úrsvölum
<br>ok at úrsvölum
+
::Unnarsteini.
<br>Unnarsteini.
+
::&nbsp;
 
+
::32.
<br><br>32.
+
::Skríði-at þat skip,
<br>Skríði-at þat skip,
+
::er und þér skríði,
<br>er und þér skríði,
+
::þótt óskabyrr
<br>þótt óskabyrr
+
::eftir leggisk;
<br>eftir leggisk;
+
::renni-a sá marr,
<br>renni-a sá marr,
+
::er und þér renni,
<br>er und þér renni,
+
::þóttú fjándr þína
<br>þóttú fjándr þína
+
::forðask eigir.
<br>forðask eigir.
+
::&nbsp;
 
+
::33.
<br><br>33.
+
::Bíti-a þér þat sverð,
<br>Bíti-a þér þat sverð,
+
::er þú bregðir,
<br>er þú bregðir,
+
::nema sjalfum þér
<br>nema sjalfum þér
+
::syngvi of höfði.
<br>syngvi of höfði.
+
::Þá væri þér hefnt
<br>Þá væri þér hefnt
+
::Helga dauða,
<br>Helga dauða,
+
::ef þú værir vargr
<br>ef þú værir vargr
+
::á viðum úti
<br>á viðum úti
+
::auðs andvani
<br>auðs andvani
+
::ok alls gamans,
<br>ok alls gamans,
+
::hefðir eigi mat,
<br>hefðir eigi mat,
+
::nema á hræjum spryngir."
<br>nema á hræjum spryngir."
+
::&nbsp;
</blockquote>
 
 
 
 
Dagur kvað:
 
Dagur kvað:
  
<blockquote>
+
::34.
34.
+
::"Ær ertu, systir,
<br>"Ær ertu, systir,
+
::ok örvita,
<br>ok örvita,
+
::er þú bræðr þínum
<br>er þú bræðr þínum
+
::biðr forskapa;
<br>biðr forskapa;
+
::einn veldr Óðinn
<br>einn veldr Óðinn
+
::öllu bölvi,
<br>öllu bölvi,
+
::því at með sifjungum
<br>því at með sifjungum
+
::sakrúnar bar.
<br>sakrúnar bar.
+
::&nbsp;
 +
::35.
 +
::Þér býðr bróðir
 +
::bauga rauða,
 +
::öll Vandilsvé
 +
::ok Vígdali;
 +
::hafðu halfan heim
 +
::harms at gjöldum,
 +
::brúðr baugvarið,
 +
::ok burir þínir."
 +
::&nbsp;
 +
Sigrún kvað:
  
<br><br>35.
+
::36.
<br>Þér býðr bróðir
+
::"Sitk-a ek svá sæl
<br>bauga rauða,
+
::at Sefafjöllum
<br>öll Vandilsvé
+
::ár né of nætr,
<br>ok Vígdali;
+
::at ek una lífi,
<br>hafðu halfan heim
+
::nema at liði lofðungs
<br>harms at gjöldum,
+
::ljóma bregði,
<br>brúðr baugvarið,
+
::renni und vísa
<br>ok burir þínir."
+
::Vígblær þinig,
</blockquote>
+
::gullbitli vanr,
 +
::knega ek grami fagna.
 +
::&nbsp;
 +
::37.
 +
::Svá hafði Helgi
 +
::hrædda görva
 +
::fjándr sína alla
 +
::ok frændr þeira
 +
::sem fyr ulfi
 +
::óðar rynni
 +
::geitr af fjalli
 +
::geiskafullar.
 +
::&nbsp;
 +
::38.
 +
::Svá bar Helgi
 +
::af hildingum
 +
::sem ítrskapaðr
 +
::askr af þyrni
 +
::eða sá dýrkalfr
 +
::döggu slunginn
 +
::er efri ferr
 +
::öllum dýrum
 +
::ok horn glóa
 +
::við himin sjalfan."
  
Sigrún kvað:
 
  
<blockquote>
+
Haugr var gjörr eftir Helga. En er hann kom til Valhallar, þá bauð Óðinn honum öllu at ráða með sér. Helgi kvað:
36.
 
<br>"Sitk-a ek svá sæl
 
<br>at Sefafjöllum
 
<br>ár né of nætr,
 
<br>at ek una lífi,
 
<br>nema at liði lofðungs
 
<br>ljóma bregði,
 
<br>renni und vísa
 
<br>Vígblær þinig,
 
<br>gullbitli vanr,
 
<br>knega ek grami fagna.
 
 
 
<br><br>37.
 
<br>Svá hafði Helgi
 
<br>hrædda görva
 
<br>fjándr sína alla
 
<br>ok frændr þeira
 
<br>sem fyr ulfi
 
<br>óðar rynni
 
<br>geitr af fjalli
 
<br>geiskafullar.
 
  
<br><br>38.
 
<br>Svá bar Helgi
 
<br>af hildingum
 
<br>sem ítrskapaðr
 
<br>askr af þyrni
 
<br>eða sá dýrkalfr
 
<br>döggu slunginn
 
<br>er efri ferr
 
<br>öllum dýrum
 
<br>ok horn glóa
 
<br>við himin sjalfan."
 
</blockquote>
 
  
Haugr var gjörr eftir Helga. En er hann kom til Valhallar, þá bauð Óðinn honum öllu at ráða með sér. Helgi kvað:
+
::39.
 +
::"Þú skalt, Hundingr,
 +
::hverjum manni
 +
::fótlaug geta
 +
::ok funa kynda,
 +
::hunda binda,
 +
::hesta gæta,
 +
::gefa svínum soð,
 +
::áðr sofa gangir."
  
<blockquote>
 
39.
 
<br>"Þú skalt, Hundingr,
 
<br>hverjum manni
 
<br>fótlaug geta
 
<br>ok funa kynda,
 
<br>hunda binda,
 
<br>hesta gæta,
 
<br>gefa svínum soð,
 
<br>áðr sofa gangir."
 
</blockquote>
 
  
 
Ambótt Sigrúnar gekk um aftan hjá haugi Helga ok sá, at Helgi reið til haugsins með marga menn. Ambótt kvað:
 
Ambótt Sigrúnar gekk um aftan hjá haugi Helga ok sá, at Helgi reið til haugsins með marga menn. Ambótt kvað:
  
<blockquote>
 
40.
 
<br>"Hvárt eru þat svik ein,
 
<br>er ek sjá þykkjumk,
 
<br>eða ragnarök,
 
<br>- ríða menn dauðir,
 
<br>er jóa yðra
 
<br>oddum keyrið -
 
<br>eða er hildingum
 
<br>heimför gefin?"
 
</blockquote>
 
  
 +
::40.
 +
::"Hvárt eru þat svik ein,
 +
::er ek sjá þykkjumk,
 +
::eða ragnarök,
 +
::- ríða menn dauðir,
 +
::er jóa yðra
 +
::oddum keyrið -
 +
::eða er hildingum
 +
::heimför gefin?"
 +
::&nbsp;
 
Helgi kvað:
 
Helgi kvað:
  
<blockquote>
+
::41.
41.
+
::"Er-a þat svik ein,
<br>"Er-a þat svik ein,
+
::er þú sjá þykkisk,
<br>er þú sjá þykkisk,
+
::né aldar rof,
<br>né aldar rof,
+
::þóttú oss lítir,
<br>þóttú oss lítir,
+
::þótt vér jóa óra
<br>þótt vér jóa óra
+
::oddum keyrim,
<br>oddum keyrim,
+
::né er hildingum
<br>né er hildingum
+
::heimför gefin."
<br>heimför gefin."
+
 
</blockquote>
 
  
 
Heim gekk ambátt ok sagði Sigrúnu:
 
Heim gekk ambátt ok sagði Sigrúnu:
  
<blockquote>
+
 
42.
+
::42.
<br>"Út gakk þú, Sigrún
+
::"Út gakk þú, Sigrún
<br>frá Sefafjöllum,
+
::frá Sefafjöllum,
<br>ef þik folks jaðar
+
::ef þik folks jaðar
<br>finna lystir;
+
::finna lystir;
<br>upp er haugr lokinn,
+
::upp er haugr lokinn,
<br>kominn er Helgi,
+
::kominn er Helgi,
<br>dolgspor dreyra,
+
::dolgspor dreyra,
<br>döglingr bað þik,
+
::döglingr bað þik,
<br>at þú sárdropa
+
::at þú sárdropa
<br>svefja skyldir."
+
::svefja skyldir."
</blockquote>
+
 
  
 
Sigrún gekk í hauginn til Helga ok kvað:
 
Sigrún gekk í hauginn til Helga ok kvað:
  
<blockquote>
 
43.
 
<br>"Nú em ek svá fegin
 
<br>fundi okkrum
 
<br>sem átfrekir
 
<br>Óðins haukar,
 
<br>er val vitu,
 
<br>varmar bráðir,
 
<br>eða dögglitir
 
<br>dagsbrún sjá.
 
 
<br><br>44.
 
<br>Fyrr vil ek kyssa
 
<br>konung ólifðan
 
<br>en þú blóðugri
 
<br>brynju kastir;
 
<br>hár er þitt, Helgi,
 
<br>hélu þrungit,
 
<br>allr er vísi
 
<br>valdögg sleginn,
 
<br>hendr úrsvalar
 
<br>Högna mági;
 
<br>hvé skal ek þér, buðlungr,
 
<br>þess bót of vinna?"
 
</blockquote>
 
  
 +
::43.
 +
::"Nú em ek svá fegin
 +
::fundi okkrum
 +
::sem átfrekir
 +
::Óðins haukar,
 +
::er val vitu,
 +
::varmar bráðir,
 +
::eða dögglitir
 +
::dagsbrún sjá.
 +
::&nbsp;
 +
::44.
 +
::Fyrr vil ek kyssa
 +
::konung ólifðan
 +
::en þú blóðugri
 +
::brynju kastir;
 +
::hár er þitt, Helgi,
 +
::hélu þrungit,
 +
::allr er vísi
 +
::valdögg sleginn,
 +
::hendr úrsvalar
 +
::Högna mági;
 +
::hvé skal ek þér, buðlungr,
 +
::þess bót of vinna?"
 +
::&nbsp;
 
Helgi kvað:
 
Helgi kvað:
  
<blockquote>
+
::45.
45.
+
::"Ein veldr þú, Sigrún
<br>"Ein veldr þú, Sigrún
+
::frá Sefafjöllum,
<br>frá Sefafjöllum,
+
::er Helgi er
<br>er Helgi er
+
::harmdögg sleginn;
<br>harmdögg sleginn;
+
::grætr þú, gullvarið,
<br>grætr þú, gullvarið,
+
::grimmum tárum,
<br>grimmum tárum,
+
::sólbjört, suðræn,
<br>sólbjört, suðræn,
+
::áðr þú sofa gangir;
<br>áðr þú sofa gangir;
+
::hvert fellr blóðugt
<br>hvert fellr blóðugt
+
::á brjóst grami,
<br>á brjóst grami,
+
::úrsvalt, innfjalgt,
<br>úrsvalt, innfjalgt,
+
::ekka þrungit.
<br>ekka þrungit.
+
::&nbsp;
 +
::46.
 +
::Vel skulum drekka
 +
::dýrar veigar,
 +
::þótt misst hafim
 +
::munar ok landa;
 +
::skal engi maðr
 +
::angrljóð kveða,
 +
::þótt mér á brjósti
 +
::benjar líti;
 +
::nú eru brúðir
 +
::byrgðar í haugi,
 +
::lofða dísir,
 +
::hjá oss liðnum."
  
<br><br>46.
 
<br>Vel skulum drekka
 
<br>dýrar veigar,
 
<br>þótt misst hafim
 
<br>munar ok landa;
 
<br>skal engi maðr
 
<br>angrljóð kveða,
 
<br>þótt mér á brjósti
 
<br>benjar líti;
 
<br>nú eru brúðir
 
<br>byrgðar í haugi,
 
<br>lofða dísir,
 
<br>hjá oss liðnum."
 
</blockquote>
 
  
 
Sigrún bjó sæing í hauginum.
 
Sigrún bjó sæing í hauginum.
  
<blockquote>
 
47.
 
<br>"Hér hefi ek þér, Helgi,
 
<br>hvílu görva
 
<br>angrlausa mjök,
 
<br>Ylfinga niðr,
 
<br>vil ek þér í faðmi,
 
<br>fylkir, sofna
 
<br>sem ek lofðungi
 
<br>lifnum myndak."
 
</blockquote>
 
  
 +
::47.
 +
::"Hér hefi ek þér, Helgi,
 +
::hvílu görva
 +
::angrlausa mjök,
 +
::Ylfinga niðr,
 +
::vil ek þér í faðmi,
 +
::fylkir, sofna
 +
::sem ek lofðungi
 +
::lifnum myndak."
 +
::&nbsp;
 
Helgi kvað:
 
Helgi kvað:
  
<blockquote>
+
::48.
48.
+
::"Nú kveð ek enskis
<br>"Nú kveð ek enskis
+
::örvænt vera
<br>örvænt vera
+
::síð né snimma
<br>síð né snimma
+
::at Sefafjöllum,
<br>at Sefafjöllum,
+
::er þú á armi
<br>er þú á armi
+
::ólifðum sefr,
<br>ólifðum sefr,
+
::hvít, í haugi,
<br>hvít, í haugi,
+
::Högna dóttir,
<br>Högna dóttir,
+
::ok ertu kvik,
<br>ok ertu kvik,
+
::in konungborna.
<br>in konungborna.
+
::&nbsp;
 +
::49.
 +
::Mál er mér at ríða
 +
::roðnar brautir,
 +
::láta fölvan jó
 +
::flugstíg troða;
 +
::skal ek fyr vestan
 +
::vindhjalms brúar,
 +
::áðr Salgófnir
 +
::sigrþjóð veki."
  
<br><br>49.
 
<br>Mál er mér at ríða
 
<br>roðnar brautir,
 
<br>láta fölvan jó
 
<br>flugstíg troða;
 
<br>skal ek fyr vestan
 
<br>vindhjalms brúar,
 
<br>áðr Salgófnir
 
<br>sigrþjóð veki."
 
</blockquote>
 
  
 
Þeir Helgi riðu leið sína, en þær fóru heim til bæjar. Annan aftan lét Sigrún ambótt halda vörð á hauginum. En at dagsetri, er Sigrún kom til haugsins, hon kvað:
 
Þeir Helgi riðu leið sína, en þær fóru heim til bæjar. Annan aftan lét Sigrún ambótt halda vörð á hauginum. En at dagsetri, er Sigrún kom til haugsins, hon kvað:
  
<blockquote>
 
50.
 
<br>"Kominn væri nú,
 
<br>ef koma hygði,
 
<br>Sigmundar burr
 
<br>frá sölum Óðins;
 
<br>kveð ek grams þinig
 
<br>grænask vánir,
 
<br>er á asklimum
 
<br>ernir sitja
 
<br>ok drífr drótt öll
 
<br>draumþinga til."
 
</blockquote>
 
  
 +
::50.
 +
::"Kominn væri nú,
 +
::ef koma hygði,
 +
::Sigmundar burr
 +
::frá sölum Óðins;
 +
::kveð ek grams þinig
 +
::grænask vánir,
 +
::er á asklimum
 +
::ernir sitja
 +
::ok drífr drótt öll
 +
::draumþinga til."
 +
::&nbsp;
 
Ambótt kvað:
 
Ambótt kvað:
  
<blockquote>
+
::51.
51.
+
::"Verðu eigi svá ær,
<br>"Verðu eigi svá ær,
+
::at ein farir,
<br>at ein farir,
+
::dís skjöldunga,
<br>dís skjöldunga,
+
::draughúsa til;
<br>draughúsa til;
+
::verða öflgari
<br>verða öflgari
+
::allir á nóttum
<br>allir á nóttum
+
::dauðir dolgar, mær,
<br>dauðir dolgar, mær,
+
::en um daga ljósa."
<br>en um daga ljósa."
+
 
</blockquote>
 
  
 
Sigrún varð skammlíf af harmi ok trega. Þat var trúa í forneskju, at menn væri endrbornir, en þat er nú kölluð kerlingavilla. Helgi ok Sigrún, er kallat, at væri endrborin. Hét hann þá Helgi Haddingjaskati, en hon Kára Hálfdanardóttir, svá sem kveðit er í Káruljóðum, ok var hon valkyrja.
 
Sigrún varð skammlíf af harmi ok trega. Þat var trúa í forneskju, at menn væri endrbornir, en þat er nú kölluð kerlingavilla. Helgi ok Sigrún, er kallat, at væri endrborin. Hét hann þá Helgi Haddingjaskati, en hon Kára Hálfdanardóttir, svá sem kveðit er í Káruljóðum, ok var hon valkyrja.

Revisjonen fra 22. des. 2013 kl. 17:32

Velg språk Norrønt Islandsk Norsk Dansk Svensk Færøysk
Denne teksten finnes i flere utgaver på følgende språk ► Original.gif Norsk.gif Dansk.gif Svensk.gif
Norsk.gif Dansk.gif Svensk.gif
Norsk.gif Dansk.gif Svensk.gif
Dansk.gif Svensk.gif
Svensk.gif
Svensk.gif


Eddukvæði
Sæmundar-Edda


GUÐNI JÓNSSON
bjó til prentunar


Völsungakviða in forna
(Helgakviða Hundingsbana II)


Sigmundr konungr Völsungsson átti Borghildi af Brálundi. Þau hétu son sinn Helga ok eftir Helga Hjörvarðssyni. Helga fóstraði Hagall. Hundingr hét ríkr konungr. Við hann er Hundland kennt. Hann var hermaðr mikill ok átti marga sonu, þá er í hernaði váru. Ófriðr ok dylgjur váru á milli þeira Hundings konungs ok Sigmundar konungs. Drápu hvárir annarra frændr. Sigmundr konungr ok hans ættmenn hétu Völsungar ok Ylfingar. Helgi fór ok njósnaði til hirðar Hundings konungs á laun. Hemingr, son Hundings konungs, var heima. En er Helgi fór í brott, þá hitti hann hjarðarsvein ok kvað:


1.
"Segðu Hemingi
at Helgi man,
hvern i brynju
bragnar felldu;
ér ulf gráan
inni höfðuð,
þar er Hamal hugði
Hundingr konungr."


Hamall hét son Hagals. Hundingr konungr sendi menn til Hagals at leita Helga, en Helgi mátti eigi forðast annan veg en tók klæði ambáttar ok gekk at mala. Þeir leituðu ok fundu eigi Helga. Þá kvað Blindr inn bölvísi:


2.
"Hvöss eru augu
í Hagals þýju;
er-a þat karls ætt,
er á kvernum stendr;
steinar rifna
stökk lúðr fyrir.
 
3.
Nú hefir hörð dæmi
hildingr þegit,
er vísi skal
valbygg mala;
heldr er sæmri
hendi þeiri
meðalkafli
en möndultré."
 

Hagall svaraði ok kvað:

4.
"Þat er lítil vá,
þótt lúðr þrumi
er mær konungs
möndul hrærir;
hon skævaði
skýjum efri
ok vega þorði
sem víkingar,
áðr hana Helgi
höftu gerði;
systir er hon þeira
Sigars ok Högna;
því hefir ötul augu
Ylfinga man."


Undan komst Helgi ok fór á herskip. Hann felldi Hunding konung ok var síðan kallaðr Helgi Hundingsbani. Hann lá með her sinn í Brunavágum ok hafði þar strandhögg ok átu þar hrátt. Högni hét konungr. Hans dóttir var Sigrún. Hon var valkyrja ok reið loft ok lög. Hon var Sváfa endrborin. Sigrún reið at skipum Helga ok kvað:


5.
"Hverir láta fljóta
fley við bakka?
Hvar, hermegir,
heima eiguð?
Hvers bíðið ér
í Brunavágum?
Hvert lystir yðr
leið at kanna?"
 

Helgi kvað:

6.
"Hagall lætr fljóta
fley við bakka,
eigum heima
í Hléseyju,
bíðum byrjar
í Brunavágum,
austr lystir oss
leið at kanna."
 

Sigrún kvað:

7.
"Hvar hefir þú, hilmir,
hildi vakða
eða gögl alin
Gunnar systra?
Hví er brynja þín
blóði stokkin?
Hví skal und hjalmum
hrátt kjöt eta?"
 

Helgi kvað:

8.
"Þat vann næst nýs
niðr Ylfinga
fyr vestan ver,
ef þik vita lystir,
er ek björnu tók
í Bragalundi
ok ætt ara
oddum saddak.
 
9.
Nú er sagt, mær,
hvaðan sakar gerðusk,
því var á legi mér
lítt steikt etit."
 

Sigrún kvað:

10.
"Víg lýsir þú,
varð fyr Helga
Hundingr konungr
hníga at velli;
bar sókn saman,
er sefa hefnduð
ok busti blóð
á brimis eggjar."
 

Helgi kvað:

11.
"Hvat vissir þú,
at þeir séim,
snót svinnhuguð,
er sefa hefndum?
Margir ro hvassir
hildings synir
ok ámunir
ossum niðjum."
 

Sigrún kvað:

12.
"Vark-a ek fjarri,
folks oddviti,
gær á morgun
grams aldrlokum,
þó tel ek slægjan
Sigmundar bur,
er í valrúnum
vígspjöll segir.
 
13.
Leit ek þik um sinn
fyrr á langskipum,
þá er þú byggðir
blóðga stafna
ok úrsvalar
unnir léku;
nú vill dyljask
döglingr fyr mér,
en Högna mær
Helga kennir."


Granmarr hét ríkr konungr, er bjó at Svarinshaugi. Hann átti marga sonu: Höðbroddr, annarr Guðmundr, þriði Starkaðr. Höðbroddr var í konungastefnu. Hann fastnaði sér Sigrúnu Högnadóttur. En er hon spyrr þat, þá reið hon með valkyrjur um loft ok um lög at leita Helga. Helgi var þá at Logafjöllum ok hafði barizt við Hundings sonu. Þar felldi hann þá Álf ok Eyjólf, Hjörvarð ok Hervarð, ok var hann allvígmóðr ok sat undir Arasteini. Þar hitti Sigrún hann ok rann á háls honum ok kyssti hann ok sagði honum erindi sitt, svá sem segir í Völsungakviðu inni fornu:


14.
Sótti Sigrún
sikling glaðan,
heim nam hon Helga
hönd at sækja,
kyssti ok kvaddi
konung und hjalmi;
þá varð hilmi
hugr á vífi.
 
15.
Fyrr lézk hon unna
af öllum hug
syni Sigmundar
en hon sét hafði.
 

Sigrún kvað:

16.
"Var ek Höðbroddi
í her föstnuð,
en jöfur annan
eiga vildak;
þó sjámk, fylkir,
frænda reiði,
hefi ek míns föður
munráð brotit."
 
17.
Nam-a Högna mær
of hug mæla,
hafa kvaðsk hon Helga
hylli skyldu.
 

Helgi kvað:

18.
"Hirð eigi þú
Högna reiði
né illan hug
ættar þinnar.
Þú skalt, mær ung,
at mér lifa;
ætt áttu, in góða,
er ek eigi sjámk."


Helgi samnaði þá miklum skipaher ok fór til Frekasteins, ok fengu í hafi ofviðri mannhætt. Þá kómu leiftr yfir þá, ok stóðu geislar í skipin. Þeir sá í loftinu, at valkyrjur níu riðu, ok kenndu þeir Sigrúnu. Þá lægði storminn, ok kómu þeir heilir til lands. Granmarssynir sátu á bjargi nokkuru, er skipin sigldu at landi. Guðmundr hljóp á hest ok reið á njósn á bergit við höfnina. Þá hlóðu Völsungar seglum. Þá kvað Guðmundr:


19.
"Hver er skjöldungr,
sá er skipum stýrir,
lætr gunnfana
gullinn fyr stafni?
Þykkja mér fríð
í fararbroddi;
verpr vígroða
um víkinga.
 

Sinfjötli kvað:

20.
"Hér má Höðbroddr
Helga kenna
flótta trauðan
í flota miðjum,
hann hefir eðli
ættar þinnar
arf Fjörsunga,
und sik þrungit."
 

Guðmundr kvað:

21.
"Því fyrr skulu
at Frekasteini
sáttir saman
um sakar dæma;
mál er, Höðbroddr,
hefnd at vinna
ef vér lægra hlut
lengi bárum."
 

Sinfjötli kvað:

22.
"Fyrr mundu, Guðmundr,
geitr of halda
ok bergskorar
brattar klífa,
hafa þér í hendi
heslikylfu,
þat er þér blíðara
en brimis dómar.
 

Helgi kvað:

23.
"Þér er, Sinfjötli,
sæmra miklu
gunni at heyja
ok glaða örnu
en ónýtum
orðum at bregða,
þótt hildingar
heiftir deili.
 
24.
Þykkja-t mér góðir
Granmars synir,
þó dugir siklingum
satt at mæla;
þeir merkt hafa
á Móinsheimum,
at hug hafa
hjörum at bregða;
eru hildingar
hölzti snjallir.


Guðmundr reið heim með hersögu. Þá sömnuðu Granmarssynir her. Kómu þar margir konungar. Þar var Högni, faðir Sigrúnar, ok synir hans, Bragi ok Dagr. Þar var orrusta mikil, ok fellu allir Granmarssynir ok allir þeira höfðingjar nema Dagr Högnason fekk grið ok vann eiða Völsungum. Sigrún gekk í valinn ok hitti Höðbrodd at kominn dauða. Hon kvað:


25.
"Mun-a þér, Sigrún
frá Sefafjöllum
Höðbroddr konungr,
hníga at armi;
liðin er ævi
- oft náir hrævi
gránstóð gríðar, -
Granmars sona."


Þá hitti hon Helga ok varð allfegin. Hann kvað:


26.
"Er-at þér at öllu,
alvitr, gefit,
- þó kveð ek nökkvi
nornir valda -:
fellu í morgun
at Frekasteini
Bragi ok Högni,
varð ek bani þeira.
 
27.
En at Styrkleifum
Starkaðr konungr,
en at Hlébjörgum
Hrollaugs synir;
þann sá ek gylfa
grimmúðgastan,
er barðisk bolr,
var á brott höfuð.
 
28.
Liggja at jörðu
allra flestir
niðjar þínir,
at náum orðnir;
vannt-at-tu vígi,
var þér þat skapat,
at þú at rógi
ríkmenni vart."
 

Þá grét Sigrún. Hann kvað:

29.
"Huggastu, Sigrún!
Hildr hefr þú oss verið;
vinna-t skjöldungar sköpum."
 

Sigrún kvað:

"Lifna mynda ek nú kjósa,
er liðnir eru,
ok knætta ek þér þó í faðmi felask."


Helgi fekk Sigrúnar, ok áttu þau sonu. Var Helgi eigi gamall. Dagr Högnason blótaði Óðin til föðurhefnda. Óðinn léði Dag geirs síns. Dagr fann Helga, mág sinn, þar sem heitir at Fjöturlundi. Hann lagði í gögnum Helga með geirnum. Þar fell Helgi, en Dagr reið til Sefafjalla ok sagði Sigrúnu tíðindi.


30.
"Trauðr em ek, systir,
trega þér at segja,
því at ek hefi nauðigr
nifti grætta;
fell í morgun
und Fjöturlundi
buðlungr, sá er var
beztr í heimi
ok hildingum
á halsi stóð."
 

Sigrún kvað

31.
"Þik skyli allir
eiðar bíta,
þeir er Helga
hafðir unna
at inu ljósa
Leiftrar vatni
ok at úrsvölum
Unnarsteini.
 
32.
Skríði-at þat skip,
er und þér skríði,
þótt óskabyrr
eftir leggisk;
renni-a sá marr,
er und þér renni,
þóttú fjándr þína
forðask eigir.
 
33.
Bíti-a þér þat sverð,
er þú bregðir,
nema sjalfum þér
syngvi of höfði.
Þá væri þér hefnt
Helga dauða,
ef þú værir vargr
á viðum úti
auðs andvani
ok alls gamans,
hefðir eigi mat,
nema á hræjum spryngir."
 

Dagur kvað:

34.
"Ær ertu, systir,
ok örvita,
er þú bræðr þínum
biðr forskapa;
einn veldr Óðinn
öllu bölvi,
því at með sifjungum
sakrúnar bar.
 
35.
Þér býðr bróðir
bauga rauða,
öll Vandilsvé
ok Vígdali;
hafðu halfan heim
harms at gjöldum,
brúðr baugvarið,
ok burir þínir."
 

Sigrún kvað:

36.
"Sitk-a ek svá sæl
at Sefafjöllum
ár né of nætr,
at ek una lífi,
nema at liði lofðungs
ljóma bregði,
renni und vísa
Vígblær þinig,
gullbitli vanr,
knega ek grami fagna.
 
37.
Svá hafði Helgi
hrædda görva
fjándr sína alla
ok frændr þeira
sem fyr ulfi
óðar rynni
geitr af fjalli
geiskafullar.
 
38.
Svá bar Helgi
af hildingum
sem ítrskapaðr
askr af þyrni
eða sá dýrkalfr
döggu slunginn
er efri ferr
öllum dýrum
ok horn glóa
við himin sjalfan."


Haugr var gjörr eftir Helga. En er hann kom til Valhallar, þá bauð Óðinn honum öllu at ráða með sér. Helgi kvað:


39.
"Þú skalt, Hundingr,
hverjum manni
fótlaug geta
ok funa kynda,
hunda binda,
hesta gæta,
gefa svínum soð,
áðr sofa gangir."


Ambótt Sigrúnar gekk um aftan hjá haugi Helga ok sá, at Helgi reið til haugsins með marga menn. Ambótt kvað:


40.
"Hvárt eru þat svik ein,
er ek sjá þykkjumk,
eða ragnarök,
- ríða menn dauðir,
er jóa yðra
oddum keyrið -
eða er hildingum
heimför gefin?"
 

Helgi kvað:

41.
"Er-a þat svik ein,
er þú sjá þykkisk,
né aldar rof,
þóttú oss lítir,
þótt vér jóa óra
oddum keyrim,
né er hildingum
heimför gefin."


Heim gekk ambátt ok sagði Sigrúnu:


42.
"Út gakk þú, Sigrún
frá Sefafjöllum,
ef þik folks jaðar
finna lystir;
upp er haugr lokinn,
kominn er Helgi,
dolgspor dreyra,
döglingr bað þik,
at þú sárdropa
svefja skyldir."


Sigrún gekk í hauginn til Helga ok kvað:


43.
"Nú em ek svá fegin
fundi okkrum
sem átfrekir
Óðins haukar,
er val vitu,
varmar bráðir,
eða dögglitir
dagsbrún sjá.
 
44.
Fyrr vil ek kyssa
konung ólifðan
en þú blóðugri
brynju kastir;
hár er þitt, Helgi,
hélu þrungit,
allr er vísi
valdögg sleginn,
hendr úrsvalar
Högna mági;
hvé skal ek þér, buðlungr,
þess bót of vinna?"
 

Helgi kvað:

45.
"Ein veldr þú, Sigrún
frá Sefafjöllum,
er Helgi er
harmdögg sleginn;
grætr þú, gullvarið,
grimmum tárum,
sólbjört, suðræn,
áðr þú sofa gangir;
hvert fellr blóðugt
á brjóst grami,
úrsvalt, innfjalgt,
ekka þrungit.
 
46.
Vel skulum drekka
dýrar veigar,
þótt misst hafim
munar ok landa;
skal engi maðr
angrljóð kveða,
þótt mér á brjósti
benjar líti;
nú eru brúðir
byrgðar í haugi,
lofða dísir,
hjá oss liðnum."


Sigrún bjó sæing í hauginum.


47.
"Hér hefi ek þér, Helgi,
hvílu görva
angrlausa mjök,
Ylfinga niðr,
vil ek þér í faðmi,
fylkir, sofna
sem ek lofðungi
lifnum myndak."
 

Helgi kvað:

48.
"Nú kveð ek enskis
örvænt vera
síð né snimma
at Sefafjöllum,
er þú á armi
ólifðum sefr,
hvít, í haugi,
Högna dóttir,
ok ertu kvik,
in konungborna.
 
49.
Mál er mér at ríða
roðnar brautir,
láta fölvan jó
flugstíg troða;
skal ek fyr vestan
vindhjalms brúar,
áðr Salgófnir
sigrþjóð veki."


Þeir Helgi riðu leið sína, en þær fóru heim til bæjar. Annan aftan lét Sigrún ambótt halda vörð á hauginum. En at dagsetri, er Sigrún kom til haugsins, hon kvað:


50.
"Kominn væri nú,
ef koma hygði,
Sigmundar burr
frá sölum Óðins;
kveð ek grams þinig
grænask vánir,
er á asklimum
ernir sitja
ok drífr drótt öll
draumþinga til."
 

Ambótt kvað:

51.
"Verðu eigi svá ær,
at ein farir,
dís skjöldunga,
draughúsa til;
verða öflgari
allir á nóttum
dauðir dolgar, mær,
en um daga ljósa."


Sigrún varð skammlíf af harmi ok trega. Þat var trúa í forneskju, at menn væri endrbornir, en þat er nú kölluð kerlingavilla. Helgi ok Sigrún, er kallat, at væri endrborin. Hét hann þá Helgi Haddingjaskati, en hon Kára Hálfdanardóttir, svá sem kveðit er í Káruljóðum, ok var hon valkyrja.