Forskjell mellom versjoner av «Völundarkviða»

Fra heimskringla.no
Hopp til navigering Hopp til søk
(Völundarkviða)
 
 
(6 mellomliggende revisjoner av 4 brukere er ikke vist)
Linje 3: Linje 3:
 
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
 
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
 
|-
 
|-
! Denne teksten finnes i flere utgaver på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Völundarkviða]] !!  !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=Valundskvæde]] !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Sangen om Thrym eller:Sangen om Vølund]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Kvädet om Volund]] !!  
+
! Denne teksten finnes i flere utgaver på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Völundarkviða]] !!  !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=Valundskvæde]] !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Sangen om Vølund]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Kvädet om Volund]] !!  
 
|-
 
|-
!  !!  !!  !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=Volundskvæde (Vǫlundarkviþa)]] !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Sangen om Thrym eller:Vålund-Kvadet]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Kvädet om Völund (NFS)]] !!  
+
!  !!  !!  !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link= Volundskvæde (Vǫlundarkviþa)]] !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Vålund-Kvadet]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Kvädet om Völund (NFS)]] !!  
 
|-
 
|-
!  !!  !!  !! !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Kvadet om Vølund]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Völundskvädet (PAG)]] !!  
+
!  !!  !!  !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=Valund smed]] !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Kvadet om Vølund]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Völundskvädet (PAG)]] !!  
 
|-
 
|-
!  !!  !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Qvädet om Völund (AAA)]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Qvädet om Völund (AAA)]] !!  
+
!  !!  !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Kvadet om Vølund (F.W.Horn)]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Qvädet om Völund (AAA)]] !!  
 
|-
 
|-
 
!  !!  !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Vølundar-Qvida (FM)]] !!  !!  
 
!  !!  !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Vølundar-Qvida (FM)]] !!  !!  
 +
|-
 +
!  !!  !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Vaulundurs Kvæde (B.C.Sandvig)]] !! !!
 +
|-
 +
!  !!  !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Völunds Kvæde]] !! !!
 +
|-
 +
!  !!  !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Vølundskvadet (V.B.Hjort)]] !! !!
 +
|-
 +
!  !!  !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Vålund-Kvadet (1925)]] !! !!
 
|-
 
|-
 
|}
 
|}
 
  
  
Linje 28: Linje 35:
 
Níðuðr hét konungr í Svíþjóð. Hann átti tvá sonu ok eina dóttur. Hon hét Böðvildr. Bræðr váru þrír, synir Finnakonungs. Hét einn Slagfiðr, annarr Egill, þriði Völundr. Þeir skriðu ok veiddu dýr. Þeir kómu í Úlfdali ok gerðu sér þar hús. Þar er vatn, er heitir Úlfsjár. Snemma of morgin fundu þeir á vatnsströndu konur þrjár, ok spunnu lín. Þar váru hjá þeim álftarhamir þeira. Þat váru valkyrjur. Þar váru tvær dætr Hlöðvés konungs, Hlaðguðr svanhvít ok Hervör alvitr, in þriðja var Ölrún Kjársdóttir af Vallandi. Þeir höfðu þær heim til skála með sér. Fekk Egill Ölrúnar, en Slagfiðr Svanhvítrar, en Völundr Alvitrar. Þau bjuggu sjau vetr. Þá flugu þær at vitja víga ok kómu eigi aftr. Þá skreið Egill at leita Ölrúnar, en Slagfiðr leitaði Svanhvítrar, en Völundr sat í Úlfdölum. Hann var hagastr maðr, svá at menn viti, í fornum sögum. Níðuðr konungr lét hann höndum taka, svá sem hér er um kveðit:
 
Níðuðr hét konungr í Svíþjóð. Hann átti tvá sonu ok eina dóttur. Hon hét Böðvildr. Bræðr váru þrír, synir Finnakonungs. Hét einn Slagfiðr, annarr Egill, þriði Völundr. Þeir skriðu ok veiddu dýr. Þeir kómu í Úlfdali ok gerðu sér þar hús. Þar er vatn, er heitir Úlfsjár. Snemma of morgin fundu þeir á vatnsströndu konur þrjár, ok spunnu lín. Þar váru hjá þeim álftarhamir þeira. Þat váru valkyrjur. Þar váru tvær dætr Hlöðvés konungs, Hlaðguðr svanhvít ok Hervör alvitr, in þriðja var Ölrún Kjársdóttir af Vallandi. Þeir höfðu þær heim til skála með sér. Fekk Egill Ölrúnar, en Slagfiðr Svanhvítrar, en Völundr Alvitrar. Þau bjuggu sjau vetr. Þá flugu þær at vitja víga ok kómu eigi aftr. Þá skreið Egill at leita Ölrúnar, en Slagfiðr leitaði Svanhvítrar, en Völundr sat í Úlfdölum. Hann var hagastr maðr, svá at menn viti, í fornum sögum. Níðuðr konungr lét hann höndum taka, svá sem hér er um kveðit:
  
<blockquote>
 
1.
 
<br>Meyjar flugu sunnan
 
<br>myrkvið í gögnum,
 
<br>Alvitr unga,
 
<br>örlög drýgja;
 
<br>þær á sævarströnd
 
<br>settusk at hvílask
 
<br>drósir suðrænar,
 
<br>dýrt lín spunnu.
 
 
<br><br>2.
 
<br>Ein nam þeira
 
<br>Egil at verja,
 
<br>fögr mær fira,
 
<br>faðmi ljósum;
 
<br>önnur var Svanhvít,
 
<br>svanfjaðrar dró,
 
<br>en in þriðja
 
<br>þeira systir
 
<br>varði hvítan
 
<br>hals Völundar.
 
 
<br><br>3.
 
<br>Sátu síðan
 
<br>sjau vetr at þat,
 
<br>en inn átta
 
<br>allan þráðu,
 
<br>en inn níunda
 
<br>nauðr of skilði;
 
<br>meyjar fýstusk
 
<br>á myrkvan við,
 
<br>Alvitr unga,
 
<br>örlög drýgja.
 
 
<br><br>4.
 
<br>Kom þar af veiði
 
<br>veðreygr skyti,
 
<br>[Völundr, líðandi
 
<br>um langan veg],
 
<br>Slagfiðr ok Egill,
 
<br>sali fundu auða,
 
<br>gengu út ok inn
 
<br>ok um sáusk;
 
<br>austur skreið Egill
 
<br>at Ölrúnu,
 
<br>en suðr Slagfiðr
 
<br>at Svanhvítu.
 
 
<br><br>5.
 
<br>En einn Völundr
 
<br>sat í Ulfdölum,
 
<br>hann sló gull rautt
 
<br>við gim fastan,
 
<br>lukði hann alla
 
<br>lind baugum vel;
 
<br>svá beið hann
 
<br>sinnar ljóssar
 
<br>kvánar, ef hánum
 
<br>koma gerði.
 
 
<br><br>6.
 
<br>Þat spyrr Níðuðr,
 
<br>Níára dróttinn,
 
<br>at einn Völundr
 
<br>sat í Ulfdölum;
 
<br>nóttum fóru seggir,
 
<br>neglðar váru brynjur,
 
<br>skildir bliku þeira
 
<br>við inn skarða mána.
 
 
<br><br>7.
 
<br>Stigu ór söðlum
 
<br>at salar gafli,
 
<br>gengu inn þaðan
 
<br>endlangan sal;
 
<br>sáu þeir á bast
 
<br>bauga dregna,
 
<br>sjau hundruð allra,
 
<br>er sá seggr átti.
 
 
<br><br>8.
 
<br>Og þeir af tóku
 
<br>ok þeir á létu,
 
<br>fyr einn útan,
 
<br>er þeir af létu.
 
<br>Kom þar af veiði
 
<br>veðreygr skyti,
 
<br>Völundr, líðandi
 
<br>um langan veg.
 
 
<br><br>9.
 
<br>Gekk hann brúnni
 
<br>beru hold steikja,
 
<br>ár brann hrísi
 
<br>allþurr fura,
 
<br>viðr inn vindþurri,
 
<br>fyr Völundi.
 
 
<br><br>10.
 
<br>Sat á berfjalli,
 
<br>bauga talði,
 
<br>alfa ljóði,
 
<br>eins saknaði;
 
<br>hugði hann, at hefði
 
<br>Hlöðvés dóttir,
 
<br>Alvitr unga,
 
<br>væri hon aftr komin.
 
 
<br><br>11.
 
<br>Sat hann svá lengi,
 
<br>at hann sofnaði,
 
<br>ok hann vaknaði
 
<br>viljalauss;
 
<br>vissi sér á höndum
 
<br>höfgar nauðir,
 
<br>en á fótum
 
<br>fjötur of spenntan.
 
</blockquote>
 
  
 +
::1.
 +
::Meyjar flugu sunnan
 +
::myrkvið í gögnum,
 +
::Alvitr unga,
 +
::örlög drýgja;
 +
::þær á sævarströnd
 +
::settusk at hvílask
 +
::drósir suðrænar,
 +
::dýrt lín spunnu.
 +
::&nbsp;
 +
::2.
 +
::Ein nam þeira
 +
::Egil at verja,
 +
::fögr mær fira,
 +
::faðmi ljósum;
 +
::önnur var Svanhvít,
 +
::svanfjaðrar dró,
 +
::en in þriðja
 +
::þeira systir
 +
::varði hvítan
 +
::hals Völundar.
 +
::&nbsp;
 +
::3.
 +
::Sátu síðan
 +
::sjau vetr at þat,
 +
::en inn átta
 +
::allan þráðu,
 +
::en inn níunda
 +
::nauðr of skilði;
 +
::meyjar fýstusk
 +
::á myrkvan við,
 +
::Alvitr unga,
 +
::örlög drýgja.
 +
::&nbsp;
 +
::4.
 +
::Kom þar af veiði
 +
::veðreygr skyti,
 +
::[Völundr, líðandi
 +
::um langan veg],
 +
::Slagfiðr ok Egill,
 +
::sali fundu auða,
 +
::gengu út ok inn
 +
::ok um sáusk;
 +
::austur skreið Egill
 +
::at Ölrúnu,
 +
::en suðr Slagfiðr
 +
::at Svanhvítu.
 +
::&nbsp;
 +
::5.
 +
::En einn Völundr
 +
::sat í Ulfdölum,
 +
::hann sló gull rautt
 +
::við gim fastan,
 +
::lukði hann alla
 +
::lind baugum vel;
 +
::svá beið hann
 +
::sinnar ljóssar
 +
::kvánar, ef hánum
 +
::koma gerði.
 +
::&nbsp;
 +
::6.
 +
::Þat spyrr Níðuðr,
 +
::Níára dróttinn,
 +
::at einn Völundr
 +
::sat í Ulfdölum;
 +
::nóttum fóru seggir,
 +
::neglðar váru brynjur,
 +
::skildir bliku þeira
 +
::við inn skarða mána.
 +
::&nbsp;
 +
::7.
 +
::Stigu ór söðlum
 +
::at salar gafli,
 +
::gengu inn þaðan
 +
::endlangan sal;
 +
::sáu þeir á bast
 +
::bauga dregna,
 +
::sjau hundruð allra,
 +
::er sá seggr átti.
 +
::&nbsp;
 +
::8.
 +
::Og þeir af tóku
 +
::ok þeir á létu,
 +
::fyr einn útan,
 +
::er þeir af létu.
 +
::Kom þar af veiði
 +
::veðreygr skyti,
 +
::Völundr, líðandi
 +
::um langan veg.
 +
::&nbsp;
 +
::9.
 +
::Gekk hann brúnni
 +
::beru hold steikja,
 +
::ár brann hrísi
 +
::allþurr fura,
 +
::viðr inn vindþurri,
 +
::fyr Völundi.
 +
::&nbsp;
 +
::10.
 +
::Sat á berfjalli,
 +
::bauga talði,
 +
::alfa ljóði,
 +
::eins saknaði;
 +
::hugði hann, at hefði
 +
::Hlöðvés dóttir,
 +
::Alvitr unga,
 +
::væri hon aftr komin.
 +
::&nbsp;
 +
::11.
 +
::Sat hann svá lengi,
 +
::at hann sofnaði,
 +
::ok hann vaknaði
 +
::viljalauss;
 +
::vissi sér á höndum
 +
::höfgar nauðir,
 +
::en á fótum
 +
::fjötur of spenntan.
 +
::&nbsp;
 
Völundr kvað:
 
Völundr kvað:
  
<blockquote>12.
+
::12.
<br>"Hverir ro jöfrar,
+
::"Hverir ro jöfrar,
<br>þeir er á lögðu
+
::þeir er á lögðu
<br>besti bör síma
+
::besti bör síma
<br>ok mik bundu?"
+
::ok mik bundu?"
 
+
::&nbsp;
<br><br>13.
+
::13.
<br>Kallaði nú Níðuðr
+
::Kallaði nú Níðuðr
<br>Níara dróttinn:
+
::Níara dróttinn:
<br>"Hvar gaztu, Völundr,
+
::"Hvar gaztu, Völundr,
<br>vísi alfa,
+
::vísi alfa,
<br>vára aura
+
::vára aura
<br>í Ulfdölum?"
+
::í Ulfdölum?"
</blockquote>
+
::&nbsp;
 
 
 
Völundr Kvað:
 
Völundr Kvað:
  
<blockquote>14.
+
::14.
<br>"Gull var þar eigi
+
::"Gull var þar eigi
<br>á Grana leiðu,
+
::á Grana leiðu,
<br>fjarri hugða ek várt land
+
::fjarri hugða ek várt land
<br>fjöllum Rínar;
+
::fjöllum Rínar;
<br>man ek, at vér meiri
+
::man ek, at vér meiri
<br>mæti áttum,
+
::mæti áttum,
<br>er vér heil hjú
+
::er vér heil hjú
<br>heima várum.
+
::heima várum.
 +
::&nbsp;
 +
::15.
 +
::Hlaðguðr ok Hervör
 +
::borin var Hlöðvé
 +
::kunn var Ölrún
 +
::Kíárs dóttir."
 +
::&nbsp;
 +
::16.
 +
::[Úti stóð kunnig
 +
::kván Níðaðar],
 +
::hon inn of gekk
 +
::endlangan sal,
 +
::stóð á golfi,
 +
::stillti röddu:
 +
::"Er-a sá nú hýrr,
 +
::er ór holti ferr."
  
<br><br>15.
 
<br>Hlaðguðr ok Hervör
 
<br>borin var Hlöðvé
 
<br>kunn var Ölrún
 
<br>Kíárs dóttir."
 
 
<br><br>16.
 
<br>[Úti stóð kunnig
 
<br>kván Níðaðar],
 
<br>hon inn of gekk
 
<br>endlangan sal,
 
<br>stóð á golfi,
 
<br>stillti röddu:
 
<br>"Er-a sá nú hýrr,
 
<br>er ór holti ferr."
 
</blockquote>
 
  
 
Níðuðr konungr gaf dóttur sinni, Böðvildi gullhring þann, er hann tók af bastinu at Völundar, en hann sjálfr bar sverðit, er Völundr átti. En dróttning kvað:
 
Níðuðr konungr gaf dóttur sinni, Böðvildi gullhring þann, er hann tók af bastinu at Völundar, en hann sjálfr bar sverðit, er Völundr átti. En dróttning kvað:
  
<blockquote>
 
17.
 
<br>"Ámun eru augu
 
<br>ormi þeim inum frána,
 
<br>tenn hánum teygjask,
 
<br>er hánum er tét sverð
 
<br>ok hann Böðvildar
 
<br>baug of þekkir;
 
<br>sníðið ér hann
 
<br>sina magni
 
<br>ok setið hann síðan
 
<br>í Sævarstöð."
 
</blockquote>
 
  
Svá var gert, at skornar váru sinar í knésfótum, ok settr í hólm einn, er þar var fyrir landi, er hét Sævarstaðr. Þar smíðaði hann konungi alls kyns görsimar. Engi maðr þorði at fara til hans nema konungr einn.  
+
::17.
 +
::"Ámun eru augu
 +
::ormi þeim inum frána,
 +
::tenn hánum teygjask,
 +
::er hánum er tét sverð
 +
::ok hann Böðvildar
 +
::baug of þekkir;
 +
::sníðið ér hann
 +
::sina magni
 +
::ok setið hann síðan
 +
::í Sævarstöð."
  
<blockquote>
 
18.
 
<br>"Skínn Níðaði
 
<br>sverð á linda,
 
<br>þat er ek hvessta,
 
<br>sem ek hagast kunna
 
<br>ok ek herðak,
 
<br>sem mér hægst þótti;
 
<br>sá er mér fránn mækir
 
<br>æ fjarri borinn,
 
<br>sékk-a ek þann Völundi
 
<br>til smiðju borinn.
 
  
<br><br>19.
+
Svá var gert, at skornar váru sinar í knésfótum, ok settr í hólm einn, er þar var fyrir landi, er hét Sævarstaðr. Þar smíðaði hann konungi alls kyns görsimar. Engi maðr þorði at fara til hans nema konungr einn.  
<br>Nú berr Böðvildr
 
<br>brúðar minnar
 
<br>- bíðk-a ek þess bót, -
 
<br>bauga rauða."
 
  
<br><br>20.
 
<br>Sat hann, né hann svaf, ávallt
 
<br>ok hann sló hamri;
 
<br>vél gerði hann heldr
 
<br>hvatt Níðaði.
 
<br>Drifu ungir tveir
 
<br>á dýr séa
 
<br>synir Níðaðar,
 
<br>í Sævarstöð.
 
 
<br><br>21.
 
<br>Kómu þeir til kistu,
 
<br>kröfðu lukla,
 
<br>opin var illúð
 
<br>er þeir í sáu;
 
<br>fjölð var þar menja,
 
<br>er þeim mögum sýndisk
 
<br>at væri gull rautt
 
<br>ok görsimar.
 
</blockquote>
 
  
 +
::18.
 +
::"Skínn Níðaði
 +
::sverð á linda,
 +
::þat er ek hvessta,
 +
::sem ek hagast kunna
 +
::ok ek herðak,
 +
::sem mér hægst þótti;
 +
::sá er mér fránn mækir
 +
::æ fjarri borinn,
 +
::sékk-a ek þann Völundi
 +
::til smiðju borinn.
 +
::&nbsp;
 +
::19.
 +
::Nú berr Böðvildr
 +
::brúðar minnar
 +
::- bíðk-a ek þess bót, -
 +
::bauga rauða."
 +
::&nbsp;
 +
::20.
 +
::Sat hann, né hann svaf, ávallt
 +
::ok hann sló hamri;
 +
::vél gerði hann heldr
 +
::hvatt Níðaði.
 +
::Drifu ungir tveir
 +
::á dýr séa
 +
::synir Níðaðar,
 +
::í Sævarstöð.
 +
::&nbsp;
 +
::21.
 +
::Kómu þeir til kistu,
 +
::kröfðu lukla,
 +
::opin var illúð
 +
::er þeir í sáu;
 +
::fjölð var þar menja,
 +
::er þeim mögum sýndisk
 +
::at væri gull rautt
 +
::ok görsimar.
 +
::&nbsp;
 
Völundr kvað:
 
Völundr kvað:
  
<blockquote>
+
::22.
22.
+
::"Komið einir tveir,
<br>"Komið einir tveir,
+
::komið annars dags;
<br>komið annars dags;
+
::ykkr læt ek þat gull
<br>ykkr læt ek þat gull
+
::of gefit verða;
<br>of gefit verða;
+
::segið-a meyjum
<br>segið-a meyjum
+
::né salþjóðum,
<br>né salþjóðum,
+
::manni engum,
<br>manni engum,
+
::at it mik fyndið."
<br>at it mik fyndið."
+
::&nbsp;
 
+
::23.
<br><br>23.
+
::Snemma kallaði
<br>Snemma kallaði
+
::seggr annan,
<br>seggr annan,
+
::bróðir á bróður:
<br>bróðir á bróður:
+
::"Göngum baug séa!"
<br>"Göngum baug séa!"
+
::Kómu til kistu,
<br>Kómu til kistu,
+
::kröfðu lukla,
<br>kröfðu lukla,
+
::opin var illúð,
<br>opin var illúð,
+
::er þeir í litu.
<br>er þeir í litu.
+
::&nbsp;
 
+
::24.
<br><br>24.
+
::Sneið af höfuð
<br>Sneið af höfuð
+
::húna þeira
<br>húna þeira
+
::ok und fen fjöturs
<br>ok und fen fjöturs
+
::fætr of lagði;
<br>fætr of lagði;
+
::en þær skálar,
<br>en þær skálar,
+
::er und skörum váru,
<br>er und skörum váru,
+
::sveip hann útan silfri,
<br>sveip hann útan silfri,
+
::seldi Níðaði.
<br>seldi Níðaði.
+
::&nbsp;
 
+
::25.
<br><br>25.
+
::En ór augum
<br>En ór augum
+
::jarknasteina
<br>jarknasteina
+
::sendi hann kunnigri
<br>sendi hann kunnigri
+
::konu Níðaðar,
<br>konu Níðaðar,
+
::en ór tönnum
<br>en ór tönnum
+
::tveggja þeira
<br>tveggja þeira
+
::sló hann brjóstkringlur
<br>sló hann brjóstkringlur
+
::sendi Böðvildi.
<br>sendi Böðvildi.
+
::&nbsp;
 
+
::26.
<br><br>26.
+
::Þá nam Böðvildr
<br>Þá nam Böðvildr
+
::baugi at hrósa
<br>baugi at hrósa
+
::-- -- --
<br>-- -- --
+
::[bar hann Völundi],
<br>[bar hann Völundi],
+
::er brotit hafði:
<br>er brotit hafði:
+
::"Þorig-a ek at segja
<br>"Þorig-a ek at segja
+
::nema þér einum."
<br>nema þér einum."
+
::&nbsp;
</blockquote>
 
 
 
 
Völundr kvað:
 
Völundr kvað:
  
<blockquote>
+
::27.
27.
+
::"Ek bæti svá
<br>"Ek bæti svá
+
::brest á gulli
<br>brest á gulli
+
::at feðr þínum
<br>at feðr þínum
+
::fegri þykkir
<br>fegri þykkir
+
::ok mæðr þinni
<br>ok mæðr þinni
+
::miklu betri
<br>miklu betri
+
::ok sjalfri þér
<br>ok sjalfri þér
+
::at sama hófi."
<br>at sama hófi."
+
::&nbsp;
 
+
::28.
<br><br>28.
+
::Bar hann hana bjóri,
<br>Bar hann hana bjóri,
+
::því at hann betr kunni
<br>því at hann betr kunni
+
::svá at hon í sessi
<br>svá at hon í sessi
+
::of sofnaði.
<br>of sofnaði.
+
::"Nú hef ek hefnt
<br>"Nú hef ek hefnt
+
::harma minna
<br>harma minna
+
::allra nema einna
<br>allra nema einna
+
::íviðgjarna."
<br>íviðgjarna."
+
::&nbsp;
 
+
::29.
<br><br>29.
+
::"Vel ek," kvað Völundr,
<br>"Vel ek," kvað Völundr,
+
::"verða ek á fitjum
<br>"verða ek á fitjum
+
::þeim er mik Níðaðar
<br>þeim er mik Níðaðar
+
::námu rekkar."
<br>námu rekkar."
+
::Hlæjandi Völundr
<br>Hlæjandi Völundr
+
::hófsk at lofti,
 
+
::grátandi Böðvildr
<br>hófsk at lofti,
+
::gekk ór eyju,
<br>grátandi Böðvildr
+
::tregði för friðils
<br>gekk ór eyju,
+
::ok föður reiði.
<br>tregði för friðils
+
::&nbsp;
<br>ok föður reiði.
+
::30.
 
+
::Úti stendr kunnig
<br><br>30.
+
::kván Níðaðar,
<br>Úti stendr kunnig
+
::ok hon inn of gekk
<br>kván Níðaðar,
+
::endlangan sal,
<br>ok hon inn of gekk
+
::- en hann á salgarð
<br>endlangan sal,
+
::settisk at hvílask -:
<br>- en hann á salgarð
+
::"Vakir þú, Níðuðr
<br>settisk at hvílask -:
+
::Níara dróttinn?"
<br>"Vakir þú, Níðuðr
+
::&nbsp;
<br>Níara dróttinn?"
 
</blockquote>
 
 
 
 
Níðuðr kvað:
 
Níðuðr kvað:
  
<blockquote>
+
::31.
31.
+
::"Vaki ek ávallt
<br>"Vaki ek ávallt
+
::viljalauss,
<br>viljalauss,
+
::sofna ek minnst
<br>sofna ek minnst
+
::síz mína sonu dauða;
<br>síz mína sonu dauða;
+
::kell mik í höfuð,
<br>kell mik í höfuð,
+
::köld eru mér ráð þín,
<br>köld eru mér ráð þín,
+
::vilnumk ek þess nú,
<br>vilnumk ek þess nú,
+
::at ek við Völund dæma.
<br>at ek við Völund dæma.
+
::&nbsp;
 
+
::32.
<br><br>32.
+
::Seg þú mér þat, Völundr,
<br>Seg þú mér þat, Völundr,
+
::vísi alfa,
<br>vísi alfa,
+
::af heilum hvat varð
<br>af heilum hvat varð
+
::húnum mínum."
<br>húnum mínum."
+
::&nbsp;
</blockquote>
 
 
 
 
Völundr kvað:
 
Völundr kvað:
  
<blockquote>
+
::33.
33.
+
::"Eiða skaltu mér áðr
<br>"Eiða skaltu mér áðr
+
::alla vinna,
<br>alla vinna,
+
::at skips borði
<br>at skips borði
+
::ok at skjaldar rönd,
<br>ok at skjaldar rönd,
+
::at mars bægi
<br>at mars bægi
+
::ok at mækis egg,
<br>ok at mækis egg,
+
::at þú kvelj-at
<br>at þú kvelj-at
+
::kván Völundar
<br>kván Völundar
+
::né brúði minni
<br>né brúði minni
+
::at bana verðir,
<br>at bana verðir,
+
::þótt vér kván eigim,
<br>þótt vér kván eigim,
+
::þá er ér kunnið,
<br>þá er ér kunnið,
+
::eða jóð eigim
<br>eða jóð eigim
+
::innan hallar.
<br>innan hallar.
+
::&nbsp;
 
+
::34.
<br><br>34.
+
::Gakk þú til smiðju,
<br>Gakk þú til smiðju,
+
::þeirar er þú gerðir,
<br>þeirar er þú gerðir,
+
::þar fiðr þú belgi
<br>þar fiðr þú belgi
+
::blóði stokkna;
<br>blóði stokkna;
+
::sneið ek af höfuð
<br>sneið ek af höfuð
+
::húna þinna,
<br>húna þinna,
+
::ok und fen fjöturs
<br>ok und fen fjöturs
+
::fætr of lagðak.
<br>fætr of lagðak.
+
::&nbsp;
 
+
::35.
<br><br>35.
+
::En þær skálar,
<br>En þær skálar,
+
::er und skörum váru,
<br>er und skörum váru,
+
::sveip ek útan silfri,
<br>sveip ek útan silfri,
+
::selda ek Níðaði;
<br>selda ek Níðaði;
+
::en ór augum
<br>en ór augum
+
::jarknasteina
<br>jarknasteina
+
::senda ek kunnigri
<br>senda ek kunnigri
+
::kván Níðaðar.
<br>kván Níðaðar.
+
::&nbsp;
 
+
::36.
<br><br>36.
+
::En úr tönnum
<br>En úr tönnum
+
::tveggja þeira
<br>tveggja þeira
+
::sló ek brjóstkringlur,
<br>sló ek brjóstkringlur,
+
::senda ek Böðvildi;
<br>senda ek Böðvildi;
+
::nú gengr Böðvildr
<br>nú gengr Böðvildr
+
::barni aukin,
<br>barni aukin,
+
::eingadóttir
<br>eingadóttir
+
::ykkur beggja."
<br>ykkur beggja."
+
::&nbsp;
</blockquote>
 
 
 
 
Níðuðr kvað:
 
Níðuðr kvað:
  
<blockquote>37.
+
::37.
<br>"Mæltir-a þú þat mál,
+
::"Mæltir-a þú þat mál,
<br>er mik meir tregi,
+
::er mik meir tregi,
<br>né ek þik vilja, Völundr,
+
::né ek þik vilja, Völundr,
<br>verr of níta;
+
::verr of níta;
<br>er-at svá maðr hár,
+
::er-at svá maðr hár,
<br>at þik af hesti taki,
+
::at þik af hesti taki,
<br>né svá öflugr,
+
::né svá öflugr,
<br>at þik neðan skjóti,
+
::at þik neðan skjóti,
<br>þar er þú skollir
+
::þar er þú skollir
<br>við ský uppi."
+
::við ský uppi."
 
+
::&nbsp;
<br><br>38.
+
::38.
<br>Hlæjandi Völundr
+
::Hlæjandi Völundr
<br>hófsk at lofti,
+
::hófsk at lofti,
<br>en ókátr Níðuðr
+
::en ókátr Níðuðr
<br>sat þá eftir.
+
::sat þá eftir.
</blockquote>
+
::&nbsp;
 
 
 
Níðuðr kvað:
 
Níðuðr kvað:
  
<blockquote>39.
+
::39.
<br>"Upp rístu, Þakkráðr,
+
::"Upp rístu, Þakkráðr,
<br>þræll minn inn bezti,
+
::þræll minn inn bezti,
<br>bið þú Böðvildi,
+
::bið þú Böðvildi,
<br>meyna bráhvítu,
+
::meyna bráhvítu,
<br>ganga fagrvarið
+
::ganga fagrvarið
<br>við föður ræða.
+
::við föður ræða.
 
+
::&nbsp;
<br><br>40.
+
::40.
<br>Er þat satt, Böðvildr,
+
::Er þat satt, Böðvildr,
<br>er sögðu mér:
+
::er sögðu mér:
<br>Sátuð it Völundr
+
::Sátuð it Völundr
<br>saman í holmi?"
+
::saman í holmi?"
</blockquote>
+
::&nbsp;
 
 
 
Böðvildr kvað:
 
Böðvildr kvað:
  
<blockquote>41.
+
::41.
<br>"Satt er þat, Níðuðr,
+
::"Satt er þat, Níðuðr,
<br>er sagði þér:
+
::er sagði þér:
<br>Sátum vit Völundr
+
::Sátum vit Völundr
<br>saman í holmi
+
::saman í holmi
<br>eina ögurstund,
+
::eina ögurstund,
<br>æva skyldi;
+
::æva skyldi;
<br>ek vætr hánum
+
::ek vætr hánum
<br>vinna kunnak,
+
::vinna kunnak,
<br>ek vætr hánum
+
::ek vætr hánum
<br>vinna máttak."
+
::vinna máttak."
</blockquote>
 
  
 
{{DEFAULTSORT:Vølundarkvida}}
 
{{DEFAULTSORT:Vølundarkvida}}

Nåværende revisjon fra 14. mar. 2019 kl. 12:21

Velg språk Norrønt Islandsk Norsk Dansk Svensk Færøysk
Denne teksten finnes i flere utgaver på følgende språk ► Original.gif Norsk.gif Dansk.gif Svensk.gif
Norsk.gif Dansk.gif Svensk.gif
Norsk.gif Dansk.gif Svensk.gif
Dansk.gif Svensk.gif
Dansk.gif
Dansk.gif
Dansk.gif
Dansk.gif
Dansk.gif


Eddukvæði
Sæmundar-Edda


GUÐNI JÓNSSON
bjó til prentunar


Völundarkviða


Níðuðr hét konungr í Svíþjóð. Hann átti tvá sonu ok eina dóttur. Hon hét Böðvildr. Bræðr váru þrír, synir Finnakonungs. Hét einn Slagfiðr, annarr Egill, þriði Völundr. Þeir skriðu ok veiddu dýr. Þeir kómu í Úlfdali ok gerðu sér þar hús. Þar er vatn, er heitir Úlfsjár. Snemma of morgin fundu þeir á vatnsströndu konur þrjár, ok spunnu lín. Þar váru hjá þeim álftarhamir þeira. Þat váru valkyrjur. Þar váru tvær dætr Hlöðvés konungs, Hlaðguðr svanhvít ok Hervör alvitr, in þriðja var Ölrún Kjársdóttir af Vallandi. Þeir höfðu þær heim til skála með sér. Fekk Egill Ölrúnar, en Slagfiðr Svanhvítrar, en Völundr Alvitrar. Þau bjuggu sjau vetr. Þá flugu þær at vitja víga ok kómu eigi aftr. Þá skreið Egill at leita Ölrúnar, en Slagfiðr leitaði Svanhvítrar, en Völundr sat í Úlfdölum. Hann var hagastr maðr, svá at menn viti, í fornum sögum. Níðuðr konungr lét hann höndum taka, svá sem hér er um kveðit:


1.
Meyjar flugu sunnan
myrkvið í gögnum,
Alvitr unga,
örlög drýgja;
þær á sævarströnd
settusk at hvílask
drósir suðrænar,
dýrt lín spunnu.
 
2.
Ein nam þeira
Egil at verja,
fögr mær fira,
faðmi ljósum;
önnur var Svanhvít,
svanfjaðrar dró,
en in þriðja
þeira systir
varði hvítan
hals Völundar.
 
3.
Sátu síðan
sjau vetr at þat,
en inn átta
allan þráðu,
en inn níunda
nauðr of skilði;
meyjar fýstusk
á myrkvan við,
Alvitr unga,
örlög drýgja.
 
4.
Kom þar af veiði
veðreygr skyti,
[Völundr, líðandi
um langan veg],
Slagfiðr ok Egill,
sali fundu auða,
gengu út ok inn
ok um sáusk;
austur skreið Egill
at Ölrúnu,
en suðr Slagfiðr
at Svanhvítu.
 
5.
En einn Völundr
sat í Ulfdölum,
hann sló gull rautt
við gim fastan,
lukði hann alla
lind baugum vel;
svá beið hann
sinnar ljóssar
kvánar, ef hánum
koma gerði.
 
6.
Þat spyrr Níðuðr,
Níára dróttinn,
at einn Völundr
sat í Ulfdölum;
nóttum fóru seggir,
neglðar váru brynjur,
skildir bliku þeira
við inn skarða mána.
 
7.
Stigu ór söðlum
at salar gafli,
gengu inn þaðan
endlangan sal;
sáu þeir á bast
bauga dregna,
sjau hundruð allra,
er sá seggr átti.
 
8.
Og þeir af tóku
ok þeir á létu,
fyr einn útan,
er þeir af létu.
Kom þar af veiði
veðreygr skyti,
Völundr, líðandi
um langan veg.
 
9.
Gekk hann brúnni
beru hold steikja,
ár brann hrísi
allþurr fura,
viðr inn vindþurri,
fyr Völundi.
 
10.
Sat á berfjalli,
bauga talði,
alfa ljóði,
eins saknaði;
hugði hann, at hefði
Hlöðvés dóttir,
Alvitr unga,
væri hon aftr komin.
 
11.
Sat hann svá lengi,
at hann sofnaði,
ok hann vaknaði
viljalauss;
vissi sér á höndum
höfgar nauðir,
en á fótum
fjötur of spenntan.
 

Völundr kvað:

12.
"Hverir ro jöfrar,
þeir er á lögðu
besti bör síma
ok mik bundu?"
 
13.
Kallaði nú Níðuðr
Níara dróttinn:
"Hvar gaztu, Völundr,
vísi alfa,
vára aura
í Ulfdölum?"
 

Völundr Kvað:

14.
"Gull var þar eigi
á Grana leiðu,
fjarri hugða ek várt land
fjöllum Rínar;
man ek, at vér meiri
mæti áttum,
er vér heil hjú
heima várum.
 
15.
Hlaðguðr ok Hervör
borin var Hlöðvé
kunn var Ölrún
Kíárs dóttir."
 
16.
[Úti stóð kunnig
kván Níðaðar],
hon inn of gekk
endlangan sal,
stóð á golfi,
stillti röddu:
"Er-a sá nú hýrr,
er ór holti ferr."


Níðuðr konungr gaf dóttur sinni, Böðvildi gullhring þann, er hann tók af bastinu at Völundar, en hann sjálfr bar sverðit, er Völundr átti. En dróttning kvað:


17.
"Ámun eru augu
ormi þeim inum frána,
tenn hánum teygjask,
er hánum er tét sverð
ok hann Böðvildar
baug of þekkir;
sníðið ér hann
sina magni
ok setið hann síðan
í Sævarstöð."


Svá var gert, at skornar váru sinar í knésfótum, ok settr í hólm einn, er þar var fyrir landi, er hét Sævarstaðr. Þar smíðaði hann konungi alls kyns görsimar. Engi maðr þorði at fara til hans nema konungr einn.


18.
"Skínn Níðaði
sverð á linda,
þat er ek hvessta,
sem ek hagast kunna
ok ek herðak,
sem mér hægst þótti;
sá er mér fránn mækir
æ fjarri borinn,
sékk-a ek þann Völundi
til smiðju borinn.
 
19.
Nú berr Böðvildr
brúðar minnar
- bíðk-a ek þess bót, -
bauga rauða."
 
20.
Sat hann, né hann svaf, ávallt
ok hann sló hamri;
vél gerði hann heldr
hvatt Níðaði.
Drifu ungir tveir
á dýr séa
synir Níðaðar,
í Sævarstöð.
 
21.
Kómu þeir til kistu,
kröfðu lukla,
opin var illúð
er þeir í sáu;
fjölð var þar menja,
er þeim mögum sýndisk
at væri gull rautt
ok görsimar.
 

Völundr kvað:

22.
"Komið einir tveir,
komið annars dags;
ykkr læt ek þat gull
of gefit verða;
segið-a meyjum
né salþjóðum,
manni engum,
at it mik fyndið."
 
23.
Snemma kallaði
seggr annan,
bróðir á bróður:
"Göngum baug séa!"
Kómu til kistu,
kröfðu lukla,
opin var illúð,
er þeir í litu.
 
24.
Sneið af höfuð
húna þeira
ok und fen fjöturs
fætr of lagði;
en þær skálar,
er und skörum váru,
sveip hann útan silfri,
seldi Níðaði.
 
25.
En ór augum
jarknasteina
sendi hann kunnigri
konu Níðaðar,
en ór tönnum
tveggja þeira
sló hann brjóstkringlur
sendi Böðvildi.
 
26.
Þá nam Böðvildr
baugi at hrósa
-- -- --
[bar hann Völundi],
er brotit hafði:
"Þorig-a ek at segja
nema þér einum."
 

Völundr kvað:

27.
"Ek bæti svá
brest á gulli
at feðr þínum
fegri þykkir
ok mæðr þinni
miklu betri
ok sjalfri þér
at sama hófi."
 
28.
Bar hann hana bjóri,
því at hann betr kunni
svá at hon í sessi
of sofnaði.
"Nú hef ek hefnt
harma minna
allra nema einna
íviðgjarna."
 
29.
"Vel ek," kvað Völundr,
"verða ek á fitjum
þeim er mik Níðaðar
námu rekkar."
Hlæjandi Völundr
hófsk at lofti,
grátandi Böðvildr
gekk ór eyju,
tregði för friðils
ok föður reiði.
 
30.
Úti stendr kunnig
kván Níðaðar,
ok hon inn of gekk
endlangan sal,
- en hann á salgarð
settisk at hvílask -:
"Vakir þú, Níðuðr
Níara dróttinn?"
 

Níðuðr kvað:

31.
"Vaki ek ávallt
viljalauss,
sofna ek minnst
síz mína sonu dauða;
kell mik í höfuð,
köld eru mér ráð þín,
vilnumk ek þess nú,
at ek við Völund dæma.
 
32.
Seg þú mér þat, Völundr,
vísi alfa,
af heilum hvat varð
húnum mínum."
 

Völundr kvað:

33.
"Eiða skaltu mér áðr
alla vinna,
at skips borði
ok at skjaldar rönd,
at mars bægi
ok at mækis egg,
at þú kvelj-at
kván Völundar
né brúði minni
at bana verðir,
þótt vér kván eigim,
þá er ér kunnið,
eða jóð eigim
innan hallar.
 
34.
Gakk þú til smiðju,
þeirar er þú gerðir,
þar fiðr þú belgi
blóði stokkna;
sneið ek af höfuð
húna þinna,
ok und fen fjöturs
fætr of lagðak.
 
35.
En þær skálar,
er und skörum váru,
sveip ek útan silfri,
selda ek Níðaði;
en ór augum
jarknasteina
senda ek kunnigri
kván Níðaðar.
 
36.
En úr tönnum
tveggja þeira
sló ek brjóstkringlur,
senda ek Böðvildi;
nú gengr Böðvildr
barni aukin,
eingadóttir
ykkur beggja."
 

Níðuðr kvað:

37.
"Mæltir-a þú þat mál,
er mik meir tregi,
né ek þik vilja, Völundr,
verr of níta;
er-at svá maðr hár,
at þik af hesti taki,
né svá öflugr,
at þik neðan skjóti,
þar er þú skollir
við ský uppi."
 
38.
Hlæjandi Völundr
hófsk at lofti,
en ókátr Níðuðr
sat þá eftir.
 

Níðuðr kvað:

39.
"Upp rístu, Þakkráðr,
þræll minn inn bezti,
bið þú Böðvildi,
meyna bráhvítu,
ganga fagrvarið
við föður ræða.
 
40.
Er þat satt, Böðvildr,
er sögðu mér:
Sátuð it Völundr
saman í holmi?"
 

Böðvildr kvað:

41.
"Satt er þat, Níðuðr,
er sagði þér:
Sátum vit Völundr
saman í holmi
eina ögurstund,
æva skyldi;
ek vætr hánum
vinna kunnak,
ek vætr hánum
vinna máttak."