Þiðriks saga af Bern - Af Apollonius oc Herborg

Fra heimskringla.no
Hopp til: navigasjon, søk
Velg språk Norrønt Islandsk Norsk Dansk Svensk Færøysk
Denne teksten finnes på følgende språk ► Original.gif Dansk.gif
Original.gif


Þiðriks saga af Bern



Mb. (også kalt Hdskr.) er et norsk skinnpergament fra slutten av 1200-tallet, som er skrevet av 5 ulike skrivere. A og B er islandske papirhåndskrifter fra midten av 1600-tallet. U er Carl Richard Ungers 1853-utgave av Saga Þiðriks konungs af Bern.

3373 viser til at teksten i Mb. er utført av skriver nr. 3. Kapitteltallene i parentes henviser til Ungers utgave.



[1]|[2] Fra þvi er Jsungr konungr oc synir hans komo j bertangaland[3]

3373 (245). J [landi þvi er heitir bertangaland uar .i.[4] konungr er [heitir artus[5] hann er mikill maðr firir ser oc er nu gamall[6] orðin hann a .ij.[7] sonu enn [ællri heitir[8] iron en enn yngri[9] apollonius. [artus konungr fær bana sott. En æptir hans dauða kemr[10] til [rikis bertanga isungr konungr oc hans synir .xi.[11] [oc allir þeir[12] sua mikclir kappar at uarla fenguz iafningiar þeira sem fyʀ er ritað[13]. Jsungr konungr æignaz allt bertanga land með hernaði en synir artus[14] konungs [flyia undan m sina menn[15]eir fara[16] viða um lond oc æigi fa þeir ser riki aðr en þeir koma ihunaland [oc þar finna þeir Attila |[17] konung[18] isusam[19] er aðr hafði [æigi mikklu[20] æignaz hunaland.[21] han tecr v þeim baðum[22] uel[23] [oc monnum[24] þeira[25] oc geraz þeir[26] hans undir[27] menn.[28] |[29] [æptir þat[30] ueitir[31] Attila konungr [þeim riki baðum[32] Iron [setr hann jarll yuir[33] brandina borg. oc þat land er þar [helldr til.[34] Apollonium setr han jarll yuir tira[35] skamt fra rin. oc gefr honum [þar lonð[36] apollonius var allra manna friðastr[37] [oc stercr maðr at afli.[38] [oc enn bæzti riddari. oc manna raustastr[39] til vigs[40] Iron [var oc[41] [væn maðr oc giorvilegr[42] synum.[43] stercr oc mikill atgervi maðr. hans kapp var þat mest[44] at veiða dyr oc þar m gerði hann micit afrec optlega[45]. i hans landi var .i. skogr er heitir[46] valslœngu skogr hann liɢr [imilli oc[47] uestra |[48] fraclandz er þa r firir[49] solumon[50] konungr [er allra konunga var rikastr[51] oc uaskastr[52] oc auðgastr[53] [at lausa fe[54] hans kona het [herborg. þau attu æina dottur hon heitir sem hennar moðir herborg hon er allra meyia fridazt[55] konungr unni henni mikit. margir [konunga synir[56] [eða hertuga[57] hofðu[58] hennar beðit. En sua mikit ann[59] henni salomon konungr at œngum vill hann hana gipta. (246).[60] til þessar meyiar spyʀ [hertugi apollonius.[61] hann sendir[62] sina menn ifracka vellði[63] til salomons konungs at biðia [hans dottur[64] til hanða ser. [þessir ʀiddarar fara sem jarllen hafdi þeim boðit ifracka riki til Salomons konungs at biðia hans dottur.[65] þeim[66] er þar[67] fagnað uel en œrendum þeiʀa tekr hann[68] seinlega. oc fara þeir[69] heim v sua buit oc [sægia apollonio[70]. honum licar[71] |[72] illa þetta. oc[73] feʀ afunð jron[74] sins broður oc sægir honum þetta mal allt [huersu farit hæfir[75] oc þat með at a œngum lut er honum þvilikr[76] hugr sem at fa þessa mey. oc [biðr han broður sinn stoða ser til oc vill hellzt fa ser[77] her oc fa sua konuna. Jron jarll segir[78] honum huersu rikr salomon konungr er[79]. oc æcki fa þeir hans dottur með her [sua er hann rikr oc feolmennr.[80] þa mællti isolldo[81] kona iron jarls |[82] er allra[83] [er fridaz[84] oc [vitrust oc[85] bæzt at ser[86] [um alla luti[87]. ec vil raða [þer rað apollonio oc jron iarle. þer[88] sculut æigi fara [med her ifrakca riki[89] [þottit[90] sendit þagat mikcla kappa. oc þit set[91] micklar kempur[92]. |[93] þa er salomon konungr mycklu rikari en þit baðir[94]. [oc mægu þit æcki stanða við hans her.[95] takit[96] fa ʀiddara oc [buit vegliga. oc[97] riðit[98] [ifracka velldi med fa ridðara[99] afund salumonis[100] oc biðit [at hann gefi[101] apollonio[102] sina dottur. með þui [at þetta mal[103] [gangiz v[104] þa er uel[105] en ef salomon konungr syniar konunnar þa vil ec gefa til[106] æitt rað. eitt fingr gull litit[107] vil ec gefa þer apollonius[108]. þat gaf minn fadir minni moður með festar fe i þessu gulli er æinn steinn [oc þat er nattura steinsens oc hanns umbunaðar[109] at[110] ef karll maðr dregr [þetta fingrgull[111] a fingr konu. þa skal hon sua mikit unna honum at firir [huet uetna[112] fram vill hon [haua hann[113] huart er þat er vili [frænða hennar[114] eða æigi. (247).[115] Jron jarll oc[116] apollonius þacka Jsollde[117] vel sin heilræði[118]. oc [taka þetta rað.[119] [bua sic oc sina menn[120]. fara [alla leið[121] ifracka rici afund salumons konungs. konungr[122] tecr [vel v þvilicum[123] [er han haua heim sott[124]. oc byðr til sin morgum monum oc gerir veizlu mikkla[125]. [Jron iarll oc hans brodir[126] berr[127] upp [sina roðu[128] ef hann [mundi vilia[129] giptta sina[130] dottur apollonio [jarli en[131] salumon konungr neitar þessu [oc uill æigi gippta sina æinga dottur apolonio jarli.[132] firir þvi at hann er jarll en æigi konungr. þetta var þo talað marga daga. Apollonius jarll sa herborgu oc leiz[133] forkunnar uel[134] [sem honum var sagt. oc nu er honum halfv meiri [fyst a en fyʀ ef han mætti hana fa[135]. hann talar firir henni sitt[136] œrendi. en hon sægir at fadir henar [ma uel[137] raða firir henni slikt er hann vill. |[138] [vill hon æigi neita þeim manni er konungi þickir sin somi at taka ser til mags. oc æigi uill hon oc þeim iata[139] er konungr hævir adr[140] neitað. [Apollonius suarar[141] sua ma vera at fadir þinn vili æigi gipta þic mer. en þu ert vist[142] kurteis mær. oc mikit ann ec þer. [og þo ath alldrei fꜳe ek þik[143] þa wil ek hier med sina mina ast[144] og[145] tecr nu fingr gullit. oc dro[146] a hennar fingr oc sægir at þetta |[147] vill[148] hann gefa henni til iartegna sins uilia [biðr hann hana vera heila. hon biðr[149] han vel fara (248). [her æptir[150] buaz jarlar[151] ibraut oc una illa [sinni ferd[152]. þa er Apollonius jarl kemr [a sinn hest[153] oc allir þeir þa mællti hann salomon konungr hævir gort vara ferð[154] [at ollu osomilega. oc helldr suivirðliga[155] er honum þickir skom [at gipta[156] sina dottur oss. oc nu mætti sua til[157] |[158] bera[159] at [ek fenga hans dottur m suivirðing oc æn mætti sua vera[160] at hans[161] riki stœði litla rið ifriði.[162] salomon konungr hirðir [allitt um[163] þo at jarll [hœti honum sœkum eða hernaði[164] skiliaz at sua bunu fara jarllar heim fru herborg hæuir fingr[165] gull er apollonius jarl gaf henni. oc siðan er hon fecc þat ann hon honum[166] sua mikit at helldr vill hon m honum liva anott[167] en með feðr sinum heima [um daga[168]. (249).[169] þa er Apollonius reið[170] af borginni [oc han hafdi skilz fra salomon konungi. koma igegn honum drottning oc[171] iungfru herborg. oc [ganga baðar þær oc kyssa[172] jarl. iungfru herborg [kysti apollonius. oc[173] leɢr [ihond honum[174] .i. æpli rautt sem bloð mikit[175] oc fagrt. jarllin[176] reið um dagin oc lec m[177] þessu æpli kastar iloptið upp oc tekr[178] er ofan kemr. oc æitt sinn tekr[179] han sua hart v æplinu [er at honum flo[180] at æplið[181] klofnar itua luti han leɢr lutina ilofa ser oc [hyɢr at han[182] finnr |[183] [inan i æplinu[184] at þar er[185] .i. bref. han toc brefit[186] oc las. þat var i[187]essu brevi[188]. at herborg iungfru[189] sendir apollonio jarlli queðiu[190]. hon uill þess[191] sueria v ɢuð at ef apollonius ann henni. at hon |[192] mun[193] unna honum halfu meira oc ef sua fær hann til hagat at koma lœynilega þa er hon sendir honum orð at hon[194] vill koma amoti honum[195] firir uttan uilia sins foður. oc æigi skal hann gera skaða ariki salomonis konungs jarll[196] [þickir nu nockoru betr en aðr. oc ænn[197] lætr han firir ollum[198] monum[199] sem han uni jlla v sina ferð.[200] duelsc heima isinni borg tira[201] nockora[202] hrið. jron jarll er isinni borg. oc uill buinn vera at heria ef hans broðir uill þat.[203] apollonius jarll segir at þeir skulu biða æit misseri oc [buaz v oc sua gera þeir[204]. (250).[205] aðr en liðit se allt[206] misseri þa er þat .i. kuelld i tira[207] at [þar kemr .i. maðr sua sem lodðari. hann[208] kom til jarlls[209] lœynilega. |[210] oc feck honum .i. bref [loynilega[211] oc honum sendi þetta[212] jungfru herborg sendir queðiu[213] apollonio jarli. salomon konungr er riðin or[214] sinu riki til ueizlu jruma borg til ærminrix konungs. Nu skalltu [taka þina ʀiddara .x. eða .xij. oc æigi fleiri oc riða[215] sem huatast. oc þo lœynilega[216] ifracka riki þa ma [ec sua[217] til stilla at vit finnimz. þa er jarll hævir set[218] þetta bref verðr han allcatr[219] oc þægar at morni lætr han bua [.x. ʀiddara oc reið[220] ut af borginni oc œngum manni sagði hann huert han vill riða. þeir riða mest [með obygð[221] oc skogum[222] allt þar er[223] [sua ma riða oc optazt sið eða snema. oc[224] um nætr. til þess er þeir koma i fracka velldi[225]. þeir riða [i hia borg[226] [þar til er woru[227] nauckor hrisskior i þeim[228] stað er [fruan kuað a at þau skylldi hittaz. þeir hitta þar ængi mann firir ser stiga af hestunum. oc lœynaz þar i hriskiorrunum. nu þickiz jarllin æigi uita hveriu gegnir er[229] ængi maðr kemr til hanns.[230] þeir dueliaz þar um nottina. (251). at morni mællti jarllin at [menn hans[231] skulu[232] þar biða en han vill |[233] fara æinn saman a neosn [oc vill vita hvers hann verði viss[234]. hann gengr [þar til er hann kemr[235] i æitt þorp litit oc i æinv husi finnr han æina konu. oc mællti til konunnar[236] at hon skylldi fa honum [sinn høfuddvk[237] oc sina skikciu en han gaf henni sitt fingr[238] gull [oc sina goða skikciu[239] han toc hœfuðuc[240] oc [sueipar um[241] hœfut ser [en kuenskikciu yuir sic.[242] oc gengr [til borgarennar[243] [helldr sið dags. oc þar er opit borgar lið[244] han snyr[245] [aþa holl[246] er drottninginn atti. oc kom þar in til kuenna[247] [oc konor[248] spyria |[249] þær [er firir varo huer er þessi kona[250] en hon nefniz heppa. drottning minniz a at hon hævir [hana opt heyrt nefnnda Heppu[251] faranda vif þat kollum ver foru[252] konu. þessi[253] hafði verit allra putna mest.[254] hon var oc allra kuena [mest sua at œngir karllar voru[255] hæri oc[256] þrecligri[257]. firir [þa soc[258] nefndiz jarllenn hennar[259] nafni margar meyiar mælltu v konuna oc [henda ser gaman at[260]. oc þotti vera[261] nyraðlekt er[262] þessi |[263] kona var[264] komin. fru Herborg[265] [geck[266] til hennar oc mællti v hana[267] sem aðrar [meyiar katlega[268] seg nu[269] huersv marga menn toc þu a æinni nott. þessi kona þottiz æigi[270] kunna at suara[271] kurteislega afranzeis[272] tungu sem somdi at suara conungs dottur oc toc [vpp yuir hœfut ser ollum[273] fingrunum. þa lo konungs dottir oc allar meyiar. heraf [þikciz fruinn uita huersu marga menn han toc heiman með ser. en aðrar meyiar leia oc hallda[274] .x. menn toku hana a æinni nott. (252).[275] litlu siðaʀ [tok fruan æpli oc gaf huerri konu þeiri[276] er inni var [oc er[277] ollum hafði hon gefit. [kastar hun[278] .i. æpli til forukonunar[279]. hon toc æplit oc skar isundr [oc at sem aðrar konur |[280] þær er inni voru[281] heri fan hon[282] .i. bref [vafit saman[283]. þickiz han nu skilia[284] at fruen[285] hæfir kennt hann. hann stendr upp oc gengr ibrot. biðr konungs dottur [vera heila[286] oc allar þær. drottning toc þa .i. serk mikinn[287] [goðan oc æinn haufuð duc.[288] oc gaf henni. skiliaz þau at sua bunu. han less brefit þægar er han ma oc stendr [þat i breuinu[289] at fruan[290] kemr til hans þa nott i þann stað sem |[291] mællt var millum þeira. jarll feʀ þa aptr til sinna manna oc dueliaz þar um nott[292] [um miðia[293] nott hœyra þeir huar fara munu .ij. menn oc annaʀ mællti þa er þeir koma framm[294] at kiorrunum ertu her firir [mitt id leufasta líf.[295] eða huat er með[296] þer. þa suarar jarllen. her em ec með minum sonum[297] oc þa spratt jarll upp oc gec i moti henni. oc lagði hond sina yfir [hals henni[298] oc kysti hana þa kallar hann[299] at ʀiddarar skvlu [bua hæsta[300] sem huatast[301]. Nu er apollonius er[302] kominn ahæst sin með[303] sina fru. oc allir ʀiddarar eru bunir þa mællti jarlen til konunnar er henni[304] hafði þangat[305] fylgt oc spyʀ [hvat konu hon er[306]. hon kuezt[307] vera .i. fatok kona af borginni þa toc jarllinn serkinn oc [hofuduc er herborg gaf[308] honum oc [gaf konunni. hann[309] feck henni .i. bref oc bað hana fa[310] drottningu oc þessi kona gerir[311] sua. drottning [verðr nu[312] all[313] sorgfull [oc ryɢ[314] er hennar dottir er horfin. i þessu breui [segir sua[315] at [herborg skal[316] æigi vera okat [firir þa sœk. at hennar dottir er vel komin hon er[317] itira[318] m apollonio jarli. |[319] Sua kemr upp [allt þetta[320] rað. iarlin feʀ nu heim oc [œll þau saman. verða honum allir menn fegnir fyrst itira oc hans brœðr Jron oc aullum þeim[321]. (253).[322] Apollonius jarll talar nu v sina fru oc sægir at han vill fa hennar. En hon biðr hann biða oc senda menn til salomons konungs |[323] oc sættaz v hann. oc man þa verða [þeira rað sœmilegra. jarllinn[324] vill [æcki gera a aðra leið[325] en[326] hon vill[327]. þa er salomon konungr spyʀ [þessi tiðændi[328] likar honum stor[329] illa. [þa er fruan[330] hæfir verit manað itira[331]. voru[332] sendir menn afund salomons konungs. oc vill apollonius jarll sættaz. v[333] þessu mali tekr salomon konungr vel oc gera[334] stefnu [huar þeir skulu finnaz oc sættaz[335]. þa er aptr koma sendi menn i tira hæfir jungfru[336] |[337] tecit sot hættliga oc fam dogum siðaʀ[338] andaz hon oc [með þvi[339] slitnar þeira[340] sat mal [alla stund[341] siðan[342] var illa amillum þeira Apollonius jarls [oc hans broður jrons jarls[343] oc salomons konungs.




Noter:

  1. Den følgende fortælling, om Iron jarl, står i AB lige efter fortællingen om Didriks giftermål (k. 323, s.60-61), idet de mellemliggende fortællinger i AB er skudt tilbage mod sagaens begyndelse (s. 61 note 13). Fra nu af har AB samme rækkefølge som Mb.
  2. A 198,12; B 113,24
  3. Her hefur vpp þꜳtt A; Cap. CXLVII. B
  4. [Bertꜳnga landi rikti sa A
  5. [Arkimannus het A; Artuz hiet B
  6. madur tilf. A
  7. unga tilf. AB
  8. [yngri het A
  9. ellri A
  10. [fader þeirra tok bana sótt. enn epter hann kom A; og er Artuz kongur fær bana, enn eftter lifa hannz syner, þa kom B
  11. [rikiss sa kongur er Jsungur het vid sina xi sonu A; Bertanga rijkiz Isungur kongur sem firr er fra sagt og hannz ix syner B
  12. eru tilf. A
  13. [hiner mestu kappar B
  14. Arkimannus A; Artuzar B
  15. [flydu undann B
  16. [þeir foru A; og fara B
  17. U 223
  18. [til Attala(!) kongs B
  19. af Suava A; af Susa B
  20. [mgl. A
  21. [er . . . hunaland mgl. i B
  22. agiæta B
  23. mgl. A
  24. rettet for menn Mb3
  25. [mgl. AB
  26. mgl. B
  27. mgl. A
  28. 136. Capitule tilf. A
  29. A 199
  30. [epter þetta A; sijdann B
  31. fær AB
  32. [hwerium þeirra riki AB
  33. [gerir hann jarl og gefur honum A
  34. [fylger A; liggur til B
  35. Tyram A; Tyro B
  36. [þat riki A; þat land B
  37. synumm tilf. A
  38. [mikill og sterkur AB
  39. og kappsmaður mikill tilf. A
  40. [mgl. B
  41. [iarl var AB
  42. gofuglegur B
  43. [virduligur A
  44. ok og skemtan tilf. A
  45. opt A; jafnann B
  46. hiet A
  47. [millumm AB
  48. B 114
  49. mgl. A
  50. sål. Mb3; Salomon AB
  51. ath lausa fee tilf. A
  52. rettet for uaskast Mb3
  53. [hann var rijkur og audugur B; oc auðgastr mgl. A
  54. [mgl. A
  55. [hwartueggi Herborg. mærinn er allra kuenna fegurst A; Herborg. kongur a dottur sem heiter einz og hennar moder Herborg. hun er føgur og frijd B
  56. [kongar B
  57. [og hertugar AB
  58. hafa B
  59. vnni A
  60. Fra Apollonio jarli overskrift tilf. A
  61. [Apollonius jarl A
  62. senndi A
  63. riki AB
  64. [hennar B
  65. [þeir riddarar sem jarl hafdi bodit koma til Salomons kongs A; mgl. B
  66. sendemonnum B
  67. mgl. AB
  68. kongur AB
  69. mgl. AB
  70. rettet for apllonio Mb3
  71. [lijkar Apollonio B; stor tilf. AB
  72. Mb3 162
  73. hann AB
  74. Jrons A; Iron jallz B
  75. [mgl. B
  76. iafn mikill AB
  77. [bidur sinn brodur stoda sier til og will hann fara med A; vill ad þeir brædur fare med B
  78. svarar A
  79. mgl. Mb3
  80. [mgl. B
  81. sål. Mb3; Jsodd AB
  82. A 200
  83. kuenna tilf. AB
  84. [var fegurst B
  85. [mgl. AB
  86. giør tilf. AB
  87. [mgl. B
  88. [ykkur (brædrumm tilf. A) rꜳd. þid AB
  89. [j Frackland B
  90. rettet for tottit Mb3
  91. mgl. Mb3
  92. [þott þid sieud mikler kappar AB
  93. U 224
  94. mgl. B
  95. [mgl. B
  96. helldur tilf. AB
  97. [buid wꜳl A; mgl. B
  98. rettet for rikit Mb3
  99. [mgl. A; i Frackland B
  100. Salomons kongs AB
  101. [hann gipti A; hann giftta B
  102. rettet for apollono Mb3
  103. [þad B
  104. [geingur vel A; gange vel B
  105. vel vmm rꜳdit ath fara ei herfør ꜳ hendur slikumm kongi A; betur giort ad heria ei B
  106. þier A; mgl. B
  107. mgl. AB
  108. mgl. AB
  109. [med þeirre natturu og ummbunade B
  110. mgl. A
  111. [sål. rettet: þetta fingur Mb3; þat A; þetta gull B
  112. [hvervetna A; hvern hlut B
  113. [hans ꜳst AB
  114. [hennar A; frænda B
  115. 137. Capitule tilf. A
  116. hans bróder tilf. AB
  117. Jsodd A; Jsodde B
  118. rꜳd A
  119. [mgl. A
  120. [og B
  121. [mgl. A; alla sijna leid B - til þess er þeir koma tilf. AB
  122. hann AB
  123. [vid þeim wal (þuilikumm hofþingiumm tilf. A) AB
  124. [mgl. B
  125. rijkuglega B
  126. [þeir brædur B; Apollonius tilf. A
  127. sål. Mb3; bera (nv tilf. A) AB
  128. [sin eyrindi fyrer kong AB
  129. [vill AB
  130. sål. AB; mgl. Mb3
  131. [mgl. AB
  132. [mgl. A; og vill ei giftta hana honum B
  133. lett A
  134. væn B
  135. [for fyst fa har A hugur ꜳ ath fꜳ hana enn ꜳdur; sem ... fa mgl. B
  136. sijn AB
  137. [mun A; mune B
  138. A 201
  139. [og kuedst ei vilia jata þeim manne AB
  140. mgl. AB
  141. [þa mællte Apollonius. fru sagde hann AB
  142. mgl. A
  143. edur þijna ast tilf. B
  144. og vilia tilf. B
  145. [sål. AB; mgl. Mb3
  146. dregur AB
  147. U 225
  148. vilje B
  149. [og bidur hana nv heila lifa. enn hun bad A; hun bad B
  150. [Epter þetta AB
  151. jarlarner A; þeir jallar B
  152. [vid sina ferd A; sijnu erinde B
  153. [mgl. A
  154. hingad tilf. B
  155. [svivirdiligha A; svivirdelega og helldur osæmelega B
  156. [i at gipta A; ad giefa B
  157. ath AB
  158. B 115
  159. berast B
  160. ath bera A
  161. rettet for han Mb3
  162. [fyrer þessa søk stande litla hrijd j fride hannz rijke B
  163. [alldrei A; lijtt B
  164. [heiti honum hernadi og AB
  165. þad AB
  166. Apollonio AB
  167. wmm nott A
  168. [ꜳ dagh AB
  169. 138. Capitule. tilf. A; Cap. CXLVIII. tilf. B
  170. reid vt A; rijdur ut B
  171. [kemur i giegn honum A; kiemur i giegn henne drottningenn og B
  172. [kyssir A
  173. [mgl. AB
  174. [j henndur Apollonio iarli A
  175. mgl. A
  176. rettet for jarlln Mb3; jarl AB
  177. ad B
  178. vid tilf. B
  179. tok AB
  180. [mgl. AB
  181. þat AB
  182. [mgl. B
  183. Mb3 163
  184. rettet for æplini Mb3
  185. [ath i eplinu var A; mgl. B
  186. mgl. A; þad B
  187. a AB
  188. [brefenu B
  189. mgl. B
  190. ord B
  191. þad B
  192. A 202
  193. mune B
  194. sål. AB; hann Mb3
  195. sål. AB; henni Mb3
  196. jarlinn A
  197. [er nu nokkuru (nockud B) gladari (enn fyrr tilf. A) enn þo AB
  198. odrum AB
  199. mgl. A
  200. og tilf. AB
  201. mgl. A
  202. vmm AB
  203. mgl. A
  204. [bua vid B
  205. 139. Capitule. tilf. A; Cap. CXLIX. tilf. B
  206. eitt AB
  207. Tyro A
  208. [einn madur sem være loddari AB
  209. Apollonius A
  210. U 226
  211. rettet for loynile Mb3
  212. [stenndur þetta a A; og a þessu brefe stendur þetta B
  213. ord B
  214. af AB
  215. [fara vid þina xij riddara (og rid tilf. A) AB
  216. leinelegast B
  217. [mgl. A
  218. lesed B
  219. gladur A; allgladur B
  220. [sina riddara (rejsu B) og ridur AB
  221. obigdumm B
  222. [vmm vbygder og skoga A
  223. til ad B
  224. [þvi mega vid koma A
  225. riki AB
  226. [med borginne A; j nand borg B
  227. [sål. A; þeir er Mb3; þar ed er B
  228. þann A
  229. [fru Herborg hefer ꜳkuedit ath þau skilldi finnast enn hitta þar ongvan mann og stiga þar af hestum sinumm og leynast j hriskiørunum. Nu þikkist iarl ei vita hvi gegner er A; mgl. B
  230. þeirra AB
  231. [menn A; þeir B
  232. skilldu AB
  233. A 203
  234. [og wita hvers hann mætti vis verda A; mgl. B
  235. [mgl. AB
  236. hennar B
  237. [sål. AB; hofuðducin Mb3
  238. mgl. AB
  239. [mgl. B
  240. sål. Mb3; hofuddukinn AB
  241. [sveipadi ifer A
  242. [og lætur ifer hofudit skikkiuna A; og lætur yfer sig kvennskickiu B
  243. [siþann til borgar A; sijdan i borgena B
  244. [mgl. B
  245. snere B
  246. [til þeirrar hallar AB
  247. þeirra tilf. A; þeirra er þar satu tilf. B
  248. [nu A; og nu B
  249. B 116
  250. [hver madur þessi væri A; hvør þesse kona være B
  251. [sål. AB; nefnða Mb3
  252. gøngu AB
  253. kona tilf. AB
  254. vest B
  255. [hæst suo ath nær war einngi karl madur AB
  256. ne A
  257. þreklig var hun, og B
  258. [þvi B
  259. mgl. A
  260. [henndu gaman ath henni AB
  261. mgl. AB
  262. vmm ath AB
  263. U 227
  264. þar tilf. A
  265. sål. AB; hilldi Mb3
  266. rettet for feck Mb3
  267. [mællti og kalladi til þeirrar (þessarar B) konu AB
  268. rettet for hatlega Mb3
  269. [þær og spyr A; þær og mællte B
  270. mgl. A
  271. so tilf. B
  272. ꜳ frankis manna A; a fracka B
  273. [siþann upp ifer sik bꜳdum høndumm og helldur vpp AB
  274. rettet for halla Mb3
  275. [þikkiast þær vita huersu marga hun tók ꜳ einni nott. enn kongs dotter (drottning B) þottist (þikest B) vita huersu marga menn jarl hafdi heimann med sier. 140. Capitule. tilf. A; Cap. CI. tilf. B
  276. [gaf fru Herborg epli hverri konu A; gaf fru Herborg konunne(!) B
  277. [sål. A; æigi Mb3
  278. [A har kastar hun; Mb3 har oc kastar (jfr. forrige note); - for oc er . . . kastar hun har B og hun kastar
  279. gongu konunnar AB
  280. A 204
  281. [mgl. B
  282. hann AB
  283. [mgl. B
  284. vita AB
  285. fru Herborg AB
  286. [vel lifa B
  287. og tilf. A
  288. [og høfudduk godann B
  289. [þat ber ꜳ A; þa B
  290. fru Herborg AB
  291. Mb3 164
  292. nattina AB
  293. [ath midre A
  294. mgl. AB
  295. [minn sæte A
  296. wid A
  297. riddurum AB
  298. [hennar hꜳls AB
  299. hun B
  300. [buast A
  301. skiotast AB; 141. Capitule. tilf. A
  302. mgl. AB
  303. wid A
  304. jungfruinne B
  305. mgl. AB
  306. [hver (kona tilf. B) hun sie AB
  307. kallast AB
  308. [sål. Mb3; hofuddukinn er frv Herborg (jungfru B) hafdi gefit (gaf B) AB
  309. [mgl. B
  310. færa AB
  311. gerdi AB
  312. [er B
  313. mgl. A
  314. [stód A; seiger B
  315. [mgl. B
  316. [hun skule B
  317. [ad hennar dottir er komenn B
  318. i Tyro A
  319. U 228
  320. [þeirra A
  321. [ollumm þeim er vꜳl fagnath (fyrst er þau koma i Tiram hans borg Jron iarl oc hans landzmenn tilf. A) AB
  322. Cap. CLI. tilf. B
  323. A 205
  324. [þetta rꜳd sæmiligt. hann AB
  325. lund A
  326. [so giøra sem B
  327. huart sem þetta er edur annat. 142. Capitule. tilf. A; þetta og annat tilf. B
  328. [ad hannz dotter er burt horfinn B
  329. forkunnar AB
  330. [enn er fru Herborg AB
  331. i Tyro A; i Tyra borg B
  332. eru AB
  333. mgl. AB
  334. med sier tilf. A; þeir med sier tilf. B
  335. [lag til satta B; oc sættaz mgl. A
  336. fru Herborg AB
  337. B 117
  338. þar eftter B
  339. [vid þetta A; vid þad B
  340. kongs B
  341. [allar stunnder AB
  342. heþann frá A; þadan i fra B
  343. [mgl. A; og Jrons jarls B