Guiamars lioð - Revisjonshistorikk

August på 7. nov. 2016 kl. 10:50

2016-11-07T10:50:18Z

August på 23. mai 2016 kl. 19:33

2016-05-23T19:33:43Z

August på 7. apr. 2016 kl. 15:06

2016-04-07T15:06:21Z

Vis endringer

August på 13. mar. 2016 kl. 10:14

2016-03-13T10:14:50Z

Jesper på 13. mar. 2016 kl. 06:53

2016-03-13T06:53:16Z

Jesper: Guiamars lioð

2016-03-12T13:27:59Z

Guiamars lioð

Vis endringer

@@ Linje 22: / Linje 22: @@
-'''3.''' Sem hann var i bloma oc hæzstom tima &#339;sko sinnar. þa for hann hæim at sia foðor sinn oc herra. moðor oc systur. er lengi hofðu langat til hans hæimkuamo oc fundar. oc dualdezc hann þa hæima með þæim vel sua manað fullan. Þui nest likaðe honom at fara a dyra væiðar. oc stefndi hann þa til sin um kuelldit riddarom sinom oc væiðemonnum. En um morgonen for hann i morkena. þui at þeskonar skemtan likaðe honom æinkar vel oc fundu þæir þegar æinn mikinn hiort oc varo þa hundarner l&#339;ystir og fylgðo þa væiðemenn hirtinom. En sa hinn ungi maðr ræið tomlega æftir oc æinn suæina hans oc f&#339;rðe honom boga hans oc sporrakka dyra oc villisvina. En hann villdi giarna skiota ef nokot dyr k&#339;me i skotmál fyrr en hann f&#339;re þaðan. Þa læit hann æigi fiarre ser i æinum þykkom runn hiartkollo æina oc kalf hennar hia hænni. en var oll sniohuit oc hafði æina kuisl hiartarhorns i miðio ænni. oc liop hon þægar or runnenom er hon h&#339;yrði gauð sporrakkanna. En hann bændi boga sinn oc skaut at hænni oc laust hana framan i briostet. en hon fell þægar til iarðar. en brodrenn þægur aftr snærizc oc laust Gviamar i gægnom læret oc nam staðar fastr i hæstinom. oc varð<ref>''r. f.'' var</ref> þa af stiga hæstinom oc fell hann þar a grasvollenn hia kollonne. En kollan er þar la sár virkti sar sitt oc kærði angr sinn. En þui nest mællte hon með þessom hætte. Harmr er mer at ec em nu drepen. en þu gaurr er mec særðe. þæsse skulo vera þin orlog. alldre scalltu fa lækneng huarke af grosom ne grasa rotom. ækki sculo tia læknar ne hæilsudrykkir at b&#339;ta þer. oc alldri scalltu hæill verða af þesso sare. er nu hævir þu i þinu lære. til þess er su gr&#339;ðir þec er saker þinnar astar scal bera oc þola sua miklar pinsler hugsotta oc harma at alldri fyrr bar kuenmaðr þuilika. oc þu þuilik fyrir saker hennar. sua at aller þæir er ælscat hava oc framlæiðes sculo konor ælsca manu undra oc kynlegt þykkia með hueriom hætte er þit mattoð sua mykinn astar harm bera. Skrið brott sem skiotast oc lat mec hava frið fyrir þer. Þesse orlog skulo sannast þer.
+'''3.''' Sem hann var i bloma oc hæzstom tima &#339;sko sinnar. þa for hann hæim at sia foðor sinn oc herra. moðor oc systur. er lengi hofðu langat til hans hæimkuamo oc fundar. oc dualdezc hann þa hæima með þæim vel sua manað fullan. Þui nest likaðe honom at fara a dyra væiðar. oc stefndi hann þa til sin um kuelldit riddarom sinom oc væiðemonnum. En um morgonen for hann i morkena. þui at þeskonar skemtan likaðe honom æinkar vel oc fundu þæir þegar æinn mikinn hiort oc varo þa hundarner l&#339;ystir og fylgðo þa væiðemenn hirtinom. En sa hinn ungi maðr ræið tomlega æftir oc æinn suæina hans oc f&#339;rðe honom boga hans oc sporrakka dyra oc villisvina. En hann villdi giarna skiota ef nokot dyr k&#339;me i skotmál fyrr en hann f&#339;re þaðan. Þa læit hann æigi fiarre ser i æinum þykkom runn hiartkollo æina oc kalf hennar hia hænni. en var oll sniohuit oc hafði æina kuisl hiartarhorns i miðio ænni. oc liop hon þægar or runnenom er hon h&#339;yrði gauð sporrakkanna. En hann bændi boga sinn oc skaut at hænni oc laust hana framan i briostet. en hon fell þægar til iarðar. en brodrenn þægar aftr snærizc oc laust Gviamar i gægnom læret oc nam staðar fastr i hæstinom. oc varð<ref>''r. f.'' var</ref> þa af stiga hæstinom oc fell hann þar a grasvollenn hia kollonne. En kollan er þar la sár virkti sar sitt oc kærði angr sinn. En þui nest mællte hon með þessom hætte. Harmr er mer at ec em nu drepen. en þu gaurr er mec særðe. þæsse skulo vera þin orlog. alldre scalltu fa lækneng huarke af grosom ne grasa rotom. ækki sculo tia læknar ne hæilsudrykkir at b&#339;ta þer. oc alldri scalltu hæill verða af þesso sare. er nu hævir þu i þinu lære. til þess er su gr&#339;ðir þec er saker þinnar astar scal bera oc þola sua miklar pinsler hugsotta oc harma at alldri fyrr bar kuenmaðr þuilika. oc þu þuilik fyrir saker hennar. sua at aller þæir er ælscat hava oc framlæiðes sculo konor ælsca manu undra oc kynlegt þykkia með hueriom hætte er þit mattoð sua mykinn astar harm bera. Skrið brott sem skiotast oc lat mec hava frið fyrir þer. Þesse orlog skulo sannast þer.
@@ Linje 28: / Linje 28: @@
-'''5.''' Vndir æinni fornæskio borg er hovoðborg var allz þess rikis lændi skipit. En sa herra oc hofðingi er þæirre borg reð oc stiornaðe var gamall at alldre oc kuangaðr ungri kono. Þesse fru var hinnar bæztu ættar milld oc kurtæis hyggin oc h&#339;værsk oc hin mætasta i allom kurtæisra kuenna kuenskum. hin friðasta oc fægrsta. En pusi hænnar oc herra var ohofsamlega abruðigr. þui at þat bæiddezt nattura hans. Þui at gamler menn er litla fyst<ref>''r. f.'' fyrst</ref> hava til kuenna oc þat villdu er þæir mægo æigi oc natturan syniar þæim. en iamnan avunda oc hata þa er ungir ero. Með þæim þætta er lundærni gamalla manna. En þessi hinn auðgi maðr hafði sua um sec buet at alnar viðan garð undir<ref>''r. f.'' endir</ref> borgar turnenom hafðe hann lateð gærða hovan gr&#339;ns malmara grioz vegg mikinn oc sua at æcki matti yvir komazt. oc æinar dyrr litlar til kastalans oc þar gæta netr oc daga með uruggom vorðom. En oðrum megin gecc sior oc matte þann væg ækki at komazt nema a bate k&#339;me ef i kastalann ætta nokkot at sysla. En þui let herra kastalans gærða sua hom vegg oc þykkum at hann skylldi uræddr oc uruggr varðvæita þar kono sina. Þar let hann gera hænni hit fægrsta oc friðasta loft oc þar kapellu i hia. oc þar æinn gamall prestr<ref>''r. f.'' prest</ref> til tiðavæizlu blæikr oc bloðlaus. kalldr oc kolnaðr or ollum likams losta. hann song ialnan mæssor oc byrllaðe at borða. Þat hit friða loft var stæint innan hinum friðastom liknæskium pruðra manna oc friðra kuenna. oc þæirra aster oc astar þokke oc með huæriom hætte samer at ælska oc tryglega astar gæta. sua sem Ouidius kennir i bok astarvela. Þar var su hin kurtæisa fru sætt. oc æina friða m&#339;y fecc herra hennar at þiona hænni. þæsse var systur dotter hans. hin kærasta huar<ref>''r. f.'' hua</ref> annarre hon oc fru hænnar. Með frunne var þesse mær þæim stundum er hon for hæiman til þess er hun hæim kom. þes a milli<ref>''r. f.'' mlli</ref> kom þar alldregi maðr ne kuenmaðr. sua var hon byrgð innan þæss hins hova stæingarz oc gecc alldregi or garðenom.
+'''5.''' Vndir æinni fornæskio borg er hovoðborg var allz þess rikis lændi skipit. En sa herra oc hofðingi er þæirre borg reð oc stiornaðe var gamall at alldre oc kuangaðr ungri kono. Þesse fru var hinnar bæztu ættar milld oc kurtæis hyggin oc h&#339;værsk oc hin mætasta i allom kurtæisra kuenna kuenskum. hin friðasta oc fægrsta. En pusi hænnar oc herra var ohofsamlega abruðigr. þui at þat bæiddezt nattura hans. Þui at gamler menn er litla fyst<ref>''r. f.'' fyrst</ref> hava til kuenna oc þat villdu er þæir mægo æigi oc natturan syniar þæim. en iamnan avunda oc hata þa er ungir ero. Með þæim þætta er lundærni gamalla manna. En þessi hinn auðgi maðr hafði sua um sec buet at alnar viðan garð undir<ref>''r. f.'' endir</ref> borgar turnenom hafðe hann lateð gærða hovan gr&#339;ns malmara grioz vegg mikinn oc sua at æcki matti yvir komazt. oc æinar dyrr litlar til kastalans oc þar gæta netr oc daga með uruggom vorðom. En oðrum megin gecc sior oc matte þann væg ækki at komazt nema a bate k&#339;me ef i kastalann ætta nokkot at sysla. En þui let herra kastalans gærða sua hom vegg oc þykkum at hann skylldi uræddr oc uruggr varðvæita þar kono sina. Þar let hann gera hænni hit fægrsta oc friðasta loft oc þar kapellu i hia. oc þar æinn gamall prestr<ref>''r. f.'' prest</ref> til tiðavæizlu blæikr oc bloðlaus. kalldr oc kolnaðr or ollum likams losta. hann song iafnan mæssor oc byrllaðe at borða. Þat hit friða loft var stæint innan hinum friðastom liknæskium pruðra manna oc friðra kuenna. oc þæirra aster oc astar þokke oc með huæriom hætte samer at ælska oc tryglega astar gæta. sua sem Ouidius kennir i bok astarvela. Þar var su hin kurtæisa fru sætt. oc æina friða m&#339;y fecc herra hennar at þiona hænni. þæsse var systur dotter hans. hin kærasta huar<ref>''r. f.'' hua</ref> annarre hon oc fru hænnar. Með frunne var þesse mær þæim stundum er hon for hæiman til þess er hun hæim kom. þes a milli<ref>''r. f.'' mlli</ref> kom þar alldregi maðr ne kuenmaðr. sua var hon byrgð innan þæss hins hova stæingarz oc gecc alldregi or garðenom.
@@ Linje 55: / Linje 55: @@
-'''14.''' Andværðo sumre miok arlla dags sem þau lago bæði i faðme sua sem baðom þæim likaðe. þa mællte su hin friða til Guiamars. Hinn s&#339;te minn unnasta sagðe hon. mer sægir sua hugr at ec man bratt missa þin. oc man nu samvist okkor upp koma. oc ef þu værðr her drepinn. þa scal ec her d&#339;yia með þer. en ef þu brott k&#339;ms. þa mantu fa þer aðra unnasto. en ec man astar saker þinnar iamnan vera harms full oc hugsottar. Fru sagðe hann mæl æigi slikt. alldre se mer friðr ne fagnaðr ef ec sny hug minn til annarrar<ref>''r. f.'' annarr</ref>. ottast alldri þat. Vnnasti sagðe hon handsala mer þat oc fa mer skyrto þina. en ec scal fallda hana sua saman. ef þu finnr nokora þa huar sem þat er. er æftir fallde þæima falld. þa gæf ec þer l&#339;yvi at unna þæirre. Oc tok hon þa skyrtona oc falldaðe saman. oc handsalaðe hann þa hænni þat sem hon bæiddezt oc mællte þa. at ængi myndi þann falld aftr fallda næma með knifi skæri eða með soxum klippi. Sem hon hafðe saman falldat. þa fecc hon honom skyrtona með þæim formala sem hon hafðe sagt. at hon skyllde æi æfazc ne ottazc at hann myndi hallda hænni handsol sin. Sua oc tok hann þui nest bællti æitt oc batt um bæran likam hænnar hælldr i fastara lage. sua sem innyfli hænnar gato boret. oc mællte. Ec lofa þer at unna þæim er þætta bællti l&#339;ysir af þer. þui nest kystuzt þau oc stoð þa sua buen viðrr&#339;ða þæirra astsæmd oc skæmtan þæirra.
+'''14.''' Andværðo sumre miok arlla dags sem þau lago bæði i faðme sua sem baðom þæim likaðe. þa mællte su hin friða til Guiamars. Hinn s&#339;te minn unnasta sagðe hon. mer sægir sua hugr at ec man bratt missa þin. oc man nu samvist okkor upp koma. oc ef þu værðr her drepinn. þa scal ec her d&#339;yia með þer. en ef þu brott k&#339;ms. þa mantu fa þer aðra unnasto. en ec man astar saker þinnar iamnan vera harms full oc hugsottar. Fru sagðe hann mæl æigi slikt. alldre se mer friðr ne fagnaðr ef ec sny hug minn til annarrar<ref>''r. f.'' annarr</ref>. ottast alldri þat. Vnnasti sagðe hon handsala mer þat oc fa mer skyrto þina. en ec scal fallda hana sua saman. ef þu finnr nokora þa huar sem þat er. er æftir fallde þæima falld. þa gæf ec þer l&#339;yvi at unna þæirre. Oc tok hon þa skyrtona oc falldaðe saman. oc handsalaðe hann þa hænni þat sem hon bæiddezt oc mællte þa. at ængi myndi þann falld aftr fallda næma með knifi skæri eða með soxum klippi. Sem hon hafðe saman falldat. þa fecc hon honom skyrtona með þæim formala sem hon hafðe sagt. at hon skyllde æi æfazc ne ottazc at hann myndi hallda hænni handsol sin. Sua oc tok hann þui nest bællti æitt oc batt um bæran likam hænnar hælldr i fastara lage. sua sem innyfli hænnar gato boret. oc mællte. Ec lofa þer at unna þæim er þætta bællti l&#339;ysir af þer. Þui nest kystuzt þau oc stoð þa sua buen viðrr&#339;ða þæirra astsæmd oc skæmtan þæirra.

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 23. mai 2016 kl. 19:33
Linje 41:		Linje 41:

	'''9.''' Þa suaraðe honom su hin friða fru. Goðe herra sagðe hon oc hinn kærasta giarna vil ec væita þer hialpræðe. Þessa borg a minn herra oc allt landet umhuervis. hann er rikr maðr oflugr oc ætgoðr. en hann er miok a alldr siginn angraðr oc abruðigr. fyrir þui hævir hann her byrgt mec oc læst i þæssom stæingarðe er æitt at æinu er liðet a. oc æinn gamall prestr fyrir sættr gæzlomaðr er bol oc bál brænni. Sua em ec her byrgð netr oc daga oc æigi sua diorf at ec þore út at ganga nema minn herra sændi æftir mér. Hær a ec loft oc kapello oc þessa mœy mer fylgiande. Nu er þer likar her huilazt til þess er þer bœtezt oc batnar. giarna skulom ver þer með goðvilia þiona.		'''9.''' Þa suaraðe honom su hin friða fru. Goðe herra sagðe hon oc hinn kærasta giarna vil ec væita þer hialpræðe. Þessa borg a minn herra oc allt landet umhuervis. hann er rikr maðr oflugr oc ætgoðr. en hann er miok a alldr siginn angraðr oc abruðigr. fyrir þui hævir hann her byrgt mec oc læst i þæssom stæingarðe er æitt at æinu er liðet a. oc æinn gamall prestr fyrir sættr gæzlomaðr er bol oc bál brænni. Sua em ec her byrgð netr oc daga oc æigi sua diorf at ec þore út at ganga nema minn herra sændi æftir mér. Hær a ec loft oc kapello oc þessa mœy mer fylgiande. Nu er þer likar her huilazt til þess er þer bœtezt oc batnar. giarna skulom ver þer með goðvilia þiona.
		+

	'''10.''' Nv er hann hafðe hœyrt rœðo hennar. þa þakkaðe hann hænne með sœtom oc sœmelegom orðum. oc kuaðsk vilia duæliask giarna með hænne. oc ræistezk hann þa upp or rækkiunne oc þær baðar studdu hann oc læiddu i lopt hænnar oc logðu hann þar i hœgia huilo. oc þuógo þær þa lær hans oc saret. oc er þær hofðu þuægit af bloðet giorsamlega. þa bundo þær fyrst um saret. Sem þau varo mett at kuælldi þa gecc hon i brott. Nu er honum væl gætet af gnogom mat oc goðum drykc. en ast hævir nu skæint hug hans. oc hiarta i úro. þui at su hin friða fru hævir lostet hann hugkœmelegre ast. oc kænnir hann nu þat er hann kændi alldri fyrr. Allu hævir hann nu glœymt fostrlande sinu fæðr oc frændum oc fostrbrœðrum. oc kænner hann allz ængan verk sars sins. Andvarpar<ref>''r. f.'' andvar</ref> hann af ollu hiarta með kynlego angre oc undarlegre úro. oc bað þa fruen þionosto mœy sina at hon skyllde geva riddaranom svæfnhuilld oc ró. oc gecc hon þægar ifra hænni er hon gaf henni lœyvi. En fru hænnar var þa orvað oc tændrað þæim uroar ælldi er herra Guiamar kændi sec skæindan af uhofsamlegom hætte oc hug oc ollu hiarta.		'''10.''' Nv er hann hafðe hœyrt rœðo hennar. þa þakkaðe hann hænne með sœtom oc sœmelegom orðum. oc kuaðsk vilia duæliask giarna með hænne. oc ræistezk hann þa upp or rækkiunne oc þær baðar studdu hann oc læiddu i lopt hænnar oc logðu hann þar i hœgia huilo. oc þuógo þær þa lær hans oc saret. oc er þær hofðu þuægit af bloðet giorsamlega. þa bundo þær fyrst um saret. Sem þau varo mett at kuælldi þa gecc hon i brott. Nu er honum væl gætet af gnogom mat oc goðum drykc. en ast hævir nu skæint hug hans. oc hiarta i úro. þui at su hin friða fru hævir lostet hann hugkœmelegre ast. oc kænnir hann nu þat er hann kændi alldri fyrr. Allu hævir hann nu glœymt fostrlande sinu fæðr oc frændum oc fostrbrœðrum. oc kænner hann allz ængan verk sars sins. Andvarpar<ref>''r. f.'' andvar</ref> hann af ollu hiarta með kynlego angre oc undarlegre úro. oc bað þa fruen þionosto mœy sina at hon skyllde geva riddaranom svæfnhuilld oc ró. oc gecc hon þægar ifra hænni er hon gaf henni lœyvi. En fru hænnar var þa orvað oc tændrað þæim uroar ælldi er herra Guiamar kændi sec skæindan af uhofsamlegom hætte oc hug oc ollu hiarta.

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 13. mar. 2016 kl. 10:14
Linje 16:		Linje 16:


−	'''1.''' ~~Søgur~~ þær er ec væit sannar oc Brættar hava lioðsonga af gort vil ec segia yðr sem ec ma með fæstom orðum. En sua sem ritningar hava synt mer vil ec sægia yðr atburði þa sem gerðuzt a hinu syðra Bretlande i fyrnskunni. Um þa daga reð þui riki Odels konongr stundom i friði oftsamlega i úro oc i ufriði. þessom kononge þionaðe með villd oc goðvilia æinn rikr lændr maðr er allre reð æinn Leunsborg. oc var hann kallaðr Dridias at nafne. þesse var æinkennelegr vinr oc hinn kæraste herra sinom konongenom. hann var hinn vaskaste riddare i vapnom. oc atte hann með sinni æiginni pusu tvau bornn sun oc dottor. Vngen het dotter hans. en sun hans Guiemar. I ollum þæim konongdome var engi maðr honum iamfriðr. moðer hans unni honum yvir alla livande. oc i allum lutom likaðe hann vel fæðr sinom. þægar sem hann var hæiman fœrr þa sænde hann faðer hans hæiman til konongs hirðar at þiona kononge. En suæinnen var vitr oc vaskr þokkaðezt oc vinsælldezt allu konongs hirðliði. Siðan sem honum vox vit oc vasklæikr. þa bio konongrenn hann rikulega ollum riddara hærklæðom sua tigurlega sem hann villdi sialfr œskia.	+	'''1.''' Sogur þær er ec væit sannar oc Brættar hava lioðsonga af gort vil ec segia yðr sem ec ma með fæstom orðum. En sua sem ritningar hava synt mer vil ec sægia yðr atburði þa sem gerðuzt a hinu syðra Bretlande i fyrnskunni. Um þa daga reð þui riki Odels konongr stundom i friði oftsamlega i úro oc i ufriði. þessom kononge þionaðe með villd oc goðvilia æinn rikr lændr maðr er allre reð æinn Leunsborg. oc var hann kallaðr Dridias at nafne. þesse var æinkennelegr vinr oc hinn kæraste herra sinom konongenom. hann var hinn vaskaste riddare i vapnom. oc atte hann með sinni æiginni pusu tvau bornn sun oc dottor. Vngen het dotter hans. en sun hans Guiemar. I ollum þæim konongdome var engi maðr honum iamfriðr. moðer hans unni honum yvir alla livande. oc i allum lutom likaðe hann vel fæðr sinom. þægar sem hann var hæiman fœrr þa sænde hann faðer hans hæiman til konongs hirðar at þiona kononge. En suæinnen var vitr oc vaskr þokkaðezt oc vinsælldezt allu konongs hirðliði. Siðan sem honum vox vit oc vasklæikr. þa bio konongrenn hann rikulega ollum riddara hærklæðom sua tigurlega sem hann villdi sialfr œskia.

@@ Linje 3: / Linje 3: @@
 !align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
 |-
-! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Guiamars lioð]] !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Gujamars Sang]] !!  !!
+! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Guiamars lioð]] !!  !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=Gujamars Sang]] !!  !!  !!
 |-
 |}