Placidus Saga - Revisjonshistorikk

August på 12. feb. 2021 kl. 08:01

2021-02-12T08:01:44Z

August: Erstattet OldNordicTimes med HTML-koder

2020-10-06T07:59:23Z

Erstattet OldNordicTimes med HTML-koder

August på 20. jun. 2017 kl. 14:49

2017-06-20T14:49:23Z

August: Placidus Saga

2017-06-20T09:06:54Z

Placidus Saga

Vis endringer

@@ Linje 19: / Linje 19: @@
 '''[[Carl Richard Unger biografi|C. R. UNGER]]'''
-Christiania 1877
+Christiania 1877</center>
-'''I.'''<br>(''Efter Cd. Holm. 8 octavo, paa Papir, jævnført med den latinske Text hos Mombritius: Sanctuarium.'')</center>
+<div class="toclimit-{{{1|{{{limit|3}}}}}}">__TOC__</div>
@@ Linje 61: / Linje 64: @@
+===Appendix (Membranfragment 655 x<sup>1</sup>, x<sup>2</sup> qv.)===
 '''Fra Eustachio'''
@@ Linje 72: / Linje 74: @@
+==II. (Pergamentblad 655 qv. IX A; Levning af samme Codex, som Fragment af [[Blasius Saga]], og af Mathæus Saga, Postola Sogur S. 823—825.)==
@@ Linje 79: / Linje 80: @@
-<center>'''III.'''<br>(''Pergamentblad i 696 qv.'')</center>
+==III. (Pergamentblad i 696 qv.)==

@@ Linje 8: / Linje 8: @@
-<div class="toccolours">For at alle norrøne tegn som blir brukt i denne artikkelen skal vises korrekt må du ha fonttypen [http://www.heimskringla.no/fonts/OLD1NT__.TTF OldNordicTimes] installert på din PC eller Mac. OldNordicTimes skal lagres i Fonts i Windows eller installeres i fontboken i Mac OS.</div>
+<div class="toccolours"><center>Noen spesialtegn vises ikke på iPhone/iPad.</center></div>
@@ Linje 66: / Linje 66: @@
 '''Fra Eustachio'''
-A daugum Traiani keisara var hofþingi ridera, sa er Placidus het, gaufugr at kune oc aufregr at aurum oc tiginn at metorþum, agetr at retlete oc at goþum siþum, en þo uar hann heiþenn. Barg hann þeim, er i h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ftom eða hernvma voro, oc l<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>sti oft fra bana þa, er at r<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ngv voro fyrdæmðir, oc clædðe n<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>cða oc dvgðe <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>llvm þvrf<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ndum. En <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ngvm manne var hann glicari i lifi sino en Cornelio hvndraðsh<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>fðingia, þeim er fra er sagt i boc þeire, er heitir Actus Apostolorum. Cono atte hann hæiðna oc, sem hann var, oc honom glic at goðvm siðvm. Sono tva attv þ<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>, oc lærðv þ<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font> þa til goðra siða. Sia maðr Placidus var sigrsæl(l) i ordstom oc kænn við væ(i)ðar oc algor at ser i <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>llvm lvtum. Enn miscvnnsamr goð, sa er avallt kallar ser macliga til sinnar millde, hann fyrleit eigi verk þessa mannz oc villdi eigi goðgiarnan hvg lata fyrfaraz i þionusto scurþgoþa an uerc<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>pe, þuiat sua er ritet, at með hverre þioþo er guþe þegr sa, er með retlete uiþr. Af þui callaþe guþs millde hann fra uillo eigi<ref>n&#772; (= non) ''Cd.''</ref> med þeim atburð, sem hann kallaþi Cornelium, helldr þui licara, sem hann kallaði Paulum. Þviat þa er Placidus for of dag a dyraueiþe meþ hus[kor]lum sinum, þa urþo fyrer þeim hirter marger, oc scipaðe hann liþe til at ueiþa hior[tuna. En] er aullom riðerum var scipat til dyrauæiþarinnar, þa syndez Placido einn h[iortr au]þrom aullom meire, oc snere sa for sinne til scogar fra auþrom aullom dyrum. En er [Placidu]s sa þenna hiort, þa reið hann fra liþe sino með fam riderum epter hirtenum. En er hest[ar þeira] meddoz, er iarlinum hofþo fylgt, þa møþdez eigi hans hestr ne hann sialfr, oc reiþ hann eptir hirte[num] oc fra liþe sinu. En hiortr(i)nn nam staþar fyrer honum a hamri noccorum. En hann sotte [epter oc] hvgþe, með huerium uelum hann scyllde ueiþa hiortenn. En þa uarð ueiddr ueiþimaþrenn, er hann uillde ueiþa dyret; þuiat þa er Placidus na[m sta]þar oc sa a hiortenn lenge oc undraþez mikille(i)c hans, þa sa hann a mille (horna) hirtenum cross[marc solo biar]tara oc licnesce drottens uars Jesu Cristi þess er . . . . . . . . . hann Placidum oc mellte: «Þu Placide, huat . . . . . . . . . . . . . . . . . . þer i cyquende þesso . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
+A daugum Traiani keisara var hofþingi ridera, sa er Placidus het, gaufugr at kune oc aufregr at aurum oc tiginn at metorþum, agetr at retlete oc at goþum siþum, en þo uar hann heiþenn. Barg hann þeim, er i h&#42809;ftom eða hernvma voro, oc l&#42809;sti oft fra bana þa, er at r&#42809;ngv voro fyrdæmðir, oc clædðe n&#42809;cða oc dvgðe &#42809;llvm þvrf&#42809;ndum. En &#42809;ngvm manne var hann glicari i lifi sino en Cornelio hvndraðsh&#42809;fðingia, þeim er fra er sagt i boc þeire, er heitir Actus Apostolorum. Cono atte hann hæiðna oc, sem hann var, oc honom glic at goðvm siðvm. Sono tva attv þ&#42809;, oc lærðv þ&#42809; þa til goðra siða. Sia maðr Placidus var sigrsæl(l) i ordstom oc kænn við væ(i)ðar oc algor at ser i &#42809;llvm lvtum. Enn miscvnnsamr goð, sa er avallt kallar ser macliga til sinnar millde, hann fyrleit eigi verk þessa mannz oc villdi eigi goðgiarnan hvg lata fyrfaraz i þionusto scurþgoþa an uerc&#42809;pe, þuiat sua er ritet, at með hverre þioþo er guþe þegr sa, er með retlete uiþr. Af þui callaþe guþs millde hann fra uillo eigi<ref>n&#772; (= non) ''Cd.''</ref> med þeim atburð, sem hann kallaþi Cornelium, helldr þui licara, sem hann kallaði Paulum. Þviat þa er Placidus for of dag a dyraueiþe meþ hus[kor]lum sinum, þa urþo fyrer þeim hirter marger, oc scipaðe hann liþe til at ueiþa hior[tuna. En] er aullom riðerum var scipat til dyrauæiþarinnar, þa syndez Placido einn h[iortr au]þrom aullom meire, oc snere sa for sinne til scogar fra auþrom aullom dyrum. En er [Placidu]s sa þenna hiort, þa reið hann fra liþe sino með fam riderum epter hirtenum. En er hest[ar þeira] meddoz, er iarlinum hofþo fylgt, þa møþdez eigi hans hestr ne hann sialfr, oc reiþ hann eptir hirte[num] oc fra liþe sinu. En hiortr(i)nn nam staþar fyrer honum a hamri noccorum. En hann sotte [epter oc] hvgþe, með huerium uelum hann scyllde ueiþa hiortenn. En þa uarð ueiddr ueiþimaþrenn, er hann uillde ueiþa dyret; þuiat þa er Placidus na[m sta]þar oc sa a hiortenn lenge oc undraþez mikille(i)c hans, þa sa hann a mille (horna) hirtenum cross[marc solo biar]tara oc licnesce drottens uars Jesu Cristi þess er . . . . . . . . . hann Placidum oc mellte: «Þu Placide, huat . . . . . . . . . . . . . . . . . . þer i cyquende þesso . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
-<ref>''Her begynder Blad x<sup>2</sup>, der er beskaaret saaledes, at paa Forsiden mangle de første Ord i hver Linie, og paa Bagsiden de sidste. Desuden ere de sidste Linier aldeles bortskaarne.''</ref> mann vr molldo, var [ec sa er] uitroþumc i licam a iorþo fyr heilso manncyns . . . . . . . . . . . . . . . grauen oc reis ec up a þriþia dege.» En er Placidus hey(r)þi þat, þa fell hann en . . . . . . . true ec, drottenn, at þu scapaþer alla hlute, oc lei(ð)retter þu uillta oc lifgar . . . . . . . . . uið hann: «Ef þu truer, far þu til borgar oc tac scirn af byscupi cristenna manna.» . . . . . . . . . Ef þu uillt, drottenn, þa mun ec fara at segia þetta cono minne oc so . . . . . . . . . a þic.» Dominus mellte við hann: «Segþv þeim, oc taki þer<ref>þei ''Cd.''</ref> skirnn oc hreinsetsc af forð . . . . . . . . . þu hingat, oc mun ek syna þer oc uittra<ref>uittraz ''Cd.''</ref> oorþna hlute oc luca up fyrer . . . . . . . . . Þa for Placidus heim af fialli oc sagþe cono sinne of nottina efter alla hlu . . . . . . . . . eþa [sa af] drottne. En er hann hafþi sagþa alla uittron þessa, þa suaraþæ cona hans . . . . . . . . . drotten er cristner menn þiona, hann er saþr guþ, er slicum iarteinum spenr til sin menn . . . . . . . . . þuiat ec sa hann ena fyrre nott oc mellte hann uið mic: A morgen scaltu oc buande þinn . . . . . . . . . ma til min. En nu ueit ec uist, at sa er enn sami Jesus Cristr, er uitraþez i hirtenum at . . . . . . . . . az matt hans oc trua a hann. Forum uer þa þessa nott oc tavcum scirn kristenna manna.» . . . . . . . . . hann sialfr mellte uið mic, er mer uittraþez.» En<ref>Ec ''Cd.''</ref> a miþri nott þa foro þau kristen . . . . . . . . . ndum hium sinum oc saugþu honum þat, er þeim uar sagt eþa synt. Oc iattu þau sic trva . . . . . . . . . oc baþo hann gefa ser tacn scirnar. En kennemaðr varð fegenn oc dyrcaþe drotten . . . . . . . . . llum uill hialpa oc leiþa til sinnar cynningar. Oc scirþe hann þau i nafne heilagrar . . . . . allaþe Placidum Eustachium en cono hans Theopista, son hans enn ellra callaþe hann Agapitum . . . . . . heopistum, oc mellte uið þau, er þau uoro scirþ: «Dominus Jesus Cristus sonr guþs se með . . . . . . . . . þr æ(i)lift rike. Veit ek, at craftr guþs er meþ yþr. En er þer comet i paradisom . . . . . . . . . er andar minnar, en ec heite Johannes.» En at morne þa for Eustaciuis til fialls með . . . . . . . . . a sem a dyraue(i)þi. En er hann sotte i nand þangat, sem hann hafþe hiortenn set, þa sende . . . . . . . . a sem a dyraleiton. En hann for einn til uitronarstaþar, oc sa hann ena somo syn sem enn fyrra dac(!) . . . . . . . . rþar oc melte: «Nu ueit ec, at þu ert Jesus Cristus sonr guþs liuanda, oc true ec af <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font> . . . . . . . . anda helgan. Af þui com ec hingat at biþia guþdom þinn, at þu uittrer þat er þu . . . . . . . . Jesus mellti uið hann: «Seil ertu, þuiat þu toct scirn miscunnar minnar . . . . . . . . t þu yfer diofol þann, er þic hafþi telþan oc fyrletstu enn forna mann oc scryd . . . . . . . . ia þeim er lifer of allder allda. Nu munu lysasc vere truar þinnar, þuiat di<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>foll . . . . . . . . ofund a mot þer, alls þu huarft fra honum, oc setr hann allar uelar i gogn þer . . . . . . . . iar at standaz marga freistni . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . þu scalt ceppaz, Eustachi, en miscunn min er med yþr oc hirð(er) ander yþrar.» . . . . . . . . af fialle oc sagþe cono sinne, er hann com heim, hvat honum var uittraþ af drottne . . . . . . . . caulloþo a guþ oc mellto: Domine Jesu Criste, verþe uile þinn!» En er þaþan liðo faer dag . . . . . . . . chij oc do allrer(!) þrælar hans oc ambatter a scamri stundo. Þa scilþe Eustachiu . . . . . . . . fyrer saugþ freistne, oc georþe hann þacker guþe oc baþ cono sina, at hon meodesc . . . . . . . . þer uoro mansmenn Eustachij. Þa com fall i smala hans, oc do a fam dogum allt þat er hann a . . . . . . . . for hann braut ur husi sinu leynilega með cono sinne oc sonum at leita ser annar . . . . . . . . der sa hus hans gezlol<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>s vera, þa georþo þeir til of nott oc baro a braut allt gull oc . . . . . . . . eke var epter femetz oc var þa aull þa(!) farinn eiga þeira fyr vtan f<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>tnoþ þann e . . . . . . . . Enn þa kom hátið sv er Traianus konungr helt sigrhelge sina oc bavþ þanga . . . . . . . . giom. Enn Placidus riddera hofþinge com eige þangat ne hiv hans. Þa varþ konungr . . . . . . . . hvernn mann at honom, oc kvnne enge til hans segia, siþan er mandavþr oc fiar . . . . . . . . hus hans; vndroþvz aller þann atbvrþ er orðenn var. Þa mellte Evstakivs viþ kon . . . . . . . . viþ her, f<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>rom vitt brot hieðann(!) meþ sono ockra, er eptir lifa, þuiat ver munum fyr li . . . . . . . . þeim er oss kenna.» Þa foro þav i brot ena nesto nott meþ sono sina oc gorþo f. . . . . . . . lands. Enn er þav komo til s&#281;var, þa villdo þav ganga ganga(!) a scip þat er . . . . . . . . til farar. En scipsdrottinn var heiþinn oc grimr, enn þo gengo þav a scip meþ . . . . . . . . voro a miþiom firþe, þa spvrþe scipsdrottinn, hvat þav hefþe at giallda i skiple . . . . . . hofþo ecke til at giallda, þa dvalðe scipsdrottinn efter kono Evstachij, þvi at h . . . . . . . . alite, oc fellde sciptdrottinn(!) hvg til hennar. Enn Evstachivs matte þat eigi b . . . . . . . . viþ koma, þvi at scipsdrottinn oc f<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>roneyte hans villdo lata hann þegar fara vtann b . . . . . . . . chius sa sic aflvane i mote þeim, þa let hann efter kono sina. Enn hann for vglaðr i brot meþ . . . . . . . . harmat er mer oc yckr, þviat moþer yckvr er selld vkvnnvm manne.» Enn fór Evstachi . . . . . . . . kom at aó nockorre mikille oc treystiz eigi at fara yfer <font face="Old1NordicTimes" size="3">3</font>na meþ baþa sveinana . . . . . . . . . annan á ocxl ser yfir <font face="Old1NordicTimes" size="3">3</font>na, en annan let hann efter á arbackanom, oc fór en i a . . . . . . . . þeim. Enn er hann kom á miþia ána, þa sa hann at(!) óarga dyr koma(!) oc grif(!) þann sonn hans . . . . . . . . oc rann til scogar meþ. Enn hann orvente þeim lifs, þa hvarf hann aftr at taka ann . . . . . . . . sa hann oc varc(!) at þaðra kom at þeim oc toc hann i bravt, oc matte hann eigi setia efter ho . . . . . . . . var at vaþa yfir <font face="Old1NordicTimes" size="3">3</font>na. Enn er hann sa harmsionn þessa, þa er hann var a miþre anæ, þa . . . . . . . .
+<ref>''Her begynder Blad x<sup>2</sup>, der er beskaaret saaledes, at paa Forsiden mangle de første Ord i hver Linie, og paa Bagsiden de sidste. Desuden ere de sidste Linier aldeles bortskaarne.''</ref> mann vr molldo, var [ec sa er] uitroþumc i licam a iorþo fyr heilso manncyns . . . . . . . . . . . . . . . grauen oc reis ec up a þriþia dege.» En er Placidus hey(r)þi þat, þa fell hann en . . . . . . . true ec, drottenn, at þu scapaþer alla hlute, oc lei(ð)retter þu uillta oc lifgar . . . . . . . . . uið hann: «Ef þu truer, far þu til borgar oc tac scirn af byscupi cristenna manna.» . . . . . . . . . Ef þu uillt, drottenn, þa mun ec fara at segia þetta cono minne oc so . . . . . . . . . a þic.» Dominus mellte við hann: «Segþv þeim, oc taki þer<ref>þei ''Cd.''</ref> skirnn oc hreinsetsc af forð . . . . . . . . . þu hingat, oc mun ek syna þer oc uittra<ref>uittraz ''Cd.''</ref> oorþna hlute oc luca up fyrer . . . . . . . . . Þa for Placidus heim af fialli oc sagþe cono sinne of nottina efter alla hlu . . . . . . . . . eþa [sa af] drottne. En er hann hafþi sagþa alla uittron þessa, þa suaraþæ cona hans . . . . . . . . . drotten er cristner menn þiona, hann er saþr guþ, er slicum iarteinum spenr til sin menn . . . . . . . . . þuiat ec sa hann ena fyrre nott oc mellte hann uið mic: A morgen scaltu oc buande þinn . . . . . . . . . ma til min. En nu ueit ec uist, at sa er enn sami Jesus Cristr, er uitraþez i hirtenum at . . . . . . . . . az matt hans oc trua a hann. Forum uer þa þessa nott oc tavcum scirn kristenna manna.» . . . . . . . . . hann sialfr mellte uið mic, er mer uittraþez.» En<ref>Ec ''Cd.''</ref> a miþri nott þa foro þau kristen . . . . . . . . . ndum hium sinum oc saugþu honum þat, er þeim uar sagt eþa synt. Oc iattu þau sic trva . . . . . . . . . oc baþo hann gefa ser tacn scirnar. En kennemaðr varð fegenn oc dyrcaþe drotten . . . . . . . . . llum uill hialpa oc leiþa til sinnar cynningar. Oc scirþe hann þau i nafne heilagrar . . . . . allaþe Placidum Eustachium en cono hans Theopista, son hans enn ellra callaþe hann Agapitum . . . . . . heopistum, oc mellte uið þau, er þau uoro scirþ: «Dominus Jesus Cristus sonr guþs se með . . . . . . . . . þr æ(i)lift rike. Veit ek, at craftr guþs er meþ yþr. En er þer comet i paradisom . . . . . . . . . er andar minnar, en ec heite Johannes.» En at morne þa for Eustaciuis til fialls með . . . . . . . . . a sem a dyraue(i)þi. En er hann sotte i nand þangat, sem hann hafþe hiortenn set, þa sende . . . . . . . . a sem a dyraleiton. En hann for einn til uitronarstaþar, oc sa hann ena somo syn sem enn fyrra dac(!) . . . . . . . . rþar oc melte: «Nu ueit ec, at þu ert Jesus Cristus sonr guþs liuanda, oc true ec af &#42809; . . . . . . . . anda helgan. Af þui com ec hingat at biþia guþdom þinn, at þu uittrer þat er þu . . . . . . . . Jesus mellti uið hann: «Seil ertu, þuiat þu toct scirn miscunnar minnar . . . . . . . . t þu yfer diofol þann, er þic hafþi telþan oc fyrletstu enn forna mann oc scryd . . . . . . . . ia þeim er lifer of allder allda. Nu munu lysasc vere truar þinnar, þuiat di&#42809;foll . . . . . . . . ofund a mot þer, alls þu huarft fra honum, oc setr hann allar uelar i gogn þer . . . . . . . . iar at standaz marga freistni . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . þu scalt ceppaz, Eustachi, en miscunn min er med yþr oc hirð(er) ander yþrar.» . . . . . . . . af fialle oc sagþe cono sinne, er hann com heim, hvat honum var uittraþ af drottne . . . . . . . . caulloþo a guþ oc mellto: Domine Jesu Criste, verþe uile þinn!» En er þaþan liðo faer dag . . . . . . . . chij oc do allrer(!) þrælar hans oc ambatter a scamri stundo. Þa scilþe Eustachiu . . . . . . . . fyrer saugþ freistne, oc georþe hann þacker guþe oc baþ cono sina, at hon meodesc . . . . . . . . þer uoro mansmenn Eustachij. Þa com fall i smala hans, oc do a fam dogum allt þat er hann a . . . . . . . . for hann braut ur husi sinu leynilega með cono sinne oc sonum at leita ser annar . . . . . . . . der sa hus hans gezlol&#42809;s vera, þa georþo þeir til of nott oc baro a braut allt gull oc . . . . . . . . eke var epter femetz oc var þa aull þa(!) farinn eiga þeira fyr vtan f&#42809;tnoþ þann e . . . . . . . . Enn þa kom hátið sv er Traianus konungr helt sigrhelge sina oc bavþ þanga . . . . . . . . giom. Enn Placidus riddera hofþinge com eige þangat ne hiv hans. Þa varþ konungr . . . . . . . . hvernn mann at honom, oc kvnne enge til hans segia, siþan er mandavþr oc fiar . . . . . . . . hus hans; vndroþvz aller þann atbvrþ er orðenn var. Þa mellte Evstakivs viþ kon . . . . . . . . viþ her, f&#42809;rom vitt brot hieðann(!) meþ sono ockra, er eptir lifa, þuiat ver munum fyr li . . . . . . . . þeim er oss kenna.» Þa foro þav i brot ena nesto nott meþ sono sina oc gorþo f. . . . . . . . lands. Enn er þav komo til s&#281;var, þa villdo þav ganga ganga(!) a scip þat er . . . . . . . . til farar. En scipsdrottinn var heiþinn oc grimr, enn þo gengo þav a scip meþ . . . . . . . . voro a miþiom firþe, þa spvrþe scipsdrottinn, hvat þav hefþe at giallda i skiple . . . . . . hofþo ecke til at giallda, þa dvalðe scipsdrottinn efter kono Evstachij, þvi at h . . . . . . . . alite, oc fellde sciptdrottinn(!) hvg til hennar. Enn Evstachivs matte þat eigi b . . . . . . . . viþ koma, þvi at scipsdrottinn oc f&#42809;roneyte hans villdo lata hann þegar fara vtann b . . . . . . . . chius sa sic aflvane i mote þeim, þa let hann efter kono sina. Enn hann for vglaðr i brot meþ . . . . . . . . harmat er mer oc yckr, þviat moþer yckvr er selld vkvnnvm manne.» Enn fór Evstachi . . . . . . . . kom at aó nockorre mikille oc treystiz eigi at fara yfer &#42805;na meþ baþa sveinana . . . . . . . . . annan á ocxl ser yfir &#42805;na, en annan let hann efter á arbackanom, oc fór en i a . . . . . . . . þeim. Enn er hann kom á miþia ána, þa sa hann at(!) óarga dyr koma(!) oc grif(!) þann sonn hans . . . . . . . . oc rann til scogar meþ. Enn hann orvente þeim lifs, þa hvarf hann aftr at taka ann . . . . . . . . sa hann oc varc(!) at þaðra kom at þeim oc toc hann i bravt, oc matte hann eigi setia efter ho . . . . . . . . var at vaþa yfir &#42805;na. Enn er hann sa harmsionn þessa, þa er hann var a miþre anæ, þa . . . . . . . .

@@ Linje 67: / Linje 67: @@
 A daugum Traiani keisara var hofþingi ridera, sa er Placidus het, gaufugr at kune oc aufregr at aurum oc tiginn at metorþum, agetr at retlete oc at goþum siþum, en þo uar hann heiþenn. Barg hann þeim, er i h<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ftom eða hernvma voro, oc l<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>sti oft fra bana þa, er at r<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ngv voro fyrdæmðir, oc clædðe n<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>cða oc dvgðe <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>llvm þvrf<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ndum. En <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>ngvm manne var hann glicari i lifi sino en Cornelio hvndraðsh<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>fðingia, þeim er fra er sagt i boc þeire, er heitir Actus Apostolorum. Cono atte hann hæiðna oc, sem hann var, oc honom glic at goðvm siðvm. Sono tva attv þ<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>, oc lærðv þ<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font> þa til goðra siða. Sia maðr Placidus var sigrsæl(l) i ordstom oc kænn við væ(i)ðar oc algor at ser i <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>llvm lvtum. Enn miscvnnsamr goð, sa er avallt kallar ser macliga til sinnar millde, hann fyrleit eigi verk þessa mannz oc villdi eigi goðgiarnan hvg lata fyrfaraz i þionusto scurþgoþa an uerc<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>pe, þuiat sua er ritet, at með hverre þioþo er guþe þegr sa, er með retlete uiþr. Af þui callaþe guþs millde hann fra uillo eigi<ref>n&#772; (= non) ''Cd.''</ref> med þeim atburð, sem hann kallaþi Cornelium, helldr þui licara, sem hann kallaði Paulum. Þviat þa er Placidus for of dag a dyraueiþe meþ hus[kor]lum sinum, þa urþo fyrer þeim hirter marger, oc scipaðe hann liþe til at ueiþa hior[tuna. En] er aullom riðerum var scipat til dyrauæiþarinnar, þa syndez Placido einn h[iortr au]þrom aullom meire, oc snere sa for sinne til scogar fra auþrom aullom dyrum. En er [Placidu]s sa þenna hiort, þa reið hann fra liþe sino með fam riderum epter hirtenum. En er hest[ar þeira] meddoz, er iarlinum hofþo fylgt, þa møþdez eigi hans hestr ne hann sialfr, oc reiþ hann eptir hirte[num] oc fra liþe sinu. En hiortr(i)nn nam staþar fyrer honum a hamri noccorum. En hann sotte [epter oc] hvgþe, með huerium uelum hann scyllde ueiþa hiortenn. En þa uarð ueiddr ueiþimaþrenn, er hann uillde ueiþa dyret; þuiat þa er Placidus na[m sta]þar oc sa a hiortenn lenge oc undraþez mikille(i)c hans, þa sa hann a mille (horna) hirtenum cross[marc solo biar]tara oc licnesce drottens uars Jesu Cristi þess er . . . . . . . . . hann Placidum oc mellte: «Þu Placide, huat . . . . . . . . . . . . . . . . . . þer i cyquende þesso . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
-−
 <ref>''Her begynder Blad x<sup>2</sup>, der er beskaaret saaledes, at paa Forsiden mangle de første Ord i hver Linie, og paa Bagsiden de sidste. Desuden ere de sidste Linier aldeles bortskaarne.''</ref> mann vr molldo, var [ec sa er] uitroþumc i licam a iorþo fyr heilso manncyns . . . . . . . . . . . . . . . grauen oc reis ec up a þriþia dege.» En er Placidus hey(r)þi þat, þa fell hann en . . . . . . . true ec, drottenn, at þu scapaþer alla hlute, oc lei(ð)retter þu uillta oc lifgar . . . . . . . . . uið hann: «Ef þu truer, far þu til borgar oc tac scirn af byscupi cristenna manna.» . . . . . . . . . Ef þu uillt, drottenn, þa mun ec fara at segia þetta cono minne oc so . . . . . . . . . a þic.» Dominus mellte við hann: «Segþv þeim, oc taki þer<ref>þei ''Cd.''</ref> skirnn oc hreinsetsc af forð . . . . . . . . . þu hingat, oc mun ek syna þer oc uittra<ref>uittraz ''Cd.''</ref> oorþna hlute oc luca up fyrer . . . . . . . . . Þa for Placidus heim af fialli oc sagþe cono sinne of nottina efter alla hlu . . . . . . . . . eþa [sa af] drottne. En er hann hafþi sagþa alla uittron þessa, þa suaraþæ cona hans . . . . . . . . . drotten er cristner menn þiona, hann er saþr guþ, er slicum iarteinum spenr til sin menn . . . . . . . . . þuiat ec sa hann ena fyrre nott oc mellte hann uið mic: A morgen scaltu oc buande þinn . . . . . . . . . ma til min. En nu ueit ec uist, at sa er enn sami Jesus Cristr, er uitraþez i hirtenum at . . . . . . . . . az matt hans oc trua a hann. Forum uer þa þessa nott oc tavcum scirn kristenna manna.» . . . . . . . . . hann sialfr mellte uið mic, er mer uittraþez.» En<ref>Ec ''Cd.''</ref> a miþri nott þa foro þau kristen . . . . . . . . . ndum hium sinum oc saugþu honum þat, er þeim uar sagt eþa synt. Oc iattu þau sic trva . . . . . . . . . oc baþo hann gefa ser tacn scirnar. En kennemaðr varð fegenn oc dyrcaþe drotten . . . . . . . . . llum uill hialpa oc leiþa til sinnar cynningar. Oc scirþe hann þau i nafne heilagrar . . . . . allaþe Placidum Eustachium en cono hans Theopista, son hans enn ellra callaþe hann Agapitum . . . . . . heopistum, oc mellte uið þau, er þau uoro scirþ: «Dominus Jesus Cristus sonr guþs se með . . . . . . . . . þr æ(i)lift rike. Veit ek, at craftr guþs er meþ yþr. En er þer comet i paradisom . . . . . . . . . er andar minnar, en ec heite Johannes.» En at morne þa for Eustaciuis til fialls með . . . . . . . . . a sem a dyraue(i)þi. En er hann sotte i nand þangat, sem hann hafþe hiortenn set, þa sende . . . . . . . . a sem a dyraleiton. En hann for einn til uitronarstaþar, oc sa hann ena somo syn sem enn fyrra dac(!) . . . . . . . . rþar oc melte: «Nu ueit ec, at þu ert Jesus Cristus sonr guþs liuanda, oc true ec af <font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font> . . . . . . . . anda helgan. Af þui com ec hingat at biþia guþdom þinn, at þu uittrer þat er þu . . . . . . . . Jesus mellti uið hann: «Seil ertu, þuiat þu toct scirn miscunnar minnar . . . . . . . . t þu yfer diofol þann, er þic hafþi telþan oc fyrletstu enn forna mann oc scryd . . . . . . . . ia þeim er lifer of allder allda. Nu munu lysasc vere truar þinnar, þuiat di<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>foll . . . . . . . . ofund a mot þer, alls þu huarft fra honum, oc setr hann allar uelar i gogn þer . . . . . . . . iar at standaz marga freistni . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . þu scalt ceppaz, Eustachi, en miscunn min er med yþr oc hirð(er) ander yþrar.» . . . . . . . . af fialle oc sagþe cono sinne, er hann com heim, hvat honum var uittraþ af drottne . . . . . . . . caulloþo a guþ oc mellto: Domine Jesu Criste, verþe uile þinn!» En er þaþan liðo faer dag . . . . . . . . chij oc do allrer(!) þrælar hans oc ambatter a scamri stundo. Þa scilþe Eustachiu . . . . . . . . fyrer saugþ freistne, oc georþe hann þacker guþe oc baþ cono sina, at hon meodesc . . . . . . . . þer uoro mansmenn Eustachij. Þa com fall i smala hans, oc do a fam dogum allt þat er hann a . . . . . . . . for hann braut ur husi sinu leynilega með cono sinne oc sonum at leita ser annar . . . . . . . . der sa hus hans gezlol<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>s vera, þa georþo þeir til of nott oc baro a braut allt gull oc . . . . . . . . eke var epter femetz oc var þa aull þa(!) farinn eiga þeira fyr vtan f<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>tnoþ þann e . . . . . . . . Enn þa kom hátið sv er Traianus konungr helt sigrhelge sina oc bavþ þanga . . . . . . . . giom. Enn Placidus riddera hofþinge com eige þangat ne hiv hans. Þa varþ konungr . . . . . . . . hvernn mann at honom, oc kvnne enge til hans segia, siþan er mandavþr oc fiar . . . . . . . . hus hans; vndroþvz aller þann atbvrþ er orðenn var. Þa mellte Evstakivs viþ kon . . . . . . . . viþ her, f<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>rom vitt brot hieðann(!) meþ sono ockra, er eptir lifa, þuiat ver munum fyr li . . . . . . . . þeim er oss kenna.» Þa foro þav i brot ena nesto nott meþ sono sina oc gorþo f. . . . . . . . lands. Enn er þav komo til s&#281;var, þa villdo þav ganga ganga(!) a scip þat er . . . . . . . . til farar. En scipsdrottinn var heiþinn oc grimr, enn þo gengo þav a scip meþ . . . . . . . . voro a miþiom firþe, þa spvrþe scipsdrottinn, hvat þav hefþe at giallda i skiple . . . . . . hofþo ecke til at giallda, þa dvalðe scipsdrottinn efter kono Evstachij, þvi at h . . . . . . . . alite, oc fellde sciptdrottinn(!) hvg til hennar. Enn Evstachivs matte þat eigi b . . . . . . . . viþ koma, þvi at scipsdrottinn oc f<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>roneyte hans villdo lata hann þegar fara vtann b . . . . . . . . chius sa sic aflvane i mote þeim, þa let hann efter kono sina. Enn hann for vglaðr i brot meþ . . . . . . . . harmat er mer oc yckr, þviat moþer yckvr er selld vkvnnvm manne.» Enn fór Evstachi . . . . . . . . kom at aó nockorre mikille oc treystiz eigi at fara yfer <font face="Old1NordicTimes" size="3">3</font>na meþ baþa sveinana . . . . . . . . . annan á ocxl ser yfir <font face="Old1NordicTimes" size="3">3</font>na, en annan let hann efter á arbackanom, oc fór en i a . . . . . . . . þeim. Enn er hann kom á miþia ána, þa sa hann at(!) óarga dyr koma(!) oc grif(!) þann sonn hans . . . . . . . . oc rann til scogar meþ. Enn hann orvente þeim lifs, þa hvarf hann aftr at taka ann . . . . . . . . sa hann oc varc(!) at þaðra kom at þeim oc toc hann i bravt, oc matte hann eigi setia efter ho . . . . . . . . var at vaþa yfir <font face="Old1NordicTimes" size="3">3</font>na. Enn er hann sa harmsionn þessa, þa er hann var a miþre anæ, þa . . . . . . . .