Sigurðarkviða in skamma - Revisjonshistorikk

Jesper på 16. nov. 2023 kl. 17:56

2023-11-16T17:56:32Z

Carsten på 15. jul. 2022 kl. 07:28

2022-07-15T07:28:30Z

Carsten på 31. mai 2022 kl. 13:27

2022-05-31T13:27:28Z

Carsten på 22. jan. 2019 kl. 11:07

2019-01-22T11:07:37Z

Iwan på 29. aug. 2014 kl. 12:40

2014-08-29T12:40:45Z

JJ.Sandal på 22. des. 2013 kl. 16:51

2013-12-22T16:51:49Z

Vis endringer

Carsten på 14. sep. 2013 kl. 17:59

2013-09-14T17:59:36Z

JJ.Sandal: Sigurðarkviða in skamma

2013-01-12T09:40:34Z

Sigurðarkviða in skamma

Ny side

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes i flere utgaver på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Sigurðarkviða in skamma]] !! !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=Den stutte Sigurdskvida]] !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Tredie Sang om Sigurd Fåvnesbane]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Det korta kvädet om Sigurd]] !!
|-
! !! !! !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=Det korte Sigurdskvæde (Sigurþarkviþa en skamma)]] !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Det korte Kvad om Sigurd (Olaf Hansen)]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Tredje kvädet om Sigurd Fafnersbane (NFS)]] !!
|-
! !! !! !! !! !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Tredje kvädet om Sigurd Fåfnesbane (PAG)]] !!
|-
! !! !! !! !! !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Qvädet II. om Brynhild Budles dotter (AAA)]] !!
|-
|}

<center><big>'''[[Eddukvæði]]'''</big> '''Sæmundar-Edda'''

[[Guðni Jónsson|GUÐNI JÓNSSON]] bjó til prentunar

<big>'''Sigurðarkviða in skamma'''</big></center>

<blockquote>1.
 Ár var, þats Sigurðr
 sótti Gjúka,
 Völsungr ungi,
 er vegit hafði;
 tók við tryggðum
 tveggja bræðra,
 seldusk eiða
 eljunfræknir.

 2.
 Mey buðu hánum
 ok meiðma fjölð,
 Guðrúnu ungu,
 Gjúka dóttur;
 drukku ok dæmðu
 dægr margt saman
 Sigurðr ungi
 ok synir Gjúka.

 3.
 Unz þeir Brynhildar
 biðja fóru,
 svá at þeim Sigurðr
 reið í sinni
 Völsungr ungi,
 ok vega kunni;
 hann of ætti,
 ef hann eiga knætti.

 4.
 Sigurðr inn suðræni
 lagði sverð nökkvit,
 mæki málfán,
 á meðal þeirra;
 né hann konu
 kyssa gerði
 né húnskr konungr
 hefja sér at armi,
 mey frumunga
 fal hann megi Gjúka.

 5.
 Hon sér at lífi
 löst né vissi
 ok at aldrlagi
 ekki grand,
 vamm þat er væri
 eða vera hygði;
 gengu þess á milli
 grimmar urðir.

 6.
 Ein sat hon úti
 aftan dags,
 nam hon svá margt
 um at mælask:
 "Hafa skal ek Sigurð,
 - eða þó svelta, -
 mög frumungan
 mér á armi.

 7.
 Orð mæltak nú,
 iðrumk eftir þess:
 kván er hans Guðrún,
 en ek Gunnars;
 ljótar nornir
 skópu oss langa þrá."

 8.
 Opt gengr hon innan
 ills of fylld,
 ísa ok jökla,
 aftan hvern,
 er þau Guðrún
 ganga á beð
 ok hana Sigurðr
 sveipr í rifti,
 konungr inn húnski
 kván frjá sína.

 9.
 "Vön geng ek vilja,
 vers ok beggja,
 verð ek mik gæla
 af grimmum hug."

 10.
 Nam af þeim heiftum
 hvetjask at vígi:
 "Þú skalt, Gunnarr,
 gerst of láta
 mínu landi
 ok mér sjalfri;
 mun ek una aldri
 með öðlingi.

 11.
 Mun ek aftr fara,
 þars ek áðan vark
 með nábornum
 niðjum mínum;
 þar mun ek sitja
 ok sofa lífi,
 nema þú Sigurð
 svelta látir
 ok jöfurr öðrum
 æðri verðir.

 12.
 Látum son fara
 feðr í sinni,
 skal-at ulf ala
 ungan lengi.
 Hveim verðr hölða
 hefnd léttari
 síðan til sátta,
 at sonr lifi?"

 13.
 Hryggr varð Gunnarr
 ok hnipnaði,
 sveip sínum hug,
 sat of allan dag;
 hann vissi þat
 vilgi görla,
 hvat hánum væri
 vinna sæmst
 eða hánum væri
 vinna bezt,
 alls sik Völsung
 vissi firrðan
 ok at Sigurð
 söknuð mikinn.

 14.
 Ýmist hann hugði
 jafnlanga stund:
 þat var eigi
 afartítt,
 at frá konungdóm
 kvánir gengi.
 Nam hann sér Högna
 heita at rúnum,
 þar átti hann
 alls fulltrúa:

 15.
 "Ein er mér Brynhildr
 öllum betri,
 of borin Buðla,
 hon er bragr kvenna;
 fyrr skal ek mínu
 fjörvi láta
 en þeirar meyjar
 meiðmum týna.

 16.
 Vildu okkr fylki
 til fjár véla?
 Gótt er at ráða
 Rínar malmi
 ok unandi
 auði stýra
 ok sitjandi
 sælu njóta."

 17.
 Einu því Högni
 andsvör veitti:
 "Samir eigi okkr
 slíkt at vinna,
 sverði rofna
 svarna eiða,
 eiða svarna,
 unnar tryggðir.

 18.
 Vitum-a vit á moldu
 menn in sælli,
 meðan fjórir vér
 folki ráðum
 ok sá inn húnski
 her-Baldr lifir,
 né in mætri
 mægð á foldu,
 ef vér fimm sonu
 fæðum lengi,
 áttumgóða
 æxla knættim.

 19.
 Ek veit görla,
 hvaðan vegir standa:
 eru Brynhildar
 brek ofmikil."</blockquote>

Gunnarr kvað:

<blockquote>20.
 "Vit skulum Guthorm
 gerva at vígi,
 yngra bróður,
 ofróðara;
 hann var fyr útan
 eiða svarna,
 eiða svarna,
 unnar tryggðir."

 21.
 Dælt var at eggja
 óbilgjarnan,
 stóð til hjarta
 hjörr Sigurði.

 22.
 Réð til hefnda
 hergjarn í sal
 ok eftir varp
 óbilgjörnum;
 fló til Guthorms
 Grams ramliga
 kynbirt járn
 ór konungs hendi.

 23.
 Hné hans of dolgr
 til hluta tveggja,
 hendr ok höfuð
 hné á annan veg,
 en fóta hlutr
 féll aftr í stað.

 24.
 Sofnuð var Guðrún
 í sæingu
 sorgalaus
 hjá Sigurði,
 en hon vaknaði
 vilja firrð,
 er hon Freys vinar
 flaut í dreyra.

 25.
 Svá sló hon svárar
 sínar hendr,
 at rammhugaðr
 reis upp við beð:
 "Grát-a-ðu, Guðrún,
 svá grimmliga,
 brúðr frumunga,
 þér bræðr lifa.

 26.
 Á ek til ungan
 erfinytja,
 kann-at hann firrask
 ór fjándgarði;
 þeir sér hafa
 svárt ok dátt
 enn nær numit
 nýlig ráð.

 27.
 Ríðr-a þeim síðan,
 þótt sjau alir,
 systursonr
 slíkr at þingi.
 Ek veit görla,
 hví gegnir nú:
 ein veldr Brynhildr
 öllu bölvi.

 28.
 Mér unni mær
 fyr mann hvern,
 en við Gunnar
 grand ekki vannk;
 þyrmða ek sifjum,
 svörnum eiðum,
 síðr værak heitinn
 hans kvánar vinr."

 29.
 Kona varp öndu,
 en konungr fjörvi,
 svá sló hon svárar
 sínar hendr,
 at kváðu við
 kálkar í vá
 ok gullu við
 gæss í túni.

 30.
 Hló þá Brynhildr
 Buðla dóttir
 einu sinni
 af öllum hug,
 er hon til hvílu
 heyra knátti
 gjallan grát
 Gjúka dóttur.

 31.
 Hitt kvað þá Gunnarr
 gramr haukstalda:
 "Hlær-a þú af því,
 heiftgjörn kona,
 glöð á gólfi,
 at þér góðs viti.
 Hví hafnar þú
 inum hvíta lit,
 feikna fæðir?
 Hygg ek, at feig séir.

 32.
 Þú værir þess
 verðust kvenna,
 at fyr augum þér
 Atla hjöggim,
 sæir bræðr þínum
 blóðugt sár,
 undir dreyrgar
 knættir yfir binda."</blockquote>

Brynhildr kvað:

<blockquote>33.
 "Frýr-a maðr þér engi,
 hefir þú fullvegit;
 lítt sésk Atli
 ófu þína;
 hann mun ykkar
 önd síðari
 ok æ bera
 afl it meira.

 34.
 Segja mun ek þér, Gunnarr,
 - sjalfr veiztu görla, -
 hvé er yðr snemma
 til saka réðuð;
 varð ek til ung
 né ofþrungin,
 fullgædd féi
 á fleti bróður.

 35.
 Né ek vilda þat,
 at mik verr ætti,
 áðr þér Gjúkungar
 riðuð at garði,
 þrír á hestum
 þjóðkonungar,
 en þeira för
 þörfgi væri.

 36.
 Þeim hétumk þá
 þjóðkonungi,
 er með gulli sat
 á Grana bógum;
 var-at hann í augu
 yðr um líkr
 né á engi hlut
 at álitum,
 þó þykkizk ér
 þjóðkonungar.

 37.
 Ok mér Atli þat
 einni sagði,
 at hvárki lézk
 höfn of deila,
 gull né jarðir,
 nema ek gefask létak,
 ok engi hlut
 auðins féar,
 þá er mér jóðungri
 eigu seldi
 ok mér jóðungri
 aura talði.

 38.
 Þá var á hvörfun
 hugr minn um þat,
 hvárt ek skylda vega
 eða val fella
 böll í brynju
 um bróður sök;
 þat myndi þá
 þjóðkunnt vera
 mörgum manni
 at munar stríði.

 39.
 Létum síga
 sáttmál okkur
 lék mér meir í mun
 meiðmar þiggja,
 bauga rauða
 burar Sigmundar;
 né ek annars manns
 aura vildak.

 40.
 Unnak einum
 né ýmissum,
 bjó-at of hverfan
 hug men-Skögul;
 allt mun þat Atli
 eftir finna,
 er hann mína spyrr
 morðför görva,

 41.
 at þeygi skal
 þunngeð kona
 annarrar ver
 aldri leiða;
 þá mun á hefndum
 harma minna."

 42.
 Upp reis Gunnarr
 gramr verðungar,
 ok um hals konu
 hendr of lagði;
 gengu allir
 ok þó ýmissir
 af heilum hug
 hana at letja.

 43.
 Hratt af halsi
 hveim þar sér,
 lét-a mann sik letja
 langrar göngu.

 44.
 Nam hann sér Högna
 hvetja at rúnum:
 "Seggi vil ek alla
 í sal ganga
 þína með mínum,
 - nú er þörf mikil, -
 vita, ef meini
 morðför konu,
 unz af méli
 enn mein komi;
 þá látum því
 þarfar ráða."

 45.
 Einu því Högni
 andsvör veitti:
 "Leti-a maðr hana
 langrar göngu,
 þars hon aftrborin
 aldri verði;
 hon kröng of komsk
 fyr kné móður,
 hon æ borin
 óvilja til,
 mörgum manni
 at móðtrega."

 46.
 Hvarf sér óhróðugr
 andspilli frá,
 þar er mörk menja
 meiðmum deildi.

 47.
 Leit hon of alla
 eigu sína,
 soltnar þýjar
 ok salkonur;
 gullbrynju smó,
 - var-a gott í hug, -
 áðr sik miðlaði
 mækis eggjum.

 48.
 Hné við bollstri
 hon á annan veg
 ok hjörunduð
 hugði at ráðum:

 49.
 "Nú skulu ganga,
 þeir er gull vili
 ok minni því
 at mér þiggja;
 ek gef hverri
 of hróðit sigli,
 bók ok blæju,
 bjartar váðir."

 50.
 Þögðu allir,
 við því orði
 ok allir senn
 andsvör veittu:
 "Ærnar soltnar,
 munum enn lifa.
 Verða salkonur
 sæmð at vinna."

 51.
 Unz af hyggjandi
 hörskrýdd kona,
 ung at aldri
 orð viðr of kvað:
 "Vilk-at ek mann trauðan
 né torbænan
 um óra sök
 aldri týna.

 52.
 Þó mun á beinum
 brenna yðrum
 færi eyrir,
 þá er ér fram komið,
 neitt Menju góð,
 mín at vitja.

 53.
 Sezktu niðr, Gunnarr,
 mun ek segja þér
 lífs örvæna
 ljósa brúði;
 mun-a yðvart far
 allt í sundi,
 þótt ek hafa
 öndu látit.

 54.
 Sátt munuð it Guðrún
 snemr, en þú hyggir;
 hefir kunn kona
 við konungi
 daprar minjar
 at dauðan ver.

 55.
 Þar er mær borin,
 - móðir fæðir, -
 sú mun hvítari
 en inn heiði dagr
 Svanhildr vera,
 sólar geisla.

 56.
 Gefa muntu Guðrúnu
 góðra nökkurum
 skeyti skæða
 skatna mengi;
 mun-at at vilja
 versæl gefin;
 hana mun Atli
 eiga ganga,
 of borinn Buðla,
 bróðir minn.

 57.
 Margs á ek minnask,
 hvé við mik fóru,
 þá er mik sára
 svikna höfðuð,
 vaðin at vilja
 vark, meðan ek lifðak.

 58.
 Muntu Oddrúnu
 eiga vilja,
 en þik Atli mun
 eigi láta;
 it munuð lúta
 á laun saman,
 hon mun þér unna
 sem ek skyldak,
 ef okkr góð of sköp
 gerði verða.

 59.
 Þik mun Atli
 illu beita,
 muntu í öngan
 ormgarð lagiðr.

 60.
 Þat mun ok verða
 þvígit lengra,
 at Atli mun
 öndu týna,
 sælu sinni,
 ok sona lífi,
 því at hánum Guðrún
 grýmir á beð
 snörpum eggjum
 af sárum hug.

 61.
 Sæmri væri Guðrún,
 systir ykkur,
 frumver sínum
 at fylgja dauðum,
 ef henni gæfi
 góðra ráða
 eða ætti hon hug
 ossum líkan.

 62.
 Ört mæli ek nú,
 en hon eigi mun
 of óra sök
 aldri týna;
 hana munu hefja
 hávar bárur
 til Jónakrs
 óðaltorfu.

 63.
 [Ala mun hún sér jóð,
 erfivörðu ],
 erfivörðu,
 Jónakrs sonum;
 mun hon Svanhildi
 senda af landi,
 sína mey
 ok Sigurðar.

 64.
 Hana munu bíta
 Bikka ráð,
 því at Jörmunrekkr
 óþarft lifir;
 þá er öll farin
 ætt Sigurðar;
 eru Guðrúnar
 græti at fleiri.

 65.
 Biðja mun ek þik
 bænar einnar,
 - sú mun í heimi
 hinzt bæn vera -:
 Láttu svá breiða
 borg á velli,
 at undir oss öllum
 jafnrúmt séi,
 þeim er sultu
 með Sigurði.

 66.
 Tjaldi þar um þá borg
 tjöldum ok skjöldum,
 valarift vel fáð
 ok Vala mengi;
 brenni mér inn húnska
 á hlið aðra.

 67.
 Brenni inum húnska
 á hlið aðra
 mína þjóna
 menjum göfga:
 tveir at höfðum
 ok tveir haukar;
 þá er öllu skipt
 til jafnaðar.

 68
 Liggi okkar enn í milli
 malmr hringvariðr,
 egghvast járn,
 sem endr lagit,
 þá er vit bæði
 beð einn stigum
 ok hétum þá
 hjóna nafni.

 69
 Hrynja hánum þá
 á hæl þeygi
 hlunnblik hallar
 hringi litkuð,
 ef hánum fylgir
 ferð mín heðan;
 þeygi mun ór för
 aumlig vera.

 70
 Því at hánum fylgja
 fimm ambáttir,
 átta þjónar,
 eðlum góðir,
 fóstrman mitt
 ok faðerni,
 þat er Buðli gaf
 barni sínu.

 71
 Margt sagða ek,
 munda ek fleira,
 er mér meir mjötuðr
 málrúm gæfi;
 ómum þverr,
 undir svella,
 satt eitt sagðak,
 svá mun ek láta."</blockquote>

{{DEFAULTSORT:Sigurdarkvida in skamma}}

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på norrønt]]
[[Kategori:Guðni Jónsson]]
[[Kategori:Den eldre Edda]]

@@ Linje 11: / Linje 11: @@
 !  !!  !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Sigurd Fafnersbane 3 (FM)]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Qvädet II. om Brynhild Budles dotter (AAA)]] !!
 |-
-!  !!  !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Sigurd Fafnersbane, tredje Kvad (V.B.Hjort)]] !!  !!
+!  !!  !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Sigurd Fafnersbane, tredje Kvad (V.B.Hjort)]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Det korta kvädet om Sigurd (KL)]] !!
 |-
 |}

@@ Linje 5: / Linje 5: @@
 ! Denne teksten finnes i flere utgaver på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Sigurðarkviða in skamma]] !!  !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=Den stutte Sigurdskvida]] !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Tredie Sang om Sigurd Fåvnesbane]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Det korta kvädet om Sigurd]] !!
 |-
-!  !!  !!  !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=Det korte Sigurdskvæde (Sigurþarkviþa en skamma)]] !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Det korte Kvad om Sigurd (Olaf Hansen)]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Tredje kvädet om Sigurd Fafnersbane (NFS)]] !!
+!  !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Sigurðarkviða hin skamma]] !!  !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=Det korte Sigurdskvæde (Sigurþarkviþa en skamma)]] !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Det korte Kvad om Sigurd (Olaf Hansen)]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Tredje kvädet om Sigurd Fafnersbane (NFS)]] !!
 |-
 !  !!  !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Fjerde Kvad om Sigurd Fofnesbane (F.W.Horn)]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Tredje kvädet om Sigurd Fåfnesbane (PAG)]] !!

@@ Linje 9: / Linje 9: @@
 !  !!  !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Fjerde Kvad om Sigurd Fofnesbane (F.W.Horn)]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Tredje kvädet om Sigurd Fåfnesbane (PAG)]] !!
 |-
-!  !!  !!  !!  !!  !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Qvädet II. om Brynhild Budles dotter (AAA)]] !!
+!  !!  !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Sigurd Fafnersbane 3 (FM)]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Qvädet II. om Brynhild Budles dotter (AAA)]] !!
 |-
 |}