Forskjell mellom versjoner av «Signild og dvørgurin (B)»
m |
|||
| Linje 25: | Linje 25: | ||
<br>tann hvíta mjólk av bróstum brast. | <br>tann hvíta mjólk av bróstum brast. | ||
<br>''Væl er mær ansað.'' | <br>''Væl er mær ansað.'' | ||
| − | |||
<br><br>2. | <br><br>2. | ||
<br>"Hoyr tað, Signild, dóttir mín, | <br>"Hoyr tað, Signild, dóttir mín, | ||
<br>hví rennur mjólk av bróstum tín?" | <br>hví rennur mjólk av bróstum tín?" | ||
| − | |||
<br><br>3. | <br><br>3. | ||
<br>"Tað er ikki mjólk, tó tú sigur svá, | <br>"Tað er ikki mjólk, tó tú sigur svá, | ||
<br>tað er tann mjøð, eg drakk í gjár." | <br>tað er tann mjøð, eg drakk í gjár." | ||
| − | |||
<br><br>4. | <br><br>4. | ||
<br>"Tað eru tvey ting, tey eru ólík, | <br>"Tað eru tvey ting, tey eru ólík, | ||
<br>mjøðurin er brún, og mjólkin er hvít." | <br>mjøðurin er brún, og mjólkin er hvít." | ||
| − | |||
<br><br>5. | <br><br>5. | ||
<br>"Tað dugir ikki at dylja for teg, | <br>"Tað dugir ikki at dylja for teg, | ||
<br>dvørgurin hevur lokkað meg. | <br>dvørgurin hevur lokkað meg. | ||
| − | |||
<br><br>6. | <br><br>6. | ||
<br>Fimtan havi eg børnini borið, | <br>Fimtan havi eg børnini borið, | ||
<br>eingi havi eg klæði skorið. | <br>eingi havi eg klæði skorið. | ||
| − | |||
<br><br>7. | <br><br>7. | ||
<br>Fimtan havi eg børnini átt, | <br>Fimtan havi eg børnini átt, | ||
<br>eingi havi eg við eygum sætt." | <br>eingi havi eg við eygum sætt." | ||
| − | |||
<br><br>8. | <br><br>8. | ||
<br>Alt stóð dvørgurin og lýddi á, | <br>Alt stóð dvørgurin og lýddi á, | ||
<br>hvussu hon segði síni móður frá. | <br>hvussu hon segði síni móður frá. | ||
| − | |||
<br><br>9. | <br><br>9. | ||
<br>Dvørgurin upp í hallina sá, | <br>Dvørgurin upp í hallina sá, | ||
<br>gullbond á hans herðum lá. | <br>gullbond á hans herðum lá. | ||
| − | |||
<br><br>10. | <br><br>10. | ||
<br>Dvørgurin upp í hallina gekk, | <br>Dvørgurin upp í hallina gekk, | ||
<br>gullbond á hans herðum hekk. | <br>gullbond á hans herðum hekk. | ||
| − | |||
<br><br>11. | <br><br>11. | ||
<br>Hann tekur í Signildu ljósu hand | <br>Hann tekur í Signildu ljósu hand | ||
<br>og leiddi hana til steinin fram. | <br>og leiddi hana til steinin fram. | ||
| − | |||
<br><br>12. | <br><br>12. | ||
<br>Hann setti hana í forgyltan stól, | <br>Hann setti hana í forgyltan stól, | ||
<br>fimtan synir fyri henni stóðu. | <br>fimtan synir fyri henni stóðu. | ||
| − | |||
<br><br>13. | <br><br>13. | ||
<br>Summir kunnu at ringja, | <br>Summir kunnu at ringja, | ||
<br>dvørgamál at syngja. | <br>dvørgamál at syngja. | ||
| − | |||
<br><br>14. | <br><br>14. | ||
<br>Og summir kunnu at leika væl | <br>Og summir kunnu at leika væl | ||
<br>trummur og so langspæl. | <br>trummur og so langspæl. | ||
| − | |||
<br><br>15. | <br><br>15. | ||
<br>Hann gav henni høgg undir kinn, | <br>Hann gav henni høgg undir kinn, | ||
<br>so blóðið dreiv á hennara samdrigið skinn. | <br>so blóðið dreiv á hennara samdrigið skinn. | ||
| − | |||
<br><br>16. | <br><br>16. | ||
<br>Tað var dvørgsins størsta harm, | <br>Tað var dvørgsins størsta harm, | ||
<br>at Signild doyði við hans arm. | <br>at Signild doyði við hans arm. | ||
| − | |||
<br><br>17. | <br><br>17. | ||
<br>Tað var dvørgsins størsta sorg, | <br>Tað var dvørgsins størsta sorg, | ||
<br>hann mátti flýa til eina aðra borg. | <br>hann mátti flýa til eina aðra borg. | ||
| − | |||
<br><br>18. | <br><br>18. | ||
<br>Har var buldur, og har var bank, | <br>Har var buldur, og har var bank, | ||
<br>dvørgurin smíðaði børustengur. | <br>dvørgurin smíðaði børustengur. | ||
| − | |||
<br><br>19. | <br><br>19. | ||
<br>Har var buldur, og har var slag, | <br>Har var buldur, og har var slag, | ||
Nåværende revisjon fra 24. des. 2013 kl. 15:33
| Velg språk | Norrønt | Islandsk | Norsk | Dansk | Svensk | Færøysk |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Denne teksten finnes på følgende språk ► | 
|
Uppskrift eftir Hans Jacob Petersen av Saltnesi.
Heimildarfólk var Anna Knudsdatter av Saltnesi í 1873
1.
Signild sló sín vev so fast,
- at dansa -
tann hvíta mjólk av bróstum brast.
Væl er mær ansað.
2.
"Hoyr tað, Signild, dóttir mín,
hví rennur mjólk av bróstum tín?"
3.
"Tað er ikki mjólk, tó tú sigur svá,
tað er tann mjøð, eg drakk í gjár."
4.
"Tað eru tvey ting, tey eru ólík,
mjøðurin er brún, og mjólkin er hvít."
5.
"Tað dugir ikki at dylja for teg,
dvørgurin hevur lokkað meg.
6.
Fimtan havi eg børnini borið,
eingi havi eg klæði skorið.
7.
Fimtan havi eg børnini átt,
eingi havi eg við eygum sætt."
8.
Alt stóð dvørgurin og lýddi á,
hvussu hon segði síni móður frá.
9.
Dvørgurin upp í hallina sá,
gullbond á hans herðum lá.
10.
Dvørgurin upp í hallina gekk,
gullbond á hans herðum hekk.
11.
Hann tekur í Signildu ljósu hand
og leiddi hana til steinin fram.
12.
Hann setti hana í forgyltan stól,
fimtan synir fyri henni stóðu.
13.
Summir kunnu at ringja,
dvørgamál at syngja.
14.
Og summir kunnu at leika væl
trummur og so langspæl.
15.
Hann gav henni høgg undir kinn,
so blóðið dreiv á hennara samdrigið skinn.
16.
Tað var dvørgsins størsta harm,
at Signild doyði við hans arm.
17.
Tað var dvørgsins størsta sorg,
hann mátti flýa til eina aðra borg.
18.
Har var buldur, og har var bank,
dvørgurin smíðaði børustengur.
19.
Har var buldur, og har var slag,
dvørgurin smíðaði bæði nátt og dag.
