Vis kilden til Krákumál

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"  
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Krákumál]] !!  !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=Norsk dikting etter vikingtidi]] !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Krákumál (B. C. Sandvig)]] !!  !! 
|-
!  !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Krákumál (Fornaldarsögur Norðurlanda)]] !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Krákumál (C. C. Rafn)]] !!  !! 
|-
|}


<center>'''[[Carmina Scaldica]]'''


Udvalg af norske og islandske skjaldekvad ved [[Finnur Jónsson]]<br>G.E.C. Gads Forlag - København 1929


<big>'''Krákumál'''</big></center>


<blockquote>
1.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Hitt vas æ fyr löngu,
<br>es á Gautlandi gingum
<br>at grafvitnis morði.
<br>Þá fingum vér Þóru,
<br>þaðan hétu mik fyrðar,
<br>es lyngölun lagðak,
<br>Loðbrók at því vígi;
<br>stakk á storðar lykkju
<br>stáli bjartra mála.
<br><br>2.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Heldr vask ungr, es skífðum
<br>austr í Eyrasundi
<br>undarn frekum vargi.
<br>Ok fótgulum fogli
<br>fingum vér, þars sungu
<br>við háseymða hjalma
<br>hörð járn, mikils verðar;
<br>allr varð ægir sollinn,
<br>óð hrafn í valblóði.
<br><br>3.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Hátt bárum þá geira,
<br>es tvítøgir tölðumk,
<br>ok tjör ruðum víða.
<br>Unnum átta jarla
<br>austr fyr Dínu mynni;
<br>gera fingum þá gnóga
<br>gisting at því vígi;
<br>sveiti fell í sollinn
<br>sæ, týndi lið ævi.
<br><br>4.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Heðins kvánar varð auðit,
<br>þás Helsingja heimtum
<br>til heimsala Óðins.
<br>Lögðum upp í Ívu,
<br>oddr náði þá bíta,
<br>öll vas unda gjalfri
<br>á sú roðin heitu;
<br>grenjaði brandr við brynjur,
<br>bensildr klufu skjöldu.
<br><br>5.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Hygg engan þá frýðu,
<br>áðr á Heflis hestum
<br>Herrøðr í styr felli.
<br>Klýfrat ægis öndrum
<br>annarr jarl in frægri
<br>lunda völl til lægis
<br>á langskipum síðan;
<br>sá bar siklingr víða
<br>snart framm í styr hjarta.
<br><br>6.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Herr kastaði skjöldum,
<br>þás rægagarr rendi
<br>ræstr at gumna brjóstum.
<br>Beit í Skarpa-skerjum
<br>skœrubíldr at hjaldri;
<br>roðinn vas randar máni,
<br>áðr Rafn konungr felli;
<br>dreif ór hölda hausum
<br>heitr á brynjur sveiti.
<br><br>7.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Hátt grenjuðu rottar,
<br>áðr á Ullarakri
<br>Eysteinn konungr felli.
<br>Gingum golli fáðir
<br>grundar vals af bröndum,
<br>(rækyndill smó rauðar
<br>rítr) at hjalma móti;
<br>svíra virtr ór sárum
<br>sveif of hjarna kleifar.
<br><br>8.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Hafa gátu þá rafnar
<br>fyr Inndyris-eyju
<br>œrna bráð at slíta.
<br>Fingum fálu hestum
<br>fullan verð at sinni,
<br>(ilt vas eins at gæta)
<br>með uppruna sólar;
<br>strenghömlur sák stíga,
<br>stökk malmr á skör hjalmi.
<br><br>9.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Háðum rendr í dreyra,
<br>þás benstara bræddum
<br>fyr Borgundarholmi.
<br>Hreggský slitusk hringa,
<br>hratt almr af sér malmi;
<br>Völnir fell at vígi,
<br>vasat einn konungr meiri;
<br>val rak vítt of strandir,
<br>vargr fagnaði tafni.
<br><br>10.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Hildr vas sýnt í vexti,
<br>áðr Freyr konungr felli
<br>í Flæmingja veldi.
<br>Náði blár at bíta
<br>blóði smeltr í gyltan
<br>Högna kufl at hjaldri
<br>harðr bengrefill ferðum;
<br>mær grét morginskœru
<br>mörg, en tafn fekkst vörgum.
<br><br>11.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Hundruðum frák liggja
<br>á Eynæfis öndrum,
<br>þars Englanes heitir.
<br>Siglðum vér til snerru
<br>sex dœgr, áðr lið felli;
<br>áttum odda messu
<br>við uppruna sólar;
<br>varð fyr várum sverðum
<br>Valþjófr í styr hníga.
<br><br>12.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Hrunði -dögg af sverðum
<br>brún í Barðafirði
<br>bleika ná- fyr hauka.
<br>Umði almr, þars oddar,
<br>allstrítt bitu skyrtur
<br>at slíðrloga sennu
<br>Svölnis hamri þœfðar;
<br>rendi ormr til unda,
<br>eitrhvass drifinn sveita.
<br><br>13.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Heldum Lakkar tjöldum
<br>hátt at Hildar leiki
<br>fyr Hjaðninga vági.
<br>Sjá knáttu þá seggir,
<br>es sundruðum skjöldu
<br>at hræsíldar hjaldri,
<br>hjalm slitnaðan gotna;
<br>vasat sem bjarta brúði
<br>í bing hjá sér leggja.
<br><br>14.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Hörð kom ríð á skjöldu,
<br>nár fell niðr til jarðar
<br>á Norðimbralandi.
<br>Vasat of eina óttu
<br>öldum þörf at frýja
<br>Hildar leiks, þars hvassir
<br>hjalmstofn bitu skjómar;
<br>vasat sem unga ekkju
<br>í öndvegi kyssa.
<br><br>15.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Herþjófi varð auðit
<br>í Suðreyjum sjálfum
<br>sigrs á várum mönnum.
<br>Varð í randar regni
<br>Rögnvaldr fyrir hníga,
<br>sá kom harmr of hölða
<br>hæstr at sverða gusti;
<br>hvast kastaði hristir
<br>hjalms strenglágar palmi.
<br><br>16.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Hverr lá þverr of annan;
<br>glaðr varð geira hríðar
<br>gaukr at sverða leiki.
<br>Léta örn né ygli,
<br>sás Írlandi stýrði,
<br>(mót varð malms ok rítar)
<br>Marstan konungr fasta;
<br>varð í Veðrafirði
<br>valtafn gefit hrafni.
<br><br>17.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Hundmargan sák falla
<br>morginstund fyr mæki
<br>mann at odda sennu.
<br>Syni mínum hneit snimma
<br>slíðra þorn við hjarta;
<br>Egill lét Agnar ræntan
<br>óblauðan hal lífi;
<br>glumði geirr við Hamðis
<br>gránserk, bliku merki.
<br><br>18.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Haldorða sák brytja
<br>ekki smátt fyr ulfa
<br>Endils niðja bröndum;
<br>vasat á Víkaskeiði,
<br>sem vín konur bæri;
<br>hroðinn vas ægis asni
<br>ófár í dyn geira;
<br>skorin vas Sköglar kápa
<br>at skjöldunga hjaldri.
<br><br>19.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Háðum sverðs at morgni
<br>leik fyr Lindiseyri
<br>við lofðunga þrenna.
<br>Fár átti því fagna
<br>(fell margr í gin ulfi,
<br>haukr sleit hold með vargi,
<br>at heill þaðan kœmi;
<br>Íra blóð í ægi
<br>œrit fell of skœru.
<br><br>20.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Hárfagran sák røkkva
<br>meyjar dreng of morgin
<br>ok málvini ekkju.
<br>Vasat sem varmar laugar
<br>vínkers Njörun bæri
<br>oss í Álasundi,
<br>áðr Örn konungr felli;
<br>böðmána sák bresta,
<br>brá því fira lífi.
<br><br>21.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Há sverð bitu skjöldu,
<br>þás gollhroðinn glumði
<br>geirr við Hildar næfri.
<br>Sjá mun í Önguls-eyju
<br>of aldr mega síðan,
<br>hversu at lögðis leiki
<br>lofðungar framm gingu;
<br>roðinn vas út fyr eyri
<br>ár flugdreki sára.
<br><br>22.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Hví sé drengr at feigri,
<br>at hann í odda éli
<br>öndurðr látinn verði?
<br>Opt sýtir sá ævi,
<br>es aldrigi nistir,
<br>(ilt kveða argan eggja)
<br>örn at sverða leiki;
<br>hugblauðum kømr hvergi
<br>hjarta sitt at gagni.
<br><br>23.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Hitt telk jafnt, at gangi
<br>at samtogi sverða
<br>sveinn í móti einum.
<br>Hrøkkvit þegn fyr þegni,
<br>þat vas drengs aðal lengi,
<br>æ skal ástvinr meyja
<br>einarðr í dyn sverða.
<br><br>24.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Hitt sýnisk mér raunar,
<br>at forlögum fylgjum,
<br>fár gengr of sköp norna.
<br>Eigi hugðak Ellu
<br>at aldrlagi mínu,
<br>þás blóðvali bræddak
<br>ok borð á lög keyrðak;
<br>vítt fingum þá vargi
<br>verð í Skotlands fjörðum.
<br><br>25.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Hitt lœgir mik, jafnan
<br>at Baldrs föður bekki
<br>búna veitk at sumblum.
<br>Drekkum bjór af bragði
<br>ór bjúgviðum hausa;
<br>sýtira drengr við dauða
<br>dýrs at Fjölnis húsum;
<br>eigi kømk með æðru
<br>orð til Viðris hallar.
<br><br>26.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Hér vildi nú allir
<br>burir Áslaugar bröndum
<br>bitrum hildi vekja,
<br>ef vandliga vissi
<br>of viðfarar ossar,
<br>hvé ófáir ormar
<br>eitrfullir mik slíta;
<br>móðernis fekk mínum
<br>mögum, svát hjörtu dugðu.
<br><br>27.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Harðla líðr at ævi,
<br>grimt stendr grand af naðri,
<br>góinn byggvir sal hjarta.
<br>Væntum hins, at Viðris
<br>vöndr í Ellu standi;
<br>sonum mínum man svella
<br>sinn föður ráðinn verða;
<br>munuat snarpir sveinar
<br>sitt kyrt vesa láta.
<br><br>28.
<br>''Hjoggum vér með hjörvi''.
<br>Hefr fimm tøgum sinna
<br>folkorrostur framðar
<br>fleinþings boði ok eina.
<br>Minst hugða ek manna,
<br>at mér vesa skyldi
<br>(ungr namk odd at rjóða)
<br>annarr konungr fremri;
<br>oss munu æsir bjóða,
<br>esat sýtandi dauði.
<br><br>29.
<br>Fýsumk hins at hætta,
<br>heim bjóða mér dísir,
<br>sem frá Herjans höllu
<br>hefr Óðinn mér sendar.
<br>Glaðr skalk öl með ásum
<br>í öndvegi drekka,
<br>lífs eru liðnar stundr,
<br>læjandi skalk deyja.
</blockquote>


<div class="toccolours">'''Krákumál''', norrønt dikt av ukjent forfatter, overlevert på Island. Krákumál gir seg ut for å være Ragnar Lodbroks dødssang; han minnes sine bedrifter, priser heltelivet og venter sin grufulle død med et smil: "Leende skal jeg dø!" er diktets siste ord. Ragnars hustru Aslaug ble kalt Kráka, og Krákumáls navn henger muligens sammen med det. 

Kildetekst: SNL</div>

{{DEFAULTSORT:Krakumal}}

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på norrønt]]
[[Kategori:Finnur Jónsson]]
[[Kategori:Dróttkvæði og Rímur]]