Vis kilden til Álfkona í barnsnauð

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"  
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !!  !! [[Fil:Islandsk.gif|32px|link=Álfkona í barnsnauð]] !!  !!  !!  !! 
|-
|}


<center><big>'''[[Þjóðsögur og ævintýri|Þjóðsögur og ævintýri frá Íslandi]]'''</big>

Úr þjóðsagnasafni Jóns Árnasonar


<big>'''Álfkona í barnsnauð'''</big></center>



Fyrir austan, - sagt er, að það hafi verið í Odda, - sótti stúlka þvotta á kirkjugarð um kvöld; en þá hún var að taka þvottana, kom til hennar maður, er hún eigi þekkti. Hann tekur í hönd hennar og biður hana að koma með sér, og segir hann, að hana skuli ekkert saka; - "en viljirðu það eigi gjöra," segir hann, "þá muntu fá að reyna umbreytingu á gæfu þinni." Stúlkan þorði ekki annað en gjöra eftir beiðni hans og gengur með honum, þar til þau koma að húsbæ, að henni sýndist, þó það reyndar væri hóll; síðan ganga þau að dyrum bæjarins; hann leiðir hana inn og eftir löngum göngum, þangað til þau komu í baðstofu. Dimmt var að sjá fyrir hennar augum í öðrum enda baðstofunnar, en ljós brann í hinum; þar sá hún, að kona lá á gólfi og hafði hljóð nokkur og gat ei fætt barnið. Konu gamla sá hún hjá henni mjög angurbitna. Maðurinn, er leiddi hana þangað, mælti til hennar: "Gakktu upp og hjálpaðu konu minni, svo hún fæði barnið." Stúlkan gekk upp og þar að, er konan lá, en gamla konan fór á burt; en hin aðkomna stúlka fór höndum um konuna, er á gólfi lá, eftir því er við átti og hún vissi, að við þurfti; greiddist þá fljótt um fyrir konunni, svo að barnið fæddist þegar. En þegar barnið var fætt, kom faðir barnsins með glas og sagði henni að bera úr því í augu barnsins, en varast að láta það koma í sín augu. Hún gjörði svo, að hún bar úr glasinu í augu barnsins; en þá það var búið, strauk hún fingrinum um annað auga sitt. Sá hún þá með því auganu, að margt fólk var í hinum enda baðstofunnar. Maðurinn tók af henni glasið og gekk með það á burt, kom síðan aftur og þakkaði henni fyrir hjálpina, og hið sama gjörði konan; sögðu þau henni, að hún mundi vera gæfukvenmaður. Hann gefur henni þá klæði í svuntu, er hún þóttist aldrei slíkt séð hafa; síðan tekur hann í hönd hennar og leiðir hana á burt, þangað til hann kom með hana að kirkjugarðinum, þaðan sem hann leiddi hana, og gengur síðan á burt, en hún fer heim til sín.
<br>&nbsp;&nbsp; Á þessum komandi vetri andaðist kona prestsins, er þar var, en stúlka þessi varð aftur kona hans. Oft sagðist hún sjá huldufólk; það var og, að þá hún sá það taka saman heyflekki sína, lét hún taka saman hey hjá sér, enda var þá skammt til vætu, þótt bjart loft væri.
<br>&nbsp;&nbsp; Það var einu sinni, að hún fór í kaupstað með prestinum, manni sínum. Þá hún var í búðinni, sá hún þar hinn fyrrnefnda álfamann, að hann bar varning út frá huldukaupmanni, er þar var. Þá varð henni það á, að hún heilsaði honum og sagði: "Sæll vertu, kunningi; ég þakka þér fyrir síðast." En hann gekk þá að henni, brá fingri í munn sér og dró um auga hennar; en við það brá henni svo, að hún sá eigi þaðan í frá huldufólk eða athafnir þess.

{{DEFAULTSORT:Alfkona i barnsnaud}}

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på islandsk]]
[[Kategori:Folklore]]
[[Kategori:Jón Árnason]]