Hørpu ríma (F)

Velg språk	Norrønt	Islandsk	Norsk	Dansk	Svensk	Færøysk
Denne teksten finnes på følgende språk ►

Føroysk kvæði

Úr savninum hjá V. U. Hammershaimb 1847

Hørpu ríma (F)

1.
Komu tveir biðlar í ein garð,
- biður tygur renna -
bóðu moy, enn yngri var.
- Rúnarmenn, gerið tær at jomfrú góð,
biður tygur renna,
tólv ærligar, teir rúnarmenn.

2.
Tá yngru teir tá bóðu,
ta eldru teir forsvóru.

3.
Tann yngra hon er seg so fríð,
rætt sum sólin skín í líð.

4.
Tann eldra hon er seg so ljót,
rætt sum ormar skríða í grót.
--------------

5.
Hon rættir upp sína ljósu hond:
"Sæla systir, hjálp á land!"
--------------

6.
"Meðan tær líkar tað illa,
skulum vit aldri stilla."

7.
Teir slógu sína harpu av magni,
brúðurin sprakk av harmi.
--------------

8.
Teir slógu sína harpu av móði,
brúðurin fleyt í blóði.