Forskjell mellom versjoner av «Hørpu ríma (F)»
Hopp til navigering
Hopp til søk
Føroysk kvæði
m |
|||
| Linje 25: | Linje 25: | ||
<br>''biður tygur renna,'' | <br>''biður tygur renna,'' | ||
<br>''tólv ærligar, teir rúnarmenn.'' | <br>''tólv ærligar, teir rúnarmenn.'' | ||
| − | |||
<br><br>2. | <br><br>2. | ||
<br>Tá yngru teir tá bóðu, | <br>Tá yngru teir tá bóðu, | ||
<br>ta eldru teir forsvóru. | <br>ta eldru teir forsvóru. | ||
| − | |||
<br><br>3. | <br><br>3. | ||
<br>Tann yngra hon er seg so fríð, | <br>Tann yngra hon er seg so fríð, | ||
<br>rætt sum sólin skín í líð. | <br>rætt sum sólin skín í líð. | ||
| − | |||
<br><br>4. | <br><br>4. | ||
<br>Tann eldra hon er seg so ljót, | <br>Tann eldra hon er seg so ljót, | ||
<br>rætt sum ormar skríða í grót. | <br>rætt sum ormar skríða í grót. | ||
<br>-------------- | <br>-------------- | ||
| − | |||
<br><br>5. | <br><br>5. | ||
<br>Hon rættir upp sína ljósu hond: | <br>Hon rættir upp sína ljósu hond: | ||
<br>"Sæla systir, hjálp á land!" | <br>"Sæla systir, hjálp á land!" | ||
<br>-------------- | <br>-------------- | ||
| − | |||
<br><br>6. | <br><br>6. | ||
<br>"Meðan tær líkar tað illa, | <br>"Meðan tær líkar tað illa, | ||
<br>skulum vit aldri stilla." | <br>skulum vit aldri stilla." | ||
| − | |||
<br><br>7. | <br><br>7. | ||
<br>Teir slógu sína harpu av magni, | <br>Teir slógu sína harpu av magni, | ||
<br>brúðurin sprakk av harmi. | <br>brúðurin sprakk av harmi. | ||
<br>-------------- | <br>-------------- | ||
| − | |||
<br><br>8. | <br><br>8. | ||
<br>Teir slógu sína harpu av móði, | <br>Teir slógu sína harpu av móði, | ||
Nåværende revisjon fra 24. des. 2013 kl. 16:51
| Velg språk | Norrønt | Islandsk | Norsk | Dansk | Svensk | Færøysk |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Denne teksten finnes på følgende språk ► | 
|
Úr savninum hjá V. U. Hammershaimb 1847
1.
Komu tveir biðlar í ein garð,
- biður tygur renna -
bóðu moy, enn yngri var.
- Rúnarmenn, gerið tær at jomfrú góð,
biður tygur renna,
tólv ærligar, teir rúnarmenn.
2.
Tá yngru teir tá bóðu,
ta eldru teir forsvóru.
3.
Tann yngra hon er seg so fríð,
rætt sum sólin skín í líð.
4.
Tann eldra hon er seg so ljót,
rætt sum ormar skríða í grót.
--------------
5.
Hon rættir upp sína ljósu hond:
"Sæla systir, hjálp á land!"
--------------
6.
"Meðan tær líkar tað illa,
skulum vit aldri stilla."
7.
Teir slógu sína harpu av magni,
brúðurin sprakk av harmi.
--------------
8.
Teir slógu sína harpu av móði,
brúðurin fleyt í blóði.
