Forskjell mellom versjoner av «Lausavísur (Einarr Skúlason)»

Fra heimskringla.no
Hopp til navigering Hopp til søk
 
Linje 27: Linje 27:
 
<br>fægihrjóðr, af Fljóðum
 
<br>fægihrjóðr, af Fljóðum
 
<br>fingrmjór kominn hingat.
 
<br>fingrmjór kominn hingat.
 
 
<br><br>2.
 
<br><br>2.
 
<br>Ekki hlaut af ítrum
 
<br>Ekki hlaut af ítrum
Linje 37: Linje 36:
 
<br>ræðr fyr ræsis auði
 
<br>ræðr fyr ræsis auði
 
<br>Rípa-Ulfr, ok pípur.
 
<br>Rípa-Ulfr, ok pípur.
 
 
<br><br>3.
 
<br><br>3.
 
<br>Oss lét abbatissa
 
<br>Oss lét abbatissa
Linje 47: Linje 45:
 
<br>(drós gladdit vin vísa)
 
<br>(drós gladdit vin vísa)
 
<br>vasat stallari kallaðr.
 
<br>vasat stallari kallaðr.
 
 
<br><br>4.
 
<br><br>4.
 
<br>Austr tók illa kristinn
 
<br>Austr tók illa kristinn
Linje 57: Linje 54:
 
<br>söng leikara lengi
 
<br>söng leikara lengi
 
<br>lími harðan príma.
 
<br>lími harðan príma.
 
 
<br><br>5.
 
<br><br>5.
 
<br>Hola báru rístr hlýrum
 
<br>Hola báru rístr hlýrum
Linje 67: Linje 63:
 
<br>(breiðr viðr brimsgang súðum
 
<br>(breiðr viðr brimsgang súðum
 
<br>barmr) lyptingar farmi.
 
<br>barmr) lyptingar farmi.
 
 
<br><br>6.
 
<br><br>6.
 
<br>Hrynja lét hin hvíta
 
<br>Hrynja lét hin hvíta

Nåværende revisjon fra 24. des. 2013 kl. 14:28

Velg språk Norrønt Islandsk Norsk Dansk Svensk Færøysk
Denne teksten finnes på følgende språk ► Original.gif


Carmina Scaldica


Udvalg af norske og islandske skjaldekvad ved Finnur Jónsson
G.E.C. Gads Forlag - København 1929


Einarr Skúlason
Lausavísur


1.
Þér hefk þengill Mœra
(þinn 's vegr mikill) segja,
ert, svát eigi skortir,
allfróðr, sögu góða;
eigi 's Ívarr, bauga,
enn sitt kyrr hjá henni
fægihrjóðr, af Fljóðum
fingrmjór kominn hingat.

2.
Ekki hlaut af ítrum
Einarr gjafa Sveini
(öld lofar öðlings mildi
æðru styggs) fyr kvæði;
danskr harri metr dýrra
(dugir miðlung þat) fiðlur,
ræðr fyr ræsis auði
Rípa-Ulfr, ok pípur.

3.
Oss lét abbatissa
angri firð of svangan,
dugðut víf hin vígðu
víti fyr þat gyrða;
en til áts með nunnum
(ógnar rakks) á Bakka
(drós gladdit vin vísa)
vasat stallari kallaðr.

4.
Austr tók illa kristinn
Jarlmaðr frá búkarli
(gráðr vas kjöts á kauða)
kiðling, hinns slær fiðlu;
vöndr hrökk, vámr lá bundinn,
vísmáll, á skip þíslar,
söng leikara lengi
lími harðan príma.

5.
Hola báru rístr hlýrum
hreystisprund at sundi,
blæss élreki of ási,
Útsteins, vefi þrútna;
varla heldr und vildra
víkmarr á jarðríki
(breiðr viðr brimsgang súðum
barmr) lyptingar farmi.

6.
Hrynja lét hin hvíta
hausmjöll ofan lausa
strind aurriða strandar
stalls af [reikar fjalli].


Einar Skulason (norrønt Einarr Skúlason) ca. 1090-etter 1160), islandsk skald og prest. Han var ofte i Norge, og diktet flere kvad om de norske konger; de fleste diktene er tapt. Hans største dikt er dråpen Geisli (dvs. strålen) om Olav den helliges liv og mirakler. Han sa den frem i Kristkirken i Nidaros, kanskje i 1153. "En herlig duft fylte kirken", sier sagaen. Geisli er skrevet i tradisjonell skaldestil, fylt av from hengivenhet for helgenen. Einar dikter lett og flytende, det finnes også noen improviserte løse vers av ham. Einarr Skúlason ble stallare hos kong Øystein Haraldsson. Kildetekst: SNL