Lausavísur (Einarr Skúlason)
| Velg språk | Norrønt | Islandsk | Norsk | Dansk | Svensk | Færøysk |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Denne teksten finnes på følgende språk ► |  |
Udvalg af norske og islandske skjaldekvad ved Finnur Jónsson
G.E.C. Gads Forlag - København 1929
Lausavísur
1.
Þér hefk þengill Mœra
(þinn 's vegr mikill) segja,
ert, svát eigi skortir,
allfróðr, sögu góða;
eigi 's Ívarr, bauga,
enn sitt kyrr hjá henni
fægihrjóðr, af Fljóðum
fingrmjór kominn hingat.
2.
Ekki hlaut af ítrum
Einarr gjafa Sveini
(öld lofar öðlings mildi
æðru styggs) fyr kvæði;
danskr harri metr dýrra
(dugir miðlung þat) fiðlur,
ræðr fyr ræsis auði
Rípa-Ulfr, ok pípur.
3.
Oss lét abbatissa
angri firð of svangan,
dugðut víf hin vígðu
víti fyr þat gyrða;
en til áts með nunnum
(ógnar rakks) á Bakka
(drós gladdit vin vísa)
vasat stallari kallaðr.
4.
Austr tók illa kristinn
Jarlmaðr frá búkarli
(gráðr vas kjöts á kauða)
kiðling, hinns slær fiðlu;
vöndr hrökk, vámr lá bundinn,
vísmáll, á skip þíslar,
söng leikara lengi
lími harðan príma.
5.
Hola báru rístr hlýrum
hreystisprund at sundi,
blæss élreki of ási,
Útsteins, vefi þrútna;
varla heldr und vildra
víkmarr á jarðríki
(breiðr viðr brimsgang súðum
barmr) lyptingar farmi.
6.
Hrynja lét hin hvíta
hausmjöll ofan lausa
strind aurriða strandar
stalls af [reikar fjalli].
