Vis kilden til Den stutte Sigurdskvida

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"  
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes i flere utgaver på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Sigurðarkviða in skamma]] !!  !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=Den stutte Sigurdskvida]] !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Tredie Sang om Sigurd Fåvnesbane]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Det korta kvädet om Sigurd]] !! 
|-
!  !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Sigurðarkviða hin skamma]] !!  !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=Det korte Sigurdskvæde (Sigurþarkviþa en skamma)]] !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Det korte Kvad om Sigurd (Olaf Hansen)]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Tredje kvädet om Sigurd Fafnersbane (NFS)]] !! 
|-
!  !!  !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Fjerde Kvad om Sigurd Fofnesbane (F.W.Horn)]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Tredje kvädet om Sigurd Fåfnesbane (PAG)]] !! 
|-
!  !!  !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Sigurd Fafnersbane 3 (FM)]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Qvädet II. om Brynhild Budles dotter (AAA)]] !! 
|-
!  !!  !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Sigurd Fafnersbane, tredje Kvad (V.B.Hjort)]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Det korta kvädet om Sigurd (KL)]] !! 
|-
!  !!  !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Det korte Sigurdskvad]] !!  !! 
|-
|}


<center><big>'''[[Edda-Kvæde]]'''</big>

'''Norrøne fornsongar'''

(Andre utgåve, 1928)


På nynorsk ved

[[Ivar Mortensson-Egnund]]


<big>'''Den stutte Sigurdskvida'''</big></center>


[[Fil:Brunhild (Postkarte), G. Bussiere, 1897.jpg|thumb|right|300px|<center>'''Brynhild'''<br>Postkort fra 1897 af Gaston Bussière (1862-1929)</center>]]
:1.
:I old gjekk til Gjuke
:den guten unge,
:volsung-kjempa,
:som vann paa Faavne.
:Trygd der tok han
:av tvo av brødrom,
:heilage eidar
:hardt vart bundne.


:2.
:Dei møyi baud han
:og mange dyrgripar,
:Gudrun unge
:Gjukes dotter.
:Dei drakk og drøste
:i dagar mange,
:Sigurd unge
:med søner til Gjuke.


:3.
:Sidan til Brynhild
:paa beling dei fór:
:saman med Sigurd
:strauk dei i veg
:— Volsung unge
:var vegtam fulla — ;
:han skulde aatt ho,
:men det ikkje han maatte.


:4.
:Sigurd sudrøne
:la sverdet bjarte,
:krota og kvesst,
:paa kvila i millom.
:Ikkje han kvendet
:kysse vilde
:eller hava i arm,
:den hunske drotnen;
:han andre unnte
:den unge møyi.


:5.
:Lite av leidt
:ho i livet visste,
:lite um lagnad
:som leikar illsleg.
:Heil i hugen
:ho hugsa ’kje vondt,
:fyrr grime norner
:graat henne valda.


:6.
:Ho eine sat ute
:ved aftans tid,
:braatt so barst det
:bod fraa hugen:
:«Eg skal ungan
:Sigurd eige
:eller sitt liv
:skal kjempa lata.


:7.
:Dei ordi eg tala
:tregar eg alt.
:Han gift er med Gudrun
:og eg med Gunnar.
:Ljote norner
:gav langan traa.»


:8.
:Ho ofte gjeng ut,
:ill i hugen,
:yver isar og jøklar
:ved aftans tider,
:naar Gudrun i seng
:gjeng med Sigurd,
:og Sigurd ho sveiper
:i slikjande lin.


:9.
:«Søtt ho sovnar
:med Sigurd i arm.
:Saart eg saknar
:sæla i livet.
:Tungt meg trøyster
:tregen svarte.»


:10.
:Tankar tunge
:til tyning eggja:
:«Gleppe skal alt
:deg Gunnar av hand:
:landi mine
:og like eins eg,
:aldri eg meir
:uner med deg.


:11.
:Heim att eg fer
:der eg fyrr hev vori,
:der eg hev alle
:ættfolki mine.
:Der mun eg sitja
:og sova livet,
:utan du Sigurd
:støyter i koll,
:og stig i sessen
:sjølv den høgste.


:12.
:Saman med faren
:lat fylgje sonen;
:ulve-ungen
:du ale ’kje lenge!
:hemnar-handi
:hindrast med di,
:naar ikkje lenger
:det lever ein son.»


:13.
:Harmfull Gunnar
:og hugsjuk vart,
:sat og sturde
:stødt um dagen.
:Rett aa raade
:raadlaust tottest
:kva honom no helst
:høvde aa gjera,
:kva honom no best
:bata aa gjera,
:daa eidar han visst
:til volsungen batt,
:og etter Sigurd
:vart saknaden stor.


:14.
:Ymist han tenkte
:jamt og lenge.
:Slike var ikkje
:sedene fyrr,
:at kona seg burt
:fraa kongen vende.
:Henta han so
:Hogne til samraad,
:der hadde han funni
:ein fulltrugen ven:


:15.
:«Byrge Brynhild,
:Budles dotter,
:henne eg held
:hævast av kvende.
:Fyrr skal eg lata
:livet mitt eige,
:fyrr eg misser
:den møy i druste.


:16.
:Mykje me vinn,
:kann me vega kjempa.
:Malmen fraa Rin
:raade me daa,
:straalande gull
:sæle oss gjer,
:og i alle vaare dagar
:skal me unelegt leva.»


:17.
:Lite-vetta
:lét han til svar:
:«Ikkje det sømer
:slikt verk gjera:
:med sverd kløyve
:svorne eidar,
:eidar svorne
:og ærleg semje.


:18.
:Eg veit ’kje i verdi
:so ven ei ætt
:eller mætare
:menn aa skoda,
:fær me fire
:folket styre,
:og so den hunske
:her kjempa lever.


:19.
:Fær me fem oss
:fostre søner,
:aukar me heimen
:med hæve eldre.
:Vel eg veit det
:kva veg dette gjeng:
:ein steggleg brennhug
:det sit i Brynhild.»


:20.
:''GUNNAR kvad:''
:«Me skal giren
:hjaa Gutorm vekkje,
:unge bror vaar,
:uklok er han.
:Han er utum
:eidar svorne,
:svorne eidar,
:ærleg semje.»


:21.
:Uvandt aa eggje
:atale sveinen.
:Sverdet Sigurd
:stod i hjarta.


:22.
:Men rask til hemn
:seg reiste kjempa,
:svinga mot sellen
:sverd i vêret.
:Gramen glumde
:Gutorm i hovud,
:bjarte branden
:beit fulla enn.


:23.
:Skar honom sund
:i stykke tvo,
:hender og hovud
:hivdest av stad,
:og fot-luten
:fall der attmed.


:24.
:Sovande Gudrun
:i sengi der laag
:ved Sigurds side
:sorglaus og trygg.
:Men upp ho vakna
:til vonbrot kaldlegt,
:daa Frøys ven ho saag
:flaut i sitt blod.


:25.
:Ho hendene slo
:saman med graat,
:men hovudet daa
:hardhausen lyfte:
:«Graat ikkje Gudrun
:grime taarer,
:du mi unge brur,
:med brødrar du hev.


:26.
:For ung er endaa
:ervingen vaar
:til burt aa fljuge
:or fiende-gard.
:Men aldri dei slik
:ein systerson fær,
:um dei sidan søner
:sjau mun ala.


:27.
:Dei emna so braatt
:ei øgjeleg raad,
:og svik dei skamlaust
:sette i verk.
:Men vel eg det veit
:kven verket hev gjort:
:Brynhild eine
:den bragdi øvde.


:28.
:Heit var hennar
:hugtraa til meg,
:men Gunnar eg aldri
:grande kunde;
:heilage heldt eg
:dei harde eidar,
:aldri eg vøre
:elsk-ven til kona.»


:29.
:Gudrun stunde,
:men guten slokna.
:Daa saart ho saman
:slo sine hender,
:so i kvar ei kraa
:kalkane skrall,
:og gjæser i garden
:gjallande skreik.


:30.
:Lo daa Brynhild
:Budles dotter
:einaste gongen
:av all sin hug,
:der ho laag og lydde
:paa ljomande graat
:fraa den fræge
:Gudrun-fruga.


:31.
:Kvad daa Gunnar
:kongen høge:
:«Du lær ’kje av dette,
:du leide kona,
:og gladværug gjel
:for gullet me fær.
:Kvi skifter du let
:og skin som ein naae,
:du forfang fostra,
:feig mun du vera.


:32.
:Det du vøre
:verdt no kvende,
:at for augo dine
:me Atle hogde,
:og bror din du saag
:blodug liggje,
:og grinande saar
:aa grøde du fekk.»


:33.
:''BRYNHILD kvad:''
:«Ingen neiser
:slik ov-kar som deg,
:men aldri du Atle
:med ovund skræmer.
:Lenger enn deg
:skal han livet njote,
:og stødt han stande
:sterkaste mann.


:34.
:Eg segjer deg, Gunnar
:det du sjølv veit vel,
:kor braatt de baae
:baud til med svik.
:Ingen der var
:som vondt meg gjorde,
:og flust eg levde
:i lag med bror min.


:35.
:Aldri eg ynskte
:aa eige ein mann,
:fyrr de kjempur
:køyrde til gards;
:tjodkongar tri
:til tunet vaart kom
:betre dei hadde
:heime vori.


:36.
:Atle meg daa
:i einmæle sae
:at ingen havang
:eg hadde aa vente,
:korkje gull eller land,
:utan giftast eg vilde.
:Inkje fekk eg
:av eigne-luter,
:inkje arven min eigen
:som dei ung meg gav,
:erve-gullet
:dei gav aat barnet.


:37.
:Tvilar lenge
:tyngde hugen:
:skulde eg heller
:i herferd fara
:budd med brynje
:og bror min trasse.
:Vidt det vorte
:i verdi gjeti,
:mange sveinar
:til sorg og møde.


:38.
:Semje til slutt
:me sette um dette,
:eg brydde meg meir
:um baugar av gull,
:ringar raude
:som Sigurd raadde,
:annan manns eign
:eg aldri traadde.


:39.
:Men guten gilde
:eg gav min lovnad,
:som gull-prydd der sat
:paa Grane-ryggen.
:Augo straala
:annleis enn dine,
:kor byrg og briken
:du buggen enn er.


:40.
:Ingen annan
:eg elska enn han,
:aldri lauslynd
:leika min hug,
:alt det mun Atle
:etterpaa sanne,
:naar han fretter
:at fraa eg er falli.


:41.
:Inkje vere
:so veikt eit kvende
:at med velur ho freistar
:ein framand mann.
:[Dauden einast
:daa meg høver],
:der skal min harm
:hemnen sin faa.»


:42.
:Upp reis Gunnar,
:gjukung-drotnen,
:um halsen hennar
:han handi lagde.
:Ein etter annan
:dei alle freista
:med heilom hug
:henne aa trøyste.


:43.
:Ho fløygde dei fraa seg
:kva folk der so kom,
:ho lét seg ’kje telja
:fraa den lange gonga.


:44.
:Hogne han daa
:henta til samraad:
:«Sveinar ho sjaa
:i salen alle,
:mine og dine,
:dyrt det no trengst;
:dei lyt freiste aa møte
:mord-tankane,
:til tidi fær lækje
:lidande sjel.»


:45.
:''HOGNE kvad:''
:«Lagnaden lyt
:likevel styre.
:Lat ingen raade
:fraa reisi den lange,
:attfødd paa jord
:aldri ho verte,
:til mein vart ho fødd
:or moders liv.»


:46.
:Misnøgd mannen
:fraa møtet gjekk burt
:dit som drosi
:deilde sitt gull
:og yversyn tok
:yver eigune sine,
:drepne trælar
:og tenest-kvende.


:47.
:Ho i gull-brynje fór,
:god var ’kje hugen,
:fyrr staalet det bjarte
:sat ho i hjarta.


:48.
:Ved sida til sengi
:seig ho daa ned
:og i andlaatom laag,
:men ho lagde raader.


:49.
:«Gange no hit
:dei som gull vil eige
:og gaavur gjæve
:gjerne vil hava,
:alle fær dyre
:eigne-luter,
:bjarte klæde
:og blæjur kvite.»


:50.
:Dei lenge tagde
:til talen hennar,
:daa alle som ein
:andsvaret gav:
:«D’ er mange nok daude,
:men me vil leva,
:salkonur vera
:og skipa di avferd.»


:51.
:Lenge den linkvite
:laag og tenkte,
:unge drosi,
:til ords tok ho so:
:«Ikkje eg ynskjer
:at uviljug nokon
:skal fylgje meg no
:paa ferdi den siste.


:52.
:Av Menja sitt mjøl
:daa mindre det vil
:brennast paa baal
:med beini dykkar,
:naar de framkomne vil
:paa vitjing aat meg.


:53.
:Set deg, Gunnar,
:med ho segjer dette,
:or livsvoni gjengi,
:di ljose brur.
:Endaa baaten dykkar
:ber langt av stad,
:um eg mun vera
:i andlaatom komi.


:54.
:Din ven Gudrun vert
:vonom snøggare
:klumsa av gamle
:kona trollkunnig,
:so minnet dovnar
:um drepne mannen.


:55.
:Ho mor skal verte
:til møy i so ven,
:meir skir og kvit
:enn klaare dagen,
:ho som Svanhild skal heite
:solar-geisle.


:56.
:Du gjeva skal Gudrun
:til gjævaste kongen,
:mange er dei menn
:til mein ho vert.
:Ikkje godviljug gjeng ho
:til giftarmaalet.
:Atle mun henne
:eige til viv,
:Budle-sonen,
:bror min eigen.


:57.
:Mangt eg minnest
:kor de meinsame var
:og meg saara i hjarta
:med svikfull framferd,
:hugsprengd vart eg
:for heile livet.


:58.
:Oddrun aa eige
:du ynskje deg vil
:men Atle deg ikkje
:unner henne.
:I løyndom de freistar
:aa finne kvarandre;
:ho elske deg vil
:som eg det skulde,
:um lagnaden hadde
:det laga soleis.


:59.
:Ille med deg
:vil Atle fara,
:stengje deg inn
:i orme-garden.


:60.
:Sidan det vil
:snu seg til dess,
:at Atle ogso
:i andlaatom kjem,
:sæla han saknar,
:sønene fell,
:for Gudrun honom
:grim er i hug
:og med sverd honom feller
:i sengi hans eigi.


:61.
:Meir sømde det Gudrun,
:syster dykkar
:aa fylgje i dauden
:fyrste mann sin,
:um gjæve frendar
:gav henne raad,
:eller um hug-staal
:ho hadde som eg.


:62.
:Vel eg det veit
:og varsamt det segjer,
:aldri ho livet
:vil lata for meg.
:Ho mun hevjast
:av høge baarur
:av til Jonakers
:odalstufter.


:63.
:Ho skal avkjøme ala,
:arv-takarar,
:ho arv-takarar
:med Jonaker fær.
:Svanhild ho daa
:sender av land,
:skire møyi
:med Sigard ho aatte.


:64.
:Beiskt skal bite
:Bikkes raader,
:for Jormunrek han
:paa illraad lyder.
:Daa all er fari
:ætti hans Sigurd,
:og Gudrun fær meir
:til graate yver.


:65.
:Den eine bøni
:bed eg deg no,
:ho her i verdi
:mun vera den siste.
:Breidan borg
:du byggje paa voll,
:so jamstort romet
:me alle mun faa,
:som saman med Sigurd
:skreid ut or livet.


:66.
:De borgi skipar
:med skjoldar og tjeld
:med vene vevar
:og velske sveinar.
:So ved Sigurds
:side meg brenne!


:67.
:So ved Sigurds
:side de brenne
:tenarane
:tæglegt prydde,
:tvo ved hovud
:og haukane tvo,
:daa er det alt
:jamstelt skipa.


:68.
:Egg-kvasst staal,
:sverdet gullprydt
:skal de lata
:liggje millom oss,
:som daa til saman
:i seng me laag,
:og me eit hjon
:heitande vart.


:69.
:Hurdi i halli,
:den herleg prydde,
:slepp daa aa slaa
:Sigurd i hælen,
:naar ferdi mi stor
:mun fylgje honom,
:ikkje vaar avferd
:skal audsleg vera.


:70.
:Honom skal fylgje
:fem ternur,
:aatte drengjer
:av ætter gode,
:fostra saman
:fraa daa smaae me var,
:dei som Budle
:barnet sitt gav.


:71.
:Mangt eg mælte,
:meir var det fulla,
:um meisteren meg
:hadde maalrom gjevi.
:Men tunga tagnar,
:tung vert anden;
:sant eg sae,
:no sloknar eg burt.»


[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på norsk]]
[[Kategori:Den eldre Edda]]
[[Kategori:Ivar Mortensson-Egnund]]