Vis kilden til Huldugentan (Johan Djurhuus)

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"  
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !!  !!  !!  !!  !!  !! [[Fil:Faeroysk.gif|32px|link=Huldugentan (Johan Djurhuus)]]
|-
|}


<center>'''[[Yngri kvæði og vísur|Føroysk kvæði]]'''

Johan Djurhuus
<br>(1885-1960) 


<big>'''Huldugentan'''</big></center>



::1.
::Náttin svørt yvir landið lá,
::fólkið tað mesta svav.
::Veðrið var gott, og mánin sá,
::sólin var gingin í kav.


::2.
::Ein var maður, ið úti stóð
::hesa somu nátt,
::náttina damar ei øllum gott,
::gævi tað lýsti brátt.


::3.
::Heyggjarnir runt um opna seg,
::huldufólk koma í dyr,
::hesin maður tað sýnið sá,
::hevði ei sæð tað fyrr.


::4.
::Vakrar moyggjar í skarlak reyð,
::klæddar frá topp til tá,
::skunda sær út av hvørjum heyg,
::ætla til dans at gá.


::5.
::Á fríðari fløtu tey sláa ring,
::gentur og ungir menn,
::ofta tey gera so knapplig sving,
::dansa so runt í senn.


::6.
::Dansa tey runt um víðan vøll,
::vakurt tað var at sjá,
::vøkur tey vóru á vøkstri øll,
::bæði á brún og brá.


::7.
::Songurin klingar sum klokkuljóð,
::stundum sum bylgjubrús,
::ekkóið aftur úr homrum sló,
::stundum alt hoyrdist sum sús.


::8.
::Ein kom smílandi har eg stóð,
::sýntist at vera so blíð.
::Aldri sá eg vænari fljóð,
::hvørki í bygd ella bý.


::9.
::Brúnir lokkar tann hvíta kinn,
::rammað inn sum ein krans,
::eyguni tey vóru dúgvublá,
::strála í stjørnuglans.


::10.
::Varrar fagrar sum purpur reyð,
::brosið tað duftar søtt,
::silkikápa um herðar fleyg,
::slíkari hevði eg ei møtt.


::11.
::"Gott kvøld" hon sigur og smílist við
::hon rættir mær sína hond,
::"eg eri tín vinur og vil tær frið,
::góð eru vinskapsbond.


::12.
::Eg havi sæð teg so manga ferð,
::harav eg kenni teg gott,
::tú hevur gingið mítt heim forbí,
::bæði um dag og nátt.


::13.
::Kom og dansa ein dans við mær,"
::talar hon orðum blítt,
::"við mína lið eg havi teg kær,
::heim mítt skal vera tær frítt."


::14.
::"Vakra genta, tað tori eg ei,
::tí eg havi hoyrt frá sagt,
::tit kunnu skjótt fortrølla meg,
::fáa tit yvir mær makt."


::15.
::Bliknaði hon við hesi orð,
::sukkar frá brósti svakt,
::hon skalv og vendi sær frá mær burt,
::eg angraði, eg hevði tað sagt.


::16.
::"Ikki er vert tú ræðist meg,"
::talar tann fagra moy,
::"ont eg ikki vil gera tær,
::fyrr so vildi eg doyð.


::17.
::Aldri tala vit vonda bøn,
::ongum gera vit mein.
::Fólk okkum hata sum versta pøl,
::munna tey vera so rein?


::18.
::Vit eru skøpt at ferðast um nátt,
::skaparin skapti alt gott;
::sól og máni bleiv døgnið býtt,
::dagin hava vit frítt


::19.
::Mánin fargar tann hvíta kinn,
::hon turkar úr eygum tár;
::barmurin bivar, tí bleytt er sinn,
::svíða ger hjartasár.


::20.
::"Syrg nú ei so, lat alt vera gott,
::tak ei av hesum harm,
::sakta vit ganga til dansin brátt,
::ganga nú arm í arm."


::21.
::Dansaðu vit tá hesa nátt,
::til dagur í eystan var;
::moyggjar skunda sær heim so brátt,
::við gleði vit skiltust har.


::22.
::Síðani havi eg manga ferð
::dansað við henni í ring,
::ofta vit møtast, tá eingin sær,
::ganga so vítt umkring.


::23.
::Ofta spadsera vit meðan dagur er
::fró eftir vegnum fram,
::glað hon smílist, tí eingin sær,
::hatturin fjala kann.


::24.
::Ofta eg komi til hana heim,
::steðgi har eina stund,
::tíðin gongur við skemt og gleim,
::hon mær fylgir á fund.


::25.
::"Hertha, tú er so ung og nett,
::lukka fylgir tær við,
::ger títt lív so ljóst og lætt,
::signi tín hvíldarfrið".


::26.
::Er tú mín vinur, so henda kann tað,
::hana eg vísa kann tær,
::slíka sjønheit tú aldri sá,
::ikki í landinum her.


::27.
::"Trútt sum trøllið" er gamalt orð,
::stóla bert á tað fast,
::huldufólk svíkja ei vinin sín,
::fyrr enn at hjartað brast.

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på færøysk]]
[[Kategori:Naturlyrikk og romantikk]]
[[Kategori:Johan Djurhuus]]