Forskjell mellom versjoner av «IX. Kong Olavs syn»

Fra heimskringla.no
Hopp til navigering Hopp til søk
(Kong Olavs syn)
 
m
 
Linje 17: Linje 17:
  
  
Ólafr konungr fór austan um Kj&#491;l ok sótti<ref>søkte (imperf. av s&#339;kja).</ref> þá vestr af fjallinu.<ref>fjellet (dat.).</ref> Mart lið fór fyrr en konungr, ok mart síðar; reið hann þar er rúmt<ref>rummelig.</ref> var um hann; var hann hljóðr,<ref>taus.</ref> mælti ekki við menn; reið hann svá langa hríð<ref>tid; stund; «rid».</ref> at hann sást<ref>så sig.</ref> litt um. Þá reið byskup at honum ok mælti, spurði hvat hann hugsaði<ref>tenkte på.</ref> er<ref>da.</ref> hann var svá hljóðr; því at konungr var jafnan glaðr ok margmálugr<ref>snakksom.</ref> við menn sína í ferðinni, ok gladdi<ref>gledet (gleðja).</ref> svá alla þá er nær honum váru. Þa svarar konungr með áhyggju mikilli:<ref>eg. med megen tankefullhet (áhyggja).</ref> Undarliga hluti<ref>ting (hlutr, eg. lodd, del); upers. «det har båret underlige ting for mig», d. e. underlige ting er kommet for mig; likesom: mér gaf syn eg. det gav mig et syn, d. e. jeg fikk et syn.</ref> hefir borit fyrir mik um hríð;<ref>um hríð, en stund.</ref> ek sá nú yfir Noreg, er ek leit vestr af fjallinu; kom mér þá í hug at ek hafða margan dag glaðr verit í því landi; mér gaf þá sýn at ek sá um allan Þrándheim, ok því næst um allan Noreg; ok svá lengi sem sú sýn hafði verit fyrir augum mér, þá sá ek æ því víðara, alt þar til at ek sá um alla ver&#491;ld,<ref>verden.</ref> bæði l&#491;nd<ref>land (fl. av land).</ref> ok sæ;<ref>sjø; (av sær, også sjór, sjár).</ref> ek kenda gerla<ref>fullkommen; tydelig (adv.).</ref> þá staði<ref>steder (staðr).</ref> er ek hafða fyrr komit ok sét; jafngreiniliga<ref>like tydelig (adv.).</ref> sá ek þá staði er ek hefi eigi fyrr sét, suma<ref>somme.</ref> er ek hefi haft spurn<ref>efterretning.</ref> af, en jafnvel<ref>også.</ref> hina er ek hefi eigi fyrr heyrt getit, bæði bygða ok úbygða, svá vitt sem ver&#491;ldin er. Byskup segir at sú<ref>dem. pron.</ref> sýn var heilaglig ok stórmerkilig.<ref>meget merkelig.</ref>
+
Ólafr konungr fór austan um Kj&#491;l ok sótti<ref>søkte (imperf. av s&#339;kja).</ref> þá vestr af fjallinu.<ref>fjellet (dat.).</ref> Mart lið fór fyrr en konungr, ok mart síðar; reið hann þar er rúmt<ref>rummelig.</ref> var um hann; var hann hljóðr,<ref>taus.</ref> mælti ekki við menn; reið hann svá langa hríð<ref>tid; stund; «rid».</ref> at hann sást<ref>så sig.</ref> litt um. Þá reið byskup at honum ok mælti, spurði hvat hann hugsaði<ref>tenkte på.</ref> er<ref>da.</ref> hann var svá hljóðr; því at konungr var jafnan glaðr ok margmálugr<ref>snakksom.</ref> við menn sína í ferðinni, ok gladdi<ref>gledet (gleðja).</ref> svá alla þá er nær honum váru. Þa svarar konungr með áhyggju mikilli:<ref>eg. med megen tankefullhet (áhyggja).</ref> Undarliga hluti<ref>ting (hlutr, eg. lodd, del); upers. «det har båret underlige ting for mig», d. e. underlige ting er kommet for mig; likesom: mér gaf syn eg. det gav mig et syn, d. e. jeg fikk et syn.</ref> hefir borit fyrir mik um hríð;<ref>um hríð, en stund.</ref> ek sá nú yfir Noreg, er ek leit vestr af fjallinu; kom mér þá í hug at ek hafða margan dag glaðr verit í því landi; mér gaf þá sýn<ref>mér gaf syn eg. det gav mig et syn, d. e. jeg fikk et syn.</ref> at ek sá um allan Þrándheim, ok því næst um allan Noreg; ok svá lengi sem sú sýn hafði verit fyrir augum mér, þá sá ek æ því víðara, alt þar til at ek sá um alla ver&#491;ld,<ref>verden.</ref> bæði l&#491;nd<ref>land (fl. av land).</ref> ok sæ;<ref>sjø; (av sær, også sjór, sjár).</ref> ek kenda gerla<ref>fullkommen; tydelig (adv.).</ref> þá staði<ref>steder (staðr).</ref> er ek hafða fyrr komit ok sét; jafngreiniliga<ref>like tydelig (adv.).</ref> sá ek þá staði er ek hefi eigi fyrr sét, suma<ref>somme.</ref> er ek hefi haft spurn<ref>efterretning.</ref> af, en jafnvel<ref>også.</ref> hina er ek hefi eigi fyrr heyrt getit, bæði bygða ok úbygða, svá vitt sem ver&#491;ldin er. Byskup segir at sú<ref>dem. pron.</ref> sýn var heilaglig ok stórmerkilig.<ref>meget merkelig.</ref>
  
  

Nåværende revisjon fra 14. jun. 2018 kl. 14:10

Velg språk Norrønt Islandsk Norsk Dansk Svensk Færøysk
Denne teksten finnes på følgende språk ► Norsk.gif


Oldnorsk lesebok for begynnere


IX. Kong Olavs syn


æ, alltid. því (ved komp.) desto.


Ólafr konungr fór austan um Kjǫl ok sótti[1] þá vestr af fjallinu.[2] Mart lið fór fyrr en konungr, ok mart síðar; reið hann þar er rúmt[3] var um hann; var hann hljóðr,[4] mælti ekki við menn; reið hann svá langa hríð[5] at hann sást[6] litt um. Þá reið byskup at honum ok mælti, spurði hvat hann hugsaði[7] er[8] hann var svá hljóðr; því at konungr var jafnan glaðr ok margmálugr[9] við menn sína í ferðinni, ok gladdi[10] svá alla þá er nær honum váru. Þa svarar konungr með áhyggju mikilli:[11] Undarliga hluti[12] hefir borit fyrir mik um hríð;[13] ek sá nú yfir Noreg, er ek leit vestr af fjallinu; kom mér þá í hug at ek hafða margan dag glaðr verit í því landi; mér gaf þá sýn[14] at ek sá um allan Þrándheim, ok því næst um allan Noreg; ok svá lengi sem sú sýn hafði verit fyrir augum mér, þá sá ek æ því víðara, alt þar til at ek sá um alla verǫld,[15] bæði lǫnd[16] ok sæ;[17] ek kenda gerla[18] þá staði[19] er ek hafða fyrr komit ok sét; jafngreiniliga[20] sá ek þá staði er ek hefi eigi fyrr sét, suma[21] er ek hefi haft spurn[22] af, en jafnvel[23] hina er ek hefi eigi fyrr heyrt getit, bæði bygða ok úbygða, svá vitt sem verǫldin er. Byskup segir at sú[24] sýn var heilaglig ok stórmerkilig.[25]


Neste tekst


Fotnoter

  1. søkte (imperf. av sœkja).
  2. fjellet (dat.).
  3. rummelig.
  4. taus.
  5. tid; stund; «rid».
  6. så sig.
  7. tenkte på.
  8. da.
  9. snakksom.
  10. gledet (gleðja).
  11. eg. med megen tankefullhet (áhyggja).
  12. ting (hlutr, eg. lodd, del); upers. «det har båret underlige ting for mig», d. e. underlige ting er kommet for mig; likesom: mér gaf syn eg. det gav mig et syn, d. e. jeg fikk et syn.
  13. um hríð, en stund.
  14. mér gaf syn eg. det gav mig et syn, d. e. jeg fikk et syn.
  15. verden.
  16. land (fl. av land).
  17. sjø; (av sær, også sjór, sjár).
  18. fullkommen; tydelig (adv.).
  19. steder (staðr).
  20. like tydelig (adv.).
  21. somme.
  22. efterretning.
  23. også.
  24. dem. pron.
  25. meget merkelig.