Ólafs saga helga Haraldssonar (Fagrskinna)

Fra heimskringla.no
Hopp til: navigasjon, søk
Velg språk Norrønt Islandsk Norsk Dansk Svensk Færøysk
Denne teksten finnes på følgende språk ► Original.gif


Noen spesialtegn vises ikke på iPhone/iPad.


Fagrskinna



K. 25. Her hæfr um Olaf konong hinn hælga oc um hans æfe meðan hann lifði

(S)Uɴʀ Harallz ens harfagra var Biorn faðer Guðroðar faðr Harallz grænsca þess er atte Asto dottor Guðbranz kulu. þæirra sunr var Olafr digri er for or lande a ꝍsko alldre. oc með hanum Rane fostrfaðer hans. Olafr barðez fyrsta sinni austr við Sota skær. en siðan for hann i Ꝍystra sallt. oc barðez austr i Ꝍysilo oc hafðe þar gagn. þriðia sinni barðezk hann a Finnlannde austr oc hafðe bætr. iiiiða sinni barðezk hann i Suðrvik i Danmorc oc fecc gagn. vta sinni i Kinnlimafirði við riddara hær oc hafðe þar sigr. þui nest for hann væstr til Englannz oc barðez við Lunnduna bryggiur við Dane er þa hæriaðu oc gerðoz vikingar. sem sægir Sigvatr skalld.


124.
Ret er at sokn en setta
snarr þængill bauð Ænglum
at þar er Olafr sotte
uggs Lunduna bryggiur
sværð bitu volsk en varðu
vikingar þa dyki
atte sumt i sletto
Suðrvirki lið buðiʀ.


þar varðu Daner borgena en Olafr sotte at oc væitti Aðalraðe kononge lið. sem sægir Ottar svarte.


125.
Comtu i lannd oc lenndir
laðvarðr Aðalraðe
þui naut rekka rune
riki framr at slicu
harðr var fundr sa er fꝍrðoð
friðlannz a vit niðia
reð atstuðill aðan
Iatmundar þa grundu.


Viido orrastu atte Olafr a Ringmarahæiði. viiidu er hann vann Kantaraborg oc var þa ænn við Dane barzt oc Vinndr. þæir voro Dana konongs menn. sem sægir Sigvatr.


126.
Væit ec at viga mꝍter
Vindum hatt ec atta
styrkr hellt vorðr at virki
verðungar styr gierðe.


Niundu orrastu atte hann við Nya moðo oc sægir Sigvatr at hann barðez við Dane.


127.
Nu hæfir orrostr austan
ognvalldr niu talldar
hær fell danskr þar er dorrum
dreif mest at Olæifi.


Tiundu orrastu atte hann við vikinga a Hꝍle. braut þar castala nocon oc varo þar ænn Daner firir. Elliftu orrostu atte hann i Grislupolle. þaðan for hann vestr i Fetlafiorð oc atte þar orrastu hina tolfto. þa for hann suður oc barðezk i Seliupolle oc þar giek hann upp i Gunnvallzborg oc toc þar hondum Geirfinn iarll. þaðan for hann suðr i Karls ar. oc heriaðe þar tveim megin arennar. þa villdi hann fara ut til Norvasunnda. oc la til lengi. oc gaf æigi byrenn. fekk þar vitron at ɢuð villdi at hann kꝍme eigi sunnar. fꝍre hælldr norðr til Noregs ættlannda sinna. oc sagðe at hann skylldi þar vera konongr at eilivu. Hann gierðe sva. venndi þa aftr liðinu oc kom til Peito. oc giekk upp með Læiru oc barðez þar oc brendi þar kauptun þat er Varrande hæitir. þann vætr æftir sat Olafr i Sygno. oc senndi firir ser Rana fostr faðr sinn til Englanz at æfla sec með fegiofum oc vinmalom. sva gierðe hann. for viða um Englannd oc com allt til Lunnduna oc friðaðe firir hanum. At vare æftir for Olafr vestan skipum til Englannz oc atte þar orrostu við Iungafurðu oc hafðe sigr. xviidu orrastu atte hann væstr firir Vallde oc hafðe iamnan sigr. i þann tima er Olafr var vestr i Peitolannde anndaðezk Eirikr iarll Haconar sunr vestr a Englande. aðr en Olafr kꝍme hit siðara sinni til Englannz. [a þui are[1] voro liðnir .xiiii. vetr fra falle Olafs Tryggvasonar. tvæim vetrom aðr hafðe Eirikr iarl faret or Norege til Englannz.


K. 26. Her com Olafr konongr hinn hælgi i Noreg

Theodor Kittelsen:
Olafr konongr enn digri lagðe þa undir sik allan Noreg austan fra Ælfi. oc norðr til Gandvikr.
[(Þ)esso næst[2] biozk Olafr sunr Harallz grænsca með .ii. knorrum vestan af Englande. oc hafðe með ser .xx. menn oc .c. alla bryniaða. fengo veðr illt i hafe oc sio storan sva at nesta giek við bana. en firir sacar liðs costar er var innan borz oc hamingiu konongs þa lyddi. þæir como af hafe utan at Staðe oc þar a land sem ꝍy ein litil er oc hæitir Sæla. Ða mællte Olafr oc let þa tima dag hafa land tækit. oc talde þat gott mark. at þæir varo comner i Sælo. þæir giengo upp i ꝍyna oc steig konongrenn oðrum fꝍte þar sem læir var. studdi niðr kneno. þa mællte konongr. fell ec nu. þa svaraðe Rane. æigi fellt þu hærra nu festir þu fot i Norege. konongr lo at oc mælte. vera ma þat ef ɢuð vill. at sva se. þæir giengo þa ovan til skipa oc sigldu suðr með lannde firir Fiorðu oc lagðez inn af læið. þar sem hæitir Sauðungs sunnd. lagðe sinu megin sunzens hvart skipet oc hafðu millum sin kaðal digran. a þæirri samu stundu rere at sunndinu Hacon iarl Eiriks son. með skipaðre skæið. oc hugði kaupmenn vera i sundinu. oc rere iarl fram a mille skipanna. þa vundu þæir Olafr upp strængenn undir kiolenn miðian skæiðarennar. hafðu giort til vinndasa. oc þegar er nocot feste skæiðena giec upp skipet aftr oc stꝍyptiz fram. sva at sior fell inn um soxen. fylldi skipet oc þui nest hvælfði. Olafr konongr toc Hacon iarl af sundi oc alla þa menn er þæir naðo. en sumir hafðu tynzk firir griote oc skotom. Nu var iarlenn leiddr upp a skip konongs. oc var hann þa .xvii. vetra at aldri oc allra manna friðastr er menn hafðu set. hann hafðe har mikit oc fagurt sem silki. oc bundit um havuð ser gullaðe. hann sættiz niðr i firir rumet. þa mællte Olafr konongr. Æigi er þat loget sagðe hann af yðr frendom hversso friðir menn þer eroð sionom. en farner ero þer nu at hamingiu. þa svaraðe iarlenn æigi er þetta uhamingia er oss hævir hænnt sagðe hann. þat hævir længi veret at ymsir hofðingiar hafa sigrat aðra. ec em litt comenn af barns alldre oc varom ver nu ækki væl viðbunir at væria oss. oc æigi vissum ver von ofriðar. kann vera at oss takez annat sinni bætr til en nu. þa mælte Olafr konongr. grunar þic æigi nu iarl at her hafe sva til boret. at þu munir heðan i fra hvarki fa sigr ne osigr. iarl svaraðe þer munuð nu raða hærra at sinni. þa mælte Olafr konongr. hvat villtu til vinna at ec lata þic fara a braut hvært er þu villt hæilan oc osacaðan. iarl spurði hværrs hann bæiddiz. æigi annars sagðe Olafr konongr. en þer fareð or lande. oc gefeð sva upp riki yðart. oc sværið mer æiða at þer bærizk eigi mer i mote heðan i fra. þa svaraðe iarl oc lezt þat gera myndu. Ða vann Hacon iarl Olafe kononge eiða at hann skylldi alldrigi beriazk i mot hanum eða veria Noreg firir Olafe kononge. þa gaf Olafr konongr Hacone grið oc allum mannum hans. let retta upp sneckiuna. oc toc iarl við skipi sinu oc rere a braut. oc um haustet æftir sigldi Hacon vestr til Englannz. oc for a fund Knuz konongs moðor broðor sins. oc sagðe hanum hværsso þæir Olafr digri hafðu skilzk. Knutr konongr tækr væl við hanum oc sætti hann iarll innan hirðar. oc gaf hanum mikit len oc riki. oc dvaldez hann þar langa rið væl metenn.


K. 27.

Olafr konongr fær þa suðr með lannde oc austr i Vik. sætr upp skip sin oc for um haustet upp a Ringariki til Sigurðar stiupfaðr sins er þa atte Asto dottor Guðbrannz kulu moðor Olafs konongs. Sigurðr konongr toc væl við mage sinum. oc var hann þar mioc sva til iola framan. oc veitti Sigurðr konongr þæim með mikilli pryði. gaf þæim annan hværn dag slatr oc mungat. en annan hværn smior oc brauð oc miolk at drecka. litlu firir iol for Olafr konongr norðr i Þrondhæim et ꝍfra með liði sinu. en hann spurði at Svæinn iarl var inn a Stæinkærum. oc com at iolom til Stæinkæra. þar hafðe Svæinn iarl þa iola væizlu. en þa er Olafr konongr com i Orkadal. fecc hann þar .iii. snekkiur oc rero þæir inn æftir firðinum. oc hafðu androða. en þa er Einar þamba skælvir varð varr um ferð konongsens Olafs. senndi hann menn sina a skutu æinni til Svæins iarls. oc como þæir til hans at miðri nott með niosnena. stoð þa iarl upp oc hans menn. oc giengo a .ii. skutr. er flutu tialldaðar firir bꝍnom oc rero um nottena ut til Skarnssunnz. en i dagan sa þæir til færðar Olafs konongs. oc vænndi Svæinn iarl þa undir lannd skipum sinum. þar til er Olafr konongr var comenn um fram en siðan rere hann læið sina ut æftir firðinum. Olafr konongr toc alla iola væizluna er Svæinn hafðe buit ser. en siðan atte hann þing við Innþrꝍnde oc toco þæir hann til konongs. oc soro hanum æiða. en siðan for hann ut til Niðaross oc myntizk a þat at hans frende Olafr Tryggvason hafðe þar latet efla til kaupstaðar. þa let Olafr konongr við til flytia. at gæra ser hærbergi. litlu siðar a nott æinni com Svæinn iarl ofan or Gauladale ovart oc hafðe mikit lið. en Olafr konongr comsk a skip sin. oc rere ut or anne. oc leto fa menn. en iarllenn let brenna oll husafongen. sem sægir Þorðr Siarrekssunr.


128.
Brunnu allvalz inni
elldr hygg ec at sal felldi
æimr skaut a hær rimi
half gorr við Nið sialfa.


Olafr konongr for skipum sinum til Orkadals. oc for þaðan lanndveges a Upplond. oc drozk undir lið mikit. oc for [um varet[3] i Vikina oc Sigurðr magr hans með hanum. Olafr konongr hafðe vingaz við rikismenn i Norege með fegiafum. oc hafðe latet gera langskip um vetrenn. oc a framstamnenom konongs havuð. þat skar hann sialfr. þat skip var mikit oc var kallat Karllhofði. þui styrði hann sialfr. oc þa er skip hans varo buin. hellt hann ut æftir Vikenne. lagðe skip sin við Nesiar firir innan Grenmar. Svæinn iarl samnaðe ser liði þegar æftir er Olafr konongr var a brotto or Þrondhæimi. bauð ut almenningi allt um Þrondhæim oc Halogalannd. oc allt sem hann for suðr atte hann þing við bꝍnndr oc fecc mikit lið. oc for með hærenom til þess er hann com austr firir Nesiar oc lagðe þar til hamnar. Olafr konongr hafðe minna lið en iarll. oc lagðe þo konongrenn til fundar við iarl oc lagðe Karllhofða sinum at skipi iarls oc tengðu saman stamna oc lagðu borð við borð. þesse barðage var palmsunnudag[4]. Sigvatr sægir giorst fra þessom bardaga i Nesia visum.


129.
Þat erom kunnt hve kænnir
Karllhofða let iarle
odda froz firir austan
Agðer nær um lagðan.


Ðesse orrasta varð long oc slæiz með þui sem ɢuðs forsio var. at Olafr konongr hafðe sigr. oc rudduz miok skip iarlsens. oc sialfum iarlenom hafðe sva ner at skæið hans myndi vera tækin. þui at menn Olafs konongs hafðu komet stafnliom a skæiðar kylvuna. oc var stafnenn hoggvinn af skæiðenne. oc varð sva laust skipet. koms iarl sva a brott með dugnaðe Einars mags sins. þui at hann let kasta stræng i skip hans. þa flyði iarl oc allt lið hans. nema þat er grið varo gefen. Sigvatr hæfr sva Nesia visr.


130.
For or Vik a vare
valaust konongr austan
þæir knyðu bla baðer
borð en iarll kom norðan
cann ec sigrviðum sægia
sunz hve þæirra fyndir
ꝍren skil þæim er orom
at baruz þar varo.


Her gat þess at þa varo þesse tiðendi ny orðen er kvæðet var ort. oc sa orte sialfr er i var barðaganom oc i sama cvæðe sægir hann enn sva.


131.
Strong oð gyllt þar er giengom
gunnlar serks undir merkium
gnys firir gofgum ræse
greiðendr i skip ræiðir.


Oc enn cvað hann þetta.


132.
Sialfr bað svartar kylvur
Svæin harðlega skeina
nær var aðr i oro
auðvon roet hanom
þa er til goðs við gioða
gort fenguz ræ svortum
viggs læt hærr um hoggvit
ræmfni skæiðar stafna.


Her visar til þess er fyrr var sagt. oc enn cvað hann þetta.


133.
Fryr æigi oss i are
innþrꝍnscr þo at lið minna
gort hugða ec sva snertu
snotr mær konongs være
bruðr man hælldr at haðe
hafa drott þa er fram sottec
folld ruðum skærs ef skylldi
skeggi aðra tveggiu.


Oc enn cvað hann þetta.


134.
Ne hæfileg ræifa
hygg ec drottens svik þotto
ellz þæim er allvæl helldo
orð sin viðir forðom.


Þetta visar til at Þrꝍnder hafðu svaret hanum æiða oc helldo æigi. þuiat þæir barðuzk i mot hanum með Svæini iarle oc enn cvað hann þetta.


135.
Hirð Olafs vann harða
rið en sva varðk biða
peitneskiom fellt ec pasca
palmsunnudag hialme.


Svæinn iarl for suðr til Danmarkar. oc þaðan austr til Sviðioðar a fund Svia konongs. oc sagðe hanum þesse tiðendi. Olafr konongr toc væl við iarlenom. oc bauð hanum at vera með ser i Sviðioðo. en hann villdi hæria um sumaret i Austrriki. oc sva gerðe hann. oc er hausta toc var hann comenn austr i Kiriala lannd. for þaðan upp i Garðariki með hærskilldi. toc þar sott oc anndaðezk. Einar þamba skelfir for aftr til Sviðioðar. oc var þar marga vætr i Svia konongs vælde eða a Norðhælsingia lande. oc stundum i Danmork. Olafr konongr enn digri lagðe þa undir sik allan Noreg austan fra Ælfi. oc norðr til Gandvikr. hann var hinn fyrsta vætr austr við Raumælfi. oc let gera iarðborg. oc er þat nu callað Sarpsborg. oc æmnaðe þar til kaupstaðar. [A þæim sama vætri[5] lagðe Olafr konongr stæmnu við hæiðna hæraðs kononga ofan af lannde. oc at þæirra fyndi. þa er Olafr konongr fann þat. at þæir villdu æigi taca við kristni. let hann taca a einum morne .ix. kononga. let suma blinda en suma aðru vis meiða. en suma sendi hann i utlægð. Olafr konongr lagðe sva mikla stund a þat at menn skylldi aller kristnir vera i hans riki at annat hvart skylldi lata lif eða fara or lande. þriðia coste taca skyrn. æftir þui sem konongr bauð. var þa engi dalr sa er eigi bygðu kristnir menn. Milli Olafs konongs Harallz sunar oc Olafs konongs Eirikssunar Svia konongs var usætt mikil. talde Suia konongr Olaf konong hafa tækit skatlond sin. drapuz menn firir. oc brendu hvarer firir aðrum stor hærað. þetta hugnaðe illa hvarotvæggia lanzfolkeno. oc gerðo rikir menn þat rað. at bera sættar orð a milli kononganna oc þui var aleiðis comet. a þa lund at Olafr konongr svænski skylldi gyfta Ingigierðe dottor sina Olafe kononge Harallz syni. Sva barzk at dag noccon at Olafr svænski hafðe ut riðit með haucum sinum oc hundum sinum at scæmta ser. oc com aftr firir dagurðar mal. oc hafðe bæitt .v. tranr. konongren giecc til dottor sinnar Ingigierðar oc syndi henni væiði sina oc mællte til hennar. veiztu noccon konong hafa beitt mæira a einni morgonstundu. en hon svaraðe a þessa lunnd. meiri væiðr var su. er Olafr Harallz son toc a æinum morne .ix. kononga oc æignaðez allt riki þæirra. þa svaraðe Olafr Svia konongr ræiðr mioc. ofsnimma anntu Olafe digra þu hæfir enn alldrigi sett hann. oc virðir þu hann þo meira en mic. firir þetta sama scalltu alldrigi fa Olaf digra. æftir þetta rauf Olafr svænske við Olaf Noregs konong stæmnu oc allt satmal. en þa er Olafr konongr varð þess varr. senndi hann menn sina austr a fund Svia konongs. oc beiddiz af hanum hins sama mals oc sættar. Sviakonongr svaraðe. oc cvað enga von þess vera Olafe digra at fa Ingigiærðar er bæðe var konongs dotter oc drottningar. Ec a sagðe hann aðra dottor er hæitir Aztrið. þa scal hann hafa ef hann vill. með þui liku fe oc eignum. sem aðr hafða ec giefet Ingigierðe. Sendimenn Olafs konongs foro aftr oc sagðu hanum sva buit. I þesse færð hafðe veret Sigvatr skalld. oc orte hann flocc um oc callaðe Austr farar visur. oc sægir i þesso cvæðe mart um þessa færð. Olafr konongr leitaðe raða við vini sina. hvart hann skylldi taca þenna cost. eða hallda vanðræðom við Svia konong. en flester fystu at gera sætt við Svia konong. oc taldu yrit vanðræða vænlegt við Dane. er langa rið hafðu haft mikit valld ifir Norege. Með raðe vina sinna gerðe Olafr konongr sætt við Svia konong. fecc Azstriðar dottor hans oc var þæirra dottor Ulfilldr er gift var Otta hærtogha i Brunsvik. þeðan var Otta keisare cominn sun Hæinrecs hærtogha. Olafr svænski gifti siðan Ingigierði dottor sina Iarizleifi kononge syni Valldamars konongs i Holmgarðe. oc senduzk þau Olafr konongr i Norege oc Ingigierðr margar gersimar sin a millum oc trunaðar menn. þa var Ragvalldr iarl Ulfs sunr i Garða riki frende Ingigierðar drottningar. hann var hinn mesti vinr Olafs konongs sem sagðe Sigvatr. þa er hann var aftr comenn or sendifærð er Olafr konongr hafðe sænt hann austr i Garða riki.


136.
Fast scalltu rikr við rikan
Ragvalldr konongr hallda
hann er þyðr at þinni
þorf nott oc dag sottom
hværr er austr vill sinna
iafnmællt er þat stafne
þengill þinna drengia
þar a halld und Rognvallde.


Olafr konongr hafðe oc mikinn otta af Danum. taldu þæir at hann hafðe sæzk i skatlond þæirra. oc þingat var caupfriðr af Norege. Af þesse usætt varð ækki firir þa sok at aller hinir stꝍrsto Dana hofðingiar varo þa i Englannde væstr oc matto æigi fleira annast. Olafr konongr let æfla mioc kaupstaðenn i Niðarose. let þar kirkiu gera oc lagðe til fe. hann let oc kirkiu reisa i hværiu fylki oc lagðe prouendr til. Ða er Olafr konongr var orðenn einvallz konongr i Norege. þa skipaðe hann lagum með raðom hinna vitrastu manna. oc sætti a þa læið sem siðan hafa halldez. þa er Sigurðr syr var anndaður var engi sa maðr i Norege er konongs namn bar nema Olafr konongr. en þat hafðe eigi orðit i Norege. siðan er Haralldr enn harfagre hafðe veret i rikinu. en þess a milli hafðu hæraðskonongar veret. Olafr konongr lagðe undir sek fyrst Noregs kononga oc toc skatta um Orknꝍyiar. oc Hiatland. oc Færꝍyiar. Sva sagðe Ottar.


137.
Giegn ero þer at þegnom
þioð skiolldungra goðra
halldet hefta vælldi
Hiatlendingar kændir
engi varð a iorðu
ognbraðr aðr ver naðom
austr sa er ꝍyium vestan
ynglingr undir sik þrꝍgðe.


Sigurðr konongr syr oc Asta atto .iii. sunu. hinn ællzti het Guðroðr. annar Halfðan. hinn ygnsti het Haralldr. Dotter þæirra het Gunnilldr. er atte Kætill a Ringunese. Olafr konongr var rikr maðr innan lannz oc ræfsingasamr. vitr maðr. stormenni mikit. Rikismenn er þæir sa at konongr gaf iamnan dom rikum oc oricum toco þæir illa at kunna. firir þui at lender menn varo þa sva kappsamer oc ovægner at sumir villdu æigi lata sit mal firir konongom oc iarlum. þottozk eigi eiga langt at tælia fram i ætter til konongborenna manna eða annarra storra hofðingia. Ða stirðnaðu rikismenn við konongenn. var mest at þui sem Erlingr Skialgssunr var. er þa var rikastr lænndr maðr i Norege. Ðorer hundr var oc rikr maðr. hann hafðe faret til Biarmalannz oc drepet þar riks manz sun er Karle het er faret hafðe með hanum. Olafr konongr senndi menn at taca Þore. oc fecc hann nauðulega sæt firir illvirkit oc for or lannde. Marger aðrer lenndir menn gerðozk kononge otruir i raðom sinum. þui nest anndaðezk Olafr Svia konongr oc toc rikit æftir hann. Onunndr sunr hans. er Iacob var callaðr. hann var enn mesti vinr Olafs konongs mags sins. þæir senndu menn i millum sin. oc gierðo rað sitt. I þann tima styrði Dana vælldi Ulfr sunr Þorgils spracalægs. er atte Azstriði dottor Svæins tiuguskægs. Eitt sumar bauð Olafr konongr leiðangr ut or Norege. oc for miklu liði suður með lannde oc sva til Danmarcar. hæriaðe um Skane oc Hallannd oc Sioland. Onundr Svia konongr for með Svia hær oc Gauta austan i mot oc heriaðu þæir allt þar semm þæir como. oc bioggoz at læggia undir sik alla Danmork. þetta spurði Knutr konongr vestr til Englanz at hæriat var i Danmork. for vestan af Englannde með miklu liði. sem sægir Sigvatr skalld i erfi drapo þæirri er hann orte um Knut gamla.


138.
Knutr var und himnum
hinn er austan fra
frið fylkis lið
franꝍygðr Dana
skriðu vestan ver
var hvært er bar
ut annscota
Aðalraðs þaðan.


139.
Oc baro i byr
bla segl viðra
dyr var doglings for
drecar landreca
oc þæir er como
kilir vestan til
um læið liðu
Limafiarðar brim.


I þesse samu drapo sagðe Sigvatr fra norðan færð Olafs konongs.


140.
Knutr er undir himnum
hygg ec æt at frætt
Harallz i hær
hugleiks duga
let lys gatu
lið suðr or Nið
Olafr iafr
arsæll fara.


141.
Ðurði norðan
namsk þat með gram
til slez svaler
Selunz kilir
en með annan
Anundr Danum
a henndr hanum
hær svænskan færr.


142.
Let um lonnd loket
liðs gramr saman
marberðiom með
morg næfbiorgum
þar er garðr firir gnoð
gram hialmū la
þorn heims þrimu
þyndr of fyndri.


143.
Matto at drottnar
Danmork svana
aðr sic svicu
snarer hærfara
hafðe snarpla
Skanꝍy Dana
hloðr hæriaða
hofuð fremstr iafr.


Ða foro konongarner Olafr oc Onundr austr i giognum Ꝍyrarsund. heriaðu um Skane hit ꝍystra oc um Smalond. var þa sem aðr visaðe til i kvæðeno at Knutr konongr var comenn vestan til Limafiarðar. dregr saman ovigan hær. oc for æftir þæim austr. finnazk a Skane austanverðum. þar sem hæitir a en hælga. þar var orrasta mikil. fello marger af hvarom tvæggiu. þui at huarger villdu flya. sva sægir Sigvatr.


144.
Let at af iofr
ætt manna fanzk
Iotlannz etaz
i lenndr at þui.
villdi folldar
fest ran Dana
lifskiolldr hafa
hafuð fremstr iofr.


Ðessarar orrostu mintist oc Ottar er hann orte um Knut.


145.
Svium væghðir þu socna
siclingr orr enn myckla
ylghr þer er oon hælgha
ulfs bæitu fec hæita.


Þorðr Serekssun orti ærfidrapo um Olaf konong oc gat enn þessar oʀostu.


146.
Atte Ægða drottinn
Olafr þrimu stala
við agætann Iota
ouðling þann er klauf ringa
skaut ner skaft at moti
Sconunga gramr honom
Svæins varað sunr at rꝍyna
slær þaut ulfr um ræfe.


Eftir orrostu for Onundr Svia konongr austr i Sviðioð. en Olafr konongr la æftir við hær sinn i Karlmarnum. oc villdi þess biða ef Dana hær dræifðizk. Knutr konongr venndi aftr liði sinu oc lagðez i Ꝍyrarsunnd. oc ætlaðe at hann skylldi þar sæta Olafe kononge er hann fꝍre hæim i Noreg. þa er Knutr konongr la i Ꝍyrarsundi sendu marger lender menn Olafs konongs hanum orð lꝍynilega oc baðo ser friðar oc traust af Knuti kononge. þa er Olafr konongr spurði at Knutr konongr hellt saman liði sinu oc Dana hærr dræifðiz ækki. syndiz hanum ufꝍra mikil at fara með litit lið i þuilican hær. þo at hann være frꝍkn oc hæfði fritt lið. oc mintiz hann a þat hversso Olafe Tryggva syni hafðe faret. þa er hann trꝍystizt sva skipum storum oc liði frꝍkno at hann lagðe fram skipum fam i hær mikinn. þa toc Olafr konongr vitrlegt rað giecc af skipum sinum þar sem hæitir Barrvik. for sva et ꝍfra um Gautland oc um Smalond. oc sva a Vestra Gautland. oc sva ofan i Vikena. Einn gamall hofðingi vitr maðr er het Harekr or Þiotto sunr Ꝍyvindar skalldaspillis. hann sagðe konongenom sva at lezk æigi mega sva langa leið. kvazk hælldr vilia fara hæim a skipi sinu til Noregs. Hann orte visu þessa.


147.
Raðit hæfi ec at riða
rinlæyghs heðan minum
laðs dynmare læiðar
laungum hældr enn ganga
þo at læggfiotur liggi
lundr i Ꝍyrar sunnde
kann þioð kæski minnæ
Knutr hær skipum uti.


Hann lagðe ut skipi sinu rere norðr firir Skane oc sigldu um nottena æftir. oc i dagan sotto þæir at Ꝍyrar sunndi. þa let Harekr ofan læggia sægl oc viðuna. oc let taca tiolld gra oc breiða a skipet stafna milli. oc let roa i noccorom rumum bæðe aftr oc framme. en allt var auðt at sia til miðs skipsens. hæimtiz sva norðr i sundet firir vinndi oc straumi. þa la flote Knuz konongs a bæðe borð. sumir við Skane en sumir við Siolannd. Ða mællto varðmenn. skip fær her i sunndet. þa svaraðe maðr einn. þat er fornt skip. se hversso gratt er oc skinit. þat man vera sillda feria noccor. skipet er sætt mioc oc faer menn a. for Harekr sva i giognum Ꝍyrar sunnd. oc hær Knuz konongs. oc toc þa sol upp rænna. þui nest vendu þæir undir lannd. ræistu viðuna oc fꝍrðo upp gullspono oc veðr vita. drogo upp segl sitt. þat var sva hvitt sem snior af halꝍyscum vaðom oc stafat með venndi. gieck þa skeiðen fram i sunndet. lið Knuz konongs sa hvar skipet sigldi oc þotte þæim fritt til at sia. Ða var sagt Knuti kononge. at þar myndi Olafr konongr hafa siglt i giognum sundet. er sva væl var buit. Knutr konongr segir. þetta man vera af liði Olafs konongs en eigi hann sialfr. cann vera at þar hafe siglt Harekr or Þiotto. sa hinn same karll sigldi enn um oss i Bælltis sunndi er ver þottomk tækit hafa. Harekr sigldi norðr með lannde. En þa er hann com or Ꝍyrar sunndi orte hann visu þessa.


148.
Lætka ec Lunndar ekkiur
le baugs at þui læia
skiotum eik firir utan
ꝍy ne danskar mꝍyar
iorð at ec æigi þorða
ifla flaugs i hausti
aflat sloðer lata
fara aftr vale krafta.


Sigldi siðan norðr til bua sinna. oc fann Olaf konong um varet æftir i Niðar ose. oc var þa comen norðan af Haloga lande. Ðat sama haust for Knutr konongr vestr til Englanz. oc gierðe aðr menn sina i Noreg a vit vinmala þæirra er lendir menn Olafs konongs hafðu sennt hanum. oc sendi þæim þa giafer storar. oc vinatto boð sitt. como senndi menn með þæim tiðendom aftr til Knuz konongs. at mart stormenni hafðe eiða svaret at þæir myndu Knut til konongs taca ifir Norege ef hann kꝍme i lannd.


K. 28.

Vm varet æftir bio Knutr konongr hær sinn vestan af Englannde. oc var þa með hanum Hacon iarll frende hans Eiriks sunr. oc þat sama var com Sigvatr skalld til Englannz oc ætlaðe færð sina til Rums. oc þa er hann spurði ætlan Knuz konongs oc Haconar. orte hann þetta.


149.
Orr tegazk Olaf giorfa
allt hæfir sa er fior valltan
konongs dauða ma cviða
Knutr oc Hacon uti
hallez vorðr sem villdu
varla Knutr oc iarllar
dælla er fyrst a fialle
fundr ef hann sialfr kꝍmsk undan.


Knutr konongr mintist margra saca er hann þottezk eiga við Olaf konong. Ðesse var hin fyrsta soc at Olafr konongr toc Hacon systr sun hans oc let sværia ser eiða oc toc af hanum rikit oc rak hann or lannde. Olafr konongr hafðe oc tækit þat riki undir sik. er langa rið hafðe veret skattgillt undir Dana kononga. Olafr konongr hafðe oc hæriat a lannd Knuz konongs. Knutr konungr for með hær sinum vestan af Englannde til Danmarcar oc com i Limafiorð. oc sigldi þaðan til Noregs með .xii. .c. skipa. oc hafðe ut boðet almenning af Danmarku oc Englande. hann com liði sinu at Ogðum oc for með allum hær sinum norðr með lannde oc þingaðe við bꝍnndr. oc var hann til konongs tækinn hvar sem hann com. lette æigi færrðenne fyrr en i Niðarose. Ðar atte hann atta fylkna þing við Þrꝍnde oc var hanum þa svaret landet a Ꝍyraþingi. I fra þesse færð Knuz konongs sægir Þorarenn loftunga i cvæðe þui er hann orte um Knut konong.


150.
Knutr er unnd himnum
hliðnæmr með lið
for mioc mikit
minn vinr þinnig
fꝍrðe or firðe
fimr gramr Lima
ut ulitinn
otrhæims flota.


151.
Vgðu Ægðir
or bæðrs for
svans sighr vana
sak rammer mioc
allt var gulli
grams lið buit
voro sion soghu
slics licare.


152.
Oc firir Lista
liðu framm viðir
hafdyr i haf
hart kolsvartir
lact var innan
allt brim galltar
suðr sæ sciðum
sund Æikunda.


153.
Enn firi fornan
friðmenn liðu
haugh Hiornaghla
hraust griðfastir
þa er stor firir Stað
stafn klif drifu
varð ꝍgileg
orbꝍiðis for.


Ðui nest gaf hann Hacone iarle frenda sinum allt Noregs konongs vælldi firir at raða. þæim er fyrr hafðe værit hanndtekinn af Olafe kononge. oc hafðe svaret hanum eiða. Siðan for Knutr konongr aftr til Danmarcar með hær sinum. En Olafr konongr hafðe veret a Upplanndum. meðan Knutr konongr lagðe undir sik allt með sionom. oc hafðe latet varðveita skip sin i Asloar firði. En þa er hann spurði at Knutr konongr var farenn or lannde. for Olafr konongr til skipa sinna oc sigldi norðr með lannde. oc þa er hann com firir Iaðar. la Erlingr Skialgssunr firir hanum með margar skutr oc æitt mikit langskip. skeiðena er hann hafðe att lengi. hann hafðe tækit fe til af Knuti kononge. at hallda lannde undir Hacon iarl oc beriazk i mote Olafe kononge. oc þa er hann sa sigling Olafs konongs. oc þotez vita hans vilia mælte hann við menn sina at þæir skylldu sigla æftir Olafe kononge oc bæriast við hann. En þa er Olafr konongr sa sigling Erlings mælte hann at halsa skylldi seglen. þa hafðe Erlingr Skialgssunr hæflat a skeið sinni. at æigi skylldi hon ganga hvatare en annur skip. þa mællte Erlingr. Nu lægiazk segl þæirra oc draga þæir nu undan oss slaom við allu segle a skeiðenne oc sva var gort. giek þa skeiðen skiot fram fra skutunum. Olafr konongr stæmdi firir innan Bokn oc lagðez þar i sunndet firir innan Tungr ꝍyiar þæir er sva hæita. Ða giek skeiðen norðr i sundet. finna æigi fyrr en skip læggia at þæim a bæðe borð. var þar viðtaka horð oc æigi long aðr en skeiðen ryddiz. var þar drepet hværtt barn nema Erlingr einn stoð i lyptingu. sva sægir Sigvatr.


154.
Oll var Erlings fallen
ungs firir norðan Tungr
skeið vann skiolldungr rauða
skipsokn við þrom Buknar
einn stoð sonr a sinu
snarr Skialgs vinum fiarre
i lyptingu lengi
læ trauðr skipi auðu.


Ða giek Olafr konongr aftr i firir rumet. sotto þa menn hans at Erlingi en hann varðez drengilega. var manna stærkastr oc bæzt vigr i allum Norege. þa mællte konongrenn. við horfer þu mioc i dag Erlingr. Ia hærra sagðe hann. Anndverðer sculu erner kloaz. vilið þer gefa mer grið hærra. konongrenn svaraðe. a andværðum man þer þat sia aðr en við skiliumk. þa castaðe Erlingr vapnom giek ofan i firir rumet. Olafr konongr hafðe ꝍxi litla i henndi ser. Erlingr castaðe skilldinum oc tok hialm af hofði ser. Olafr konongr stak oxarhyrnunni a kinn hanum oc mællte. merkia scal drottens svicarann hværn at noccoro. þa liop fram Aslakr Fitiaskalle. hꝍggr tvæim hondum i hafuð Erlingi. sva at fell þegar dauðr a þiliurnar. þa mælte Olafr konongr til Aslaks. hogg allra manna armastr. nu hiot þu Noreg or henndi mer. Aslakr svaraðe. þat er þa illa orðet hærra. ec hugða at ec hoggva nu Noreg i hond þer. engi hæfir iamrikr fiandmaðr þinn veret i Norege sem þesse. þa giek konongr a skip sitt oc festu æftir skeiðina i sunndinu. draga upp segl sin. oc sigldu norðr með lannde. Eggiar-Kalfr oc þæir aller brꝍðr varo þa með Olafe kononge. er Erlingr var drepenn. sva seghir i cvæðe þvi er orti Biarne Gullbrar scalld um Kalf Arna sun.


155.
Vas þu þer er vigs bað costa
vinræifr með Olæife
kynniz kapp þitt mannum
Kalfr viðr Bucn austr sialfa
oðo brun i bloðe
borð firir Utstæin norðann
lios varð raun at ræser
raðin var fra laðe.


Skutna hærrenn kom þa æftir i sunndet. funnu skeiðena oc drepet af hvært barn. toco lik Erlings oc biuggu til graftar. synir Erlings oc frenndr lago i samnaðe. foro norðr æftir kononge með miklum hær. oc hvar sem tiðendi como norðr at Erlingr var dauðr. þa for iamskiot samnaðrenn et ꝍfra oc a Rugalande oc Harðulande. fecc Olafr konongr hværgi uppgangu firir boanda hær. en skipaliðet for æftir hanum. þesse visa er kiænd Olafe kononge.


156.
Litt man hælldr enn hviti
ramn etr af na getnom
ver unnum gny gunnar
glaðer i not a Iaðre
sva hæfir allungis illa
giek ek ræiðr af gram skeiðar
iorð velldr manna morðe
mit ran getet hanom.


Olafr konongr for skipunum norðr a Mꝍre. spurði þa at Hacon iarl hafðe saman samnat i Þrondheimi liði miklu. oc þat með at landet var þa nalega allt unndan hanum svikit. þa giek Olafr konongr af skipum sinum þar sem hæitir Slygs fiorðr. oc for þaðan a Upplonnd. Aðr en Olafr konongr fꝍre or lannde skilldist Eggiar-Kalfr við hann. oc for norðr til bua sinna. en aller aðrer brꝍðr hans fylgðu Olafe kononge. með hanum for oc Ragnvalldr Brusa sunr. er siðan varð iarll i Orknꝍyium. Menn Haconar iarls toco skip Olafs konongs. oc þa lutaðu þæir skipstiorn með ser. Sa maðr laut at styra Skæggianum er Iocull het. oc hann orte visu þessa.


157.
Laut er or Slygs en sæta
sið fregn at ec cviða
von erom reggs at ræinni
lyr vags skipi styra
þui er ystettar atte
Olafr funa kleifar
gramr var sialfr a sumri
sigri ræntr enn digri.


Ða er [.xiii. vætr varo liðnir fra Nesia orrostu[6] for Olafr konongr or lannde. hann var austr i Neriki. oc dvaldest þar um rið með Sigtryggi faðr Ivars faður Suna faðr Karls iarls. oc þa er vara toc oc isa lꝍysti. for Olafr konongr ut i Sviðioð a funnd Onundar konongs mags sins. hann gaf Olafe kononge skip. oc for hann siðan austr i Garða riki a funnd Iaruzleifs konongs. oc fecc þar goðar viðtakr. [var þar annan vetr[7] oc hafðe þar Magnus sun sinn með ser. hans moðer het Alvilldr. A þeirri stundu er Olafr konongr dvaldest i Garða riki foro marger vinir hans æftir hanum norðan or Norege. oc spurði hann oll tiðendi þau er gerðuz i lanndeno. þat sumar er Olafr konongr for i Austrriki. þa for Hacon iarl vestr til Englanz æftir festar mꝍy sinni. en þa er hann for vestan með langskipi com at hanum stormr veðrs. oc tyndist iarllenn oc oll skipsoknen. oc komo þessi tiðendi um haustet til Noregs. oc sama haust æftir como þau aftr til Englanz. Ðat sumar for Eggiar-Kalfr væstr til Englanz at orðsending Knuz konongs. oc aðr en hann fꝍre væstan andværðan vetrenn fecc hann þat af Knuti kononge at með þui at hann hellde upp orrastu i mote Olafe kononge ef hann cꝍme aftr i lannd oc fenge hann halldet firir hanum rikinu. þa skylldi Kalfr vera iarll ifir landeno. oc hallda af Knute kononge sem Hacon iarll hafðe halldet af Harallde Gorms syni. Sva segir Biarne Gullbrar scald.


158.
Enn of iðnir manna
æinka er tamr at samna
skrꝍke at skilnat yckarn
skiot lezt Knut um sottan
þer let folld aðr fꝍret
frest urðu þess vestan
lið a litli stundu
Lunduna gramr fundna.


Æftir þetta sendu vinir Olafs konongs hanum orð at þa var landet hofðingialaust. oc baðo hann aftr fara til rikis sins. Olafr konongr skipaðez við orðsending þæirra. oc gierðe færð sina æftir iol. sætti þar æftir Magnus sun sinn til forstr með Iaruzleivi kononge. en hann sialfr oc lið hans for austan at isum um vætrenn allt til hafs. en þa er vara toc for hann ifir hafet oc sva til Sviðioðar til Onundar konongs mags sins. oc fecc hann hanum lið. oc þaðan for hann til Hælsingialanz oc var þat mikil vasfærð. foro um marker oc votn. oc baro margum staðum skip sin a herðum ser milli vatnanna oc comoz með miklu ærveðe fram. Ða er Olafr konongr var comenn or Svia velldi leitaðe hann æftir um lið sitt. oc fundust i liðinu .ix. .c. heiðinna manna. oc bað þa alla aftr fara er eigi villdu lata skirast. oc lezk æigi vilia sꝍkia lannd með heiðnum hær. oc toco þa .v. .c. manna við skyrn en .iiii. .c. hurfu aftr. Olafr konongr kom ofan a Sulo i Veradale. for þaðan ut til Stiklastaða. Þar var þa með hanum Haralldr broðer hans. oc var þa .xv. vetra gamall. Sva segir Þioðolfr.


159.
Sckildiz hann oc hulde
hialm setr gamall vetra
tiggi tolf oc þriggia
trouðr við Olaf dauðan.


Þar var oc Sigurðr biskup. Ragnvalldr Brusa sunr. Finnr Arna sunr. Þorbergr oc Arne. Kolbiorn .iiii. Arnasynir. Dagr frende konongs var æigi comenn. Ðar com i mote hanum bonda hær. Holꝍygir. Þrꝍnder. Mꝍrer. oc allt firir norðan Stað. þesser varo hofðingiar firir bondom. Kalfr Arnasunr. Harekr or Þiotto. Þorer hundr. Erlendr i Giærði. Aslakr i Finnꝍy. oc mestr lutr lændra manna firir norðan Stað. Olafr konongr mællte til Harallz broðor sins. bað hann æigi vera i orrostunni. þui at hanum þotte sem hann være æigi vapnfꝍr. Haralldr svaraðe oc cvað visu.


160.
Ðora man ec þann arm veria
þat er eckio munr noccot
rioðom ver af ræiði
rond en ec i lyt standa
giengr a grepprenn ungi
gunnbliðr þar er slog riða
hærða menn at morðe
mot a hæl firir spiotom.


Ðar var orrasta horð oc mikil. þar fell Olafr hinn hælgi konongr oc mart lið hans. Biorn stallare. Kolbiorn Arnasunr en marger comozk nauðulega undan. Haralldr Sigurðar sunr var sar miok. Ragnvalldr Brusasunr Dagr Ringssunr dreifðuzk æftir þetta a ukunn lonnd. Mikill fioldi fell oc af bondom. oc marger goðer menn. æftir fall Olafs konongs var lik hans flutt ut til Kaupangs oc þar iarðat. oc urðu þa þegar margar iartegnir hvartvæggia af bloðe hans oc licame.


Tekst med fotnoter

K. 25. Her hæfr[8] um Olaf konong hinn hælga oc um hans æfe meðan hann lifði[9]

(S)Uɴʀ Harallz ens[10] harfagra var Biorn faðer Guðroðar[11] faðr Harallz grænsca þess er atte Asto dottor Guðbranz kulu. þæirra sunr var Olafr digri er[12] for or lande a ꝍsko alldre. oc með hanum Rane fostrfaðer hans. Olafr barðez[13] fyrsta sinni[14] austr við Sota skær. [en siðan[15] for hann[16] i Ꝍystra sallt. oc barðez[17] austr [i Ꝍysilo[18] oc hafðe þar gagn[19]. þriðia sinni barðezk hann[20] a Finnlannde[21] austr[22] oc hafðe bætr[23]. iiiiða sinni barðezk hann i Suðrvik i Danmorc[24] oc fecc[25] gagn. vta sinni[26] i[27] Kinnlimafirði[28] við riddara hær oc hafðe þar[29] sigr. [þui nest[30] for hann væstr til Englannz oc barðez[31] við Lunnduna bryggiur[32] við Dane er þa hæriaðu oc gerðoz vikingar. sem[33] sægir Sigvatr skalld.


124.
Ret er at sokn [en setta[34]
snarr þængill bauð Ænglum
|[35] at þar[36] er Olafr sotte
uggs[37] Lunduna bryggiur[38]
sværð bitu volsk[39] en varðu
vikingar þa dyki
atte sumt i sletto
Suðrvirki lið buðiʀ.

Nedenfor gengives versenes formentlig rigtige form her og i det følgende.


Rétt 's, at sókn vas en sétta
(snarr þengill bauð Englum
at) þars Áleifr sótti
(Yggs) Lundúna bryggjur;
sverð bitu vǫlsk, en vǫrðu
víkingar þá díki;
átti sumt í sléttu
Súðvirki lið búðir.


þar varðu Daner borgena[40] en Olafr sotte at oc væitti Aðalraðe kononge lið[41]. sem[42] sægir Ottar svarte.


125.
Comtu i lannd oc lenndir
laðvarðr Aðalraðe[43]
þui[44] naut rekka rune
riki[45] framr at slicu[46]
harðr var[47] fundr sa[48] er fꝍrðoð[49]
friðlannz a vit niðia[50]
reð atstuðill[51] aðan
Iatmundar[52] þa grundu.
Komt í land ok lendir,
láðvǫrðr, Aðalráði
(þín naut rekka rúni)
ríki framr (at slíku);
harðr vas fundr, sás fœrðuð
friðlands á vit niðja
(réð áttstuðill áðan)
Játmundar (þar grundu).


Viido orrastu atte Olafr[53] a Ringmarahæiði[54]. viiidu er[55] hann vann Kantaraborg[56] [oc var þa[57] ænn við Dane barzt[58] oc Vinndr[59]. þæir voro[60] Dana konongs menn. sem[61] sægir[62] Sigvatr[63].


126.
Væit ec at viga mꝍter
Vindum hatt ec[64] atta
styrkr hellt vorðr at virki
verðungar styr[65] gierðe.
Veitk at víga mœtir
Vinðum háttr enn átta
(styrkr helt vǫrðr at virki
verðungar) styr gerði.


Niundu orrastu atte hann við Nya[66] moðo oc[67] sægir Sigvatr[68] at hann barðez[69] við Dane.


127.
Nu hæfir[70] orrostr austan
ognvalldr niu talldar
hær fell danskr þar er dorrum
dreif mest at Olæifi.
Nú hefk orrostur, austan
ógnvaldr, níu talðar,
herr fell danskr, þars dǫrrum
dreif mest at Áleifi.


Tiundu[71] orrastu [atte hann[72] við vikinga a Hꝍle. [braut þar[73] castala nocon [oc varo þar ænn[74] Daner firir. Elliftu orrostu atte[75] hann i Grislupolle.[76] þaðan for hann vestr i Fetlafiorð oc atte þar[77] orrastu hina tolfto. þa for hann suður oc barðezk[78] i Seliupolle oc þar giek hann upp i Gunnvallzborg[79] oc toc þar hondum Geirfinn iarll. þaðan for hann[80] suðr i [Karls ar[81]. oc heriaðe þar[82] [tveim megin[83] arennar. þa[84] villdi hann fara ut til Norvasunnda. oc la til lengi. oc gaf æigi byrenn[85]. fekk þar vitron at ɢuð villdi at hann kꝍme eigi[86] sunnar. fꝍre hælldr norðr til Noregs ættlannda sinna. oc sagðe at hann skylldi þar vera konongr at eilivu. [Hann gierðe sva[87]. [venndi þa[88] aftr |[89] liðinu oc kom til Peito. oc giekk upp með Læiru oc[90] barðez þar oc[91] [brendi þar[92] kauptun þat[93] er Varrande hæitir. þann vætr æftir sat Olafr[94] i Sygno. oc senndi firir ser Rana fostr faðr sinn til Englanz at[95] æfla sec með fegiofum oc vinmalom[96]. sva[97] gierðe hann. for viða um Englannd oc com allt til Lunnduna [oc friðaðe firir hanum[98]. At vare æftir[99] for[100] Olafr[101] vestan skipum til Englannz oc atte þar[102] orrostu við Iungafurðu[103] oc hafðe sigr. xviidu orrastu atte hann væstr[104] firir Vallde oc hafðe iamnan sigr. i[105] þann tima er Olafr var vestr i Peitolannde anndaðezk Eirikr iarll Haconar sunr vestr a[106] Englande. aðr en Olafr kꝍme hit siðara sinni til Englannz. [a þui are[107] voro liðnir .xiiii.[108] vetr fra falle Olafs[109] Tryggvasonar. tvæim vetrom aðr hafðe Eirikr iarl faret or Norege [til Englannz[110].


K. 26. Her com Olafr konongr hinn hælgi i Noreg[111]

[(Þ)esso næst[112] biozk Olafr sunr Harallz grænsca[113] með [.ii. knorrum[114] [vestan af Englande[115]. oc hafðe [með ser[116] .xx. menn oc .c. [alla bryniaða[117]. fengo veðr illt i hafe oc [sio storan sva[118] at nesta[119] giek við bana. en[120] firir sacar liðs costar[121] er [var innan borz[122] oc hamingiu konongs[123] [þa lyddi. þæir como[124] af hafe utan[125] at Staðe oc þar a land[126] sem ꝍy [ein litil er oc[127] hæitir Sæla. Ða mællte Olafr[128] [oc let þa[129] tima dag hafa land tækit. oc [talde þat gott[130] mark. at[131] þæir varo[132] comner i Sælo[133]. þæir giengo [upp i ꝍyna oc[134] steig konongrenn [oðrum fꝍte þar sem læir var[135]. studdi niðr[136] kneno. [þa mællte konongr[137]. fell ec nu. [þa svaraðe Rane[138]. æigi fellt þu hærra nu festir þu fot i Norege. konongr[139] lo at oc mælte[140]. vera [ma þat[141] ef ɢuð vill[142]. at sva se[143]. [þæir giengo þa[144] ovan til skipa oc sigldu suðr með lannde firir Fiorðu oc lagðez[145] inn af læið. þar sem hæitir [Sauðungs sunnd[146]. lagðe[147] [sinu megin[148] sunzens [hvart skipet[149] oc hafðu millum sin kaðal[150] digran. a þæirri samu stundu rere at sunndinu Hacon iarl Eiriks son. með [skipaðre skæið[151]. oc hugði kaupmenn[152] vera[153] |[154] i sundinu[155]. oc[156] rere iarl[157] fram [a mille[158] skipanna. [þa vundu þæir Olafr upp strængenn[159] undir [kiolenn miðian[160] skæiðarennar. [hafðu giort til[161] vinndasa. oc þegar er nocot feste skæiðena[162] giec upp skipet aftr oc[163] [stꝍyptiz fram[164]. sva at sior[165] fell[166] inn um soxen. fylldi skipet oc þui nest hvælfði. Olafr konongr toc[167] Hacon iarl af sundi oc alla þa menn er þæir naðo. en[168] sumir hafðu tynzk firir griote oc skotom[169]. [Nu var[170] iarlenn[171] leiddr upp a skip konongs[172]. oc[173] var hann[174] þa .xvii.[175] vetra [at aldri[176] oc allra manna friðastr er menn hafðu set. hann hafðe har mikit oc fagurt sem silki. oc[177] bundit um havuð ser gullaðe. [hann sættiz[178] niðr i firir rumet. þa mællte Olafr konongr. Æigi er þat loget sagðe hann af yðr frendom hversso friðir menn þer eroð sionom. en farner ero þer nu at hamingiu. þa svaraðe[179] iarlenn æigi[180] er þetta uhamingia er oss hævir hænnt [sagðe hann[181]. þat hævir længi veret at ymsir hofðingiar [hafa sigrat[182] aðra[183]. ec em litt comenn af barns alldre oc[184] varom ver nu ækki væl viðbunir [at væria oss[185]. oc æigi vissum ver von ofriðar. [kann vera[186] at oss takez annat sinni[187] bætr til en nu[188]. þa mælte Olafr konongr. grunar þic æigi nu iarl at her[189] hafe sva til boret[190]. at þu munir heðan i fra hvarki[191] fa[192] sigr [ne osigr[193]. [iarl svaraðe[194] þer munuð nu raða hærra at sinni. þa mælte Olafr konongr. hvat villtu til[195] vinna [at ec lata[196] þic fara [a braut[197] [hvært er þu villt[198] hæilan oc osacaðan[199]. [iarl spurði[200] hværrs[201] [hann bæiddiz[202]. æigi annars sagðe [Olafr konongr[203]. en þer fareð or lande. oc gefeð sva[204] upp riki yðart. oc sværið mer[205] æiða at þer bærizk eigi [mer i mote[206] heðan i fra. [þa svaraðe iarl oc[207] lezt þat gera myndu[208]. [Ða vann Hacon iarl[209] [Olafe kononge[210] eiða at hann skylldi alldrigi beriazk i mot[211] hanum eða veria Noreg firir [Olafe kononge[212]. þa[213] gaf Olafr konongr[214] [Hacone grið[215] oc allum [mannum hans[216]. [let retta upp sneckiuna[217]. oc toc iarl[218] við skipi sinu oc rere[219] a braut. oc um haustet æftir[220] sigldi Hacon vestr[221] til Englannz. oc for a fund Knuz konongs moðor broðor sins. oc sagðe hanum[222] hværsso [þæir Olafr digri hafðu skilzk[223]. Knutr konongr tækr væl við hanum[224] oc sætti hann iarll[225] innan hirðar[226]. oc gaf hanum mikit len oc riki. oc dvaldez[227] hann þar langa rið [væl metenn[228].


K. 27.

[Olafr konongr fær[229] þa suðr með lannde oc austr i Vik. sætr[230] upp skip sin oc for[231] um haustet upp a |[232] Ringariki til Sigurðar stiupfaðr sins er þa atte Asto dottor Guðbrannz kulu[233] moðor Olafs konongs. Sigurðr konongr toc væl við mage sinum. oc var hann þar [mioc sva[234] til iola framan[235]. oc veitti[236] Sigurðr konongr[237] þæim með mikilli pryði. gaf þæim annan hværn dag [slatr oc mungat. en annan hværn smior oc brauð oc miolk at drecka[238]. litlu firir iol for[239] Olafr konongr norðr [i Þrondhæim[240] et ꝍfra með liði sinu. [en hann spurði at Svæinn iarl var inn a Stæinkærum[241]. oc com at[242] iolom til[243] Stæinkæra[244]. þar hafðe[245] Svæinn iarl þa iola væizlu[246]. en[247] þa er [Olafr konongr[248] com i Orkadal[249]. fecc hann þar[250] [.iii. snekkiur[251] oc rero þæir inn æftir[252] firðinum. [oc hafðu[253] androða[254]. en[255] þa er [Einar þamba skælvir varð[256] varr um ferð konongsens[257] Olafs[258]. senndi hann [menn sina[259] [a skutu æinni[260] til Svæins iarls. oc como þæir [til hans[261] at miðri nott með niosnena. stoð þa iarl[262] upp [oc hans[263] menn. oc giengo a .ii. skutr. er flutu [tialldaðar firir bꝍnom[264] oc rero um nottena ut til Skarnssunnz. en[265] i dagan [sa þæir til færðar Olafs konongs. oc[266] vænndi [Svæinn iarl þa[267] undir lannd [skipum sinum[268]. þar til er [Olafr konongr var comenn[269] um fram en[270] [siðan rere[271] hann[272] læið sina ut æftir[273] firðinum[274]. Olafr konongr toc[275] alla iola væizluna[276] er[277] Svæinn[278] hafðe buit ser. [en siðan[279] atte hann[280] þing við Innþrꝍnde oc toco þæir hann til konongs. oc soro hanum æiða. en siðan[281] for hann[282] ut til Niðaross oc myntizk [a þat[283] at hans frende Olafr Tryggvason hafðe þar latet efla[284] til kaupstaðar. þa[285] let Olafr konongr[286] [við til flytia[287]. at[288] gæra ser hærbergi. litlu siðar a [nott æinni[289] com Svæinn iarl [ofan or Gauladale[290] ovart oc hafðe[291] mikit lið[292]. en Olafr konongr comsk[293] a skip sin. oc rere ut or anne. oc leto fa[294] menn. en iarllenn let brenna oll[295] husafongen. sem[296] sægir Þorðr Siarrekssunr[297].


128.
Brunnu allvalz inni
elldr hygg ec at sal felldi
æimr skaut a hær rimi[298]
half gorr[299] við[300] Nið sialfa.[301]
Brunnu allvalds inni
- eldr hykk at sal feldi -
(eimr skaut á her hrími)
halfgǫr við Nið sjalfa.


[Olafr konongr for[302] skipum sinum til Orkadals. oc [for þaðan[303] lanndveges a Upplond. oc [drozk undir[304] lið mikit. oc for[305] [um varet[306] [i Vikina[307] oc Sigurðr[308] magr hans með hanum[309]. [Olafr konongr hafðe vingaz[310] við rikismenn [i Norege[311] með fegiafum. oc[312] hafðe latet gera langskip[313] um vetrenn. oc a framstamnenom konongs havuð. þat skar hann sialfr. þat skip [var mikit oc[314] var kallat Karllhofði[315]. þui styrði hann sialfr[316]. [oc þa[317] er skip hans varo buin[318]. hellt hann ut æftir Vikenne. lagðe [skip sin við[319] Nesiar firir innan Grenmar[320]. Svæinn iarl samnaðe ser liði þegar æftir er Olafr konongr var a brotto or Þrondhæimi. bauð ut almenningi[321] [allt um[322] Þrondhæim oc Halogalannd. oc allt sem hann for suðr atte hann þing við bꝍnndr oc fecc [mikit lið[323]. oc for með hærenom[324] [til þess er hann com[325] austr firir Nesiar oc lagðe þar til hamnar. Olafr konongr hafðe minna lið en iarll[326]. oc lagðe þo konongrenn til fundar við iarl[327] oc lagðe[328] [Karllhofða sinum[329] at skipi iarls[330] oc tengðu saman stamna[331] oc lagðu borð við borð. þesse barðage var palmsunnudag[332]. Sigvatr sægir giorst fra þessom bardaga i Nesia visum.


129.
Þat erom[333] kunnt hve kænnir[334]
Karllhofða let iarle
odda froz[335] firir austan
Agðer nær um lagðan.
Þat erum kunt, hvé kennir
Karlhǫfða lét jarli
odda frosts fyr austan
Agðir nær of lagðan.


[Ðesse orrasta varð long[336] oc slæiz með þui sem ɢuðs forsio var[337]. at Olafr konongr hafðe sigr. oc [rudduz miok[338] skip iarlsens. oc sialfum iarlenom[339] hafðe[340] sva ner[341] at skæið hans myndi vera[342] tækin. þui[343] at menn Olafs konongs hafðu komet stafnliom a skæiðar kylvuna[344]. oc [var stafnenn hoggvinn af skæiðenne[345]. oc varð sva[346] [laust skipet[347]. koms[348] [iarl sva[349] a brott[350] með dugnaðe Einars mags sins. [þui at[351] hann let kasta stræng i skip hans. [þa flyði iarl[352] oc allt lið hans. nema þat er grið varo gefen. Sigvatr hæfr sva Nesia visr.


130.
For or Vik a[353] vare
valaust konongr austan
þæir knyðu[354] bla baðer
borð en iarll kom norðan
cann ec sigrviðum sægia
sunz hve[355] þæirra fyndir
ꝍren skil þæim er orom
[at baruz þar varo[356].
For ór Vik at vári
válaust konungr austan
(þeir kníðu blǫ́ báðir
borð), en jarl kom norðan;
kank sigviðum segja
(sund) hvé þeira fundir,
œrin skil, es órum,
at bǫ́rusk, þar (skǫ́ru).


Her gat[357] þess at þa varo þesse tiðendi ny orðen er kvæðet[358] var ort. oc sa orte sialfr er i var barðaganom oc i sama cvæðe sægir hann [enn sva[359].


|[360]131.
Strong[361] oð gyllt þar[362] er giengom
gunnlar[363] serks undir[364] merkium
gnys firir gofgum ræse
greiðendr i skip ræiðir[365].
Stǫng óð gylt, þars gengum
Gǫndlar serks und merkjum
gnýs, fyr gǫfgum ræsi,
greiðendr í skip reiðir.


Oc enn cvað [hann þetta[366].


132.
Sialfr bað svartar kylvur
Svæin harðlega skeina
nær[367] var aðr i oro[368]
[auðvon roet[369] hanom
þa er til[370] goðs við[371] gioða
gort fenguz[372] ræ svortum[373]
viggs[374] læt hærr um hoggvit
ræmfni[375] skæiðar stafna.
Sjalfr bað svartar kylfur
Sveinn harðliga skeina;
nær vas áðr í óra
auðvǫ́n róit hǫ́num,
þás til góðs við gjóða
gǫrt (fengusk hræ svǫrtum)
Yggs lét herr of hǫggvit
(hrafni) skeiðar stafna.


Her visar til þess er fyrr var sagt. oc enn cvað hann[376] þetta.


133.
Fryr æigi[377] oss i are
innþrꝍnscr[378] þo at lið minna
gort hugða ec sva snertu[379]
snotr mær konongs være
bruðr man hælldr at haðe
hafa drott þa er fram sottec[380]
folld ruðum skærs[381] ef skylldi
skeggi[382] aðra tveggiu[383].
Frýrat oss í ári
innþrœnzk, þótt lið minna,
gǫrt hugðak svá, snertu,
snotr mær, konungs væri;
brúðr mun heldr at háði
hafa drótt, þás fram sótti
(fold ruðum skers) ef skyldi,
skeggi, aðra tveggia.


[Oc enn cvað hann þetta[384].


134.
Ne hæfileg ræifa
hygg ec drottens svik þotto
ellz þæim er allvæl helldo
orð sin viðir[385] forðom.
Né hœfilig, hreifa,
hykk dróttinsvik þóttu,
elds þeim allvel heldu
orð sín viðum, forðum.


Þetta visar til at Þrꝍnder[386] hafðu svaret hanum æiða oc helldo æigi[387]. þuiat þæir barðuzk i[388] mot hanum með Svæini iarle oc[389] enn cvað hann[390] þetta.


135.
Hirð Olafs vann harða
[rið en sva varðk biða
peitneskiom fellt ec pasca
palmsunnudag hialme[391].
Hirð Áleifs vann harða
hríð - en svá varðk bíða,
peitneskum feltk, páska -
palmsunnudag - hjalmi.


Svæinn iarl for suðr til Danmarkar[392]. oc þaðan austr til Sviðioðar a fund[393] Svia konongs. oc sagðe hanum þesse tiðendi. Olafr[394] konongr toc væl við iarlenom[395]. oc bauð hanum at vera með ser i Sviðioðo. en[396] hann villdi hæria um sumaret [i Austrriki[397]. [oc sva[398] gerðe hann. oc[399] er hausta toc[400] var hann comenn |[401] austr[402] i Kiriala lannd. for þaðan upp[403] i Garðariki[404] með hærskilldi. toc þar sott[405] oc anndaðezk. Einar [þamba skelfir[406] for aftr til Sviðioðar. oc var þar marga vætr i Svia konongs vælde[407] eða [a Norðhælsingia[408] lande. oc[409] stundum i Danmork[410]. Olafr konongr enn digri lagðe þa[411] undir sik [allan Noreg[412] austan[413] fra Ælfi. oc norðr til[414] Gandvikr. hann var hinn fyrsta vætr austr við Raumælfi. [oc let[415] gera iarðborg. oc er þat nu callað Sarpsborg[416]. oc æmnaðe þar til kaupstaðar.[417] [A þæim sama vætri[418] lagðe Olafr konongr stæmnu við hæiðna hæraðs kononga[419] ofan af lannde. oc [at þæirra fyndi. þa er Olafr konongr[420] fann þat[421]. at þæir villdu æigi taca [við kristni[422]. let hann taca a einum morne .ix. kononga. let suma blinda en suma aðru vis meiða. en[423] suma sendi hann i utlægð. Olafr konongr lagðe sva mikla stund a [þat at menn skylldi aller kristnir vera i hans riki[424] at annat hvart skylldi[425] lata lif [eða fara or lande[426]. þriðia coste [taca skyrn[427]. [æftir þui sem konongr bauð[428]. var þa engi dalr sa er eigi bygðu kristnir menn.[429] Milli Olafs konongs Harallz sunar oc Olafs konongs Eirikssunar [Svia konongs[430] var usætt mikil. talde Suia konongr Olaf konong hafa tækit[431] skatlond sin. drapuz[432] menn firir. oc brendu hvarer firir aðrum [stor hærað[433]. þetta hugnaðe illa hvarotvæggia lanzfolkeno[434]. oc gerðo [rikir menn[435] þat rað. at bera sættar orð a[436] milli[437] kononganna oc þui var aleiðis comet. a þa lund at Olafr [konongr[438] svænski[439] skylldi gyfta Ingigierðe dottor sina Olafe kononge [Harallz syni[440]. [Sva barzk[441] at[442] [dag noccon at[443] Olafr svænski[444] hafðe ut[445] riðit með [haucum sinum oc hundum sinum[446] at [scæmta ser. oc[447] com aftr firir dagurðar[448] mal. oc hafðe bæitt[449] .v. tranr. konongren giecc til [dottor sinnar Ingigierðar[450] oc syndi henni [væiði sina oc[451] mællte til hennar. veiztu noccon konong hafa beitt mæira a einni morgonstundu. en[452] hon svaraðe [a þessa lunnd[453]. meiri væiðr var su. er Olafr [Harallz son[454] toc a æinum morne .ix. kononga oc æignaðez allt riki þæirra. þa svaraðe Olafr Svia konongr [ræiðr mioc[455]. ofsnimma[456] anntu Olafe digra þu hæfir enn alldrigi[457] sett hann. oc [virðir þu hann þo[458] meira en mic. firir þetta sama scalltu alldrigi fa Olaf digra. æftir þetta rauf Olafr svænske við Olaf Noregs konong stæmnu oc [allt satmal[459]. [en þa[460] er Olafr konongr varð þess[461] varr[462]. senndi hann menn sina austr[463] a fund Svia konongs. |[464] oc beiddiz[465] af hanum hins[466] sama [mals oc sættar[467]. Sviakonongr svaraðe. [oc cvað[468] enga von [þess vera Olafe digra[469] at fa Ingigiærðar er bæðe var konongs dotter oc drottningar. Ec a sagðe hann aðra dottor[470] er hæitir Aztrið. þa scal [hann hafa[471] ef hann vill. með þui liku fe oc eignum. sem aðr hafða ec giefet[472] Ingigierðe. Sendimenn Olafs konongs foro aftr[473] oc sagðu [hanum sva buit[474]. I þesse[475] færð hafðe veret Sigvatr skalld. oc orte hann[476] flocc [um oc[477] callaðe Austr farar visur. oc sægir i þesso[478] cvæðe mart um þessa færð.[479] [Olafr konongr leitaðe raða[480] við vini sina. hvart hann skylldi taca þenna cost. eða hallda vanðræðom við Svia konong. [en flester fystu at gera sætt við Svia konong. oc taldu yrit[481] vanðræða[482] vænlegt[483] við Dane. er langa rið hafðu haft mikit valld [ifir Norege[484]. Með raðe vina sinna gerðe Olafr konongr sætt við Svia konong[485]. fecc Azstriðar dottor hans oc var þæirra dottor Ulfilldr er gift var Otta[486] hærtogha[487] i Brunsvik. [þeðan var Otta keisare cominn sun Hæinrecs hærtogha[488]. [Olafr svænski gifti siðan[489] Ingigierði dottor sina[490] Iarizleifi[491] kononge syni Valldamars[492] konongs i Holmgarðe. oc senduzk þau Olafr konongr i[493] Norege oc Ingigierðr margar gersimar sin a millum[494] oc trunaðar menn. þa var[495] Ragvalldr iarl Ulfs sunr i Garða riki frende Ingigierðar drottningar. hann var hinn mesti vinr[496] Olafs konongs sem[497] sagðe Sigvatr. þa er hann var aftr[498] comenn or sendifærð[499] er Olafr konongr hafðe sænt hann [austr i Garða[500] riki.


136.
Fast scalltu rikr við rikan
Ragvalldr[501] konongr hallda
hann er þyðr at þinni
þorf nott oc dag sottom
hværr[502] er austr vill sinna
iafnmællt[503] er þat stafne
þengill þinna drengia
þar a halld und Rognvallde.[504]
Fast skalt, ríkr, við ríkan
Rǫgnvald, konungr, halda,
hann es þýðr at þinni
þǫrf nǫ́tt ok dag, sǫ́ttum;
en hverr 's austr vill sinna
jafnmælt er þat) stafni,
þengill, þinna drengja
þar á hald und Rǫgnvaldi.


[Olafr konongr hafðe oc[505] mikinn otta af Danum. taldu þæir at hann hafðe[506] sæzk i skatlond þæirra. oc[507] þingat var caupfriðr af Norege. Af þesse usætt varð ækki firir þa[508] sok at aller hinir stꝍrsto Dana hofðingiar varo þa [i Englannde væstr[509] oc [matto æigi fleira annast[510]. [Olafr konongr let[511] æfla[512] mioc kaupstaðenn[513] i |[514] Niðarose. let[515] þar kirkiu gera [oc lagðe [til fe[516]. hann let oc[517] kirkiu reisa[518] i hværiu fylki[519] [oc lagðe[520] prouendr til. Ða er Olafr konongr var orðenn einvallz konongr i Norege. þa [skipaðe hann[521] lagum [með raðom[522] hinna vitrastu manna. oc sætti [a þa læið[523] sem siðan hafa halldez. þa er Sigurðr syr[524] var anndaður var[525] engi sa maðr i Norege er konongs namn bar nema Olafr konongr. en[526] þat hafðe eigi[527] orðit[528] i Norege. siðan [er Haralldr enn harfagre hafðe veret i rikinu[529]. en þess a milli hafðu hæraðskonongar veret[530]. Olafr konongr lagðe undir sek fyrst Noregs kononga oc toc skatta um Orknꝍyiar. oc Hiatland. oc Færꝍyiar. Sva sagðe Ottar.


137.
Giegn ero þer at[531] þegnom
þioð skiolldungra[532] goðra
halldet hefta vælldi
Hiatlendingar kændir
engi varð a iorðu
ognbraðr[533] aðr[534] ver[535] naðom
austr sa er ꝍyium vestan
ynglingr undir sik þrꝍgðe.[536]
Gegn, eru þér at þegnum,
þjóðskjǫldunga góðra
haldið hæft á veldi,
Hjaltlendingar kendir;
engi varð á jǫrðu
ógnbráðr, áðr þér nǫ́ðum,
austr, sás eyjum vestan,
ynglingr, und sik þryngvi.


Sigurðr konongr syr oc Asta atto .iii. sunu[537]. [hinn ællzti het[538] Guðroðr[539]. annar Halfðan. [hinn ygnsti het Haralldr[540]. [Dotter þæirra[541] het[542] Gunnilldr. er atte Kætill a Ringunese. Olafr konongr var [rikr maðr[543] innan lannz oc ræfsingasamr. [vitr maðr. stormenni mikit[544]. Rikismenn[545] er þæir sa[546] at konongr[547] gaf [iamnan dom[548] rikum oc[549] oricum [toco þæir illa at kunna[550]. firir[551] þui at [lender menn varo þa[552] [sva kappsamer oc ovægner[553] at [sumir villdu æigi[554] lata sit mal firir konongom oc iarlum. þottozk eigi eiga [langt at tælia[555] fram i ætter til[556] konongborenna[557] manna eða annarra storra hofðingia. [Ða stirðnaðu[558] rikismenn[559] við konongenn[560]. var[561] mest at þui[562] sem Erlingr [Skialgssunr var[563]. er þa var rikastr lænndr maðr i Norege. Ðorer hundr var oc rikr maðr. hann hafðe faret til Biarmalannz oc drepet þar riks[564] manz sun er Karle[565] het er faret hafðe [með hanum. Olafr konongr senndi menn[566] at taca Þore. oc fecc hann[567] nauðulega sæt[568] [firir illvirkit[569] oc for or lannde. Marger aðrer lenndir menn gerðozk kononge otruir i raðom sinum. [þui nest[570] anndaðezk Olafr Svia konongr oc[571] toc rikit æftir hann. Onunndr [sunr hans. er Iacob var |[572] callaðr[573]. hann var enn mesti vinr Olafs konongs mags sins. [þæir senndu[574] menn i[575] millum sin. oc gierðo rað sitt.[576] I[577] þann tima[578] styrði Dana vælldi Ulfr sunr Þorgils spracalægs. er atte Azstriði dottor Svæins tiuguskægs. [Eitt sumar[579] bauð Olafr konongr [leiðangr ut[580] or Norege. oc for [miklu liði suður með lannde[581] oc sva[582] til Danmarcar. hæriaðe um [Skane oc Hallannd[583] oc Sioland[584]. Onundr Svia konongr for með Svia hær [oc Gauta[585] austan i mot oc heriaðu [þæir allt[586] þar semm þæir como[587]. oc [bioggoz at[588] læggia undir sik alla Danmork. þetta spurði Knutr konongr vestr [til Englanz[589] at hæriat var i Danmork[590]. for[591] vestan [af[592] Englannde með miklu liði[593]. sem[594] sægir Sigvatr skalld i erfi drapo þæirri[595] er hann orte um Knut gamla.


138.[596]
Knutr var und himnum[597]
hinn er austan[598] fra
frið fylkis lið
franꝍygðr Dana
skriðu vestan ver[599]
var hvært er bar
ut annscota
Aðalraðs þaðan.
Knútr vas und himnum;
her austan frá
fríðr fylkis niðr
fráneygðr Dana;
skreið vestan -viðr
varr- glæstr, es bar
út andskota
Aðalráðs þaðan.


139.[600]
Oc baro i byr
bla segl viðra
dyr var doglings for
drecar landreca
oc þæir er como
kilir vestan til
um læið liðu
Limafiarðar brim.
Ok bǫ́ru í byr
blǫ́ segl við rǫ́
(dýr vas dǫglings fǫr)
drekar landreka;
en þeir 's kómu,
kilir, vestan, til
of -leið liðu
Limafjarðar brim.


[I þesse[601] samu drapo sagðe Sigvatr[602] fra norðan færð Olafs konongs.


140.[603]
Knutr er undir himnum
hygg ec æt at frætt
Harallz i hær
hugleiks duga
let lys gatu
lið suðr or Nið
Olafr[604] iafr
arsæll fara.
Knútr vas und himnum;
hykk ætt at frétt
Haralds í her
hug vel duga;
lét lýs gǫtu
lið suðr ór Nið
Áleifr, jǫfurr
ársæll, fara.


|[605] 141.[606]
Ðurði norðan
namsk þat með gram
til slez svaler
Selunz kilir
en með annan
Anundr Danum
a henndr hanum
hær svænskan[607] færr.
Þurðu norðan
(namsk þat) með gram
til slétts svalir
Selunds kilir,
en með annan
Ǫnundr Dǫnum
á hendr at há
her sœnskan ferr.


142.[608]
Let um lonnd loket
liðs gramr saman
marberðiom með
morg næfbiorgum
þar er garðr firir gnoð
gram hialmū[609] la
þorn heims þrimu[610]
þyndr of fyndri.
Lét of lǫnd lokit
liðs gramr saman
marbeðjum með
mǫrg nefbjǫrgum;
þars garðr fyr gnóð
gram hjalmunlǫ́
þorn heims þrimu
þyndr of fyndri.


143.[611]
Matto at drottnar
Danmork svana
aðr[612] sic svicu
snarer hærfara
hafðe snarpla
Skanꝍy Dana
hloðr hæriaða
hofuð fremstr iafr.
Gǫ́tut drótnar
Danmǫrk spanit
und sik sǫkum
snarir herfarar,
hafði skarpla
Skáney Dana
hlǫðr herjaða;
hǫfuðfremstr jǫfurr.


[Ða foro konongarner[613] Olafr oc Onundr austr i giognum Ꝍyrarsund[614]. heriaðu um Skane hit ꝍystra oc um Smalond. [var þa sem aðr visaðe til i kvæðeno at[615] Knutr konongr var[616] comenn vestan til Limafiarðar[617]. dregr saman [ovigan hær[618]. oc for æftir þæim austr. finnazk[619] a [Skane austanverðum[620]. þar sem [hæitir a en hælga[621]. [þar var[622] orrasta mikil. fello marger af hvarom[623] tvæggiu[624]. þui at huarger villdu flya. [sva sægir Sigvatr.[625]


144.
Let at af iofr
ætt manna fanzk
Iotlannz etaz
i lenndr at þui.
villdi folldar
fest ran Dana
lifskiolldr hafa
hafuð fremstr iofr.
Létat af jǫfurr
(ætt manna fansk)
Jótlands etask
ílendr (at því),
vildi foldar
fæst rǫ́n Dana
hlífskjǫldr hafa;
hǫfuðfremstr jǫfurr.


|[626] Ðessarar orrostu mintist oc Ottar er hann orte um Knut.


145.[627]
Svium væghðir þu socna
siclingr orr enn myckla
ylghr þer er oon hælgha
ulfs bæitu fec hæita.
Svíum hnekðir þú, sókna
siklingr ǫrr, en mikla
ylgr, þars ǫ́ en helga,
ulfs beitu fekk, heitir.


[Þorðr Serekssun orti ærfidrapo um Olaf konong oc gat enn þessar oʀostu.


146.
Atte Ægða drottinn
Olafr þrimu stala
við agætann Iota
ouðling þann er klauf ringa
skaut ner skaft at moti
Sconunga gramr honom
Svæins varað sunr at rꝍyna
slær þaut ulfr um ræfe.[628]
Átti, Egða drottinn,
Áleifr, þrimu stála
við ágætan Jóta
ǫðling þanns klauf hringa:
skaut nær skarpt at móti
Skǫ́nunga gramr hǫ́num;
Sveins vasat sunr at reyna
slær; þaut ulfr of hrævi.


Eftir[629] orrostu for Onundr[630] Svia konongr[631] austr i Sviðioð. en Olafr konongr la [æftir við[632] hær sinn i Karlmarnum[633]. oc villdi þess biða ef[634] Dana hær dræifðizk. Knutr[635] konongr venndi aftr [liði sinu[636] oc lagðez i Ꝍyrarsunnd[637]. oc ætlaðe at hann skylldi þar sæta Olafe kononge er hann fꝍre [hæim i Noreg[638]. þa er Knutr konongr la i Ꝍyrarsundi sendu[639] marger lender menn Olafs konongs hanum[640] [orð lꝍynilega[641] oc baðo ser friðar oc traust[642] [af Knuti kononge[643]. [þa er Olafr konongr[644] spurði at Knutr konongr hellt saman [liði sinu oc Dana hærr dræifðiz ækki[645]. syndiz hanum [ufꝍra mikil[646] at fara með litit lið i þuilican hær. þo at hann være frꝍkn oc hæfði [fritt lið[647]. oc mintiz hann[648] a þat hversso Olafe Tryggva syni[649] [hafðe faret[650]. þa er[651] hann trꝍystizt[652] sva skipum storum[653] oc liði frꝍkno at hann lagðe fram [skipum fam[654] i hær mikinn. þa toc Olafr konongr vitrlegt rað giecc af skipum sinum þar sem [hæitir Barrvik[655]. for sva [et ꝍfra um Gautland oc um Smalond. oc sva[656] a[657] Vestra Gautland. oc sva[658] ofan i Vikena.[659] Einn gamall [hofðingi vitr maðr[660] er het[661] Harekr or[662] Þiotto sunr Ꝍyvindar skalldaspillis. hann sagðe konongenom [sva at lezk[663] æigi mega[664] sva langa leið[665]. kvazk hælldr vilia[666] fara hæim[667] a skipi sinu til Noregs. [Hann orte visu þessa.


147.
Raðit hæfi ec at riða
rinlæyghs heðan minum
laðs dynmare læiðar
laungum hældr enn ganga
|[668] þo at læggfiotur liggi
lundr i Ꝍyrar sunnde
kann þioð kæski minnæ
Knutr hær skipum uti.[669]
Ráðit hefk at ríða,
Rínleygs, heðan mínum
láðs dynmari, leiðir,
lǫngum heldr an ganga,
þótt, leggfjǫturs, liggi,
lundr, í Eyrarsundi
(kann þjóð kerski minni)
Knútr herskipum úti.


Hann lagðe ut skipi sinu[670] rere norðr firir Skane oc sigldu[671] [um nottena æftir[672]. oc i dagan [sotto þæir at Ꝍyrar sunndi[673]. [þa let[674] Harekr [ofan læggia sægl oc[675] viðuna. oc [let taca[676] tiolld gra[677] oc breiða[678] a skipet[679] stafna milli[680]. oc let roa i noccorom rumum bæðe [aftr oc framme[681]. en [allt var auðt at sia til miðs skipsens[682]. hæimtiz[683] sva norðr[684] i sundet firir vinndi oc straumi. [þa la flote[685] Knuz konongs[686] a bæðe borð. [sumir við Skane[687] en sumir[688] við Siolannd[689]. Ða mællto varðmenn. skip fær her[690] i sunndet. þa svaraðe [maðr einn[691]. þat er fornt skip. se hversso gratt er [oc skinit[692]. þat[693] man vera sillda feria noccor[694]. skipet[695] er sætt mioc oc [faer menn[696] a. for [Harekr sva[697] i[698] giognum Ꝍyrar sunnd. oc [hær Knuz[699] konongs. oc[700] toc þa sol upp[701] rænna. [þui nest vendu þæir[702] undir lannd[703]. ræistu viðuna oc fꝍrðo upp gullspono oc veðr vita. drogo[704] upp segl sitt. þat var sva[705] hvitt sem snior af halꝍyscum vaðom oc stafat með venndi[706]. gieck þa skeiðen[707] fram [i sunndet[708]. lið Knuz konongs sa hvar skipet sigldi oc þotte þæim fritt[709] til at sia. Ða var sagt Knuti kononge. [at þar myndi Olafr konongr hafa[710] siglt i giognum sundet. [er sva væl var[711] buit. [Knutr konongr[712] segir[713]. þetta man vera af liði Olafs konongs en[714] eigi [hann sialfr[715]. cann vera at þar hafe siglt [Harekr or Þiotto[716]. sa hinn same karll [sigldi enn[717] um oss i Bælltis[718] sunndi er ver[719] þottomk [tækit hafa[720]. Harekr sigldi norðr með lannde. En[721] þa er hann com or Ꝍyrar sunndi orte hann visu þessa[722].


148.
Lætka[723] ec Lunndar ekkiur
le[724] baugs at þui læia
skiotum eik firir utan
ꝍy ne danskar mꝍyar[725]
iorð at ec æigi þorða
ifla flaugs[726] i[727] hausti
aflat sloðer lata[728]
fara aftr vale[729] krafta.
Lækkat Lundar ekkjur
(læbaugs) at því hlæja
(skjótum eik fyrir útan
ey) né danskar meyjar,
jǫrð, at eigi þørðak,
ifla flausts, á hausti
á flatslóðir Fróða
fara aptr Vali krapta.


|[730] [Sigldi siðan[731] norðr til bua sinna. oc fann Olaf konong um [varet æftir[732] i Niðar ose. oc var[733] þa comen norðan af Haloga lande.[734] [Ðat sama haust[735] for Knutr konongr vestr til Englanz. oc gierðe aðr menn sina [i Noreg[736] a vit vinmala[737] þæirra er lendir menn Olafs konongs hafðu sennt hanum. oc [sendi þæim þa giafer storar. oc vinatto boð sitt[738]. como senndi menn[739] með þæim tiðendom [aftr til Knuz konongs[740]. at mart[741] stormenni hafðe eiða svaret[742] at þæir myndu[743] Knut[744] [til konongs taca[745] [ifir Norege[746] ef hann kꝍme i lannd[747].


K. 28.

Vm varet æftir bio Knutr konongr [hær sinn[748] vestan af Englannde[749]. oc[750] var þa með hanum [Hacon iarll frende hans[751] Eiriks sunr[752]. oc[753] þat sama var com[754] Sigvatr skalld til Englannz oc ætlaðe færð sina til Rums. oc þa er hann spurði ætlan Knuz konongs oc Haconar[755]. orte hann þetta[756].


149.
Orr tegazk Olaf[757] giorfa
allt hæfir sa er fior valltan[758]
konongs dauða ma[759] cviða
Knutr oc Hacon uti
hallez[760] vorðr sem villdu
varla Knutr oc iarllar
dælla er fyrst a fialle
fundr ef[761] hann sialfr kꝍmsk[762] undan.[763]
Ǫrr tegask Áleif gerva,
alt hefr sás, fjǫrvaltan
(konungs dauða má kvíða)
Knútr ok Hǫ́kon, úti;
haldisk vǫrðr, sem vildu
varla Knútr ok jarlar,
dælla es fyrst á fjalli
fundr, ef sjalfr kømsk undan.


Knutr konongr mintist margra saca er hann þottezk eiga við Olaf konong. [Ðesse var[764] hin fyrsta [soc at[765] Olafr konongr toc Hacon[766] systr sun hans oc let sværia ser eiða oc toc [af hanum[767] rikit oc rak hann or lannde. Olafr konongr [hafðe oc tækit[768] [þat riki[769] undir sik. er langa rið hafðe veret skattgillt undir Dana kononga. Olafr konongr hafðe oc[770] hæriat [a lannd[771] Knuz konongs. [Knutr konungr for[772] [með hær sinum[773] vestan[774] af Englannde til[775] Danmarcar oc com i Limafiorð. oc sigldi þaðan til Noregs með .xii. .c. skipa. oc[776] hafðe ut boðet[777] almenning af[778] Danmarku[779] oc Englande. [hann com[780] liði sinu at Ogðum oc [for með allum hær sinum[781] norðr með[782] lannde oc þingaðe við bꝍnndr. oc var hann til konongs tækinn hvar[783] sem hann com[784]. lette æigi færrðenne fyrr en [i Niðarose[785]. Ðar atte hann [atta fylkna þing[786] við Þrꝍnde[787] |[788] oc var [hanum þa[789] svaret[790] landet[791] a Ꝍyraþingi. I[792] fra þesse færð Knuz konongs sægir Þorarenn loftunga [i cvæðe þui er hann orte um Knut konong.[793]


150.
Knutr er unnd himnum
hliðnæmr með lið
for mioc mikit
minn vinr þinnig
fꝍrðe or firðe
fimr gramr Lima
ut ulitinn
otrhæims flota.
Knútr es und sólar;
siðnæmr með lið
fór mjǫk mikit
minn vinr þinig;
fœrði ór -firði
fimr gramr Lima-
út ólítinn
otrheims flota.


151.
Vgðu Ægðir[794]
or bæðrs for
svans sighr vana
sak rammer mioc
allt var gulli
grams lið buit
voro sion soghu
slics licare.
Uggðu Egðir
ǫrbeiðis fǫr
svans siglana
sǫkrammir mjǫk;
alt vas golli
grams lið framit;
vǫ́rum sjón sǫgu
slíks ríkari.


152.
Oc firir Lista
liðu framm viðir
hafdyr i haf
hart kolsvartir
lact var innan
allt brim galltar
suðr sæ sciðum
sund Æikunda.
Ok fyr Lista
liðu fram viðir
hádýrs of haf
hart kolsvartir;
lukt vas innan
alt brimgaltar
suðr sæ skíðum
sund Eikunda.


153.
Enn firi fornan
friðmenn liðu
haugh Hiornaghla
hraust griðfastir
þa er stor firir Stað
stafn klif drifu
varð ꝍgileg
orbꝍiðis for.[795]
En fyr fornan
friðmenn liðu
haug Hjǫrnagla
hvast griðfastir,
þás stóð fyr Stað
stafnklifs drifu;
varð œgilig
ǫrbeiðis fǫr.


|[796] [Ðui nest gaf hann[797] Hacone iarle[798] frenda sinum [allt Noregs konongs vælldi firir at raða[799]. þæim[800] er fyrr hafðe [værit hanndtekinn[801] af Olafe kononge. oc [hafðe svaret hanum[802] eiða[803]. [Siðan for[804] Knutr konongr[805] aftr til Danmarcar með hær sinum. En Olafr konongr hafðe veret a Upplanndum. meðan[806] Knutr konongr lagðe undir sik[807] allt með sionom. oc hafðe latet varðveita skip sin i Asloar[808] firði.[809] En [þa er hann spurði[810] at Knutr konongr var farenn [or lannde[811]. for [Olafr konongr[812] til skipa sinna oc sigldi norðr með lannde. oc þa er hann com firir Iaðar. la[813] Erlingr Skialgssunr firir hanum[814] með margar skutr oc æitt mikit[815] langskip. skeiðena[816] er hann hafðe att lengi[817]. hann hafðe tækit fe til af Knuti kononge. at[818] hallda lannde[819] undir Hacon iarl oc[820] beriazk i[821] mote Olafe kononge. oc þa er [hann sa[822] [sigling Olafs konongs[823]. [oc þotez vita hans vilia mælte hann við menn sina at þæir skylldu[824] sigla æftir Olafe[825] kononge oc bæriast við hann[826]. [En þa er Olafr konongr[827] sa sigling Erlings[828] mælte hann[829] at[830] halsa skylldi seglen. [þa hafðe Erlingr Skialgssunr hæflat a skeið sinni[831]. at [æigi skylldi hon ganga hvatare en annur skip[832]. [þa mællte Erlingr. Nu lægiazk segl þæirra oc draga þæir nu undan oss slaom við allu segle a skeiðenne oc sva var gort. giek þa skeiðen skiot fram fra skutunum[833]. Olafr[834] konongr stæmdi firir innan Bokn oc lagðez þar i sunndet firir innan [Tungr ꝍyiar þæir er sva hæita[835]. [Ða giek skeiðen[836] norðr i sundet. finna[837] æigi fyrr en skip [læggia at þæim[838] a bæðe borð. var þar viðtaka[839] horð oc æigi long aðr en skeiðen ryddiz[840]. var þar[841] drepet hværtt[842] barn nema Erlingr einn[843] stoð i lyptingu[844]. sva sægir Sigvatr.


154.
Oll var Erlings fallen
ungs[845] firir norðan Tungr
skeið vann skiolldungr rauða
skipsokn við þrom Buknar[846]
einn stoð sonr a sinu
snarr Skialgs[847] vinum fiarre
i lyptingu lengi
[848] trauðr skipi auðu.
Ǫll vas Erlings fallin,
ungr fyr norðan Tungur
skeið vann skjǫldungr auða,
skipsókn við þrǫm Bóknar;
einn stóð sonr á sínu
snarr Skjalgs, vinum fiarri,
í lyptingu lengi
lætrauðr skipi auðu.


[849]Ða giek Olafr[850] konongr aftr i firir rumet. sotto |[851] þa menn hans at Erlingi en hann varðez[852] drengilega[853]. var[854] manna stærkastr oc bæzt vigr i [allum Norege[855]. þa mællte konongrenn[856]. við[857] horfer þu mioc[858] i dag[859] Erlingr. Ia hærra sagðe hann. Anndverðer sculu erner kloaz. vilið þer gefa mer grið hærra. konongrenn svaraðe. a andværðum [man þer[860] þat sia aðr en[861] við skiliumk. þa castaðe Erlingr vapnom[862] giek ofan i firir rumet. [Olafr konongr[863] hafðe [ꝍxi litla i henndi ser[864]. [Erlingr castaðe[865] skilldinum oc tok hialm[866] af hofði ser. Olafr konongr stak oxarhyrnunni a kinn hanum oc mællte. merkia scal drottens svicarann[867] hværn[868] at noccoro. þa liop fram Aslakr Fitiaskalle. [hꝍggr tvæim[869] hondum i hafuð Erlingi[870]. sva at[871] fell þegar dauðr a þiliurnar[872]. þa mælte Olafr konongr [til Aslaks[873]. hogg[874] allra[875] manna armastr. nu hiot[876] þu Noreg or henndi mer. Aslakr svaraðe. þat er þa[877] illa [orðet hærra[878]. ec hugða at[879] ec hoggva[880] nu[881] Noreg i hond þer[882]. engi hæfir[883] [iamrikr fiandmaðr[884] þinn veret i Norege sem þesse.[885] [þa giek[886] konongr a skip sitt[887] oc festu æftir skeiðina i sunndinu. draga[888] upp [segl sin[889]. oc sigldu[890] norðr með lannde. Eggiar-Kalfr oc þæir aller brꝍðr varo þa með Olafe kononge. er Erlingr var drepenn. [sva seghir i cvæðe þvi er orti Biarne Gullbrar scalld um Kalf Arna sun.


155.
Vas þu þer er vigs bað costa
vinræifr með Olæife
kynniz kapp þitt mannum
Kalfr viðr Bucn austr sialfa
oðo brun i bloðe
borð firir Utstæin norðann
lios varð raun at ræser
raðin var fra laðe.[891]
Vast þars vígs bað kosta
vinreifr með Áleifi
(kynnisk kapp þitt mǫnnum)
Kalfr, við Bókn austr sjalfa;
óðu brún í blóði
borð fyr Útstein norðan;
ljós varð raun at ræsir
ráðinn vas frá láði.


Skutna hærrenn kom þa æftir i sunndet. funnu[892] skeiðena oc drepet af hvært[893] barn. toco lik Erlings oc biuggu til graftar. synir Erlings oc frenndr[894] lago i samnaðe. foro norðr æftir kononge með miklum hær. oc hvar sem tiðendi[895] como[896] norðr at Erlingr var dauðr[897]. þa for iamskiot samnaðrenn et ꝍfra oc[898] a Rugalande oc Harðulande[899]. fecc[900] Olafr konongr hværgi uppgangu firir boanda hær. en skipaliðet for æftir hanum. þesse visa er kiænd Olafe kononge.


156.
Litt man hælldr enn hviti[901]
ramn etr [af na getnom[902]
ver unnum gny gunnar
glaðer[903] i not a[904] Iaðre
|[905] sva hæfir allungis[906] illa
[giek ek ræiðr af gram skeiðar[907]
iorð velldr manna morðe
mit ran getet hanom.
Lítt mun hǫlðr enn hvíti,
hrafn etr af ná getnum,
(vér unnum gný Gunnar)
glaðr í nótt at Jaðri;
svá hefr ǫllungis illa,
(ek gekk reiðr of skeiðar)
jǫrð veldr manna morði,
mitt rán getit hfǫ́num.


[Olafr konongr for[908] skipunum norðr a Mꝍre[909]. spurði þa at Hacon iarl [hafðe saman samnat[910] i Þrondheimi [liði miklu[911]. oc þat með at [landet var þa nalega[912] allt unndan [hanum svikit[913]. þa giek Olafr konongr af skipum sinum þar sem[914] hæitir Slygs fiorðr. oc for þaðan a Upplonnd. Aðr en Olafr konongr fꝍre or lannde skilldist[915] Eggiar-Kalfr við hann. oc for norðr til bua sinna. en aller aðrer brꝍðr hans fylgðu [Olafe kononge[916]. með hanum [for oc[917] Ragnvalldr Brusa sunr. er siðan varð[918] iarll i Orknꝍyium[919]. Menn Haconar iarls toco[920] skip Olafs konongs. oc þa lutaðu þæir skipstiorn með ser[921]. Sa maðr laut at styra Skæggianum er Iocull het. oc[922] hann orte visu þessa.


157.
Laut er[923] or Slygs en sæta
sið fregn at ec cviða
von erom reggs at[924] ræinni[925]
lyr vags[926] skipi styra
þui [er ystettar[927] atte
Olafr[928] funa kleifar
gramr var sialfr a sumri
sigri ræntr enn[929] digri.
Hlautk ór Slygs, en sæta
síð fregn at ek kvíða,
- vǫ́n erum hreggs at hreini
hlýrvangs - skipi stýra,
því 's ýstéttar átti
Áleifr funa kleifar
(gramr vas sjalfr á sumri
sigri ræntr) enn digri.


[930]Ða er [.xiii. vætr varo liðnir fra Nesia orrostu[931] for[932] Olafr konongr or lannde. [hann var[933] austr i[934] Neriki[935]. oc dvaldest þar um rið með Sigtryggi faðr[936] Ivars [faður Suna[937] faðr Karls iarls[938]. oc þa er [vara toc[939] oc isa lꝍysti. for Olafr konongr ut i Sviðioð a funnd Onundar konongs mags sins. hann gaf Olafe kononge skip. oc for hann siðan austr i Garða riki a funnd Iaruzleifs[940] konongs. oc fecc[941] þar goðar viðtakr. [var þar annan vetr[942] oc hafðe þar Magnus[943] [sun sinn með ser[944]. hans moðer het Alvilldr[945]. A þeirri stundu er Olafr konongr dvaldest i Garða riki [foro marger vinir hans æftir hanum norðan or Norege. oc spurði hann oll [tiðendi þau[946] er gerðuz i lanndeno.[947] [þat sumar[948] er Olafr konongr for i Austrriki[949]. þa for Hacon iarl vestr[950] til Englanz æftir festar mꝍy sinni. en[951] þa er hann for vestan með langskipi[952] com at hanum stormr veðrs. oc tyndist iarllenn oc oll skipsoknen. oc komo þessi tiðendi um haustet til Noregs. oc sama haust [æftir como þau[953] aftr til Englanz. Ðat[954] |[955] sumar for Eggiar-Kalfr væstr til Englanz at[956] orðsending Knuz konongs. oc aðr en hann fꝍre væstan andværðan vetrenn[957] fecc hann þat af Knuti kononge at [með þui at[958] hann hellde upp orrastu [i mote[959] Olafe kononge [ef hann cꝍme[960] aftr i lannd oc fenge hann halldet firir hanum rikinu. þa skylldi Kalfr vera iarll ifir landeno. oc hallda af Knute kononge[961] sem Hacon iarll hafðe halldet af Harallde[962] Gorms syni. [Sva segir Biarne Gullbrar scald.


158.
Enn of iðnir manna
æinka er tamr at samna
skrꝍke at skilnat yckarn
skiot lezt Knut um sottan
þer let folld aðr fꝍret
frest urðu þess vestan
lið a litli stundu
Lunduna gramr fundna.[963]
Enn of íðnir manna
emka tamr at samna
skrǫkvi; at skilnað ykkarn
skjótt lézt Knut af sóttan;
þér lét fold, áðr fœrið
(frest urðu þess) vestan
(lítt) lítilli stundu
Lundúna gramr fundna.


Æftir[964] þetta sendu vinir Olafs konongs hanum orð at þa var landet hofðingialaust. oc baðo hann [aftr fara[965] til rikis sins. [Olafr konongr[966] skipaðez við [orðsending þæirra[967]. oc gierðe færð sina æftir iol[968]. sætti þar æftir Magnus sun sinn til forstr[969] með Iaruzleivi[970] kononge. en hann sialfr oc lið hans for austan at isum um[971] vætrenn allt til hafs. [en þa er vara toc for hann[972] ifir hafet[973] oc sva til Sviðioðar til[974] Onundar konongs mags sins. oc fecc hann hanum lið. oc þaðan for hann til Hælsingialanz oc var [þat mikil vasfærð[975]. foro[976] um marker[977] oc votn. oc baro margum staðum [skip sin[978] a herðum ser [milli vatnanna[979] oc comoz með miklu ærveðe fram. Ða er Olafr konongr var comenn or Svia[980] velldi [leitaðe hann æftir um lið sitt[981]. oc fundust i liðinu .ix.[982] .c. heiðinna[983] manna. oc bað[984] [þa alla[985] aftr fara er eigi villdu lata[986] skirast. oc lezk[987] æigi vilia[988] sꝍkia lannd[989] með heiðnum hær. oc[990] toco þa[991] .v. .c. manna[992] við skyrn en [.iiii. .c.[993] hurfu aftr.[994] Olafr konongr kom ofan a Sulo i Veradale[995]. for þaðan [ut til Stiklastaða[996]. Þar var þa með hanum Haralldr broðer hans. oc[997] var þa .xv. vetra gamall. [Sva segir Þioðolfr.


159.
Sckildiz hann oc hulde
hialm setr gamall vetra
tiggi tolf oc þriggia
trouðr við Olaf dauðan.[998]
Skilðisk hann, ok hulði
hjalmsetr, gamall vetra
tyggi tolf ok þriggja
trauðr við Áleif dauðan.


Þar var oc Sigurðr[999] biskup[1 000]. Ragnvalldr[1 001] Brusa sunr. Finnr Arna sunr[1 002]. Þorbergr [oc Arne[1 003]. Kolbiorn[1 004] .iiii.[1 005] Arnasynir. Dagr frende konongs[1 006] var æigi comenn. |[1 007] Ðar com i mote hanum bonda hær[1 008]. Holꝍygir. Þrꝍnder[1 009]. Mꝍrer. oc allt firir norðan Stað. þesser varo hofðingiar firir bondom. Kalfr Arnasunr. Harekr[1 010] or Þiotto. Þorer hundr. Erlendr i[1 011] Giærði. Aslakr [i Finnꝍy[1 012]. oc[1 013] mestr lutr[1 014] lændra manna firir norðan Stað. Olafr konongr mællte til Harallz broðor sins[1 015]. bað hann æigi vera i orrostunni. þui[1 016] at hanum[1 017] þotte [sem hann være[1 018] æigi vapnfꝍr[1 019]. Haralldr svaraðe oc[1 020] cvað visu[1 021].


160.
Ðora man ec þann arm veria
þat er eckio[1 022] munr noccot
rioðom ver af ræiði
rond en[1 023] ec [i lyt[1 024] standa
[giengr a grepprenn ungi[1 025]
gunnbliðr þar er slog riða
hærða menn at morðe
mot [a hæl[1 026] firir spiotom.
Þora munk þann arm verja,
þat 's ekkju munr nekkvat,
(rjóðum vér af reiði
rǫnd), es í hlýtk standa;
gengra greppr enn ungi
gunnblíðr, þars slǫg ríða
(herða menn) at morði,
(mót) á hæl fyr spjótum.


Ðar[1 027] var orrasta horð oc mikil. þar fell Olafr [hinn hælgi[1 028] konongr oc [mart lið[1 029] hans[1 030]. Biorn stallare. Kolbiorn Arnasunr en[1 031] marger comozk nauðulega undan. Haralldr Sigurðar sunr var[1 032] sar miok. Ragnvalldr[1 033] Brusasunr Dagr Ringssunr[1 034] dreifðuzk[1 035] æftir þetta a[1 036] ukunn lonnd[1 037]. Mikill fioldi fell oc[1 038] af bondom. oc marger goðer[1 039] menn. æftir fall Olafs konongs var lik hans flutt ut[1 040] til Kaupangs oc þar iarðat. [oc urðu þa[1 041] þegar margar iartegnir hvartvæggia af bloðe hans oc licame[1 042].




Noter:

  1. 1014
  2. 1015
  3. 1016
  4. 25. marts. 1016
  5. 1016-17
  6. [1028
  7. [1029-30
  8. skr. B1-2; hæfir B.
  9. Overskr. fra B; mgl. A; efter lifði tf. B1-2: a i. = á jǫrðu.
  10. ul. A.
  11. enn Guðroðr (faðir) tf. A.
  12. sa er A.
  13. hit tf. A.
  14. sinn A = l. 16, 17.
  15. [þeðan A.
  16. oc tf. A.
  17. nest tf. A.
  18. [viðr Ꝍysyslu A.
  19. betr A.
  20. sål. A; foran barðezk B1-2; mgl. B.
  21. Vinlannde A.
  22. foran a Vinlannde A.
  23. sigr A.
  24. Danmorcu A.
  25. hafðe A.
  26. sinn barðiz hann A.
  27. a A.
  28. Kinnlunafirði B1-2.
  29. Olafr konongr A.
  30. [þeðan A.
  31. fyrstu orrosto tf. A.
  32. bryggiu A2.
  33. sva A.
  34. [ena sætto A (en A1)
  35. 71
  36. þa A2.
  37. yggs A.
  38. bryggio A.
  39. volks A.
  40. bryggiuna A.
  41. ul. A.
  42. sva A.
  43. sål. alle undt. B: Aðaraðe
  44. þins A.
  45. rikis A.
  46. sål. alle undt. B: slica
  47. sål. alle undt. B: varð
  48. þar A.
  49. sål. alle undt. B: vꝍrðeð
  50. sål. alle undt. B: niðra
  51. ætstyðill A (stuð- A1).
  52. Iatmundr A.
  53. tf. A.
  54. sål. A; Fingmarahæiði B.
  55. oʀasto þa er A.
  56. sål. A; Kantaborg B.
  57. [ul. A.
  58. barðez hann A.
  59. þvi at tf. A.
  60. auc tf. A.
  61. sva A.
  62. sagir skr. B.
  63. scald tf. A.
  64. B, B2; et B1; enn A.
  65. sål. alle undt. B: skyr
  66. nio A.
  67. ænn A.
  68. scald tf. A.
  69. þa ænn tf. B, mgl. A.
  70. hæfi ec A.
  71. Hina tiundu A.
  72. [ul. A.
  73. [oc braut A.
  74. [oc . . . ænn: ul. A og omv.: þer voro
  75. hafðe A.
  76. Grislupollum A.
  77. ul. A og har her: .xii.
  78. atti xiii. orrosto A.
  79. Gimmvallzborg A (Ginnvallzborg A2).
  80. allt tf. B; ul. A.
  81. [sål. A; os tf. B.
  82. þæir(!) = þer A.
  83. [tva vegha A.
  84. þeðan A.
  85. byrina A.
  86. sål. alle undt. B, foran at (= Óleg.)
  87. [ul. A og ny linje.
  88. [Nu vænndir Olafr konongr A.
  89. 72
  90. sål. A; ul. B.
  91. ul. A.
  92. [brænde hann A efter hæitir
  93. sål. A; ul. B.
  94. konongr tf. A.
  95. sål. A; oc B.
  96. vinmælom A.
  97. sål. A; oc sva B.
  98. [ul. A.
  99. ul. A.
  100. siglde A.
  101. konongr tf. A = l. 22, 23.
  102. hina xvi. A.
  103. utydel. i B1-2.
  104. ul. A.
  105. her en ny linje A.
  106. i A.
  107. 1014
  108. xiii A.
  109. konongs tf. A.
  110. [ul. A.
  111. Overskr. fra B1 (konongr hinn hælgi B); mgl. A.
  112. 1015
  113. [Nu byr Olafr konongr færð sina af Ænglannde A.
  114. [omv. A.
  115. [ul. A.
  116. [ul. A.
  117. albryniaða A; og tf. oc
  118. [sål. A; omv. B.
  119. ul. A.
  120. oc A.
  121. ul. A.
  122. [sål. A; innan borz var B.
  123. 'sål. A; med art. B.
  124. [er sva mikill vin guðs var þa komu þæir A.
  125. ul. A.
  126. upp tf. A.
  127. [ul. A (einn skr. B1-2)
  128. konongrinn A.
  129. [at þæir munnde A.
  130. [saghðe at þat munnde mikit A.
  131. a vera er A.
  132. at tf. A.
  133. nu er tf. A.
  134. [a lannd upp. þa A.
  135. [sva i læiru nockora at hann A.
  136. viðr A.
  137. [sål. A; oc konongr sva B.
  138. [sål. A; Rane svaraðe B.
  139. med art. A.
  140. sagðe at A.
  141. [mætti sva A.
  142. villde A.
  143. bæraz at A.
  144. [þæir . . þa ul. A.
  145. logðuz A (A1 = B)
  146. [Sauðungasunnd A.
  147. oc la A.
  148. [sinum veg A.
  149. [sål. B, (skip) B1-2; hvaro skipino A.
  150. æinn tf. A.
  151. [skæið sinni skipaðre A.
  152. at A.
  153. munnde tf. A.
  154. 73
  155. coupmenn tf. A.
  156. nu A.
  157. med art. A.
  158. [millum A.
  159. [oc þegar let Olafr konongr laupa til oc vinda upp kaðalenn A.
  160. [miðian kiol A.
  161. [firir þvi at þeir hofðu til gort A.
  162. þa tf. A.
  163. en A.
  164. [omv. A.
  165. særenn A.
  166. sål. A; giek B.
  167. þer tf. A.
  168. sål. A; ul. B.
  169. en sumir sucku tf. B, ul. A og ny linje.
  170. [sål. A; var efter iarlenn B.
  171. uden art. A.
  172. med art. A.
  173. ul. A.
  174. Hacon A.
  175. sål. A, B1-2; xiiii B.
  176. [sål. A; ul. B.
  177. ul. A.
  178. [oc sættiz hann A.
  179. sål. alle undt. B: mællti
  180. engi A.
  181. [ul. A.
  182. [sighraðo A.
  183. enn tf. A.
  184. sva tf. A.
  185. [til værndar A.
  186. [oc kann enn sva viðr beraz A.
  187. sinn A.
  188. tokz tf. B, ul. A.
  189. þer A.
  190. borez A.
  191. sål. B1-2, hværki B; aldri A.
  192. sål. A; hafa B.
  193. [eða framkꝍmd A.
  194. [þa svaraðe iarlenn A.
  195. ul. A.
  196. [ef ec læt A.
  197. [i brot A.
  198. [ul. A.
  199. uskaddann A.
  200. [ul. A.
  201. sål. B1-2; hvæirs B.
  202. [bæiðir þu A.
  203. [konongrenn A.
  204. sål. alle undt. B, mgl.
  205. ul. A.
  206. [a (i A1-2) moti oss (mer A1) A.
  207. [iarlenn A.
  208. skula A.
  209. [hann vann þa A.
  210. [konongenom efter eiða A.
  211. moti A.
  212. [omv. A og konongenom
  213. nu A.
  214. ul. A.
  215. [omv. A.
  216. [omv. A.
  217. [retti skæiðina upp A.
  218. med art. A.
  219. siðan tf. A.
  220. ul. A.
  221. iarl A.
  222. ul. A.
  223. [viðrskipti þæira Olafs dighra hafðe verit A.
  224. iarlenom frennda sinum A.
  225. ul. A.
  226. ser tf. A.
  227. dvæls A.
  228. [i goðo ivirlæti Knuz konongs A og nyt kap. med overskr.: Vm færð Olafs konongs i Vik (avstr tf. A1). Ny linje i B1-2.
  229. [Enn nu byriar Olafr konongr færð sina A.
  230. þar tf. B, ul. A.
  231. for: fæʀ A.
  232. 74
  233. oc tf. A.
  234. [ul. A.
  235. fram A.
  236. sål. A; vitti B.
  237. ul. A.
  238. [miolc at drecca enn annan munngat A og nyt kap. med overskr.: Nu færr Olafr konongr til Þrondæims
  239. færr A.
  240. [til Þrondhæims A.
  241. [ul. A.
  242. i A.
  243. inn til A.
  244. Stæinkærz A (Stæinkæra A2).
  245. sem (Svæinn iarl) hafðe A.
  246. oc vilde Olafr konongr coma a þa uvara ef hann fænge tf. A.
  247. ul. A.
  248. [konongrenn A.
  249. meðr liði sinu. oc hann spurðe at Svæinn iarl var inn at Stæinkærom. þa tf. A.
  250. ser A.
  251. [omv. A (snekkir skr. B, ikke B1-2).
  252. meðr A.
  253. [mikinn A.
  254. androðr A.
  255. oc A.
  256. [Einare þambas. como orð A.
  257. ud. art. og efter Olafs A.
  258. þa tf. A.
  259. [omv. A.
  260. [meðr æina litla roðrar scutu A.
  261. [ul. A.
  262. med art. A.
  263. [meðr alla sina A.
  264. [firir bꝍnom tialldaðar A.
  265. oc A.
  266. [mundu þæir mꝍtaz oc þa er iarlen sa scip konongsens A.
  267. [hann A.
  268. [ul. A.
  269. [konongrenn com A.
  270. oc A.
  271. [omv. A.
  272. iarlenn A.
  273. með A.
  274. her nyt kap. med overskr.: Her er Olafr konongr til konongs tækinn A.
  275. þa tf. A.
  276. vist þa A.
  277. sem A.
  278. iarl tf. A.
  279. [oc A.
  280. ul. A.
  281. þeghar æftir iolinn A.
  282. konongrenn A.
  283. [ul. A.
  284. æmna A.
  285. ul. A.
  286. firir astar sakir tf. A.
  287. [flytia þengat fong A.
  288. sål. alle undt. B: oc (= A1).
  289. [omv. A.
  290. [a A.
  291. með ser tf. A.
  292. ofan or Gaulardale tf. A.
  293. com þa A.
  294. nocora A.
  295. ul. A.
  296. sva sem A.
  297. Siarekssunr A.
  298. brimi A (hrimi A2).
  299. gort A.
  300. viðr A.
  301. herefter nyt kap. i A med overskr.: Her gengr Olafr (konongr tf. A1) af skipum sinum i Orkadale
  302. [Nu for Olafr konongr með A.
  303. [þeðan for hann A.
  304. [dro undir sec A.
  305. for hann efter varet A.'
  306. 1016
  307. [til Vikrinnar A.
  308. konongr tf. A.
  309. sål. B, A; ul. B1-2.
  310. [oc vingaðiz A.
  311. [ul. A.
  312. Olafr konongr A.
  313. ul. A.
  314. [ul. A.
  315. carlshofði A.
  316. konongrenn tf. A.
  317. [Nu A.
  318. þa tf. A.
  319. [scipum sinum firir A.
  320. sål. A1-2; Grenniar B, B2; forskr. B1, A.
  321. almenning allan A; almenning skr. B1-2.
  322. [or A (landi skr. A1).
  323. [omv. A.
  324. hærr sinum A.
  325. [ul. A.
  326. med art. A.
  327. hann A og tf.: oc i hofnena oc let aðr iarlenn viðrbuaz
  328. siðan konongrenn tf. A.
  329. [Karlshofðanum A.
  330. med art. A.
  331. med art. A.
  332. 25. marts. 1016
  333. er oss A.
  334. sål. alle undt. B: kæmner
  335. frons A.
  336. [ul. A.
  337. firir tf. A.
  338. [ruðuz með þvi morg A.
  339. honum A.
  340. lagði A.
  341. bana tf. A.
  342. værða A.
  343. firir þvi A.
  344. sål. alle undt. B: kyliuna
  345. [bað iarlenn hoggva af stafninn A.
  346. siðann A.
  347. [omv. A.
  348. com A.
  349. [sva iarlinn A.
  350. braut A.
  351. [ul. A.
  352. [fluðe þa iarlenn A.
  353. at B1-2.
  354. kniðu B1-2; knuðu A.
  355. hvæi A; hve A1.
  356. [at breculz (bæðusz A2) þer skoro A.
  357. getr A.
  358. kvaðet skr. B.
  359. [omv. A.
  360. 76
  361. Stong A.
  362. þa B1-2.
  363. gonla A (gonlar A2).
  364. und A.
  365. riðir A.
  366. [Sighvatr A.
  367. ne A (ner A2; r er i A1 senere tf.).
  368. orna A.
  369. [auðnon reð A (auðrioð A2).
  370. ul. A.
  371. viðr A.
  372. fengo A.
  373. svortu A.
  374. yggs A.
  375. hramni A.
  376. Sighvatr A.
  377. æi A.
  378. innþrꝍnzc A.
  379. sål. alle undt. B: snerta (?).
  380. B (eller sottet ?); sotto A.
  381. skeis A.
  382. skæggium A.
  383. tvæggia A.
  384. [Oc þetta cvað enn Sighvatr A.
  385. viðr gram A.
  386. sål. alle undt. B: Þrꝍndr
  387. æi firir A.
  388. a A.
  389. ul. A.
  390. Sigvatr A.
  391. [mgl. A.
  392. sål. alle undt. B: Danmerkr
  393. Olafs tf. B, ul. A.
  394. Svia tf. A.
  395. hanum A.
  396. firir þvi at A.
  397. [austr umm riki A.
  398. [sem (h. g.) A.
  399. auc A.
  400. þa tf. A.
  401. 77
  402. ul. A.
  403. austr A.
  404. sål. A; Garða B.
  405. iarlen tf. A.
  406. [þambaskælmir A.
  407. sål. A; riki B.
  408. [i Ælsingia A.
  409. enn A.
  410. Danmorcu A.
  411. ul. A.
  412. [omv. A.
  413. sunnan A.
  414. B, A; i(!) B1-2.
  415. [let þer A.
  416. sål. alle undt. B: Sargsborg
  417. her nyt kap. i A med overskr.: Her sægir um stæfnulagh við hæiðna heraðz menn
  418. 1016-17
  419. menn A.
  420. [i þæiʀa ræðu (viðræðu A2) A.
  421. Olafr konongr A.
  422. [retta tru þa sætti hann sva rað til at (h. l.) A.
  423. ul. A.
  424. [at fræmia kristni A.
  425. taca viðr cristne eðr tf. A.
  426. [sitt A.
  427. [fara or lannde A.
  428. [oc A.
  429. i Noreghe tf. A og her nyt kap. med overskr.: Vm usætt Olava tveggia
  430. [ul. A.
  431. af ser tf. A.
  432. sål. A; oc drapuz þæir B.
  433. [byia A.
  434. uden art. A.
  435. [rikismenn A.
  436. sål. alle undt. B1-2, mgl.
  437. millum A2.
  438. sål. B1-2; mgl. B.
  439. [Sviakonongr A.
  440. [ul. A.
  441. [nu bar sva A.
  442. sål. alle undt. B: a
  443. [æinn dagh þa er A.
  444. sværki A.
  445. ul. A.
  446. [hauka oc hunnda sina A; sinum (2) ul. B1-2.
  447. [hann A.
  448. dagarðar B1-2.
  449. veitt A.
  450. [Ingigierðar dottor sinnar B1-2; Ingigierðe skr. B (alene).
  451. [væiðina A.
  452. ul. A.
  453. [ul. A.
  454. [Noregs konongr A.
  455. [sål. alle undt. B, omv.; oc saghðe tf. A.
  456. med æ A (i A1)
  457. alldri A = l. 11.
  458. [viltu þo gera hann A.
  459. [sål. alle undt. B, omv. Herefter nyt kap. i A med overskr.: Nu sændir Olafr til Svia konongs
  460. [Nu A.
  461. þessa A.
  462. þa tf. A.
  463. ul. A.
  464. 78
  465. let bæiðaz A.
  466. sål. alle undt. B: þess
  467. [sattmals. en A.
  468. [a þa læið saghðe at A.
  469. [atti Olafr digri þess A.
  470. oc er su frillu dottir tf. A.
  471. [hafa Olafr digri A.
  472. ætlat A.
  473. meðr sva buit tf. A.
  474. [sitt ærende A.
  475. B1-2, A; þess B.
  476. æinn A.
  477. [er hann A.
  478. þvi A.
  479. ny linje A; som overskr. i A1 er ordene: Nu-sina.
  480. [Nu leitaðe Olafr konongr raðz A.
  481. [nu varo allir fusir til sættar firir þvi at þo er ꝍret A.
  482. B, A; vanræðe B1-2.
  483. vent A.
  484. [a þesso lannde. sogðu þeir oc A.
  485. oc tf. A.
  486. sål. B1-2; Ott B; Otto A.
  487. sål. A; kæisara B.
  488. [sål. A; syni Heinreks keisara B.
  489. [enn A.
  490. gipti Olafr svænske tf. A.
  491. Urisleifi A.
  492. sål. B1-2; Valldimars B, A.
  493. af A.
  494. milli A.
  495. auc i Garðariki tf. A og ul. det følg.: i Garðariki
  496. vin A.
  497. sva sem A.
  498. ul. A.
  499. sendifor þæirri A.
  500. [til Holmgarz A.
  501. Rognvald A.
  502. enn hvær A.
  503. iammællt A.
  504. herefter nyt kap. i A med overskr.: Her calla Danir til Noregs
  505. [I þenna tima hafðe Olafr konongr A.
  506. hæfði A.
  507. Noregs riki A.
  508. sål. alle undt. B, mgl.
  509. [sål. A; væstr i Englannde B.
  510. [hofðu þar iræt (yrit A1; yræt A2) starf A.
  511. [oc let nu Olafr konongr A; for Olafr (B1-2) skr. B: oc
  512. æfldann verða A.
  513. sål. A; uden art. B.
  514. 79
  515. sål. A; oc let B.
  516. [fe til A.
  517. ul. A.
  518. gera A; [ul. A2.
  519. heraðe A1.
  520. sål. A; gaf B.
  521. [let hann skipa A.
  522. [æftir raðe A.
  523. [sialfr æftir þvi A.
  524. sål. A; ul. B.
  525. þa var A.
  526. ul. A.
  527. aldri A.
  528. veret B; fyʀ tf. A.
  529. [um dagha Harallz harfaghra A.
  530. enn tf. A.
  531. fra A.
  532. skiolldunga A.
  533. ogndiarfr A.
  534. enn tf. A.
  535. sål. B1-2; mgl. B; þer A.
  536. þryngvi A; herefter nyt kap. i A med overskr.: Her seghir um afspreng (afspring A1) Sighurðar konongs oc Asto
  537. syne A.
  538. [æinn A.
  539. enn tf. A.
  540. [Haralldr hinn þriði oc var hann yngstr A.
  541. [omv. A.
  542. var A.
  543. [omv. A.
  544. [meðr stormannleghri vizcu A.
  545. rikirmenn A.
  546. sao A.
  547. hann A.
  548. [goð dꝍmi A.
  549. sem A.
  550. [ul. A; at har B1-2; oc B.
  551. oc meðr A.
  552. [þa varo lender menn A.
  553. [ovægnir oc þo cappsamir þa toco at kunna þvi illa A.
  554. [þeir sculdo A.
  555. [at tælia langt A.
  556. kononga eða tf. B, ul. A.
  557. konongborna A (A1 = B).
  558. [oc stirðnaðo af þvi A; stirnaðo skr. B1-2.
  559. rikirmenn A.
  560. sål. A; uden art. B.
  561. A; oc var þar B.
  562. þer tf. A.
  563. [omv. A ( var E. S. A1).
  564. goz A.
  565. sål. A; Karll B.
  566. [i sændifærð Haconar(!) (Olafs A1) konongs A.
  567. Þorir af þui A.
  568. A; grið B.
  569. [ul. A.
  570. [þa A.
  571. ul. A.
  572. 80
  573. [Iacob (i parentes) A.
  574. [oc sændu þæir A.
  575. a A.
  576. sål. alle undt. B: sin; herefter nyt kap. A med overskr.: Her byðr ut leiðangr Olafr konongr til Danmerkr
  577. Enn i A.
  578. er tf. A.
  579. [þa A.
  580. [sål. A; omv. B.
  581. [suður með lannde meðr myclu liði A.
  582. ul. A.
  583. [omv. A; oc mgl. B1.
  584. Sialand A.
  585. [ul. A.
  586. [baðir A.
  587. foro A.
  588. [sål. B1-2; biuggoz skr. B; villdu A.
  589. [i Ænglande A.
  590. Danmorcu A.
  591. oc for hann A.
  592. sål. alle undt. B1: or
  593. [með miklu lið af Englannde A.
  594. sva A.
  595. ul. A.
  596. Mgl. A.
  597. hymnum skr. B2.
  598. vestan B1.
  599. ve B1.
  600. Mgl. A.
  601. [Oc enn i þæiʀi A.
  602. ul. A.
  603. Mgl. A.
  604. Olaf B1.
  605. 81
  606. Mgl. A.
  607. B1; svænkan B, B2.
  608. Mgl. A.
  609. hialmum B1-2.
  610. B1-2; þvimu B.
  611. Mgl. A.
  612. B2.
  613. [Nu for A og tf. konongr både efter Olafr og Onundr
  614. oc tf. A.
  615. [nu var A.
  616. ul. A.
  617. oc tf. A.
  618. [omv. A.
  619. oc funnnz þæir A.
  620. [Scaney austanværðri A.
  621. [aon(!) hælga er A.
  622. [oc varð þer A.
  623. alle undt. B: hværom
  624. tvæggia A.
  625. [oc af þvi hæfir Sighvatr cvæðit A og ul. følg. vers.
  626. 82
  627. Mgl. B.
  628. [sål. A (Serekssun er i A2 af AM rettet til Serefssun); mgl. B.
  629. her nyt kap. i A med overskr.: Her sciliaz þæir Olafr konongr oc Svia konongr. Eftir þessa
  630. ul. A.
  631. hæim tf. A.
  632. [með A.
  633. Kalmarnum A.
  634. sål. B2, A; er B, B1.
  635. enn Knutr A.
  636. [ul. A.
  637. Ꝍyrasunnd A.
  638. [til Noregs aftr A.
  639. þa sendu A.
  640. Knuti kononge A.
  641. [omv. A.
  642. traustz A.
  643. [ul. A.
  644. [Olafr konongr þa er A og tf. hann
  645. [hærr sinum þa A.
  646. [sål. A; ufꝍrt vera B.
  647. [omv. A (A1 = B).
  648. sål. A; ul. B.
  649. son B1; soni B2.
  650. [hafði að farez A.
  651. ul. A.
  652. trꝍytizt B1-2, trꝍynzt B: trꝍysti A.
  653. sål. A; sinum B.
  654. [omv. A.
  655. [omv. A og skr. Barvik; oc tf. B, ul. A.
  656. [ul. A.
  657. sål. alle undt. B: umm
  658. ul. A.
  659. her nyt kap. A med overskr.: Her qveðr Rꝍrekr visu ꝍyna
  660. [maðr oc vitr hofþinge A.
  661. sål. A; ul. B.
  662. i A.
  663. [at hann cvaz A.
  664. fa gengit A.
  665. oc ærfiða tf. A.
  666. scula A.
  667. sål. A og tf. mæðr; ul. B.
  668. 83
  669. [sål. A; mgl. B.
  670. oc tf. A.
  671. ul. A.
  672. [eftir um nottena A og tf. sigldi hann norðr
  673. [hafðe hann mioc sott sunndit A.
  674. [oc let þa A.
  675. [laða sæghli sinu oc lagði niðr A.
  676. [toco A.
  677. grao A.
  678. bræiddu A.
  679. allt tf. A.
  680. a millum A.
  681. [fram oc aftr A1.
  682. [æcki miðscipa A.
  683. oc hæimtuzt A.
  684. sål. A; vestr B.
  685. [enn scipa stoll A.
  686. la tf. A.
  687. Skanꝍy A.
  688. [sumr . . . sumr A.
  689. Sælannd A.
  690. ul. A.
  691. [annar maðr A.
  692. [sål. A; skipet B.
  693. A; oc B.
  694. ul. A.
  695. þviat þat A.
  696. [þo menn fair A.
  697. [omv. A.
  698. ul. A.
  699. [flota A.
  700. sål. A; ul. B.
  701. at tf. A.
  702. [vendi þa Harekr A.
  703. oc tf. A.
  704. siðan drogo þæir A.
  705. ul. A.
  706. oc tf. A.
  707. scipit A.
  708. [or sundinu. oc þa sa A og ul. det følg. sa
  709. oc glæsælect tf. A.
  710. [firir þvi at þæir hughðu at Olafr konongr hæfðe A.
  711. [af þvi at þeir sao at scipit var væl A.
  712. [konongrenn A.
  713. svaraðe A; svarar B1.
  714. oc A.
  715. [omv. B1-2.
  716. [ul. A.
  717. [er enn sigldi A.
  718. sål. A; Kælltis B; mgl. B1-2.
  719. ec A.
  720. [omv. A og tf.: hann Horec i Þiotto
  721. ul. A.
  722. sål. A; ul. B.
  723. Leckaþ AM i A2.
  724. A.
  725. alle undt. B: mꝍynr
  726. flaustz A (flꜹst A1, AM i A2).
  727. a A (i AM i A2).
  728. froða A.
  729. vala A (vale AM i A2).
  730. 84
  731. [oc siglde sva A.
  732. [vetrinn A.
  733. hann tf. A.
  734. her nyt kap. A med overskr.: Vm færð Knutz konongs til Ænglannz
  735. [A þvi sama are um haustið A.
  736. [til Noregs A.
  737. vinmæla A.
  738. [gaf Knutr konongr þæim sina vinatto a mot. oc meðr storar oc marghar gæssimar A.
  739. Knutz konongs aftr tf. A.
  740. [ul. A.
  741. allt A.
  742. soret til þess A.
  743. skylldu A.
  744. konong tf. A.
  745. [taca til konongs A.
  746. [firir Noregh A.
  747. med art. A; ingen kap.
  748. [færð sina A.
  749. með mikinn hær tf. A.
  750. ul. A.
  751. [frende hans Hacon iarll A.
  752. her ny linje A.
  753. ul. A.
  754. af Noreghi tf. A.
  755. iarls þa tf. A.
  756. cvæðe þat er callat var (er A1) Vestr farar visur A.
  757. Ola A.
  758. vallde A.
  759. megom A.
  760. haldiz A.
  761. er A.
  762. coms A.
  763. her nyt kap. A med overskr.: Vm sacargiftir Knuz konongs við Olaf konongr
  764. [var su A.
  765. [er A.
  766. efter hans A.
  767. [siðan A.
  768. [toc auc A.
  769. [omv. A.
  770. auc A.
  771. [i riki A.
  772. [Nu hæfr Knutr konongr færð sina A.
  773. [meðr miklum hæʀ A.
  774. ul. A1.
  775. oc til A.
  776. firir þvi at hann A.
  777. allann tf. A.
  778. bæðe af A.
  779. Danmorku A, B1-2.
  780. [oc com hann meðr A.
  781. [sighldi sva A.
  782. sål. alle undt. B: við
  783. sål. A; þar B.
  784. oc tf. A.
  785. [hann com til Niðaross A.
  786. [fylkisþing A.
  787. bꝍnndr alla i Þronndæimi A.
  788. 85
  789. [omv. A.
  790. soret A.
  791. sål. A; allt land B.
  792. ny linje B1; ul. A.
  793. [ul. A; alle de følgende vers findes kun i A.
  794. ægir A1.
  795. herefter nyt kap. A med overskr.: Vm færð Knuz konongs sunnan oc norðr. I A2 har AM tf. i nedre margen følgende: Knatto suþir svangs miok langar byrraucn bera brimdyr firir Stim S . . . sunnan svalheims valur at kom norþr i Niþ nyþr þær flytir.
    Knǫ́ttu súðir
    svǫng mjǫk langar
    byrrǫmm bera
    brimdýr fyr Stim;
    svá liðu sunnan
    svalheims Valar,
    at komr norðr í Nið
    nýtr herflýtir.
  796. 86
  797. [Her er sogð oll færð Knuz konongs, hværsu hann for sunnann oc norðann meðr lannde oc sva um þat er hann gaf A (jfr. Óleg.)
  798. ul. A.
  799. [lannd A.
  800. þæim: ul. A.
  801. [sål. A; omv. B.
  802. [. . . svaret . . . A.
  803. at hann skylldi alldrigi i mot (mote) Olafe kononge vera tf. B, ul. A.
  804. [For þa A.
  805. suðr tf. A.
  806. a meðan A.
  807. Noreg tf. A.
  808. Osloar A.
  809. her nyt kap. i A med overskr.: Nu spyʀ Olafr konongr um færð Knuz konongs til Danmarcar
  810. [bratt æftir þetta spurði Olafr konongr A.
  811. [til Danmarcar. oc A.
  812. [þa A.
  813. þar tf. A
  814. ul. A.
  815. ul. A.
  816. ul. A.
  817. er skæiðinn myckla var callat tf. A.
  818. hann sculde tf. A.
  819. land A1.
  820. enn A.
  821. a A.
  822. [þeir sao A.
  823. [Olafs konongs sigling A.
  824. [bað Ærlingr Skialgssun sina menn A.
  825. ul. A og kononge med art.
  826. Olaf tf. A.
  827. [Olafr konongr þa er hann A.
  828. oc þottiz vita hans vilia þa tf. A.
  829. til sinna manna tf. A.
  830. þæir skuldo lata tf. A og ul. det følg. skyldi
  831. [þa mælti Ærlingr Skialghssun hæflið a skæiðinne A.
  832. [hon gange æi undann oðrum skipum A.
  833. [ul. A.
  834. enn Olafr A.
  835. [Tungu ꝍyiar A; ꝍyrar skr. B1-2.
  836. [gecc nu scæið Ærlings A.
  837. oc fann A.
  838. [logðo at honum A.
  839. viðrtaka A.
  840. sål. alle undt. B: eyddiz
  841. ul. A.
  842. mannz tf. B (ikke B1-2).
  843. ul. A.
  844. med art. A og tf.: æinn saman
  845. yngs A (A2 = B).
  846. bocknar A.
  847. Skiags B, B1.
  848. let A.
  849. ny linje A.
  850. sål. A; ul. B.
  851. 87
  852. væl oc tf. A.
  853. firir þvi at tf. A.
  854. hann var A.
  855. [omv. A.
  856. sål. A = l. 15; Olafr konongr B.
  857. viðr A.
  858. ul. A.
  859. nu tf. A.
  860. [munne enn mat ( mant A1) þu A.
  861. ul. A.
  862. oc tf. A.
  863. [enn konongrenn A = l. 19.
  864. [litla handꝍxe A.
  865. [nu kastaðe Ærlingr A.
  866. sål. A; med art. B.
  867. svikann A.
  868. sål. A; ul. B.
  869. [oc hio meðr boðom A.
  870. honom A.
  871. Ærlingr tf. A.
  872. niðr tf. A.
  873. [ul. A.
  874. þu tf. A.
  875. ul. A.
  876. hio A.
  877. ul. A.
  878. [ef yðr þykkir ei vel vera A.
  879. nu at A.
  880. hꝍgge A.
  881. ul. A.
  882. firir þvi at tf. A.
  883. veret tf. A og ul. det følg.
  884. [iammikill fianzmaðr A.
  885. nyt kap. i A med overskr.: Her er um fall Ærlings a Sola
  886. [Nu geck Olafr A.
  887. sin A.
  888. þæir tf. A.
  889. [seglin A1.
  890. sighla A.
  891. [sål. A, ul. B.
  892. fundu þer A.
  893. manz tf. A.
  894. hans tf. A.
  895. med art. A.
  896. foro A.
  897. drepinn A.
  898. sva at A.
  899. Horðalande A.
  900. æi tf. A og ul. det følg. huærgi
  901. sål. alle undt. B: hvici
  902. [ar af gottnum A.
  903. glaðr A.
  904. sål. B, A; at B1-2.
  905. 88
  906. sål. alle (ollungis A) undt. B: alldungis
  907. [ægg ræiðr gegk of skæiðar A.
  908. [Nu (ny linje) for Olafr konongr meðr A.
  909. oc tf. A.
  910. [var A.
  911. [ul. A.
  912. [nalegha var landet A.
  913. [gengit A.
  914. er A.
  915. skils A.
  916. [konongenom oc A.
  917. [var A.
  918. var A.
  919. Orkꝍyium B (alene).
  920. oll tf. A.
  921. oc tf. A og: laut sa maðr
  922. ul. A.
  923. ec A.
  924. sål. alle undt. B: a
  925. hræini A.
  926. vægs A.
  927. [at ustettar A; er ysettar skr. B1-2.
  928. Olæifr A.
  929. hinn A.
  930. her nyt kap. A med overskr.: Nu feʀ Olafr konongr i Næriki
  931. [1028
  932. þa for A.
  933. [oc A.
  934. a A.
  935. Næriki A.
  936. feðr A.
  937. [sål. Fsk.; funa B.
  938. [oc hans synir voro Suni oc Karl iarl A.
  939. [varaðe A.
  940. Iarizleifs A.
  941. hann tf. A.
  942. [1029-30
  943. ul. A.
  944. [með ser sun sinn A og tf.: er Magnus het
  945. Alfhilldr A.
  946. [omv. A.
  947. her ny l. A.
  948. [A þvi (sama A2) sumri A.
  949. [foro-Austrriki; overspr. i B (alene).
  950. sål. A; vestan B.
  951. oc A.
  952. langskip A.
  953. [ul. A.
  954. þetta A.
  955. 89
  956. æftir A.
  957. vetr A.
  958. [ul. A.
  959. [a mot A.
  960. [oc cꝍme hann A.
  961. sva A.
  962. sål. alle undt. B: Hacone(!).
  963. [ul. B.
  964. Brat æftir A og ny l.
  965. [omv. A.
  966. [hann A.
  967. [þeiʀa orð A.
  968. oc tf. A.
  969. fostrs A.
  970. Iarizleivi A, B (alene).
  971. meðan hæstr var A.
  972. [oc A.
  973. er varaðe tf. A.
  974. a fund A.
  975. [sål. A; þar mikill fasgaðr B.
  976. oc for A.
  977. storar tf. A.
  978. [skipinn A.
  979. [millum vatna A.
  980. konongs tf. A.
  981. [læt hann læita æftir A.
  982. sål. alle undt. B: iix(!).
  983. ul. A (efter manna A2).
  984. hann tf. A.
  985. [omv. A.
  986. ul. A.
  987. hann tf. A.
  988. villdo A1.
  989. sitt tf. A.
  990. ul. A.
  991. þer A.
  992. ul. A.
  993. [fiughur A.
  994. her ny l. A.
  995. Veradal A.
  996. [a Stiklastaðe A.
  997. hann A.
  998. [sål. A; ul. B.
  999. Sighraðr A.
  1000. oc tf. A.
  1001. Rognvalldr A.
  1002. oc tf. A (ikke A1).
  1003. [omv. A1.
  1004. oc tf. B.
  1005. þeir voro allir A.
  1006. sål. B1-2; hans B; konongsens A.
  1007. 90
  1008. bæðe tf. A.
  1009. oc tf. A.
  1010. Horeikr A.
  1011. or A.
  1012. [a Finnꝍyum A.
  1013. ul. A.
  1014. luti A.
  1015. oc tf. A.
  1016. firir þvi A.
  1017. konongenom A.
  1018. [sem . . være ul. A.
  1019. firir ꝍsco sakir tf. A.
  1020. a þa lund A.
  1021. þessa tf. A.
  1022. æcki A.
  1023. er A.
  1024. [lut A.
  1025. [gengra grep enn unga A.
  1026. [hæll A.
  1027. Her A og ny l.
  1028. [ul. A.
  1029. [mikit af liði A.
  1030. þar fell tf. A.
  1031. ul. A.
  1032. varð A.
  1033. Rognvalldr A.
  1034. oc tf. A.
  1035. þeir tf. A.
  1036. i A.
  1037. enn tf. A og omstiller: af bondum fell m. fi.
  1038. sål. B1-2; ul. B, A.
  1039. gofghir A.
  1040. ul. A.
  1041. [oc . . þa ul. A.
  1042. licama A.