Þiðriks saga af Bern - Ænda lyct Sigurdar sueins

Fra heimskringla.no
Hopp til navigering Hopp til søk
Velg språk Norrønt Islandsk Norsk Dansk Fornsvensk Færøysk
Denne teksten finnes på følgende språk ► Original.gif Dansk.gif Original.gif
Original.gif


Noen spesialtegn vises ikke på iPhone/iPad.


Þiðriks saga af Bern



Mb. (også kalt Hdskr.) er et norsk skinnpergament fra slutten av 1200-tallet, som er skrevet av 5 ulike skrivere. A og B er islandske papirhåndskrifter fra midten av 1600-tallet. U er Carl Richard Ungers 1853-utgave av Saga Þiðriks konungs af Bern.

3874 viser til at teksten i Mb. er utført av skriver nr. 4. Kapitteltallene i parentes henviser til Ungers utgave.



hær hæfr vpp sagu Niflunga oc fra vidskiptum þæira Sigurðar svæins oc haugna oc gun|[1]nars konungs oc af bardaganom i susat. oc hverso grimilldr hæfndi[2] sinnar osæmðar er henni var gor at saclauso i fyrstunni oc hæfr her vpp capitula.[3]

3874 (342). [A þæssum tima i niflunga landi i þæirri borg er hæitir Verniza þar ræðr[4] firir Gunnaʀ konungr oc m honom hans broðir haugni oc hinn þriði þæira magr sa er agetastr hæfir værit firir allum koppom[5] oc haufðingiom hvartvæggia i suðr laundom oc norðr landum. en til þess bar [hans afl oc allzkonar atgorvi[6] hugpryði ok spæki oc framvisi en [þætta var[7] Sigurðr svæinn er þa[8] atti grimilldi dottor alldrians konungs oc systor [þæira gunnars oc haugna[9] er þa atti brynilldi[10] hina riko oc hina fagru. Oc [þaðan ifra er[11] Sigurðr hafði fengit grimhilldar stoð þætta[12] riki m mikilli pryði [a alla lund fyrst at þui at iammarger haufdingiar sem þar styrðo fenguz æigi iamcapsamir oc matker oc firir þeim voro hræddir allir þæira vvinir. oc þar nest með þui at mæira attu þæir lausa fe gull oc silfr en allir[13] konungar aðrir þæir voro ærit[14] grimmir sinom[15] ovinom. en hverr þæira[16] var adrum sua goðr vinr. sem allir[17] væri þæir brœðr. Sigurðr[18] svæinn var ok[19] firir þæim of[20] alla luti. hans horond var sua hart sem sigg villigaltar eða horn[21] [oc ængiskonar vapn matti a fæsta[22] nema milli hærðanna þar |[23] var hans horond sem annarra manna.


Fra Grimilldi oc brynilldi[24]

3884 (343). Nv er þat æit sinn at drotningin brynilldr gengr i[25] sina holl oc þar sitr [firir henni grimhilldr systir Gunnars konungs oc þa er brynilldr kemr til sins sætis. þa mælti hon til grimilldar.[26] |[27] hui[28] er tu sua stollz at þu stændr æigi upp i gegn[29] mer [drotningo þinni[30]. Þa svarar Grimilldr. [Ec kann þat segia þer huat til bæʀ er eigi stend ek upp þer igegn þat[31] hit |[32] fyrsta at þu sitr i þui hasæti er min modir atti oc em ek æigi verr til komin en þu þar at sitia. Þa mælti brynilldr þot þin moðir ætti þætta sæti[33] oc þinn fadir ætti þessa borg oc þætta land þa skal ec nu þat æiga enn æigi þu hælldr mattu nu[34] fara [of skoga at kanna hindar stiga[35] eptir Sigurði[36] þinom bonda [þar til er tu nu komin bœtr enn vera[37] drotning i niflungalande. Þa mælti Grimilldr. [Þui bregðr þu nu mer |[38] oc færir mer þat nu [i brigzli oc til svivirðingar er ek hugði at mer skylldi at væra vægr oc somi[39] at min bondi se Sigurðr svæinn.[40] Nu hæfr þu vpp þænna læic [er þu mant[41] vilia at vit talim[42] flæira [ockar amilli[43] hvat þer er til sœmðar eða vsœmðar. Seg nu mer fyrsto[44] spurning er ek spyr þic hverr tok þinn mœydom eða hver er þinn frumvæʀ. Þa svarar brynilldr. þar hæfir þu mik[45] spurt þæss er ek kann væl at sægia[46] oc mer er ængi osœmð i. Riki konungr gunnaʀ kom til minnar borgar oc með honom margir dyrligir[47] hofðingiar oc m raði minna vina tok ek hann til manz[48] [oc var ek honom giptt m margskonar pryði oc gor til hin dyrligazta væizla með manfiolða oc m honom[49] fór ek hæim higat[50] iniflunga land. oc þæsso vil ek æigi þik læyna oc [engi annan ef eptir spyʀ[51] at hann er minn frumvæʀ.[52] Nu svarar grimilldr. Nu lygr þu [þat er ek spurða þic[53] sem mer var von sa maðr er þinn meydom tok fyrsta sinn hæitir[54] Sigurðr svæinn. |[55] Nu svarar brynilldr. Ek varð[56] alldrigi Sigurðar kona oc alldri hann minn maðr.[57] Þa mælti Grimildr þat[58] skyt ek her til þessa fingr gullz er hann tok af þer[59] þa er hann hafði tækit þinn meydom þætta sama gull tok hann[60] [af þinni hændi[61] oc gaf mer. Oc nu er brynilldr ser þætta gull [þa kennir hon[62] at hon hæfir átt oc nu kemr hænni i hug hverso farit hæfir oc idraz nu hælldr sarlega hverso þær skulo þræyt[63] hafa [með ser of þætta mal sua[64] at [iammargir skulo hæyrt hafa[65] oc þessir lutir ero nu [upp komnir firir |[66] alþyðo er fyʀ hafa fair menn vitað oc sua mikils þikkir brynilldi þætta vert at hænnar licame er nu sua rauðr sem ny dreyrt bloð. oc nu þægir hon oc mælir ækki orð stendr upp oc gengr ibrot oc[67] v́t af borginni. (344). hon ser ræið þriggia manna til borgarinnar. [þæira er hinn fyrsti maðr[68] Gunnarr konungr oc [hans brodir haugni oc hinn þriði Gernoz[69]. [hon gengr imoti þæim. oc væinar oc grætr allsarliga oc rifr sin klæði.[70] [Gunnaʀ konungr oc hans broðir haugni[71] hafa riðit þænna dag a skog at væiða dyr. oc er þæir sia brynilldi drotning[72] hverso hon lætr oc þat vito þæir æigi huat hana [man harma[73] [oc staudva[74] nu hesta sina. þa mælti drotningin. Riki Gunnarr konungr ek gaf mik upp i þitt valld oc firir let ek mitt riki |[75] ok mina vini oc mina frændr þætta allt gerða ek firir þinar sakar huart skaltu eða annar maðr hæfna minnar suivirðingar [oc ef þu villt æigi hæfna min[76] þa [mattu þo[77] hæfna sialfs þins. Sigurðr svæinn hæfir rofit yckor trunaðar mal oc sagt sinni kono grimilldi allt[78] hverso þu |[79] lagðir[80] þinn trunað undir hann. oc þa er þu fect æigi sialfr mitt lag oc letz Sigurð svæin taka min meydóm þat sama færði[81] grimildr mer [i brigzli[82] i dag firir ollom monnom. |[83] Þa svarar haugni. Þu rika drotning brynilldr grat æigi længr oc haf engi orð um oc lat sem þætta hafi æigi værit.[84] þa svarar brynilldr væl ma ek sua lata sagði hon. Sigurðr svæinn kom hingat[85] til yðar sem æinn vallari en nu er hann sua stollz oc sua rikr at æigi man[86] langt heðan liða aðr en þer munot[87] allir honom þiona. oc sua kom hann til min fyrsta sinni at æigi vissi hann sinn faðor eða[88] sina moðor. oc enga sina ǽtt.[89] Þa mælti Gunnarr konungr. Fru. Æigi skaltu grata [oc þægi þu þægar istað.[90] Sigurðr svæinn mun æigi læingi[91] væra vaʀ herra oc min systir Grimildr man æigi væra þin drotning.


Fra brynilldi oc Gunnari[92]

3894. [Nv gerir brynilldr eptir þvi sem konungrinn bað.[93] Gunnarr konungr oc [hans broðer haugni[94] rida nu i borgina oc til hallarinnar oc honom fagna hans menn oc sua [lætr nu Gunnarr konungr oc haugni oc gernotz[95] sem þæir hafi æcki vettanna[96] spurt oc slict hit sama brynilldr. Sigurðr svæinn[97] hæfir ridit a skog at væiða dyr at[98] skemta ser med[99] sinom monnom.[100] [oc er hann nu æcki hæima þæssar riðir.[101]


|[102] um Hœgna oc Sigurð suein[103]

3904 (345). [Fam dogom siðaʀ at kvælldi kemr hæim Sigurðr[104] svæin með sinom monnom[105] oc er hann kemr i hollina [þar er inni sitr Gunnarr konungr stendr[106] konungr vpp oc fagnar væl magi sinom [Sigurði svæin[107] oc slict sama Haugni hans broðir oc gernotz oc allir þæir er inni ero[108] oc þætta kvælld dræcka þæir oc ero allkatir. Brynilldr drotning er [nu all ugloð. Fám dogom[109] siðaʀ mælti haugni [til sins broðor Gunnars konungs.[110] Herra [ner viltu riþa út[111] a skog oc[112] væiða dyr oc ver allir saman. |[113] Konungr svarar at hann vill nu ut riða [þa er[114] gott er væðr æinn hvern dag. oc nu liða nocorir dagar. þa gengr haugni til stæikara hus oc mælti [vid stæikarann[115] læyniliga. [Þann dag er a morgin |[116] er skaltu hafa buit snimma[117] varn mat oc allar krasir skaltu [væra lata[118] saltar sua sem þu fær fong á. oc bær þat firir Sigurð svæin allt[119] er [saltazt fær þu.[120] oc her eptir gengr hann i brot oc kallar sinn[121] skænkiara oc mælti. at morni er ver motomz snimma þa skaltu skenkia oss sæint. oc nu gengr [haugni aptr.[122]


ænda lyct Sigurdar sueins[123]

3914 (346). [Nesta morgin eptir[124] ardegis [kallar Gunnarr konungr oc haugni at þæir vilia buaz at riða út at væiða dyr. þar eptir ganga þæir til borða[125] oc snæða. Oc þa kemr Sigurðr[126] svæinn par oc mælti til Gunnars konungs. herra[127] hvert villtu riða[128] hui snædir þu sua snimma. Þa svarar konungr. Ver vilium v́t riða at væiða dyr oc skemta oss. hvart viltu fara með oss eða viltu[129] hæima væra. Þa svarar Sigurðr svæinn.[130] Herra viltu riða út[131] þa vil ek vist fylgia þer. Þa mælti[132] konungr. Gac þa[133] til borðz oc snæð oc sua gerir hann. oc[134] þessi stæikari oc skænkiari hafa allt sua gert sem haugni [bað þa.[135] þa er þæir [hafa snætt ero bunir[136] þæira hæstar oc[137] riða þæir v́t a skoginn oc hlæypa[138] at dyrom oc sla[139] sinom hundum. oc þegar er Sigurðr svæinn er v́t riðinn [af borginni[140] gengr Grimilldr til sinnar |[141] reckio[142] oc legz niðr at sofa. firir þa sok at sua illa er henni við brynilldi at æigi vill hon |[143] með[144] henni sitia oc enga skemtan [við hana[145] æiga. Haugni hefir riðit nocoro[146] siðaʀ af borginni en adrir þæir oc hæfir talat við drotningu brynilldi langa rið. oc i [þæira æin mæli er þætta[147] at brynildr biðr haugna at sua skal hann til haga at Sigurðr svæinn skal æigi hæim koma þat quælld. oc at hann megi þan |[148] dag deyia. en þar til vill hon gefa honom gull oc silfr oc adrar gersimar[149] [slict allt er hann beiðiz[150]. En hann[151] sægir at Sigurðr svæinn er sua mikil kenpa[152] at æigi [ma hann vist[153] sægia þat huart hann getr[154] radit hans bana en við kvæz[155] hann [læita mono[156] at sua megi verða. oc her eptir riðr haugni [v́t a skoginn[157] en drotningin bað hann væl fara oc æfna orð sin. (347). Nu hlæypa þæir eptir dyrom[158] oc fara [all mæðilega oc[159] stundom rena þæir. oc Sigurðr svæinn[160] er þæira fræmstr nu sem hvert sinni oc nu hafa þæir dræpit æinn villigault mikinn[161] oc her eptir hafa þæir aðr[162] længi sott. oc þa er hundarner hafa vid fæstz[163] svinit[164] skaut haugni sino spioti þenna villigaullt[165] |[166] til bana oc her yfir standa þæir [nu allir ok skera suinit oc taka allt innan ór[167] oc gefa hundom sinom oc nu er allom þæim sua[168] varmt oc nu ero þæir sua moðir at naliga [hyggia þæir at þæir[169] mono springa oc þa koma þæir þar sem flytr æinn bæckr oc Gunnarr konungr slær ser niðr oc drækkr oc [adrum megom[170] hans broðir haugni oc þa kemr at Sigurðr svæinn oc slæzt þægar[171] niðr at bæckinom sem aðrer þæir. Oc þa stendr upp haugni er hann hæfir drukkit oc tækr sitt spiot baðom hondom oc læggr milli |[172] hærða Sigurði[173] svæin sua at stendr i gognom hans hiarta oc [vt um briostið.[174] Oc þa mælti Sigurðr svæinn [er hann feck lagit.[175] Þæss matti mik æigi vara af minom magi er nu gerðir[176] þú oc ef þætta vissa ek þa er ek stoð upp a mina fætr[177] aðr þu ynnir þætta verk[178] at fa mer bana sar þa væri minn skiolldr brotinn oc hialmr spiltr oc mitt sverð skorðott[179] oc mæiri von [aðr þætta væri gort at allir þer[180] fiorir væri dauðir.[181] oc her eptir dæyr nu[182] Sigurðr svæinn. Nu mælti haugni. Allan þænna morgin[183] hofom ver ællt æinn villi gaullt oc ver fiorir fengim[184] hann varla sott en nu a litilli rið[185] hæfi ek væitt æinsaman æinn biorn eda[186] æinn visund oc verra væri[187] oss fiorom at sœkia Sigurð svæin ef hann væri við buinn en at drepa biorn eða[188] visund [er allra dyra er fræcnastr.[189] Nu mælti Gunnarr konungr vist hæfir þu væl væitt oc þænna visund skolum ver hæim hafa oc fœra Grimilldi minni systor huar sem hon er. Nu taka þæir upp lic Sigurðar svæins oc fara [með hæim[190] til borgar. (348). Oc nu stændr drotning brynilldr uppi a borg oc ser at Gunnarr konungr oc hans broðir Haugni oc Gernoz riða til borgar. oc sua at þar mono þæir fara með Sigurð svæin dauðan. Hon gengr |[191] [or borginni moti[192] þæim oc mælti at þæir hafi væitt allra manna hæilaster oc biðr þa nu[193] færa Grimilldi hon sæfr[194] i sinni sæing faðmi hon hann nu dauðan[195]. [þui at nu hæfir hann þat sem hann hæfir til gert oc sua Grimilldr.[196] |[197] Þæir bera nu likit upp at |[198] loptino oc er læst loptið. oc þægar briota þæir upp hurðina oc bera inn likit oc kasta i sæingina upp i [fang hænne[199] oc við þætta vacnar hon oc[200] ser at Sigurðr svæinn[201] er nu þar [i rækkiunni hia henni oc er nu dauðr.[202] Þa mælti Grimilldr við Sigurð svæin[203]. [Jll þickia mer[204] þin sár huar fectu þau. hér |[205] stendr þinn gulbuinn skiolldr hæill[206] oc æcki er hann spilltr oc[207] þinn hialmr [er hvergi brotinn.[208] hui vartu[209] sua saʀ þu mant væra myrðr. vissi ek hverʀ þat hæfði gort þa mætti þat væra hans gialld. Þa svarar haugni. Æigi var hann myrðr. Ver ælltom æinn villigolt oc sa hin sami villigaultr [væitti honom[210] bana sár. Þa svarar Grimilldr. Sa sami villigaulltr[211] hæfir þu værit haugni oc engi [maðr annarra[212] oc nu grætr hon sarlega. Þæir ganga nu brot af loptino oc in i hollina oc ero nu katir oc brynilldr æigi ukatare. En Grimilldr[213] kallar sina menn[214] oc [lætr taka[215] lic Sigurðar svæins oc bua[216] um all vægliga. Oc er þessi tidindi spyriaz at Sigurðr[217] svæinn er drepinn þa sægir þat hverr maðr at [æigi mun[218] eptir lifa i verolldini oc alldri siðan mon borinn [verða þuilikr[219] maðr firir sakir afls oc [reysti oc allrar[220] kurtæisi caps oc milldi er hann hafði umfram hvern mann annarra[221] oc hans nafn mun aldrigi tynaz i þyðværskri tungo oc slict sama með norðmannom[222].




Noter:

  1. Mb4 218
  2. rettet for hæfdi Mb4
  3. Her hefur vpp þꜳtt A; Cap. CXCV. B
  4. [Ein borg i Niflunga lannde heiter Wermintza, þar rædur A; I Niflungalande i þeirre borg er heiter Vermista þar ried B
  5. kongumm A
  6. [hann afl og atgiorfe, allzkonar B
  7. [þat er A; sa var B
  8. mgl. AB
  9. [Gunnars kongs A; Hogna og Gunnarz kongs B
  10. Budla dottur tilf. A
  11. [siþann A
  12. þeirra AB
  13. [þviat þar var þeim køppumm samann skipad er aller ottudust. ok þeir attu meira gull ok silfur enn neiner A; a alla lund, first af þvi ad aller høfdingiar jafnmarger sem þar styrdu, feingust ei jafn kappsamer, og fyrer þeim voru hrædder þeirra oviner. þeir attu meira lausafie gull og silffur enn aller B
  14. ørfer enn A; ørfer vinumm sijnumm, enn B
  15. mgl. A
  16. mgl. B
  17. mgl. A
  18. kongur tilf. A
  19. mgl. AB
  20. wmm AB
  21. sål. AB; mgl. Mb4
  22. [ok varla matti vꜳpn ꜳ bita A; ad einskiz konar vopn a festa B
  23. A 293
  24. mgl. A; Cap. CXCVI. B
  25. wmm A
  26. [Grimilldur drottning Sigurdar. þa mællti Brynhilldur A
  27. U 298
  28. þui AB
  29. mote AB
  30. [mgl. A
  31. er tilf. B
  32. B 166
  33. hasæte B
  34. [Ei weit ek wꜳn þeirrar drottningar j werolldu ath ek þurfa lotning weíta og þuiat ek hefer feingit þann kong er frægstur er j werolldu. Nu svarar Brynhilldur. Med svikum komtztu ath Sigurdi, enn ek skal þo ifer þier ríkia og þui næst munnttu A
  35. [hinndarstigu wmm skóga AB
  36. sweine tilf. AB
  37. [ok er þat betur fallit ath þu sier A; þar til ertu betur fallinn enn vera B
  38. Mb4 219
  39. [til svivirdu, sem ek hugdi mier skillde vegur ad verda B
  40. [Þui bregðr . . . svæinn mgl. A
  41. [wmm brigsli og munntu A
  42. tølumm B
  43. [mgl. A
  44. eina A; first B
  45. mgl. A
  46. þier af tilf. B
  47. mgl. A
  48. mier tilf. AB
  49. [siþann Sigurdur sveinn var frꜳ mier svikinn ok med Gunnari kongi A
  50. mgl. AB
  51. [ongann mann annarra A
  52. og minn bóndi tilf. AB
  53. [mgl. AB
  54. hiet A
  55. A 294
  56. var B
  57. bonde A
  58. þvi AB
  59. hende þinne B
  60. mgl. Mb4
  61. [af þier AB
  62. [og kienner B
  63. þrætt A; þrejtt B
  64. [mgl. A; umm þetta, so B
  65. [marger hafa heyrt þeirra tal (vidurtal B) AB
  66. U 299
  67. [opinnberer fyrer alþydu er ꜳdur woru leynder og fylldist nv wgurligrar grimmdar wid Sigurd er hann skal suo opt og sꜳrligha hana svikit hafa ok geingur siþann A
  68. [þar var A
  69. [Hogni og Gernost AB
  70. [hun geingur j giegn þeim og grætur sarliga og rifur sin klædi A; mgl. B
  71. [þeir A; mgl. B
  72. mgl. A
  73. [muni harma A; angrar B
  74. [stodua þeir AB
  75. Mb4 220
  76. [mgl. B
  77. [muntu A; mattu B
  78. mgl. B
  79. B 167
  80. Mb4 har måske sagðir.
  81. lagde B
  82. [til brigsla AB
  83. A 295
  84. orded B
  85. mgl. AB
  86. mꜳ A
  87. wilit A; skulud B
  88. og ei B
  89. ættmenn A
  90. [mgl. A
  91. leingur A; mgl. B
  92. mgl. AB
  93. [hun gerir nu svo A; Brinhilldur giorer sem kongur vill B
  94. [aller (mgl. B) hans brædur AB
  95. [lata þeir aller B
  96. mgl. A; vætta B
  97. kongur A
  98. mgl. A; og B
  99. og B
  100. riddorumm A
  101. [mgl. B; A har tídir for riðir
  102. U 300
  103. mgl. AB
  104. kongur tilf. A
  105. [mgl. B
  106. [stenndur Gunnar AB
  107. [mgl. A
  108. voru AB
  109. [allkꜳt og litlu A; og allkat, og ei mørgumm dogumm B
  110. [til Gunnars kongs A; vid Gunnar kong B
  111. [nær skalltu rídu A; vjer skulumm rijda B
  112. ad B
  113. A 296
  114. [þegar A
  115. [til steikaranz B
  116. Mb4 221
  117. [J morgun snemma skalltu hafua buit A
  118. [giaura A
  119. mgl. B
  120. [sallt er A
  121. til sin A
  122. [hann j burt B
  123. mgl. A; Cap. CXCVII. B
  124. [ath morni A; Næsta morgun B
  125. [will Gunnarr kongur og Hogni vtrída ath weida dyr. þeir gannga nv til bordz AB
  126. kongur tilf. A
  127. mgl. B
  128. edur tilf. AB
  129. mgl. AB
  130. kongur A; mgl. B
  131. ath weída dyr tilf. AB
  132. Gunnarr tilf. A
  133. þu AB
  134. enn AB
  135. [baud þeim A
  136. [eru buner og snætt eru til reidu A
  137. mgl. A; sijdann B
  138. er þeir þar koma, hlaupa þeir B
  139. lausumm tilf. AB
  140. [mgl. AB
  141. B 168
  142. hvijlu B
  143. A 297
  144. hia A
  145. [med henne B
  146. nockud B
  147. [þessu (þeirra B) eintali er þat AB
  148. U 301
  149. og tilf. B
  150. [mgl. A
  151. Hogni AB
  152. kempa AB; og sterkur madur tilf. B
  153. mgl. B
  154. fær B
  155. [er þat i hans sialfrædi, enn wid lietst A
  156. [leitast mune B
  157. [mgl. B
  158. dýrenu B
  159. [veidimannligha (allveidemannlega B) enn AB
  160. kongur A
  161. mgl. A
  162. mgl. AB
  163. fest B
  164. þa A
  165. gøllt B
  166. Mb4 222
  167. þvi tilf. B
  168. [og er vordit A
  169. [hyggiast þeir AB
  170. [ødru meiginn (þess beckiar tilf. B) AB
  171. mgl. AB
  172. A 298
  173. kongi tilf. A
  174. [briost B
  175. [mgl. B
  176. giører B
  177. bada, þa tilf. B
  178. mgl. A
  179. brotid A
  180. þeir B
  181. [ath fyrr lægi þier aller davþir enn þat væri giortt A
  182. mgl. AB
  183. dag A
  184. fengumm AB
  185. stunndu AB
  186. og AB
  187. war AB
  188. og AB
  189. [mgl. A
  190. [heim A; med þad B
  191. U 302
  192. [vt (af borg tilf. B) j giegn AB
  193. fara ad tilf. B
  194. hefur sofed B
  195. mgl. AB
  196. [þuiat (þa B) hafdi nu Sigurdur kongur (hefer Sigurdur sveinn B) sem hann (er verdur, og hann tilf. B) hafdi til giort og bæde þav (Grijmhilldur tilf. B) AB
  197. A 299
  198. B 100
  199. [fadm Grimilldar AB
  200. ath hun AB
  201. kongur A
  202. [daudur hia henni AB
  203. mgl. AB
  204. [illa þiki (Jll þiker B) mier nv AB
  205. Mb4 223
  206. mgl. A
  207. ecke tilf. B
  208. [mgl. AB
  209. erttu AB
  210. Sigurde B
  211. [mgl. A
  212. [annar AB
  213. drottning tilf. A
  214. riddara A
  215. [syner þeim AB
  216. þeir tilf. AB
  217. kongur tilf. A
  218. [einngi madur man A; einginn mune B
  219. [vera slikur AB
  220. [mgl. AB
  221. annann B
  222. Litlu sidar anndast drottning Brynhilldur tilf. A