XXII. Kong Magnus's likferd
| Velg språk | Norrønt | Islandsk | Norsk | Dansk | Svensk | Færøysk |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Denne teksten finnes på følgende språk ► |  |
Eptir þessi tíðindi hafði Haraldr konungr þing við liðit, sagði mǫnnum ætlan sína, at hann vill fara með herinum til Vébjargaþings ok láta sik taka til konungs yfir Danaveldi, vinna síðan landit, telr þat jafnvel sína erfð sem Noregsveldi eptir Magnús konung frænda sinn; biðr þá liðit efla sik, lætr[1] þá munu Norðmenn vera allan aldr yfirmenn Dana. Þá svarar Einarr Þambarskelfir, lét[2] sér vera skyldra[3] at flytja lík Magnús konungs fostra[4] síns til graptar[5] ok fœra hann feðr[6] sínum Ólafi konungi, en berjast útlendis eða girnast[7] annars konungs veldi ok eign; lýkr svá málinu,[8] at betra þótti honum at fylgja Magnúsi konungi dauðum en hverjum annarra konunga[9] lifanda; lét síðan taka líkit ok búa um vegliga, svá at sjá mátti[10] umbúnaðinn á konungsskipit. Þá bjoggust allir Þrœndir ok Norðmenn til heimfarar með líki Magnús konungs, raufst[11] þá leiðangrinn. Sér þá Haraldr konungr þann kost hinn bezta at fara aptr til Noregs ok eignast fyrst þat veldi ok eflast þaðan at liði.[12] Fór nu Haraldr konungr aptr með ǫllu liðinu í Noreg. En þegar er hann kom í Noreg, þá átti hann þing við landsmenn ok lét taka sik til konungs um alt land; fór hann svá alt austan um Víkina, at hann var til konungs tekinn í hverju fylki í Noregi. Einarr Þambarskelfir fór með líki Magnús konungs ok með honum allr Þrœndaherr, ok fluttu til Níðaróss, ok var hann jarðaðr at Klemenskirkju; þar var þá skrín hins helga Ólafs konungs.
Fotnoter
- ↑ av láta, ytre, sie.
- ↑ av láta, ytre, sie.
- ↑ eg. «sig være skyldigere» d. e. at det var mer hans skyldighet.
- ↑ fostersønn.
- ↑ begravelse (grǫptr).
- ↑ dat. ent. av faðir.
- ↑ efterstrebe.
- ↑ «ender talen så».
- ↑ av andre konger.
- ↑ upers. «man kunde se tilstelningen».
- ↑ opløste sig (rjúfa).
- ↑ styrke sig med hensyn til (at) folk derfra (þaðan), d. e. samle flere krigsfolk derfra.
