Forskjell mellom versjoner av «Stríðkeravísur (B1)»

Fra heimskringla.no
Hopp til navigering Hopp til søk
(Stríðkeravísur (B1))
 
 
Linje 22: Linje 22:
  
  
<blockquote>Þess sitk, þægra hnossa
+
::Þess sitk, þægra hnossa
<br>Þrúðr, ávalt, en prúða,
+
::Þrúðr, ávalt, en prúða,
<br>hverjum leik á hráka
+
::hverjum leik á hráka
<br>hnugginn Gleipnis tuggu,
+
::hnugginn Gleipnis tuggu,
<br>at urðhœings jarðar
+
::at urðhœings jarðar
<br>ýtendr fyr mér nýtir
+
::ýtendr fyr mér nýtir
<br>greipar svells ens gjalla
+
::greipar svells ens gjalla
<br>Gefn stríðkera nefni.</blockquote>
+
::Gefn stríðkera nefni.
 +
 
 +
 
 +
----
 +
 
  
 
Sitk ávalt, hnugginn hverjum leik, en prúða Þrúðr þægra hnossa, á hráka Gleipnis tuggu þess, at nýtir ýtendr urðhœings jarðar nefni Gefn ens gjalla greipar svells fyr mér stríðkera = ''Jeg nærer stadig, berøvet enhver fornöjelse, prude kvinde, håbet om det, at mændene benævner kvinden for mig (i mit påhør) en enke''.
 
Sitk ávalt, hnugginn hverjum leik, en prúða Þrúðr þægra hnossa, á hráka Gleipnis tuggu þess, at nýtir ýtendr urðhœings jarðar nefni Gefn ens gjalla greipar svells fyr mér stríðkera = ''Jeg nærer stadig, berøvet enhver fornöjelse, prude kvinde, håbet om det, at mændene benævner kvinden for mig (i mit påhør) en enke''.

Nåværende revisjon fra 21. des. 2013 kl. 22:56

Velg språk Norrønt Islandsk Norsk Dansk Svensk Færøysk
Denne teksten finnes på følgende språk ► Original.gif


Den norsk-islandske skjaldedigtning


ved
Finnur Jónsson
1912-1915


Anonyme digte og vers
alle formentlig fra 12. århundrede.

A: Navngivne digte


Stríðkeravísur


Þess sitk, þægra hnossa
Þrúðr, ávalt, en prúða,
hverjum leik á hráka
hnugginn Gleipnis tuggu,
at urðhœings jarðar
ýtendr fyr mér nýtir
greipar svells ens gjalla
Gefn stríðkera nefni.




Sitk ávalt, hnugginn hverjum leik, en prúða Þrúðr þægra hnossa, á hráka Gleipnis tuggu þess, at nýtir ýtendr urðhœings jarðar nefni Gefn ens gjalla greipar svells fyr mér stríðkera = Jeg nærer stadig, berøvet enhver fornöjelse, prude kvinde, håbet om det, at mændene benævner kvinden for mig (i mit påhør) en enke.