Hyndluljóð

Velg språk	Norrønt	Islandsk	Norsk	Dansk	Svensk	Færøysk
Denne teksten finnes i flere utgaver på følgende språk ►

Eddukvæði
Sæmundar-Edda

GUÐNI JÓNSSON
bjó til prentunar

Hyndluljóð

Freyja kvað:

1.

"Vaki mær meyja,

vaki mín vina,

Hyndla systir,

er í helli býr;

nú er rökkr rökkra,

ríða vit skulum

til Valhallar

ok til vés heilags.

 

2.

Biðjum Herjaföðr

í hugum sitja,

hann geldr ok gefr

gull verðungu;

gaf hann Hermóði

hjalm ok brynju,

en Sigmundi

sverð at þiggja.

 

3.

Gefr hann sigr sumum,

en sumum aura,

mælsku mörgum

ok mannvit firum;

byri gefr hann brögnum,

en brag skaldum,

gefr hann mannsemi

mörgum rekki.

 

4.

Þórr mun hon blóta,

þess mun hon biðja,

at hann æ við þik

einart láti;

þó er hánum ótítt

við jötuns brúðir.

 

5.

Nú taktu ulf þinn

einn af stalli,

lát hann renna

með runa mínum."

 

Hyndla kvað:

"Seinn er göltr þinn

goðveg troða,

vilk-at ek mar minn

mætan hlæða.

 

6.

Flá ertu, Freyja,

er þú freistar mín,

vísar þú augum

á oss þannig,

er þú hefir ver þinn

í valsinni

Óttar unga

Innsteins bur."

 

Freyja kvað:

7.

"Dulin ertu, Hyndla,

draums ætlak þér,

er þú kveðr ver minn

í valsinni,

þar er göltr glóar

Gullinbursti,

Hildisvíni,

er mér hagir gerðu,

dvergar tveir,

Dáinn ok Nabbi.

 

8.

Senn vit ór söðlum

sitja vit skulum

ok um jöfra

ættir dæma,

gumna þeira,

er frá goðum kvámu.

 

9.

Þeir hafa veðjat

Vala malmi

Óttarr ungi

ok Angantýr;

skylt er at veita,

svá at skati inn ungi

föðurleifð hafi

eftir frændr sína.

 

10.

Hörg hann mér gerði

hlaðinn steinum,

- nú er grjót þat

at gleri orðit; -

rauð hann í nýju

nauta blóði;

æ trúði Óttarr

á ásynjur.

 

11.

Nú láttu forna

niðja talða

ok upp bornar

ættir manna:

Hvat ek Skjöldunga,

hvat ek Skilfinga,

hvat er Öðlinga,

hvat er Ylfinga,

hvat er höldborit,

hvat er hersborit

mest manna val

und Miðgarði?"

 

Hyndla kvað:

12.

"Þú ert, Óttarr,

borinn Innsteini,

en Innsteinn var

Alfi inum gamla,

Alfr var Ulfi,

Ulfr Sæfara,

en Sæfari

Svan inum rauða.

 

13.

Móður átti faðir þinn

menjum göfga,

hygg ek, at hon héti

Hlédís gyðja;

Fróði var faðir þeirar,

en Fríund móðir;

öll þótti ætt sú

með yfirmönnum.

 

14.

Auði var áðr

öflgastr manna,

Halfdan fyrri

hæstr Skjöldunga;

fræg váru folkvíg,

þau er framir gerðu,

hvarfla þóttu hans verk

með himins skautum.

 

15.

Eflðisk hann við Eymund

æðstan manna,

en hann vá Sigtrygg

með svölum eggjum,

eiga gekk Almveig,

æðsta kvinna,

ólu þau ok áttu

átján sonu.

 

16.

Þaðan eru Skjöldungar,

þaðan Skilfingar,

þaðan Öðlingar,

þaðan Ynglingar,

þaðan höldborit,

þaðan hersborit,

mest manna val

und Miðgarði;

allt er þat ætt þín,

Óttarr heimski.

 

17.

Var Hildigunnr

hennar móðir,

Sváfu barn

ok sækonungs;

allt er þat ætt þín,

Óttarr heimski.

Varðar, at viti svá.

Viltu enn lengra?

 

18.

Dagr átti Þóru

drengja móður,

ólusk í ætt þar

æðstir kappar:

Fraðmarr ok Gyrðr

ok Frekar báðir,

Ámr ok Jösurmarr,

Alfr inn gamli.

Varðar, at viti svá.

Viltu enn lengra?

 

19.

Ketill hét vinr þeira,

Klypps arfþegi,

var hann móðurfaðir

móður þinnar;

þar var Fróði

fyrr en Kári,

inn eldri var

Alfr of getinn.

 

20.

Nanna var næst þar

Nökkva dóttir,

var mögr hennar

mágr þíns föður;

fyrnð er sú mægð,

fram tel ek lengra;

kunna ek báða

Brodd ok Hörvi;

allt er þat ætt þín,

Óttarr heimski.

 

21.

Ísolfr ok Ásolfr

Ölmóðs synir

ok Skúrhildar

Skekkils dóttur;

skaltu til telja

skatna margra;

allt er þat ætt þín,

Óttarr heimski.

 

22.

Gunnarr balkr,

Grímr arðskafi,

járnskjöldr Þórir,

Ulfr gínandi.

 

23. [Hervarðr, Hjörvarðr,

Hrani, Angantýr],

Búi ok Brámi,

Barri ok Reifnir,

Tindr ok Tyrfingr,

ok tveir Haddingjar;

allt er þat ætt þín,

Óttarr heimski.

 

24. Austr í Bolm

váru bornir

Arngríms synir

ok Eyfuru,

brökun var berserkja,

böl margs konar,

um lönd ok um lög

sem logi færi;

allt er þat ætt þín,

Óttarr heimski.

 

25.

Kunnak báða

Brodd ok Hörvi;

váru þeir í hirð

Hrolfs ins gamla.

Allir bornir

frá Jörmunreki,

Sigurðar mági,

- hlýð þú sögu minni, -

folkum grimms,

þess er Fáfni vá.

 

26.

Sá var vísir

frá Völsungi

ok Hjördís

frá Hrauðungi,

en Fylimi

frá Öðlingum;

allt er þat ætt þín,

Óttarr heimski.

 

27.

Gunnarr ok Högni,

Gjúka arfar,

ok it sama Guðrún,

systir þeira;

eigi var Gutþormr

Gjúka ættar,

þó var hann bróðir

beggja þeira;

allt er þat ætt þín,

Óttarr heimski.

 

28.

Haraldr hilditönn

borinn Hræreki

slöngvanbauga,

sonr var hann Auðar,

Auðr djúpúðga

Ívars dóttir,

en Ráðbarðr var

Randvers faðir;

þeir váru gumnar

goðum signaðir;

allt er þat ætt þín,

Óttarr heimski."

-- -- --

 

Freyja kvað:

29.

"Ber þú minnisöl

mínum gesti,

svá hann öll muni

orð at tína

þessar ræðu

á þriðja morgni,

þá er þeir Angantýr

ættir rekja."

 

Hyndla kvað:

30.

"Snúðu braut heðan,

sofa lystir mik,

fær þú fátt af mér

fríðra kosta;

hleypr þú, Óðs vina,

úti á náttum,

sem með höfrum

Heiðrún fari.

 

31.

Rannt at Óði

ey þreyjandi,

skutusk þér fleiri

und fyrirskyrtu;

hleypr þú, Óðs vina,

úti á náttum,

sem með höfrum

Heiðrún fari."

 

Freyja kvað:

32.

"Ek slæ eldi

of íviðju,

svá at þú eigi kemsk

á braut heðan."

 

Hyndla kvað:

33.

Hyr sé ek brenna,

en hauðr loga,

verða flestir

fjörlausn þola;

ber þú Óttari

bjór at hendi

eitri blandinn mjök,

illu heilli."

 

Freyja kvað:

34.

"Orðheill þín

skal engu ráða,

þóttú, brúðr jötuns,

bölvi heitir;

hann skal drekka

dýrar veigar;

bið ek Óttari

öll goð duga."